Skip to main content

Posts

Featured

Το φτερό και η κορδέλα

Κατερίνα Μοχράνη

Τα δάχτυλά του στήριζαν ένα μισοτελειωμένο τσιγάρο. Τα μάτια του καρφωμένα στο κενό, ενώ σιγοτραγουδούσε τους στίχους που έπαιζαν απ’ τα ηχεία. Ένα ακόμα βράδυ είναι εδώ μόνος. Μόνος από επιλογή. Ίσως να είναι καλύτερα έτσι. Τον βλέπεις άλλωστε. Καμία θλίψη. Κανένα συναίσθημα. Ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπο και μια λάμψη στον αέρα. Μόνο το βλέμμα προδίδει το κενό και πρέπει να είσαι πολύ παρατηρητικός για να το δεις.
Όπως εκείνη που μόλις μπήκε απ’ την πόρτα.


Ένας κότσος περιφερόμενος απ’ άκρη σ’ άκρη του μαγαζιού. Έψαχνε να βρει ν’ ακουμπήσει την τσάντα της. Μαζί της έσερνε και μια ταλαιπωρημένη κοπέλα. Φαινόταν πως καμία απ’ τις δυο δεν ήθελε να είναι εκεί. Στάθηκε πίσω του…

«Συγνώμη! Μπορώ ν’ ακουμπήσω την τσάντα μου εδώ;».

Γύρισε και την κοίταξε. Το χαμόγελο κόλλησε στα χείλη του και χωρίς να της απαντήσει, πήρε την τσάντα απ’ τα χέρια της. Έμεινε εκεί να την παρατηρεί. Την αύρα της. Το χαμόγελό της. Την απλότητα και τη ζωντάνια της. Τα μάτια της. Αυτά τα μάτια μπορού…

Latest Posts

Σε βρήκα, μα σε έχασα

Όταν δεν έχεις αυτόν που θες δε θες κανέναν

Βίκτωρ Ουγκώ: Αν αγαπάς και υποφέρεις, αγάπα περισσότερο

Αγάπη

Σταγόνες

Μου έλειψες

Η ζωή δεν χρειάζεται να είναι τέλεια για να είναι υπέροχη

Οι γυναίκες που μένουν single τείνουν να είναι πιο ευτυχισμένες

Ρενέ: "Για ποιά αναπνοή κρατάς τη δική σου"

Δε θα μαθείς ποτέ