Skip to main content

Posts

Featured

Βασιλίσσα της καρδιάς μου είμαι εγώ

Χριστιάνα Παναγίδου

Βράδιασε. Περαστικοί που είναι όλοι γύρω μου, σκέφτομαι καθώς κοιτάω έξω απ'το παράθυρο μου. Κι εγώ πια νιώθω μια βασίλισσα δίχως συμπόνια. Γιατί απλά η συμπόνια είναι η συγχώρεση του λάθους. Είναι η κατανόηση μιας μη αναστρέψιμης πράξης που έγινε και δεν σβήνει. 


Συμπονώ το θύτη για τις τύψεις; Η συμπονώ το θύμα για την άγνοια του; Οι άνθρωποι διψούν για συμπόνια. Γεμίσαμε θύτες και θύματα. Γεμίσαμε τη ζωή μας δράση κι αντίδραση. Γεμίσαμε λάθη και δίψα για συγχώρεση. Δώσαμε μια φτηνή ενδυμασία σ'αυτή τη συγχώρεση που θα έπρεπε να δίνουμε τόσο δύσκολα στη ζωή μας. Γιατί συγχωρώ την αδικία που έγινε. Συγχωρώ τη μαχαιριά που δέχτηκα. Σκουπίζω το αίμα σε κάθε πληγή και βάζω επιτόπια μια συγνώμη που μου καίει τη πληγή ακόμα πιο πολύ. Γιατί η συγνώμη δεν σβήνει σημάδια, μα το μόνο που κάνει είναι να κοιμίζει την εκδίκηση. Της λέει εδώ είμαι τι άλλο θες; Κι ας μακιγιάρουμε κάθε πληγή μας με τόση μαεστρία. 

 Η συγχώρεση είναι για τους δειλούς. Γι αυτούς που πόνταραν…

Latest Posts

Αντίλαλος

Σου αξίζει ο άνδρας που θέλει το κεφάλι του ανάμεσα στα πόδια σου

Θυμός

Η αφιέρωση

Κίκη Διμουλά: Καιρὸς να γίνεις «τ᾿ άλλο μου φθινόπωρο»

Φθινόπωρο, η αγάπη ξαναζεί

Ανοίγει το σημειωματάριο ο Σεπτέμβρης

Η ζωή είναι απλή, μην την περίπλεκεις

Κομφούκος: “Οπουδήποτε κι αν πας, πήγαινε με όλη την καρδιά σου.”

Να μάθουμε να ζούμε και χωρίς τον έρωτα