Apr 25, 2018

Ειρήνη Ρηνιώτη: Αν κάτι μ’ έμαθε στον έρωτα είναι το «δεν σου ανήκω»


Κύκλος

Θέλω να σου χαρίσω έναν κύκλο
Στην περιφέρειά του να πατάς
Για να κοιτάς ταυτόχρονα
Τον μέσα κι  έξω κόσμο

Αν λαχταρήσεις τη φωτιά,  κάνε τον κύκλο ήλιο
Αν  επιλέξεις μοναξιά, Σελήνη ονόμασέ τον
Αν θες να στείλεις μήνυμα, χειρίσου τον σαν σφαίρα
Αν πόθο νιώσεις, κράτα τον στα δόντια σου σαν ρόγα

Αν προτιμάς αφανισμό, δέσε τον στο λαιμό σου

δίνοντάς του τον κύκλο μέσο για τη χαριστική βολή.




Αυτοχειρία

Κρεμάστηκε 
Στο δέντρο της παραίτησης

Οι τοίχοι στο χρώμα της σκουριάς
Ανάμεσά τους μία γυναίκα γδύνεται 
πετάει τα ρούχα της στο πάτωμα  
ώσπου τελείως γυμνή
τραβάει το δέρμα απ’ το λαιμό
και την εικόνα της κρεμάει σε ατσάλινο καρφί
ως το επόμενο πρωί που θα την ξαναβάλει

Οι πεταλούδες πετώντας στο δωμάτιο
γέμιζαν χρώματα τους τοίχους στην αρχή
αλλά μόλις ξεθώριασε ο χορός
ο άντρας τις καρφίτσωσε στην κουρτίνα
να μαραθούν στο φως

νιώθοντας τον πόνο στη ραχοκοκαλιά  της
αποξεράθηκε μαζί τους με τον καιρό
κι όταν υψώθηκαν οι φλόγες στο ταβάνι
την ώρα του αναπάντεχου βιασμού
είδε τις πεταλούδες παρανάλωμα κι έγινε στάχτη

…όχι από εκδίκηση
αλλά γιατί δεν  άντεξα
τη στέρηση που ένιωθα
ενώ ήσουνα κοντά μου

Τις νύχτες φοράω στους ώμους μου το τρόπαιο
το περιφέρω κι αισθάνομαι
επάνω μου το αίμα σου να στάζει

…Σε βλέπω τώρα ιστιοφόρο απ’ τη στεριά
και δεν με αγγίζεις

Είσαι σημάδι στον ορίζοντα που σβήνει

Δες, φωσφορίζουν μες στις χούφτες μας
τα δόντια των νεκρών χαμογελώντας.


Αν κάτι μ’ έμαθε στον έρωτα
είναι το «δεν σου ανήκω»


Μια βόλτα μόνο
Ειρήνη Ρηνιώτη
Read More

Apr 23, 2018

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου: 6 αποσπάσματα από βιβλία που μας σημάδεψαν


Ρώτησαν κάποτε το Ναστραντίν Χότζα:
” Όταν γίνεται ένα καινούργιο φεγγάρι, το παλιό τι το κάνουν;”
Κι αυτός απάντησε:
“Το ψαλιδίζουν και το κάνουν άστρα”
“Μέσα στις φλόγες” (Διδώ Σωτηρίου)

——————————————————

” Ένα κορίτσι πέφτει σ’ένα πηγάδι. Ένα αγόρι περνά από εκεί, το βλέπει, πηδάει μες στο πηγάδι και σώζει το κορίτσι. Αυτό τον ευχαριστεί και τον ρωτά: Γιατί το έκανες αυτό; Το αγόρι λέει:Γιατί η ζωή μου δε θα’χε καμιά αξία αν σ’έβλεπα να πεθαίνεις. Γιατί δεν υπάρχει καμιά διαφορά ανάμεσα σε σένα και μένα. Γιατί κάθε φορά που πεθαίνει ένας από μας, πεθαίνουμε όλοι από λίγο ”
” Εκεί που ο Θεός έρχεται μόνο για να κλάψει” της Siba Shakib

———————————————————–

” Μην ακούω ανοησίες για ερωτική αιωνιότητα. Κάθε ομορφιά είναι αιωνιότητα. Ό,τι βλέπω, ό,τι ακούω, ό,τι αγγίζω, χώμα, αέρας, φως, είναι μέρος της αιωνιότητας. Αιωνιότητα δεν είναι ό,τι αντέχει στο χρόνο – γιατί τότε θα’χαν τα πρωτεία οι πολυκατοικίες και οι ουρανοξύστες – αλλά ό,τι σφραγίζει μια στιγμή ανεπανάληπτα. Ο ερωτικός σπασμός είναι μια αιωνιότητα, κι ας μην αποτυπώνεται πουθενά αυτός ”
” Επάγγελμα:πόρνη ” της Λίλης Ζωγράφου

———————————————————-

”Η αγάπη δεν είναι βασικά μιά σχέση προς ένα ιδιαίτερο άτομο. Είναι μιά στάση, ένας προσανατολισμός του χαρακτήρα που καθορίζει τη σχέση ενός ατόμου προς τον κόσμο σαν σύνολο κι όχι προς ένα ‘αντικείμενο’ αγάπης. Αν ένα άτομο αγαπά μόνο ένα άλλο άτομο κι είναι αδιάφορο προς τους άλλους συνανθρώπους του, η αγάπη του δεν είναι ακριβώς αγάπη αλλά μια συμβιοτική προσκόλληση ή ένας διογκωμένος εγωισμός. Ωστόσο, οι πιο πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πως η αγάπη είναι το αντικείμενο κι όχι η ψυχική ικανότητα. Στην πραγματικότητα φτάνουν στο σημείο να πιστεύουν ότι: όταν δεν αγαπάνε κανέναν άλλον παρά μόνο το ‘αγαπημένο’ πρόσωπο, αυτό είναι μια απόδειξη της έντασης της αγάπης τους. … Αν πραγματικά αγαπώ έναν άνθρωπο, αγαπώ όλους τους ανθρώπους, αγαπώ τον κόσμο, αγαπώ τη ζωή. Αν μπορώ να πω σε κάποιον άλλον ”σ’αγαπώ”, πρέπει να ειμαι ικανός να πω ”αγαπώ σε σένα όλους, αγαπώ μέσα από σένα όλο τον κόσμο, αγαπώ σε σένα και τον εαυτό μου”.
Λέγοντας ωστόσο ότι η αγάπη είναι ένας προσανατολισμός που αναφέρεται σ’όλους και όχι στον ένα,δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στις διάφορες μορφές της αγάπης….”
Εριχ Φρομ- ”Η τέχνη της αγάπης”

———————————————————-

Η γιαγια συμβουλεύει την εγγονή της:”…Κάθε φορά που θα νιώθεις χαμένη, μπερδεμένη, να σκέφτεσαι τα δέντρα, να θυμάσαι τον τρόπο με τον οποίο μεγαλώνουν. Να θυμάσαι ότι ένα δέντρο με πλούσια φυλλώματα και λίγες ρίζες ξεριζώνεται με το πρώτο φύσημα του αέρα, και σ’ ένα δέντρο με πολλές ρίζες και ισχνά φυλλώματα η λέμφος κυλάει με δυσκολία. Ρίζα και φυλλώματα πρέπει ν’ αναπτύσσονται με το ίδιο μέτρο, πρέπει να μένεις μέσα στα πράγματα και πάνω από αυτά, μόνο έτσι  θα μπορέσεις να προσφέρεις σκιά και καταφύγιο, μόνο έτσι θα μπορέσεις να γεμίσεις με λουλούδια και καρπούς τη κατάλληλη εποχή.
Κι όταν θ’ ανοιχτούν μπροστά σου τόσοι δρόμοι και δεν θα ξέρεις ποιον να διαλέξεις, μην ακολουθήσεις ένα στη τύχη, αλλά κάθησε και περίμενε. Πάρε βαθιές, γεμάτες εμπιστοσύνη ανάσες, όπως τη μέρα που ήρθες στον κόσμο, χωρίς ν’ αφήσεις τίποτα ν’ αποσπάσει την προσοχή σου. Περίμενε, περίμενε κι άλλο. Μέινε ασάλευτη, σιωπηλή κι άκουσε την καρδιά σου. Κι όταν σου μιλήσει, πήγαινε όπου σε πάει εκείνη…”
“Όπου σε πάει η καρδιά” της  Susanna Tamaro

——————————————————–
“Όποιος πάψει να ονειρεύται, έχει πάψει και να ζει…Μόνο όποιος πληγώνεται, ζει..””Η σκέψη πως μπορούμε να υπομείνουμε το αβάσταχτο είναι ένας από τους λόγους που μας δίνουν τη δύναμη να συνεχίζουμε να προχωράμε.”
“Τη ζωή μας δεν την καθορίζουν οι δυσκολίες που συναντάμε΄την καθορίζουν οι ικανότητές μας να τις ξεπερνάμε…Εμείς είμαστε η δύναμη. Πρέπει να προσπαθήσουμε αν παραμερίσουμε κάθε εμπόδιο που θα βρεθεί στο δρόμο μας κι όχι να χαθούμε στο λαβύρινθο…Αυτή είναι η άποψή μου για τη ζωή, αυτή η επιλογή μου, αυτή και η ευθύνη μου.”
“Με την πνοή του ανέμου” του Γιώργου Πολυράκη
Read More

Apr 21, 2018

Αν θα μ' αγγίξεις, να με νιώσεις

Πόσο κοντά μπορούν να έλθουν δύο άνθρωποι; Για το μακριά το ξέρω, το έμαθα πια. 

Μα δε με νοιάζουν οι γενικολογίες. Δε με νοιάζουν και τόσο οι άνθρωποι πιο για να μιλώ γενικά και εκ μέρους τους. Με νοιάζεις εσύ. Με νοιάζει το "εμείς". Μπορεί να υπάρξει "εμείς"; Απάντησε μου αυτό. Να ξέρω αν υπάρχει κι έστω μια μικρή πιθανότητα για να χαμογελώ. 


Ένα "εμείς" μπορεί να σημαίνει τόσα πολλά κι ας είναι μία τόσο απλή και μικρή λέξη. Μα εγώ θέλω ένα δυνατό "εμείς" με κεφαλαία, χωρίς να το ακολουθεί πάντα ένα "αλλά". Θέλω ένα "εμείς" που να στέκει μόνο του χωρίς βαστάγματα. 

Θέλω αν μ' αγγίξεις, να με νιώσεις. Να με πλησιάσεις αργά, να βάλεις το χέρι σου στο στήθος μου για ν' ακούσεις το καρδιοχτύπι μου και να με επεξεργαστείς σα να βλέπεις μπροστά σου κάτι μαγικά ελκυστικό. Θέλω προτού με κάνεις δική σου να με νιώσεις. Να με φιλήσεις με πάθος και να μπλέξεις τα χέρια σου με τα δικά σου. Να δώσεις χρόνο στα σώματά μας να έλθουν όσο πιο κοντά γίνεται. Να σμίξουν οι ιδρώτες και τα σάλια μας, οι μυρωδιές μας να γίνουν μία. Να μου μιλάς για σένα και για όλα όσα ονειρεύεσαι. 

Θέλω αν έρθεις, να έρθεις για να νιώσεις αυτά που με καμία άλλη δεν μπορείς να νιώσεις. Θέλω να με θες μοναδικά και θέλω να νιώσεις την αγάπη μου για σένα. Όσο μπορείς να τη νιώσεις κι όσο μπορείς να την καταλάβεις. Θέλω να μου σκουπίσεις τα δάκρυα της ηδονής και να με πάρεις πριν φύγεις στην αγκαλιά σου. Θέλω όσο πιο κοντά γίνεται. Μόνο την αλήθεια σου θέλω γυμνή μπροστά μου για να την αγαπήσω. 

Φοβάμαι τους ανθρώπους που δε νιώθουν. Φοβάμαι εσένα όταν λες ότι δε νιώθεις. Φοβάμαι τη μετριότητα στον έρωτα και φοβάμαι ότι δε θα σε ξανανιώσω ποτέ. 

Χωρίς εσένα δε θα ξανανιώσω ποτέ....
Read More

Apr 17, 2018

Ό,τι αγαπάς να σε σκοτωνεί

Κοίτα με λίγο.
Έχω πνιγεί μες το δικό μου το αίμα.
Κομμάτια από αίμα πέφτουν από το σώμα μου και σκύβω με τα χέρια μου να τα μαζέψω. 
Κοίτα με λίγο, μη φοβάσαι.
Δεν είμαι κάποιο τρομακτικό, μυθικό πλάσμα.
Είμαι αυτή που κάποτε αγάπησες κι ύστερα άφησες μόνη να παλεύει μ' έναν κόσμο που ακόμη δεν έχει καταλάβει. 
Κοίτα με, καθώς φεύγεις.
Είναι το τελευταίο αδιάφορο βλέμμα που θα μου ρίξεις κι αυτό που για πάντα θα κρατήσω για να μην ξαναγυρίσω. 
"Έτσι είναι", ακούω μέσα μου μια φωνή να λέει. "Ό,τι αγαπάς να σε σκοτώνει κι εσύ να το αγαπάς ακόμη πιο πολύ. Να τρέμεις μην το χάσεις. Να προσπαθείς με τα δάχτυλά σου να κλείνεις τις πληγές σου και να μην προλαβαίνεις. Πρέπει πιο λίγο ν' αγαπάς, πιο λίγο να νοιάζεσαι. Πρέπει να σκοτώσεις αυτό το παιδί που αγαπάς, γιατί το έχουν σακατέψει. Δεν υπάρχει πια. Η ζωή ξαναγεννιέται κι ας έχει άλλο πρόσωπο. Δε θα κάνεις ξανά τα ίδια λάθη".
Κοίτα με, είμαι τόσο μόνη.
Πάρε ένα χαρτί και κάτσε δίπλα μου. Αν καθαρίσεις το αίμα θα δεις τις πληγές μου κι αν δεις τις πληγές μου θα δεις εμένα. 
Αυτή είμαι! Νεκρή και ζωντανή μπροστά σου. Να σου ζητάω να μ' αγαπήσεις κι ας μην ξέρω πώς ν' αγαπώ.  Να σου ζητάω να μείνεις κι ας ξέρω πώς αυτό θα με σκοτώσει. 
Κοίτα με, μόνο εσύ μπορείς. 



Read More

Το φιλί στα ελληνικά τραγούδια



Βρήκαμε τα αγαπημένα μας τραγούδια που μιλάνε γι' αυτή τη μαγική που δύο ερωτευμένα χείλη συναντιούνται! 

Πώς θα μπορούσε άλλωστε το φιλί να μην είχε εμπνεύσει τόσους συνθέτες και ποιητές;














Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Νέα Κυκλοφορία βιβλίου: Λίζα η Μπαλαρίνα

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com