Skip to main content

Posts

Featured

Τα “σωστά” ποτέ δεν σβήνουν με άνω τελείες και αντίο

Xριστιάνα Παναγίδου

Βράδιασε κι ακούω απ’ το παράθυρό μου τη βουή να σιγάζει σιγά – σιγά. Ένας – ένας γυρνά στο σπίτι του. Ένα σπίτι που μέσα του κρύβει μια ιστορία και χιλιάδες αναμνήσεις. Κι αλήθεια, αναρωτιέμαι αν είχαν μιλιά αυτοί οι τσιμεντένιοι τοίχοι, πόσα θα έλεγαν, πόσα θα εξιστορούσαν για αυτά που είδαν και για αυτά που έζησαν.


Μια πόρτα που κλείνει, δίνει την ασφάλεια σ’αυτόν που ένιωσε την ανάγκη να την σφραγίσει πίσω του. Να μην τον δει ανθρώπινο μάτι να λυγίζει, να σπάει, να κρύβεται. Μην χαλάσει την εικόνα που πούλησε. Μην δείξει αδυναμία και πληγές. Γιατί κι ένα λαβωμένο αγρίμι θα συρθεί στη γωνιά που δεν το βλέπει κανείς για να δει τις πληγές του.

Κι αν αλήθεια μιλούσαν αυτοί οι τοίχοι θα έλεγαν για αλήθειες. Θα έλεγαν για έρωτες που βρήκαν καταφύγιο σ’ αυτούς. Για πρώτα σ’ αγαπώ που βγήκαν στη φόρα. Για δυο μισά που έγιναν ένα κι ο χρόνος σταμάταγε. Θα έλεγαν όσα θα θέλαμε να ξέραμε για όλες τις σιωπές που πήραμε σαν απάντηση σ’αυτή τη ζωή.

Αν μιλούσαν οι τοίχοι, θα ρωτο…

Latest Posts

Τα Φρούτα Του Δάσους: Ωκεανός (νέο τραγούδι)

Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα: "Είναι ψυχές που έχουνε"

Ή φύγε ή μείνε, τίποτα ενδιάμεσο

Το μοναδικό πράγμα για το οποίο μετανιώνουμε όλοι στη ζωή μας -Επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει

Η σιωπή ορίζει το φινάλε

Όλα μπορούν να συμβούν εκτός από το "εμείς"

Έλα να σου πω, τι δεν είναι η αγάπη. Και μετά, κάνε ότι θες!

Χόρχε Λουίς Μπόρχες – Δυο ψυχές δε συναντιούνται ποτέ τυχαία

Ανήκουμε μ' αυτούς που ξέρουν να διαβάζουν τις σιωπές μας

Το φτερό και η κορδέλα