Jan 30, 2011

Τέλος στην μουσική πειρατεία;;;;

Με την εξέλιξη της τεχνολογίας  και την επικείμενη πτώση των πωλήσεων στη μουσική βιομηχανία, όλο και περισσότεροι ξένοι καλλιτέχνες διαθέτουν τα τραγούδια τους δωρεάν στο ίντερνετ, είτε μέσω των ιστοσελίδων τους είτε μέσω άλλων κοινωνικών ή μουσικών ιστοσελίδων.

Ήδη υπάρχουν πολλές ιστοσελίδες που προσφέρουν δωρεάν τραγούδια για download, προκαλώντας έτσι πρόβλημα στις δισκογραφικές εταιρείες που βλέπουν τις πωλήσεις τους να πέφτουν κατακόρυφα. Με την οικονομική κρίση, η κατάσταση για τις δισκογραφικές εταιρείες και τους καλλιτέχνες έχει χειροτερεύσει, κάνοντας τους να συνειδητοποιήσουν ότι πλέον ο καταναλωτής δεν έχει την οικονομική πολυτέλεια να αγοράζει το άλμπουμ του αγαπημένου του καλλιτέχνη για 13 ευρώ. Αντί γι’ αυτού θα προτιμήσουν να το κατεβάσουν δωρεάν από το διαδίκτυο.

 Στην Ελλάδα, κάποιοι  καλλιτέχνες από το χώρο της έντεχνης ροκ μουσικής σκηνής, έκαναν ήδη το πρώτο βήμα προσφέροντας στο κοινό τους δωρεάν τραγούδια για download. Ο Φίλιππος Πλιάτσικας, σε συνεργασία με την δισκογραφική του εταιρεία MinosEmi,  είναι ο πρώτος μεγάλος Έλληνας καλλιτέχνης που προχώρησε επίσημα στην δωρεάν διαθεσιμότητα των τραγουδιών του και συγκεκριμένα του καινούργιου του άλμπουμ, «Την αλήθεια να πω» στο διαδίκτυο (έστω και για είκοσι μέρες). Φυσικά και άλλοι πολλοί καλλιτέχνες - πιο μικρού ή του ίδιου βεληνεκούς - άφησαν δωρεάν τα τραγούδια τους στο διαδίκτυο,  όπως ο Θάνος Ανεστόπουλος και ο Στάθης Δρογώσης. Πολύ πριν την κίνηση αυτή του Πλιάτσικα και της Minos, διάφοροι καλλιτέχνες έδωσαν και συνεχίζουν να δίνουν τα άλμπουμ τους δωρεάν για το κοινό, μαζί με εφημερίδες ή κοσμικά περιοδικά.




Απ ‘ όσο γνωρίζουμε η κίνηση αυτή δεν βλάπτει σχεδόν καθόλου τους καλλιτέχνες, αφού οι συμφωνίες τους με τις δισκογραφικές εταιρείες τους φέρνουν έσοδα, όχι τόσο από τις πωλήσεις των άλμπουμ τους, όσο από τις εμφανίσεις τους.  Φυσικά οι δισκογραφικές εταιρείες μπορούν να αρκεστούν στο να είναι πλούσιες αντί για πάμπλουτες και όλοι εμείς μπορούμε να έχουμε δωρεάν τα τραγούδια των αγαπημένων μας καλλιτεχνών και ταυτόχρονα να τους απολαμβάνουμε σε συναυλίες τους ή στις μουσικές σκηνές που τραγουδούν. Ελπίζουμε πως και άλλοι μεγάλοι καλλιτέχνες και δισκογραφικές εταιρείες θα ακολουθήσουν το ίδιο παράδειγμα, καταπολεμώντας έτσι οι ίδιοι τη μουσική πειρατεία και ακολούθωντας τα δεδομένα της σύγχρονης εποχής.
Read More

Jan 27, 2011

Βιβλία που μας άγγιξαν...


Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρει
Συγγραφέας: Όσκαρ Ουάϊλντ
Περίληψη: Ένα από τα πιο ανορθόδοξα μυθιστορήματα της νεότερης εποχής, "Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι" αφηγείται τη συγκλονιστική ιστορία του ηδονοθήρα Ντόριαν ο οποίος, συνεπαρμένος από το εξαιρετικά όμορφο πορτρέτο που του φιλοτεχνεί ο ζωγράφος Μπάζιλ Χόλγουορντ, πουλάει την ψυχή του με αντάλλαγμα την αιώνια νεότητα και το αιώνιο κάλλος. Υπό την επιρροή του φίλου του, του λόρδου Χένρι Γουότον, ο Ντόριαν θα παραδοθεί σε έναν ακόλαστο τρόπο ζωής τον οποίο κρατά κρυφό από την υψηλή κοινωνία στα μάτια της οποίας παραμένει ένας τζέντλεμαν. Το πορτρέτο, σε αντίθεση με το άψογο παρουσιαστικό του, φέρει τα σημάδια της φθοράς του. 
Απόσπασμα: «Ζηλεύω το κάθε τι που η ομορφιά του είναι αθάνατη. Ζηλεύω την ομορφιά αυτού του πορτραίτου Γιατί να την κρατήσει αφού εγώ θα την χάσω ;Κάθε στιγμή που περνάει αρπάζει κάτι από μένα και τη δίνει σ αυτό. Ω να γινόταν αλλιώς Αν μπορούσε ν αλλάζει η εικόνα, κι εγώ νά'μαι πάντα ότι είμαι τώρα !Γιατί τη ζωγράφισες ; Κάποια μέρα θα με ειρωνεύεται, θα με ειρωνεύεται φρικτά.» 
Η Γέφυρα των Στεναγμών
Συγγραφέας: Μ. Ζεβάκο
Περίληψη: Οι Βενετσάνοι επευφημούν τον Ρολάν Καντιάνο, το γιο του δόγη, που ετοιμάζεται να γιορτάσει τους αρραβώνες του με τη Λεωνόρα, που κατάγεται από την περίφημη οικογένεια των Ντάντολο -και όμως, ο δόγης και η δόγισσα τρέμουν μέσα στο παλάτι τους: στο ξεκίνημα του XVI αιώνα είναι θανάσιμο, στη Βενετία, να προκαλέσεις την υποψία του Συμβουλίου των Δέκα και μια τέτοια δημοτικότητα δεν μπορεί παρά να οδηγήσει το Ρολάν στο δήμιο. Έχουν δίκιο να φοβούνται!
Απόσπασμα: (αναμένεται)

Αποχαιρετισμός στα Όπλα
Συγγραφέας: Ε. Χεμινγουεϊ
Περίληψη: Το 1918 ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ πήγε "στον πόλεμο που θα έβαζε τέλος σε όλους τους πολέμους". Κατατάχθηκε ως εθελοντής τραυματιοφορέας στα ασθενοφόρα, τραυματίστηκε και παρασημοφορήθηκε. Από τις εμπειρίες του αυτές γεννήθηκε αυτό το μυθιστόρημα, που πολλοί θεωρούν ως το αριστούργημά του. Σ' αυτό αναπλάθει με τρόπο απόλυτα πειστικό το φόβο, τη συντροφικότητα, το θάρρος του νεαρού Αμερικανού εθελοντή και των ανδρών και γυναικών που γνωρίζει στην Ιταλία. Όμως το "Αποχαιρετισμός στα όπλα" δεν είναι μονάχα ένα πολεμικό μυθιστόρημα. Σ' αυτό ο Χέμινγουεϊ πλάθει μια ιστορία αγάπης βαθιά τραγική, παθιασμένη και ασυμβίβαστη - η συνισταμένη των τριών μεγάλων ερώτων του συγγραφέα στα χρόνια 1918-1929. 
Πέρα όμως και ανεξάρτητα από τα καθαρά αυτοβιογραφικά στοιχεία που περιέχονται στο βιβλίο του αυτό, το μυθιστόρημα σφύζει από πάθος και συγκλονιστικά συναισθήματα, που βρίσκουν το ιδεώδες σκηνικό τους στην Ιταλία, στα ταραγμένα και αδυσώπητα χρόνια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Απόσπασμα: "Αυτός ο κόσμος τσακίζει τους ανθρώπους και στο μέρος που τσακίζονται εμφανίζεται ένα ράγισμα. Κι όσοι αρνούνται να τσακιστούν, αυτούς ο κόσμος τους σκοτώνει. Σκοτώνει χωρίς να λογαριάζει τους πολύ γενναίους, τους πολύ δυνατούς και τους πολύ ρομαντικούς. Αν δεν είστε από αυτούς θα σας σκοτώσει επίσης. Όμως τότε θα αφήσει τον χρόνο να κάνει την δουλειά του"
Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται
Συγγραφέας: Ν. Καζαντζάκης
Περίληψη: το μυθιστόρημα αυτό διαδραματίζεται σε ένα ελληνικό χωριό στην ενδοχώρα της Aνατολίας και αφηγείται την άφιξη μιας ομάδας προσφύγων από το μέτωπο, τη στιγμή που οι νεότεροι του χωριού ετοιμάζονται να παίξουν τους ρόλους τους σε ένα θρησκευτικό δράμα το επόμενο Πάσχα. Κάτω από την πίεση αυτών των γεγονότων οι χωρικοί-πρωταγωνιστές ταυτίζονται ολοένα και περισσότερο με τα πρόσωπα του Eυαγγελίου που πρόκειται να υποδυθούν ή και καταλαμβάνονται από αυτά. H διαδικασία αυτή προχωρά και πέρα από τα ρεαλιστικά κίνητρα της επικείμενης θεατρικής παράστασης των Παθών και ισχύει κατ' επέκταση για όλους τους χαρακτήρες· οι άρχοντες του χωριού ασυναίσθητα καταλήγουν στο ρόλο των Φαρισαίων· ο παπάς του χωριού Γρηγόρης οδηγείται ανεπαίσθητα από τις περιστάσεις και από την ιδιοσυγκρασία του στο ρόλο του Kαϊάφα· τον ρόλο του Πιλάτου υποδύεται κατά τρόπο έξοχο αν και άθελά του, και με πολύ χιούμορ από τη μεριά του Kαζαντζάκη, ο τοπικός Tούρκος Αγάς, ένας καλοπροαίρετος καλόβολος παιδεραστής που εν τέλει τρελαίνεται από τα ακατανόητα καμώματα των γύρω του Ελλήνων, οι οποίοι, καθώς λέει, "θα πετάλωναν τους ψύλλους". Tο μυθιστόρημα τελειώνει με το Mανολιό, τη μορφή του Xριστού, να εκτελείται στην εκκλησία μεσάνυχτα Χριστουγέννων, καθώς φτάνει η είδηση της προσπέλασης τουρκικών στρατευμάτων στο χωριό.
                                                    Απόσπασμα (από την ομώνυμη σειρά της ΕΡΤ): http://www.youtube.com/watch?v=6UV3m2__WTI&feature=related

Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι

Συγγραφέας: Μίλαν Κουντέρα
Περίληψη: Περισσότερο από κάθε άλλο μυθιστόρημα του Κούντερα, «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι», είναι ενα ερωτικό μυθιστόρημα. Η Τεράζα ζηλεύει. Η ζήλια της δαμάζεται την ημέρα, αλλά την νύχτα ξυπνάει, μεταμφιεσμένη σε όνειρα που στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ποίηση του Θανάτου. Στην μακριά της πορεία, συνοδεύεται απ' τον άντρα της, τον Τόμας, μισό-Δον Ζουάν, μισό-Τριστάνο, που είναι διχασμένος ανάμεσα στον έρωτα του για εκείνη και στους ακατανίκητους πειρασμούς του.
Η μοίρα της Σαμπίνας, μιας από τις ερωμένες του Τόμας, απλώνει το νήμα της αφήγησης σε όλο το κόσμο. Έξυπνη, όχι συναισθηματική, εγκαταλείπει τον Φράντς, τον μεγάλο έρωτα της στη Γενεύη, και κυνηγάει την ελευθερία της από την Ευρώπη στην Αμερική, για να μη μπορέσει στο τέλος να βρεί παρά την «αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι».
Απόσπασμα: «Όλοι θεωρούμε αδιανόητο το ότι ο έρωτας της ζωής μας μπορεί να είναι κάτι ελαφρύ, κάτι που δεν ζυγίζει τίποτα, φανταζόμαστε ότι ο έρωτας μας είναι αυτό που έπρεπε να είναι, ότι χωρίς αυτόν η ζωή μας δεν θα ήταν η ζωή μας. Είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Μπετόβεν αυτοπροσώπος, σκυθρωπός κι αναμαλλιασμένος, παίζει το δικό του "Es muss sein" (=πρέπει) για τον μεγάλο έρωτα μας. 
Ο Τόμας θυμόταν την παρατήρηση της Τερέζας για τον φίλο του Ζ. και διαπίστωνε ότι η ερωτική ιστορία της ζωής του δεν στηριζόταν πάνω στο "
Es muss sein", αλλά μάλλον στο "Es konnte auch anders sein": θα μπορούσε κιόλας να συμβεί διαφορετικά...»



Ο τρυποκάρυδος
Συγγραφέας: Τομ Ρόμπινς
Περίληψη: Ο "Τρυποκάρυδος" είναι ένα είδος ερωτικής ιστορίας που εκτυλίσσεται μέσα σ' ένα πακέτο τσιγάρα Κάμελ. Αποκαλύπτει το σκοπό της σελήνης, εξηγεί τη διαφορά ανάμεσα στους κακοποιούς και τους παράνομους, εξετάζει τη διαμάχη ανάμεσα στο δεσμευμένο σοσιαλιστή και το ρομαντικό ατομικιστή, ζωγραφίζει το πορτραίτο μιας σύγχρονης κοινωνίας με ζάπλουτους Άραβες, εξόριστους βασιλιάδες και εγκυμονούσες μαζορέτες. Τέλος, ασχολείται και με τα μυστήρια των πυραμίδων.
Απόσπασμα: «Πάρτε μια κάποια νύχτα από τον Αύγουστο. Η Πριγκίπισσα Λη-Τσέρι αγνάντευε απ’ το παράθυρο της σοφίτας της. Ήτανε πανσέληνος. Το φεγγάρι είχε στρογγυλέψει  τόσο πολύ που κόντευε να κατακυλήσει. Φαντάσου να ξυπνάς και να βρίσκεις το φεγγάρι τάβλα στο πάτωμα του λουτρού, σαν το μακαρίτη τον Έλβις Πρίσλεϋ, δηλητηριασμένο από παγωτό μπανάνα. Ήταν ένα φεγγάρι που μπορούσε να ξυπνήσει άγρια πάθη σε μια κοιμισμένη αγελάδα. Ένα φεγγάρι που μπορούσε να διαολέψει το κάθε κουνελάκι. Ένα φεγγάρι που μπορούσε να κάνει τις κοτρώνες να μοιάζουν   σεληνόλιθοι, να μεταμορφώσει την Κοκκινοσκουφίτσα σε μεγάλο κακό λύκο. Πάνω από μια ώρα η Λη- Τσέρι αγνάντευε το άπειρο τ’ουρανού. Έχει λόγο να υπάρχει το φεγγάρι; Ρώτησε η Πριγκιπίσσα το Μαγεμένο Βασιλόπουλο. Το μαγεμένο βασιλόπουλο έκανε σαν να του είχαν κάνει μια χαζή ερώτηση. Ίσως και να ‘ταν έτσι. Το ίδιο ερώτημα στη Ρέμινγκτον SL3 έδωσε την εξής απάντηση:
«Ο Αλμπερ Κάμυ έγραψε πως το μόνο σοβαρό ερώτημα είναι αν πρέπει να αυτοκτονείς ή όχι. Ο Τομ Ρόμπινς έγραψε πως το μόνο σοβαρό ερώτημα είναι αν ο χρόνος έχει αρχή και τέλος. Σίγουρα όταν το έγραψε ο Κάμυ, θα είχε στραβοκοιμηθεί κι ο Ρόμπινς θα είχε ξεχάσει να βάλει ξυπνητήρι. Ένα είναι το σοβαρό ερώτημα: Ποιος ξέρει να κάνει την αγάπη παντονινή; Απάντησε μου σε αυτό και θα σου πω αν πρέπει αν αυτοκτονείς ή όχι. Απάντησε μου σε αυτό και θα σε καθησυχάσω για την αρχή και το τέλος του χρόνου. Απάντησε μου σε αυτό και θα σου αποκαλύψω αν έχει λόγο να υπάρχει το φεγγάρι.»


Η Δίκη
Συγγραφέας: Φ. Κάφκα
Περίληψη: Η δίκη και η καταδίκη του Γιόζεφ Κ. για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε ή τουλάχιστον που δεν γνώριζε ότι διέπραξε, είναι μια ανοιχτή κριτική του συγγραφέα προς τη δύναμη της εξουσίας, αυτής που δίνει την αίσθηση στον κάθε πολίτη ότι όλα είναι πιο δυνατά απ' αυτόν και ότι κάθε αντίσταση είναι περιττή.
Απόσπασμα: «Μόνο την προσοχή να μην προκαλεί κανείς! Να κάθεται φρόνιμα, όσο κι αν αυτό αντιτίθεται στο πνεύμα του! Να προσπαθήσει να εννοήσει ότι αυτός ο μεγάλος δικαστικός οργανισμός βρίσκεται τρόπον τινα σε μια διαρκή εκκρεμότητα και ότι μπορεί κανείς βέβαια, όταν ο ίδιος αυτόβουλα αλλάζει κάτι στη θέση του και γίνεται αιτία να χάσει το έδαφος κάτω από τα πόδια του, να γκρεμιστεί ο ίδιος, ενώ ο μεγάλος οργανισμός βρίσκει εύκολα την ισορροπία πάλι και ξεπερνά την ενόχληση- αφού όλα είναι συναφή- και παραμένει αμετάβλητος, αν δε γίνεται μάλιστα ακόμα συμπαγέστερος, προσεκτικότερος, αυστηρότερος, σκληρότερος». 

Read More

Jan 22, 2011

Η «17η Νοέμβρη»


Η 17η Νοέμβρη ιδρύεται το 1974 στην Ελβετία από τον Αλέκο Παναγούλη και την Ιταλίδα μνηστή του, δημοσιογράφο Οριάνα Φαλάτσι, μαζί με κάποιους άλλους αυτοεξόριστους συνεργάτες και φίλους του. Η οργάνωση χρησιμοποιεί ως τίτλο της, την ημερομηνία της εξέργεσης του Πολυτεχνείου και σκοπός της ήταν η συνέχιση του αγώνα κατά της Δικτατορίας, μέσα και έξω από την Έλλαδα.  Όταν το καθεστώ των Συνταγματαρχών καταρρέι ο Παναγούλης διαλύει την Οργάνωση, μιας και δεν υπήρχε λόγος να υφίσταται. Ο Παναγούλης γυρνά στην Ελλάδα και γίνεται βουλευτής. Σχεδίαζε να ιδρύσει δικό του κόμμα, όμως ο ξαφνικός του θάνατος το 1986 σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ματαίωσε τα σχέδια του.

Από αυτό προκύπτει ότι η αρχική 17η Νοέμβρη δεν έχει μάλλον καμία σχέση με την νεότερη τρομοκρατική 17η Νοέμβρη. Το πρώτο χτύπημα της 17ης Νοέμβρη έρχεται το 1975, όταν δολοφονείται ένας αμερικανός, γραμματέας στην αμερικάνικη πρέσβεια. Το πρώτο χτύπημα της Οργάνωσης, έχει φανερά αντιαμερικάνικο χαρακτήρα. Το επόμενο της χτύπημα, ένα χρόνο αργότερα ήταν η δολοφονιά ενός βασανιστή, επί καιρώ δικτατορίας αστυνόμου της Γενικής Ασφάλειας. Το χτύπημα δείχνει ότι στο στόχαστρο της Οργάνωσης βρίσκονται και άνθρωποι που υπηρέτησαν με ζήλο τη Χούντα και δεν τιμωρήθηκαν, κατα τους ίδιους, αρκετά. Μέχρι το έπομενο χτύπημα της οργάνωσης, πέρασαν τρία χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα η Οργάνωση στράφηκε εναντίον όλων των κομμάτων, κατακρίνοντας την πολιτική τους και στοχεύοντας στην ένοπλη λαϊκή επανάσταση και στον πραγματικό σοσιαλισμό.
Αυτή είναι περίπου η ιδεολογική ταυτότητα που παρουσίασε η ‘η 17η Νοέμβρη’ και μ’ αυτήν θα συνεχίσει την παρεμβατική ένοπλη δραστηριότητα στην Ελληνική πολιτική ζωή.
Η επόμενη δολοφονία της 17 Νοέμβρη, είναι ενός πρώην επίσης αστυνόμου. Είχε κι αυτός, όπως και ο προηγούμενος στόχος καταδικαστεί για αδικήματα κατά ανθρώπων– όπως ο ξυλοδαρμός και βασανισμός πολιτών, αλλά κυκλοφορούσε ελεύθερος. Τον σκότωσαν εξ’ επαφής με 6 σφαίρες, κοντά στο σπίτι του.
Ο επόμενος στόχος ήταν η δολοφονία του υποδιοικητή των ΜΑΤ Παντελή Πέτρου, αλλά οι εκτελεστές πυροβολούν και τον οδηγό του. Η δολοφονία του οδηγού δείχνει ότι πρόκειται για δουλειά ψυχρών επαγγελματιών, που δεν αφήνουν πίσω μάρτυρες.
Τα πρώτα χρόνια μετά την μεταπολίτευση εμφανίστηκαν αρκετές τρομοκρατικές οργανώσεις και ομάδες, οι οποίες πραγματοποίησαν ένοπλες επιθέσεις, βομβιστικές ενέργειες, εμπρησμούς, ίσως και ληστείες Τραπεζών. Κάποιες από αυτές ήταν ίσως παρακλάδια της 17η Νοέμβρη που αργότερα αποσχίστηκαν και ενεργούσαν αυτόνομα.
Η 17 Νοέμβρη αρνείτο να δώσει τον τίτλο της σε χτυπήματα χαμηλής εμβέλειας και μάλιστα διαφωνούσε με αυτά. Κατά την περίοδο αυτή λόγων των πολλών αντιγραφέων της 17η Νοέμβριου θα επικρατεί μια σύγχυση για το ποιοι έχουν την ευθύνη για τα κατά καιρούς χτύπηματα σε όλη την Ελλάδα, ενώ για πολλά χτυπήματα αναλαμβάνουν την ευθύνη άλλες οργανώσεις, οι οποίες δεν είναι ξεκάθαρο κατά πόσο σχετίζονται με την 17η Νοέμβρη.
Επίσημα η 17η Νοέμβρη επανεμφανίζεται το 1983 όταν αναλαμβάνει την ευθύνη για τη δολοφονία ενός αξιωματούχου της CIA και μέλος της αμερικάνικης στρατιωτικής αποστολής στην Ελλάδα. Μαζί του θα σκοτωθεί και ο οδηγός του.
Πέντε μήνες αργότερα η Οργάνωση θα γνωρίσει την πρώτη της αποτυχία. Η απόπειρα δολοφονίας  ενός αμερικανού λοχία της αεροπορίας, θα έχει σαν μόνο αποτέλεσμα τον τραυματισμό του.
Ακολουθεί η δολοφονία του εκδότη της εφημερίδα  ‘Απογευματινή’, Νικόλαου Μομφεράτου. Μαζί του θα εκτελεστεί και ο οδηγός του.
Το 7ο χτύπημα κατά σειρά της 17η Νοέμβρη ήταν η έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετηθεί σε σημείο διέλευσης λεωφορείου των ΜΑΤ. Υπάρχει ένας νεκρός – ο αρχιφύλακας Γεωργακόπουλος – και δύο τραυματίες.
Η 17η Νοέμβρη από το 1986 και μετά θα συνεχίσει τη δράση της με πολλαπλά χτυπήματα. Τα χτυπήματα γίνονται κατά εισαγγελέων, αμερικανών αξιωματούχων και κατά της τούρκικης πρεσβείας.
Το 1990 κλέβει από το πολεμικό Μουσείο της Αθήνας δύο αντιαρματικούς εκτοξευτές, ενώ συνεχίζει με τοποθέτηση μικρών βομβών, που πιθανότατα δεν είχαν στόχο ανθρώπινες ζωές.Από το 1992-1995 δεν υπήρχε άλλος νεκρός.
Η δράση της σταμάτησε το 2002, όταν συνελήφθησαν τα μέλη της. Δεκατέσσερα μέλη της οργάνωσης καταδικάστηκαν σε ποινές που κυμάνθηκαν από ισόβια μέχρι 8 χρόνια. Στα τέλη του Ιουνίου του 2002 μετά τον τραυματισμό, από πρόωρη έκρηξη μιας βόμβας, του μέλους της οργάνωσης Σάββα Ξηρού και την σύλληψη του από το Λιμενικό Σώμα στο λιμάνι του Πειραιά, η Ελληνική Αστυνομία κατάφερε να ανακαλύψει το οπλοστάσιο και να συλλάβει τα περισσότερα από τα μέλη της οργάνωσης.

Read More

Jan 18, 2011

Κοσμογονία - Ανθρωπογένεσις

Σε αυτό το άρθρο θα δούμε πως εξήγησαν την Κοσμογονία κάποιοι σημαντικοί λαοί που πέρασαν από τον πλανήτη, μέσα από τις θρησκείες τους. 

Αζτέκοι, Μάγια, Ολμέκοι
«Για τους μεγάλους πολιτισμούς της Μέσης Αμερικής, Ολμέκους, Αζτέκους, Μάγια η δημιουργία του σύμπαντος και της ανθρωπότητας ήταν μια διαδικασία ανέλιξης. Οι θεοί αρχικά δημιούργησαν τα ζώα, έπειτα τους ανθρώπους από λάσπη, έπειτα τους ανθρώπου από ξύλο. Αλλά για τον ένα ή τον άλλο λόγο εκείνοι ήταν περιορισμένοι και δε μπορούσαν να υμνήσουν τους θεούς: τα ζώα προορίζονταν να φαγωθούν,  οι άνθρωποι απο λάσπη καταστράφηκαν κι εκείνοι από ξύλο μεταμορφώθηκαν σε μαϊμούδες. Οι πραγματικοί άνθρωποι κατά τους πολιτισμούς της Μέσης Αμερικής δημιουργήθηκαν από καλαμπόκι, αφού οι Δίδυμοι Ήρωες νίκησαν τους θεούς Κάτω Κόσμου και μεταμορφώθηκαν σε Ήλιο και Σελήνη». Οι Δίδυμοι Ηρωες στη συνέχεια ανασταίνουν τον πατέρα τους, που γεννιέται σαν θεός του καλαμποκιού από τον καύκαλο μια χελώνας, σύμβολο της γης.
Άρα παρατηρούμε ότι πρωταρχικό ρόλο στην δημιουργία του ανθρώπου για του λαούς της Μ. Ανάτολης, είχε το καλαμπόκι. Θεώρουσαν το καλάμποκι σημαντικό και ιερό, γιατί πιθανότατα ήταν η βασική τους τροφή, η οποία καλλιέργεια του έιχε άμεση σχέση με τον ήλιο. Άλλωστε και το ξανθό του χρώμα παραμπέμπει στο χρώμα του ήλιου.

Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Σύμφωνα με την Αιγυπτιακή κοσμολογία ο δημιουργός του φωτός και του κόσμου είναι ο θεός Ρα ή αλλιώ θεός του Ήλιου. Από τον θεό Ρα γεννήθηκε το ζεύγος Σου και Τεφνούτ, που αντιστοιχούν στη γη και στον ουρανό. Ο θεός Ρα απεικονίζεται σε πάπυρους, τοιχογραφιές κλπ, συχνά ως ένας ηλιακός δίσκος με φτερά ή ως ένα θεϊκό ηλιακό μάτι και τον συναντούμε σαν μυστηριακό θεό Ατούμ Ρα και δημιουργικό θεό Άμμων Ρα. Παριστάνεται συνήθως με σώμα άνδρα και με κεφαλή γερακιού. Έχει όμως πολλές μορφές, οι πιο συνηθισμένες εκτός από του γερακιού, είναι γάτας και σκαθαριού. Ο λόγος του Ρα ενζυμωμένος με το χώμα της Γης έπλασε τους ανθρώπους και όλα τα έμβια όντα. Το Σύμπαν το φαντάζονταν ώς ορθογώνιο κουτί με πάτωμα την Γη και οροφή ή μία αγελάδα ή το επιμηκυμένο σώμα της θεάς Νουτ. Το πρόσωπό της ήταν στραμένο στην ανατολή και τα άκρα της αποτελούσαν τους στύλους του στερεώματος. Γύρω από το σύμπαν-κουτί έρεε ένας μεγάλος ποταμός πάνω στον οποίο ταξίδευαν με την βοήθεια των καικιών ο Ήλιος και η Σελήνη, που κρύβονταν στις σπηλιές των όχθεών του κατά την δύση τους. Το ίδιο και οι πλανήτες. Κάθε δεκαπενθήμερο ένα αγριογούρουνο έτρωγε σιγά σιγά την σελήνη για δύο εβδομάδες. Όταν πείναγε πολύ την έτρωγε με την μιά δημιουργώντας τις εκλείψεις.


Ίνκας
Ο Θεός Ήλιος , ο Παχακαμάκ ανέτειλε στην αρχή του κόσμου από τη λίμνη Τιτικάκα.Ήταν τόσο λαμπερός , που τίποτα άλλο εκτός από αυτόν δε φαινόταν στον ουρανό . Αλλά ο νυχτερινός ουρανός ήταν άδειος , έτσι ο Παχακαμάκ έφτιαξε τα άστρα , τους πλανήτες και τη Σελήνη. 

Η όμορφη Σελήνη , η Παχαμάμα , έγινε γυναίκα του και μαζί έφτιαξαν τους ουρανούς και τη γη.Ο Παχακαμάκ έφτιαξε τους πρώτους ανθρώπους από μια πέτρα .Οι πρώτοι άνθρωποι ήταν οικτρά πλάσματα.Δεν ήξεραν τίποτα για τον κόσμο και δεν ήξεραν πώς να επιβιώσουν. 

Ο Ήλιος και η Σελήνη γέννησαν ένα γιο και μια κόρη.Έστειλαν τα παιδιά τους στη γη για να βοηθήσουν τους ανθρώπους. Ο γιος δίδαξε στους άντρες πώς να οργώνουν και να σπέρνουν τα χωράφια και πώς να χτίζουν σπίτια. Η κόρη πλησίασε τις γυναίκες και τις δίδαξε την τέχνη της υφαντικής και της μαγειρικής. 

«Διδάξτε στους ανθρώπους να είναι καλοί και δίκαιοι.Θα τους δίνω ζέστη και φως για πάντα. Αλλά να βεβαιωθείτε ότι δε θα ξεχάσουν ποτέ τους δημιουργούς τους» ήταν η εντολή του Παχακαμάκ. 

Ο γιος του ήταν ο πρώτος Ίνκα. Με την αδερφή και γυναίκα του γέννησαν τους πρώτους ανθρώπους. 
Η δομή της κοσμολογίας Ίνκα πηγαίνει από τη Γη (Pachamama), στο Βουνό (Apu) και στα αστέρια. Το τελετουργικό του Δημιουργού είναι γνωστό ως Taitanchis. Η λέξη Taitanchis μεταφράζεται κυριολεκτικά ως «Θεό».



Κοσμογονία των Ινδιάνων ΧόπιThis is a featured page
Ο θεός δημιουργός είναι ο Ταϊόβα . Δημιούργησε τον πρώτο άνθρωπο , τον Σοτουκνάγκ και τον διέταξε να δημιουργήσει το Σύμπαν . Ο πρώτος κόσμος ονομάστηκε Τοκπέλα και περιελάμβανε γη , νερό και αέρα , καθώς και την Κογιανγκβούτι , τη Γυναίκα – αράχνη , αρχηγό της αρχαίας φυλής των Ανασάζι . 

Η Κογιανγκβούκι δημιούργησε μετά όλα τα ζωντανά πλάσματα .Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν υπάκουαν στους θεούς κι έτσι ο Σοτουκνάγκ τους σκότωσε με έναν κατακλυσμό. Άλλοι δυο «κακοί» κόσμοι δημιουργήθηκαν και καταστράφηκαν , ενώ τώρα βρισκόμαστε στον τέταρτο κόσμο , τον Τουακάχι .



Αρχαίοι Έλληνες

Πολύ πιο ολοκληρωμένος είναι ο μύθος που μας αφηγείται ο Ησίοδος στη "Θεογονία" του για την αρχή του κόσμου και την καταγωγή των θεών. Στην αρχή λοιπόν ήταν το Χάος, η Γη και ο Έρωτας. Αυτές οι τρεις πρωταρχικές θεότητες δεν είχαν συγγενική σχέση μεταξύ τους, απλώς εμφανίστηκαν η μία μετά την άλλη.
Μέσα στην απεραντοσύνη του κοσμικού χρόνου προήλθαν κάποτε από το Χάος, χωρίς να μεσολαβήσει κάποιο ερωτικό σμίξιμο, δύο παράξενα όντα, το Έρεβος και η Νύχτα.

Χωρίς αρσενική βοήθεια η Γαία γέννησε τον Ουρανό που έπειτα την γονιμοποίησε ξανά. Από εκείνη την ένωση γεννήθηκαν πρώτα οι τιτάνες: έξι αρσενικά και έξι θηλυκά όντα (Ωκεανός, Κοίος, Κρίος, Υπερίων, Ιαπετός και Κρόνος, Θεία, Ρέα, Θέμις, Μνημοσύνη, Φοίβη και Τηθύς), κατόπιν οι μονόφθαλμοι Κύκλωπες και οι Εκατοντόχειρες. Ο Κρόνος (ο νεότερος, πολύ πανούργος και πιο φοβερός εκ των παιδιών της Γαίας) ευνούχισε τον πατέρα του Ουρανό και έγινε ο κυβερνήτης των Θεών με την αδελφή του Ρέα ως σύζυγο του ενώ οι άλλοι τιτάνες έγιναν αυλικοί του. Η σύγκρουση πατέρα γιου επαναλήφθηκε όταν ο Κρόνος ήρθε αντιμέτωπος με τον γιο του, Δία. Ο Δίας, με την βοήθεια της μητέρα του Ρέας, προκάλεσε τον Κρόνο σε πόλεμο για την βασιλεία των Θεών. Εν τέλει, με τη βοήθεια των Κυκλώπων, που ελευθέρωσε από τα Τάρταρα, ο Δίας και οι σύμμαχοί του νίκησαν, ενώ ο Κρόνος και οι τιτάνες φυλακίστηκαν στα Τάρταρα.
Έπειτα ο Δίας διέταξε τον Προμηθέα και την Αθηνά να φτιάξουν κατ’ ομοίωσιν των θεών το τρίτο είδος ανθρώπου, από πηλό και να καλέσουν τους άνεμους να τους εμφυσήσει ζωή.


Χριστιανισμός
Κατά τον Χριστιανισμό, ο Θεός έπλασε τον κόσμο μέσα σε εφτά ημέρες (ημέρες της βδομάδας). Αφού έφτιαξε τον ουρανό, τη γη, τα ζώα κλπ, την έκτη μέρα έφτιαξε από χώμα και νερό τον άνθρωπο κατ’ εικόναν και κατ΄ομοίωσιν και την έβδομη μέρα αποφάσισε να ξεκουραστεί (γι’ αυτό και την Κυριακή δεν εργαζόμαστε). Ο Αδάμ, ο πρώτος άνθρωπος τριγυρνούσε χαρούμενος και γυμνός σε ένα καταπράσινο κήπο μαζί με τα ζώα και ο Θεός τον έβλεπε και καμάρωνε για το αριστούργημα που είχε φτιάξει. Ο Αδάμ όμως ένιωθε μοναξιά – φαίνεται δε μπορούσε να συνεννοηθεί με τα ζώα - και ζήτησε από το Θεό να του φτιάξει ακόμα ένα άνθρωπο, όμοιο του για να κάνουν παρέα. Ο θεός τον λυπήθηκε και έφτιαξε από τα πλευρά του Αδάμ την πρώτη γυναίκα, την Έυα. Τους άφησε ελευθέρους να περιπλανιώνονται στον κήπο, αλλά τους είπε να μην φάνε από μια μηλιά, γιατί θα τους τιμωρούσε. Μια μέρα όμως, εμφανίστηκε στην Έυα ένα φίδι και την παραπλάνησε (άγνωστο πως) να δοκιμάσει από τον απαγορευμένο καρπό. Αυτή έφαγε ένα μήλο και ο Θεός θύμωσε τόσο πολύ, που τους έστειλε μακρυά του στη Γη. Η Εύα και ο Αδάμ έκαναν τα πρώτα τους παιδιά, τα οποία αλληλοσκωτόθηκαν και έτσι ξεκίνησε η πορεία του ανθρώπου στη Γη.

Read More

Jan 13, 2011

Mουσικό Αφιέρωμα στο Άμστερνταμ

   Το Άμστερνταμ είναι μια πόλη που όλοι ονειρευόμαστε να επισκεφθούμε.  Το Άμστερνταμ είναι γνωστό για την ομορφιά του και τα νόμιμα ναρκωτικά του. Είναι μια πόλη που ενέμπνευσε κατά καιρούς, πολλούς καλλιτέχνες, ιδιαίτερα στο χώρο της ροκ μουσικής, να γράψουν τραγούδια γι' αυτήν. Εμείς αποφασίσαμε να μαζέψουμε όλα αυτά τα τραγούδια που έχουν γραφτεί για το Άμστερνταμ ή έστω που αναφέρουν την πόλη σε κάποιο στίχο τους και να σας τα παρουσιάσουμε. Καθίστε αναπαυτικά και απολαύστε το μουσικό ταξίδι στο Άμστερνταμ.

Ξεκινάμε από πολύ πίσω και συγκεκριμένα το 1967 όπου για πρώτη φορά ο Jacques Brell, Bέλγος μουσικοσυνθέτης, τραγουδά για πρώτη φορά το θρυλικό τραγούδι Αmsterdam, του οποίου αργότερα έγιναν πολλές διάσκευες στην αγγλική, αλλά και σε άλλες γλώσσες.


Το Amsterdam διασκευάστει στα αγγλικά για πρώτη φορά από τον Scott Walker το 1969.




O θρυλικός David Bowie λίγα μόλις χρόνια μετά, μας τραγουδά αυτό το υπέροχο τραγούδι στα αγγλικά, μόνο που το μετονομάζει σε 'Port of Amsterdam', μιας και μιλά για το Λιμάνι του Άμστερνταμ και συγκεκριμένα για τους ναύτες που αγκυροβολούν με τα πλοία τους στο λιμάνι. Το Άμστερνταμ είνα άμεσα συνδεδέμενο με την αλιεία και είναι γνωστό για το λιμάνι του. Μάλιστα αρχικά ιδρύθηκε ως αλιευτικό χωριό στις όχθες του ποταμού Άμστελ, από όπου πήρε και το όνομα του.


Το τραγούδι αυτό, με τον τίτλο που του είχε δοθεί από τον David Bowie, ο οποίος είχε κάνει και το τραγούδι γνωστό, έχει ερμηνευτεί και στα ελληνικά, παλαιότερα από τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και πιο πρόσφατα από τον Μάνο Ξυδούς, με στίχους και πρώτη εκτέλεση του Γιώργου Αραπάκη.




Και από τον Jacques Brell περνάμε σε μια σημαντική μπάντα, τους Coldplay. Οι Coldplay έγραψαν μια υπέροχη μπαλάντα για το Άμστερνταμ, που φυσικά φέρει το όνομα 'Amsterdam'. To τραγούδι βρίσκεται στο άλπουμ A Rush Of Blood To The Head, το οποίο κυκλοφόρησε 2002. Είναι αξιοσημείωτο ότι στο τραγούδι δεν αναφέρεται πουθενά το 'Αμστερνταμ. Στην αρχή μου φάνηκε περίεργο, όμως μετά ανακάλυψα ότι ο Chris Martin είχε γράψει αυτό το τραγούδι, όταν βρισκόταν στο Άμστερνταμ, γι'αυτό και του έδωσε τον ομώνυμο τίτλο.

Η πόλη του Άμστερνταμ φαίνεται ότι είχε ακόμη ένα θαυμαστή στην Ελλάδα, τον μεγάλο καλλιτέχνη Νικόλα Άσιμο, ο οποίος έγραψε το πιο κάτω λαϊκό και ιδιόρρυθμο, όπως συνηθίζεται, τραγούδι, με τίτλο "Δωμάτιο στο Άμστερνταμ".

Το Άμστερνταμ δεν φαίνεται να είχε περάσει απαρήτηρητο και άπο ένα άλλο τεράστιο Έλληνα καλλιτένχη, τον Παύλο Σιδηρόπουλο. Στο τραγούδι του "Θάνατος", αναφέρεται στην πόλη του Άμστερνταμ με τον εξής στίχο: "Στο Αμστερνταμ ο Φαληριώτης  και στο Παρίσι ο Βελεσιώτης σου γελάν..."


Το θρυλικό αυτό τραγούδι είπαν με τον δικό τους ξεχώριστο τρόπο, ένα από τα αγαπημένα μου ελληνικά συγκροτήματα, τα Διάφανα Κρίνα, με αφορμή το άλπμουμ - αφιέρωμα στον Παύλο, με τίτλο 'Στον Π'.



Και ένα ίσως όχι τόσο γνωστό, αλλά αξιόλογο συγκρότημα στο χώρο του ελληνικού πενταγράμμου, οι "Μόνο Γυμνό", μας τραγούδησαν το "Μια βόλτα απ' το Άμστερνταμ". Οι Μόνο Γυμνό μαγεμένοι από το Άμστερνταμ γράφουν: 
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΩΤΑ
ΕΙΝΑΙ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΑΥΤΗ Η ΒΟΛΤΑ
ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ
Ένα πραγματικά υπέροχο κομμάτι. Απολαύστε το!

Το Άμστερνταμ φυσικά δεν πέρασε απαρατήρητο και από την απόλυτη ροκ ελληνική μπάντα, τις Τρύπες: "Λονδίνο , Άμστερνταμ ή Βερολίνο, έχεις ξεχάσει που ακριβώς θέλεις να πας, όσα κι αν έχω, δανεικά πια δεν σου δίνω, να κάνεις βόλτες με το magic bus...", στο υπέροχο "Ταξιδιάρα ψυχή".


Και ένα χαριτωμένο τραγουδάκι για το Άμστερνταμ, από μια τσέχικη κοριτσίστικη φωνή. Το τραγούδι γράφτηκε για την ταινία Pusinky και φέρει τον πετυχημένο τίτλο "Ecstasy of Amsterdam". 



Για το Άμστερνταμ έγραψε και ο Elvis Costello. λέγεται New Amsterdam και βρίσκεται στο άλπουμ Get Happy.

    
Read More

Jan 12, 2011

Κόκκινο Ρόδο

Σ ασπρα κουτιά κλεισμένα τα ονείρα μας
Σε μπαλκόνια μικρά σφινώνεται η χαρά μας
Σ’ενα αβεβαιο αυριο ακουμπάμε τα χαρτιά μας
Πόσα πιστέψαμε κι ας μήν ήταν δικά μας

Θολό είν’ το μέλλον κάτω απ’ το μαύρο νέφος
Η καρδιά μας κτυπά σ’ενα αόρατο βέλος
Σαν αυτό που μας νανούριζε της μητέρας το γέλιο
Δεν υπάρχει παραμύθι με χαρούμενο τέλος
Δεν υπάρχει τραγούδι που να σβήνει την αλήθεια
Όσα και να πω όλα μενουνε ίδια

Δεν πεθαίνει η ελπίδα πάντα τελευταία
Πρώτα σβήνουμε εμείς και μένει η συνήθεια
Στο μαύρο σου πίνακα το κόκκινο ρόδο θα φίλησω
Ούτε τι νίωθω δε μπορώ να ψιθυρίσω

Read More

Jan 9, 2011

Κάθε αστέρι μια ευχή...

Μπορείς να ονειρεύεσαι μόνο τη μέρα όταν τ’ αστέρια κοιμούνται
Όταν ο ήλιος γεμίζει με φως την καρδιά σου
Όταν τα σύννεφα σχηματίζουν τα όνειρα σου.
Αυτό μου χες πει ένα βράδυ που σφιχτά αγκαλιά με κρατούσες
Μα γω ήξερα πως οι ευχές πραγματοποιούνται μόνο τα βράδια
όταν οι νεράϊδες ξυπνούν
όταν την πορτά σου χτυπούν.
Δε σε άκουσα κι ευχήθηκα όταν ανοίξω τα μάτια να είσαι εκεί,
είχε έλθει το πρωί και μόνη είχα απομείνει σε μια άδεια φυλακή
με ένα τραγούδι στη ψυχή
με ένα στίχο λιωμένο στο χαρτί.

Μη με φοβάσαι  δε θα ζητήσω πάλι πίσω να ρθείς
Δε θα σου κρύψω πως απ’ τη ζωή μου έχεις χαθεί
μόνο κάτι σκέψεις σε κρύβουν πίσω απ’ το γυαλί
κι εγώ τις κοιτάω χωρίς πια να ρωτάω κανέναν «γιατί»
Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest
Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com