Jan 12, 2011

Κόκκινο Ρόδο

Σ ασπρα κουτιά κλεισμένα τα ονείρα μας
Σε μπαλκόνια μικρά σφινώνεται η χαρά μας
Σ’ενα αβεβαιο αυριο ακουμπάμε τα χαρτιά μας
Πόσα πιστέψαμε κι ας μήν ήταν δικά μας

Θολό είν’ το μέλλον κάτω απ’ το μαύρο νέφος
Η καρδιά μας κτυπά σ’ενα αόρατο βέλος
Σαν αυτό που μας νανούριζε της μητέρας το γέλιο
Δεν υπάρχει παραμύθι με χαρούμενο τέλος
Δεν υπάρχει τραγούδι που να σβήνει την αλήθεια
Όσα και να πω όλα μενουνε ίδια

Δεν πεθαίνει η ελπίδα πάντα τελευταία
Πρώτα σβήνουμε εμείς και μένει η συνήθεια
Στο μαύρο σου πίνακα το κόκκινο ρόδο θα φίλησω
Ούτε τι νίωθω δε μπορώ να ψιθυρίσω

Reactions:

0 comments:

Post a Comment

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest
Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Νέα Κυκλοφορία βιβλίου: Λίζα η Μπαλαρίνα

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com