Apr 15, 2011

ΟΤΑΝ Η ΓΗ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ

Έχετε σκεφθεί ποτέ πως όλα γύρω μας έχουν ζωή; Πως είναι ζωντανά! Η γη κινείται, τα δελφίνια κάνουν έρωτα, τα ζώα δημιουργούν φυλές, τα λουλούδια μεγαλώνουν και τα δέντρα βγάζουν κάρπους. Όλα γύρω μας είναι ζωντανά και όλα ο άνθρωπος έχει τη λανθασμένη και υπεροπτική εντύπωση πως φτιάχτηκαν για να εξυπηρετούν αυτόν. Υποδούλωσε όλο τον πλανήτη και ό,τι υπάρχει σ’ αυτόν υπό την τυρρανία του και επί αιώνες τα βασανίζει και τα εκμεταλεύεται ακαταπάυστα. Γιατί;;; Μα φυσικά για να έχουμε εμείς όλα αυτά που έχουμε σήμερα. Για μας το κάνουμε. Ποτέ ξανά η λέξη «μας» δεν μου ακούστηκε τόσο εγωιστική και τόσο υπεροπτική. Αυτό που έκανε τον άνθρωπο, δυστυχώς, να επιβληθεί είναι η ανάπτυξη της λογικής του. Έτυχε αυτό το είδος, το δικό μας, να εξελιχθεί περισσότερο από τα υπόλοιπα, μόνο και μόνο για να οδηγήσει τον πλανήτη γη κι ότι κατοικεί πάνω σ’ αυτό στην βαναυσότητα και την καταστροφή. «Μα υπάρχουν και καλοί άνθρωποι», θα μου πείτε. Πάντα υπάρχουν οι εξαίρεσεις. Είναι μηδεμινές και σίγουρα δεν είστε εσείς που διαβάζετε αυτό το άρθρο, ούτε εγώ που το γράφω. Μην ξεγελάτε τον εαυτό σας με ψευδαισθήσεις.

Αυτό που θα κάνουμε σ’ αυτό το άρθρο είναι ν’ αντιστρέψουμε τους ρόλους. Σκεφτείτε ότι η φύση είναι αυτή που έχει το πάνω χέρι (που στην ουσία το έχει, απλά είμαστε πολύ περήφανοι για να το δεχθούμε και πολλοί ηλίθιοι για να λατρεύουμε ψεύτικους θεούς, αντί για τα θαύματα που βλέπουμε γύρω μας).

Τα λουλούδια και τα δέντρα, λοιπόν, είναι αυτά που έχουν το πάνω χέρι κι εμείς είμαστε ακίνητα, αβοήθητα ανθρώπακια. Ήλθε η σειρά τους λοιπόν, να πάρουν εκδίκηση. Τα δέντρα μας κόβουν απ’ τη μέση με ηλεκτρονικό πριόνι (μα τι αηδιαστική που είμαι!!!), τα λουλούδια μας τραβάνε από τις ακρές μέχρι να μας κόψουν στα δύο και μας βάζουν έτσι μοιρασμένους σ’ ένα βάζο για να μας μυρίζονται (γιατί έχουμε φτιαχτεί για να μας θαυμάζουν!!!) και μας πατάνε κιόλας κάνοντας μας λιώμα. Άμα  βιάζονται και θέλουν να αποτελειώσουν κάμποσους μαζί, μας λούζουν με πετρέλαιο και μας ρίχνουν μια φωτιά (σιγά τα λάχανα! Η γη έχει εκατομμυρια ανθρώπους! Θα λυπηθούν κάτι εκατοντάδες;;;)

Πάμε στα ζώα τώρα... εδώ κι αν θα χυθεί αίμα... Οι αρκούδες, οι φώκιες και άλλα πολλά τριχωτά ζώα, μας βρίσκουν αβοήθητα σ’ ένα δάσος και αυτό που φοράνε δεν τους αρέσει. Δεν είναι «οriginal». Θέλουν να φορέσουν original γούνες! Μας βλέπουν εμάς εκεί με τα μακριά μαλλιά (για όσους έχουν μαλλιά, οι φαλακροί εδώ την γλιτώνουν) και μας γδέρνουν ζωντανούς. Επειδή θέλουν και το δέρμα μας για να φορέσουν original ανθρώπινα δερμάτινα παπούτσια και ζώνες. Πως θα σας φαινόταν αυτό;;;; Καθόλου ωραία εμπείρια να σε γδέρνουν, είμαι σίγουρη. Οι γάτες και οι σκύλοι θα μας πατούσαν με τα αυτοκίνητα, έτσι για την πλάκα τους... θα μας κλείδωναν σε σκοτεινά κλουβιά και θα μας κτυπούσαν όποτε είχαν νεύρα για να εκτονωθούν και όταν θα μας είχαν βαρεθεί θα μας εγκατέλειπαν κάπου σε ένα χωράφι μακρύα από το σπίτι, για να πάρουν ένα άλλο χαριτωμένο ανθρωπάκι.

Τα παράδειγματα που θα μπορούσα να πω, για το πως μπορεί η φύση να μας εκδικηθεί είναι πάρα πολλά, γιατί πάρα πολλά είναι αυτά που κάνουμε εμείς σε όλα τα ζωντανά πλάσματα του πλανήτη. Ο αέρας θα μας γέμιζε τα πνευμόνια μας με καυσαέρια (πράγμα που το κάνουμε από μόνοι), η θάλασσα θα μας έριχνε σε ένα σκουπιδότοπο με πετρέλαια ή θα μας έπνιγε αν θελούσαμε να κολύμπησουμε.
Ο πλανήτης θα μας εκδικηθεί αργά η γρήγορα. Ήδη μας εκδικείται. Αν δεν αρχίσουμε να αγαπάμε ο ένας τον άλλο και να προστατεύουμε τη φύση και τα ζώα, δεν έχουμε καμία σωτήρια και καμία ευτυχία ουσιώδη δε θα βρούμε. Γιατί ΘΕΟΣ είναι τα πάντα. Είναι όλα όσα βλέπετε.... προστατέψτε τα και θα ανταμειφθείτε! 
Read More

Apr 14, 2011

Japan: Before and After the Tsunami (Pictures)

BEFORE








                                                      


                                                                           AFTER





EIKONEΣ ΔΟΡΥΦΟΡΟΥ





Τα λόγια σε τέτοιες περιπτώσεις είναι περιττά!
Read More

Apr 7, 2011

Σχετικά με τον Έρωτα...

Ποιος ξυπνάει τον ερώτα, ποιος τον κοιμίζει; Ποιος διαλέγει ποιον θα βάλει μέσα στην καρδιά του, για πόσο και γιατί;


Σε είδα, την πρώτη φορά σε προσπέρασα. Δε σου έδωσα καμία σημασία. Μετά σε άκουσα κι ο χρόνος πάγωσε, η φωνή σου σκέπασε τη σιωπή μου. Τρόμαξα, σε κοίταξα απορημένη. Προσπαθούσα να καταλάβω, κι ακόμα προσπαθώ, τι είναι αυτό που κάνει τα σωθικά μου να καίνε, τη φωνή μου να τρέμει και το μυαλό μου να βυθίζεται. Γιατί εσύ κι όχι κάποιος άλλος; Γιατί τώρα, γιατί τόσο άργα; Πώς κατάφερες να με βρεις, αφού ούτε κι εγώ δεν ήξερα που ήμουν χαμένη; Πώς κατάφερες να με ξυπνήσεις από την πολύχρονη νάρκη μου, χωρίς καν να το θέλεις, χωρίς καν να σ’ ενδιαφέρει; Πως ένα σου γέλιο, μία σου λέξη, ένα σου άγγιγμα, δίνει νόημα σε όλα όσα είχα ξοφλημένα! Πώς μπορώ να βλέπω την ψυχή σου,  χωρίς καν να σε ξέρω καλά καλά; πώς μπορεί να μ' ενοχλεί τόσο η απουσία σου και οι ανούσιες παρουσίες των άλλων; Γιατί να μη μπορώ να σε μισήσω, γιατί να μη μπορώ να σε πλησιασώ αλλά ούτε και να μείνω μακρυά σου;  Γιατί , γιατί και άλλα γιατί, λέξεις και σκέψεις για μήνες τώρα μέσα στο κεφάλι μου. Η ζωή μου ν’ αλλάζει συνεχώς κι εγώ να έχω συνέχεια τις ίδιες σκέψεις κι εγώ μέσα μου να είμαι κολλημένη στα ίδια. Είναι αρρωστημένο όλο αυτό, το γνωρίζω. Είναι άρρωστο το μυαλό και δε μπορεί να βάλει τα θέλω στη θέση τους. Δε μπορεί να σε αντικρίζει και να μην τα χάνει, να σε κοιτάζει και να μην θυμάται το πόσο σε χρειάζεται.


Εμείς που είμαστε πραγματικά; Εκεί που είναι το σώμα ή εκεί που είναι το μυαλό; Για να επιβιώσουμε δυστυχώς κλειδώνουμε το σώμα μας στην πραγματικότητα αλλά αφήνουμε το μυαλό να ταξιδεύει, γιατί τις σκέψεις και τα συναισθήματα δεν τα βλέπει κανείς, είναι μόνο δικά μας και μόνο αυτά μας κρατάνε ζωντάνους.  Ποιος ορίζει την πραγματικότητα; Που τελειώνει και που άρχιζει η φαντασία; Κι αν εγώ διαλέξω να ορίσω σαν πραγματικότητα αυτά που έχω στο μυαλό μου, τότε είμαι τρελή ή απλά ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ; Πως μπορεί όμως κάτι να λέγεται «πραγματικότητα» όταν το αισθάνεσαι μόνο, όταν δεν το αγγίζεις... όταν δε σε αγγίζει;

Μπορούμε να μιλάμε για ώρες, να λέμε διάφορες ασυναρτησίες και να μην κατάληξουμε πουθένα. Μέχρι τώρα μία αλήθεια έχω καταλάβει. Κανείς δε μπορεί να υπάρχει χωρίς έρωτα, είτε αυτός είναι φανταστικός, είτε ρεαλιστικός. Ο έρωτας είναι δυνατός , σύντομος και αλλάζει συνέχεια πρόσωπα.  Θα σε κάνει να κλαις, να γελάς, να διερωτάσαι, να φοβάσαι, να διαμαρτύρεσαι, να νευριάζεις κλπ. Είναι αυτός που μας κρατά σε εγρήγορση, είναι αυτός που μας θυμίζει ότι είμαστε άνθρωποι, ότι είμαστε ζωντανοί.  


GERONIMO 
Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest
Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com