Nov 30, 2014

Single τα Χριστούγεννα;

Tα Χριστούγεννα είναι μία εποχή που ανεβάζει το volume των αισθημάτων. Αυτό είναι υπέροχο αν νιώθεις χαρούμενος, ενθουσιασμένος και αγαπητός. Αλλά αν είσαι single, τότε νιώθεις πιο μόνος από ποτέ.

Όπως και καθόλη τη διάρκεια του χρόνου, το να είσαι μόνος είναι αυτό καθαυτό το πρόβλημα, αλλά το πώς το σκέφτεσαι. Και δεν είναι καθόλου εύκολο να το δεις θετικά, ειδικά αν βρίσκεσαι σε ένα κύκλο με αγαπημένα ζευγάρια, δεμένες οικογένειες και κοινωνίες που από μόνες τους απομονώνουν τους single.
Η αλήθεια όμως είναι ότι δεν είσαι μόνο εσύ single, αλλά και εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι στον κόσμο. Και με το να είσαι single δεν σημαίνει ότι είσαι και μόνος. Όπως λέει και μία φίλη: «μπορεί κάποτε να νιώθω μοναξιά, όμως είναι καλύτερα από να είμαι σε μία χαλασμένη σχέση.
Αν νιώθεις την ανάγκη να έλθεις σε επαφή με κόσμο για να μη νιώθεις μοναξιά, υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις, ειδικά αυτή την εποχή. Μπορείς να συμμετέχεις σε διάφορες χριστουγεννιάτικες φιλανθρωπικές εκδηλώσεις με φίλους ή γνωστούς ή μπορεί να μαζέψεις γνωστούς σου που είναι κι αυτοί single και να διοργανώσετε ένα πάρτυ.
Εξάλλου, αν είσαι single σημαίνει ότι απολαμβάνεις όλες σου τις ελευθερίες και μπορείς να οργανώσεις τις μέρες σου όπως εσύ θέλεις. Μία βόλτα στην πόλη, ψώνια, ένα ζεστό αφρόλουτρο και μία γλυκιά σοκολάτα σίγουρα θα είναι τα καλύτερα δώρα για τον εαυτό σου.

Εκμεταλλεύσου τις μέρες των αδειών, όχι για να κλαις για το πόσο μόνος νιώθεις, αλλά για να διαβάσεις ένα βιβλίο, να δεις καινούριες ταινίες και να κάνεις κάτι δημιουργικό. Είναι η ευκαιρία να βρεις την ηρεμία και την αρμονία μέσα σου και να γεμίσεις την καρδιά σου με αγάπη και όχι με μίσος επειδή είσαι μόνος. 
Read More

Nov 29, 2014

Aνεκπλήρωτοι Έρωτες...

Eίναι όλοι εκείνοι οι έρωτες που έμειναν στη σκέψη, οι έρωτες που δε μοιράστηκαν ποτέ, οι έρωτες που δεν έπρεπε να υπάρχουν, οι έρωτες που δεν επέτρεψαν την τόλμη και το ρίσκο να βγούνε πιο δυνατά από τους φόβους και τα πρέπει... Ανεκπλήρωτοι έρωτες, που εισβάλουν βίαια στη λογική και κυριεύουν τα πάθη....που εξοστρακίζουν την ηθική και απελευθερώνουν τον άγνωστο εαυτό μας, αλλά ποτέ μα ποτέ...δεν κατάφεραν να γίνουν πράξη.

Τι είναι αυτό που κάνει έναν έρωτα ανεκπλήρωτο;;Δειλία, να διεκδικήσεις τα θέλω σου; Ντροπή να απελευθερώσεις τις σκέψεις σου; Ο φόβος της απόρριψης;; Αδυναμία να αφεθείς στο συναίσθημα;; Φυγή από το συναίσθημα;;; Ποια ανώτερη δύναμη της λογικής δεν επιτρέπει την έλξη να εκφραστεί;; Και ποιος τελικά ο λόγος να επιλέγουμε τη φυγή από την διεκδίκηση;;

Είναι φορές που νιώθουμε λίγοι μπροστά στον έρωτα, που νιώθουμε κατώτεροι και αδύναμοι να δεχτούμε τα συναισθήματά μας και επιλέγουμε να τα απωθήσουμε στα βάθη του μυαλό μας...τι και αν υπάρχει μέρος να κρύψεις ή να κρυφτείς;; η καρδιά μπορεί να χτυπήσει το ίδιο δυνατά στο πρώτο ερέθισμα που θα θυμίσει τον έρωτα, το σώμα θα θυμηθεί και η έλξη σαν ηφαίστειο θα εκραγεί σε όνειρο ή σε στιγμές.... 

 Είναι και άλλες φορές που νιώθουμε ότι δεν πρέπει να αποκαλύψουμε έναν έρωτα, για να μην απογοητεύσουμε τον εαυτό μας ή να μην πληγώσουμε τους γύρω μας..Καμιά φορά μετράς τις συνέπειες και επιλέγεις τις μικρότερες απώλειες...επιλέγεις να βασανίσεις εσένα, να σε τιμωρήσεις γιατί για μία φορά έχασες τον έλεγχο...γιατί για μία φορά υπολόγισες εσένα...για να μην μπορέσει ποτέ κανείς να σου χρεώσει μία αποτυχία, ένα λάθος κ έναν εγωισμό... 

 Είναι και φορές που φοβάσαι την δύναμη του έρωτα..φοβάσαι να ξεστομίσεις ή να πράξεις τα συναισθήματά σου..φοβάσαι να πέσεις θύμα του πάθους σου, φοβάσαι να κοιτάξεις την αλήθεια που κραυγάζει στο βλέμμα και στις κρυφές σου σκέψεις..φοβάσαι μήπως γελοιοποιηθείς και χάσεις τον σεβασμό σου, επειδή θα παραδεχτείς τον έρωτά σου, φοβάσαι να χάσεις φιλίες, δουλειές, οικογένεια...είναι φορές που φοβάσαι τον έρωτα πιο πολύ από ότι την μοναξιά σου... 

Να αποφεύγεις ή να διεκδικείς;; Εσύ ξέρεις τα όρια σου... εσύ ξέρεις τι σε πονάει λιγότερο..το συναίσθημα ή η λογική...;;; 

Ειρήνη Χαραλάμπους 
Κλινική Ψυχολόγος 
Read More

Nov 28, 2014

Οι 10 πιο τρελοί δικτάτορες όλων των εποχών

Είναι σίγουρο πως οι εκάστοτε δικτάτορες δεν είναι και οι πιο φυσιολογικές προσωπικότητες, γιατί αν ήταν, η ανθρωπότητα θα είχε γλιτώσει από πολλά δεινά. Υπάρχουν όμως 10 δικτάτορες που ξεπερνάνε κάθε όριο παραλογισμού, αφού οι απαιτήσεις τους βγάζουν νόημα μόνο στη δική τους λογική.
10. Jean-Bédel Bokassa, Κεντρική Αφρική (22 Φεβρουαρίου 1921-3 Νοεμβρίου 1996). Ανακήρυξε τον εαυτό του αυτοκράτορα το Ιανουάριο του 1966 και ξόδεψε το 1/3 του ετήσιου κρατικού εισοδήματος σε διακοσμήσεις με θέμα τον Ναπολέοντα σε εκδήλωση που παραχώρησε προς τιμή των ξένων ηγετών. Ωστόσο κανείς από τους ξένους ηγέτες δεν παραβρέθηκε στην εκδήλωση. Μετά την πτώση του δικτατορικού καθεστώτος καταδικάστηκε για τα εγκλήματα που διέπραξε σε ποινή θανάτου, όμως 6 χρόνια μετά την καταδίκη του ελευθερώθηκε και πέθανε στο σπίτι του στο Bangui.
9. Ferdinand Emmanuel Edralin Marcos, (11 Σεπτεμβρίου 1917-28 Σεπτεμβρίου 1989), Φιλιππίνες. Διατέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 1965 μέχρι το 1986, όταν και ανατράπηκε μετά από εκλογές που απαίτησε ο αγανακτισμένος λαός από την πολιτική του. Κατέφυγε στη Χαβάη με 24 ράβδους χρυσού, πέθανε στην Χονολουλού από παθήσεις στα νεφρά, την καρδιά και τους πνεύμονες.

8. François ‘Papa Doc’ Duvalier, (14 Απριλίου 1907-21 Απριλίου 1971), Αϊτή. Υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας από το 1957 μέχρι το 1971. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ακολούθησε μια αυστηρή στρατιωτική πολιτική και αναβίωσε την παράδοση και τη χρήση των Βουντού. Το 1963 πίστευε πως ένας πολιτικός του αντίπαλος, είχε μεταμορφωθεί σε μαύρο σκυλί και διέταξε τη θανάτωση όλων των μαύρων σκυλιών στη χώρα.
7. Idi Amin Dada, (1925- 16 Αυγούστου 2003), Ουγκάντα. Διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 1971 μέχρι το 1979 και η θητεία του χαρακτηρίστηκε από την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ εκτιμάται πως τα θύματα κατά τη διάρκεια της θητείας του υπολογίζονται σε 500.000 ανθρώπους. Το 1977 ανακηρύσσει τον εαυτό του "Η εαυτού υψηλότης, πρωθυπουργός για μια ζωή, Αρχηγός του στρατού, Al Hadji Doctor Idi Amin Dada, VC, DSO, MC, Κατακτητή της Βρετανικής αυτοκρατορίας. Τον Ιούλιο του 2003, μετά από αποτυχημένη επέμβαση στα νεφρά, έπεσε σε κώμα και λίγο αργότερα πέθανε.
6. Gnassingbé Eyadéma (26 Δεκεμβρίου 1935- 5 Φεβρουαρίου, 2005). Διατέλεσε πρωθυπουργός του Τόγκο από το 1967 μέχρι το θάνατό του. Ήταν πάντα περικυκλωμένος από 1.000 γυναίκες που πληρώνονταν για του τραγουδούν ύμνους για τον εαυτό του, ένα βιβλίο κόμικ που είχε κυκλοφορήσει στη χώρα τον απεικόνιζε σαν υπερήρωα. Πέθανε το 2005 σε ένα αεροπλάνο 250 χιλιόμετρα νότια της Τυνησίας, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του σε ιατρικό κέντρο του εξωτερικού.
5. Ne Win (14 Μαΐου 1910-5 Δεκεμβρίου 2002), Μιανμάρ. Διατέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 1958 μέχρι το 1974 και πρόεδρος από το 1962 μέχρι 1988, βρισκόταν στην εξουσία για 26 χρόνια. 'Άλλαξε τα τραπεζογραμμάτια της χώρας στους αριθμούς 15, 35, 45, 75 και 90 γιατί ήταν οι τυχεροί του αριθμοί, δυο χρόνια αργότερα το μετανιώνει. Μετά την ανατροπή του από το καθεστώς τέθηκε σε κατ οίκον περιορισμό και πέθανε στο σπίτι του σε ηλικία 92 ετών.

4. Kim Jong-il (16 Φεβρουαρίου, 1941-17 Δεκεμβρίου 2011), Βόρειος Κορέα. Ανακηρύχθηκε το 1994 πρωθυπουργός της χώρας και απόλυτος δικτάτορας. Ξόδευε 700.000 χιλιάδες δολάρια το χρόνο σε κονιάκ και κατείχε πάνω από 20.000 βιντεοκασέτες, ενώ ήταν μεγάλος θαυμαστής της Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Πέθανε από καρδιακή προσβολή και τον διαδέχτηκε στην εξουσία ο γιος του Kim Jong-un.
3. Enver Hoxha (16 Οκτωβρίου, 1908- 11 Απριλίου, 1985), Αλβανία. Ήταν σοσιαλιστής δικτάτορας και κατείχε την εξουσία από το 1944 έως το θάνατό του. Κατά τη διάρκεια της θητείας του έχτισε πάνω από 750.000 καταφύγια από μπετόν για την καταφυγή των πολιτών σε περίπτωση ξένων επιθέσεων, ενώ ο πληθυσμός της χώρας ήταν 3 εκατομμύρια. Κατά τη διάρκεια της θητείας του καταπάτησε τα ανθρώπινα δικαιώματα και προχώρησε σε χιλιάδες εκτελέσεις, παράλληλα έχρισε την Αλβανία σαν το πρώτο άθεο κράτος. Πέθανε το 1985 από κοιλιακή μαρμαρυγή.
2. Mobutu Sese Seko Kuku Ngbendu Wa Za Banga, (14 Οκτωβρίου, 1930 - 7 Σεπτεμβρίου 1997), Κονγκό. Διατέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 1965 μέχρι το 1997. Εξόρισε οποιοδήποτε εμφανιζόταν στην τηλεόραση εκτός από τον ίδιο και χρησιμοποιούσε Κονκόρντ για να κάνει ταξίδια για ψώνια. Μετά το τέλος της θητείας του εξορίστηκε στο Μαρόκο όπου πέθανε από καρκίνο του προστάτη.
1. Saparmurat Atayevich Niyazov (19 Φεβρουαρίου, 1940- 21 Δεκεμβρίου, 2006), Τουρκμενιστάν. Ήταν ο πλέον ισχυρός άνδρας της χώρας από το 1985, ενώ διετέλεσε πρόεδρος από το 1990 μέχρι το θάνατό του. Μετονόμασε τους μήνες με ονόματα που άνηκαν στην οικογένειά του, απαγόρευσε τα χρυσά δόντια και απαγόρευσε να σιγοτραγουδάνε στις συναυλίες. Έχτισε ένα παλάτι από πάγο κοντά στην πρωτεύουσα, παρά το γεγονός ότι το Τουρκμενιστάν είναι έρημος. Μετά από την επιδείνωσή της υγείας του πέθανε από καρδιακή προσβολή το 2006.
Πηγή:news247.gr
Read More

H αγάπη έρχεται με ευθύνες!

Όταν καλείς έναν άνθρωπο στη ζωή σου, πόσο μάλλον κάποιον ο οποίος τρέφει αισθήματα για σένα κι εσύ ανταποκρίνεσαι, πρώτα πρέπει να είσαι σίγουρος ότι έχεις χώρο και χρόνο γι’ αυτόν. Ένας άνθρωπος δεν έρχεται στη ζωή σου μόνο με τις χαρές και τις απολαύσεις και όλα τα καλά που έχει να σου δώσει, αλλά και με κάποιες ευθύνες. 

Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με το να υιοθετείς ένα σκύλο και στην πορεία επειδή δεν έχεις χρόνο ή επειδή βαριέσαι απλά τον δένεις σε μία γωνιά της αυλής σου και που και που του ρίχνεις κανένα κοκαλάκι για να τον κρατάς ζωντανό. Όταν υιοθετείς όμως ένα σκύλο έχεις την ευθύνη – και κανονικά θα πρέπει να απολαμβάνεις – να περνάς χρόνο μαζί του, να το φροντίζεις, να του μιλάς, να το παίρνεις για βόλτες και όλα όσα χρειάζεται ένα τετράποδο για να είναι ευτυχισμένο. Αυτά ακριβώς δηλαδή που χρειάζονται και οι άνθρωποι που υποτίθεται θέλουμε να κρατήσουμε στη ζωή μας. 


Οι φίλοι σου και περισσότερο ο σύντροφός σου στηρίζεται σε σένα. Σε έχει ανάγκη ψυχολογικά και σωματικά στα καλά και στα άσχημά του. Να μοιράζεται τις χαρές του και τις λύπες του. Και έχει ανάγκη μόνο εσένα, κανέναν άλλο. Γιατί εσένα αγαπάει! Πολλές φορές οι πράξεις σου απομονώνουν τον άνθρωπο, ο οποίος πιάνεται από σένα και περιμένει να πάρει όσα σου δίνει, νιώθοντας όμως στο τέλος πάντα μόνος και παραμελημένος. Στην αρχή το παλεύει, προσπαθεί να σε φέρει κοντά του. Μετά ρωτάει γιατί, χωρίς να παίρνει προφανώς μία ικανοποιητική απάντηση και μετά ξεσπά, νευριάζει, κλαίει, χτυπιέται και παρανοεί. Και θέλει να φύγει. Πλέον αυτός που υποτίθεται ότι θα του έδινε φτερά, του τα έχει κόψει για να τον κρατάει σε μια γωνιά της ζωής του και να τον βλέπει όποτε τον βολεύει, όποτε έχει όρεξη, όποτε έχει χρόνο. Για πόσο όμως θα κρατήσει αυτό;

Δεν κτίζονται όμως έτσι οι ανθρώπινες σχέσεις. Ο εγωισμός και ο εγωκεντρισμός είναι τα δύο στοιχεία του ανθρώπινου χαρακτήρα που πρέπει να παραγκωνίζονται πρώτα σε μία σχέση, αλλιώς οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην αυτοκαταστροφή. Γιατί απομονώνοντας τους ανθρώπους που σε αγαπούν, στο τέλος αυτός που μένει του είσαι ΕΣΥ! 
Read More

Single στα 30!!!

Πριν από πολλές δεκαετίες οι γυναίκες μέχρι την ηλικία των 20 ετών έπρεπε έχουν παντρευτεί! Καθήκον τους ήταν να είναι καλές νοικοκυρές, σύζυγοι, μητέρες. Δεν τους περνούσε κάν από το μυαλό το ενδεχόμενο ενός διαζυγίου , αφού τα παιδιά τους θα κουβαλούσαν για πάντα αυτό το "στίγμα", καθώς και όλο το σοι θα ξεσηκωνόταν εναντίον τους. Κάθε τους κίνηση, κάθε τους σκέψη , την κάλυπτε η γνώμη του κόσμου. 

 Σήμερα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Οι γυναίκες αργούν να παντρευτούν , θέλουν να είναι ανεξάρτητες οικονομικά ενώ όσες δεν είναι ευτυχισμένες στο γάμο τους δεν διστάζουν να δώσουν ένα τέλος.

Αυτό που έχει παραμείνει όμως μέχρι σήμερα είναι η "ρετσινιά της γεροντοκόρης". Όταν μια γυναίκα πατήσει τα 30 και δεν έχει παντρευτεί την κυριεύει το άγχος. Από την μια σκέφτεται πως τα περιθώρια στενεύουν ηλικιακά για την δημιουργία οικογένειας από την άλλη η πίεση της οικογένειας και του κόσμου είναι έντονη. Όταν αναφέρουν ότι είναι ανύπαντρες και πάνω από 30 αντιμετωπίζονται άλλες φορές με λύπηση (την καημένη πότε θα γίνει μάνα;), άλλες φορές με κακεντρεχή σχόλια του τύπου : "μήπως το ψάχνεις πολύ, είσαι παράξενη;'' , ''Πως γίνεται όλες οι φίλες σου να έχουν παντρευτεί και εσύ όχι; 


Μην ξεχνάτε όμως ότι υπάρχουν γυναίκες που δεν μπορούν να φανταστούν τον εαυτό τους στο ρόλο της συζύγου, νοικοκυράς και μάνας. Είτε γιατί φοβούνται την δέσμευση, είτε γιατί θέλουν να αφοσιωθούν στην καριέρα τους. Και είναι αναγκασμένες να κουβαλάνε αυτό τον τίτλο της γεροντοκόρης μια ζωή και να δίνουν εξηγήσεις γιατί δεν έχουν παντρευτεί.
Μήπως ήρθε ο καιρός να σταματήσει αυτό; Ας μην είμαστε τόσο αδιάκριτοι και επικριτικοί με τους άλλους. Ας κρατήσουμε τις σκέψεις και τις απορίες μέσα μας. Υπάρχουν κοπέλες που ίσως ήθελαν να παντρευτούν, να μην βρήκαν τον κατάλληλο καθώς και άλλες που ήταν επιλογή τους. Ας τις σεβαστούμε.


Ειρήνη Χαραλάμπους 
Κλινική Ψυχολόγος 
Read More

Nov 26, 2014

To άστεγο κοριτσάκι και το καινούριο κινητό



Πλησίαζαν Χριστούγεννα, η πόλη στολισμένη, γεμάτη με πολύχρωμα φωτάκια και κόσμο να κάνει τα πρώτα του ψώνια κι εγώ χαρούμενη ακολουθούσα τους ρυθμούς, χωρίς να ξέρω ότι εκείνο το πρωινό του Δεκέμβρη θα άλλαζε για πάντα τον τρόπο σκέψης μου για τη ζωή. Καλοντυμένη, φρεσκαρισμένη από τις μέρες των διακοπών, οι φωνές των φίλων μου να με αγκαλιάζουν και στο πρόσωπό μου ζωγραφισμένο ένα τεράστιο χαμόγελο που δεν έλεγε να φύγει.

Ξέρετε, μόλις είχα κάνει δώρο στον εαυτό μου ένα καινούριο κινητό και ανυπομονούσα να πάω σπίτι να το περιεργαστώ. Περπατούσα ή μάλλον πετούσα στα σύννεφα γιατί κατάφερα να έχω στην κτήση μου ακόμα ένα πανάκριβο μικρό αντικείμενο που θα κέντριζε φυσικά τα βλέμματα όλων των φίλων και των συγγενών μου. Εξάλλου, το προηγούμενο κινητό το είχα ήδη δύο χρόνια. Ήταν απαρχαιωμένο και είχα αρχίσει πραγματικά να το βαριέμαι. Άσε που ντρεπόμουν κάθε φορά που χτυπούσε και έπρεπε να το βγάζω από την τσάντα.



Κι εκεί που έκανα αυτές τις ανούσιες και ηλίθιες σκέψεις μου, βλέπω να απλώνεται μπροστά στα πόδια μου ένα μικρό χεράκι και ακούω μια φωνούλα να μου λέει: «χαρτομάντιλα κυρία;» Ήταν ένα μικρό κοριτσάκι το οποίο καθόταν στο πεζοδρόμιο κάτω από ένα ψηλό δέντρο και πουλούσε χαρτομάντιλα. Θα μου πείτε τώρα τι το σπουδαίο με αυτό; Η πόλη είναι γεμάτη από αυτά τα «ενοχλητικά» παιδιά.

Όμως, το βλέμμα της μικρής ήταν διαπεραστικό. Με το που μου λέει «χαρτομάντιλα κυρία», γυρνάω προς το μέρος της κι αυτή είχε γυρισμένο το πρόσωπό της πάνω μου και με κοίταζε με τα αμυγδαλωτά κατάμαυρα μάτια της. Το βλέμμα της ήταν φοβισμένο, διστακτικό, παραπονεμένο, αλλά και γλυκό ταυτόχρονα. Ήταν τόσο όμορφη, σαν μελαχρινός άγγελος. Σάστισα. Δεν μπορούσα να καταπιώ, δεν μπορούσα να κινηθώ. Είχα ξεχάσει κιόλας το ολοκαίνουριό μου κινητό. Ένιωσα ότι είχαν τρυπήσει το κορμί μου χίλιες σφαίρες. Και χωρίς να προλάβω ν’ αντιδράσω οι φίλοι μου με έσπρωξαν μαζί τους.

Δε θυμάμαι πως έφτασα στο σπίτι. Το μυαλό μου είχε θολώσει. Το αθώο και ταλαιπωρημένο βλέμμα της μικρής με είχε καθηλώσει. Κάθισα στον καναπέ, αφήνοντας όλες μου τις τσάντες στο πάτωμα. Τις έβλεπα και το περιεχόμενό τους δεν με ενθουσίαζε πλέον. Είναι απλά αντικείμενα. Αντικείμενα τα οποία σε λίγο καιρό θα βαρεθώ όπως και τα προηγούμενα και τα επόμενα. Τι αληθινό μου προσφέρουν αυτά; Γιατί τόσος ενθουσιασμός; Και ξαφνικά μέσα μου ένιωσα ένα τεράστιο κενό.

Είναι σαν να πέθανα και να ξαναγεννήθηκα διαφορετικός άνθρωπος μέσα σε λίγα λεπτά. Συνειδητοποίησα ότι από τη στιγμή που υπάρχουν εκατομμύρια παιδιά στον πλανήτη που ζούνε έτσι κι ίσως χειρότερα, έχουμε αποτύχει ως ανθρωπότητα. Δεν έχει κανένα νόημα να λεγόμαστε άνθρωποι, όσο υπάρχουν στον κόσμο παιδιά που πεινούν και υποφέρουν. Και το χειρότερο είναι ότι συνηθίσαμε απλά να τα προσπερνάμε.

Όταν σταματάμε να προσφέρουμε, σταματάμε να υπάρχουμε αληθινά. Αυτό που νιώθουμε δεν είναι παρά μια ψεύτικη, πλαστική ευτυχία που προέρχεται και ανανεώνεται μόνο από τα άψυχα υλικά αγαθά. Όταν όμως τα φωτάκια σβήσουν, όταν δεν έχουμε κανένα τριγύρω μας, αυτό το κενό μας πνίγει και δεν ξέρουμε γιατί.

Μόλις συνήλθα από τις σκέψεις μου, επέστρεψα πίσω στο κοριτσάκι αυτό. Ανακουφίστηκα πολύ όταν την είδα ξανά εκεί στο ίδιο σημείο που ήταν και πριν να τρώει με απίστευτη ικανοποίηση ένα σάντουιτς, που πιθανόν της έδωσε κάποιος περαστικός. Τα μάτια της τώρα έλαμπαν. Έπαιρνε μεγάλες μπουκιές και έτρωγε βιαστικά. Πρέπει να πεινούσε πολύ. Την κοίταζα για λίγα λεπτά από μακριά. Τα μάτια μου βούρκωσαν. Κατευθύνθηκα αμέσως προς το κοντινότερο φαστφουντάδικο και της πήρα ένα χάμπουργκερ και μία κούκλα από ένα διπλανό κατάστημα. Δεν ήθελα να της δώσω μόνο λεφτά, γιατί ήξερα ότι δεν θα τα έπαιρνε αυτή. Αυτά θα ήταν υπέρ αρκετά για να της δώσουν λίγη χαρά και για να της εξασφαλίσουν ένα εύκολο, χορτάτο γεύμα. Βλέπετε, πράγματα που εμείς προσπερνάμε και θεωρούμε δεδομένα και για τα οποία ίσως γκρινιάζουμε κάποτε, όπως το φαγητό, για κάποιους άλλους είναι ευλογία. Έσκυψα από πάνω της. Της έδωσα το χάμπουργκερ και έπειτα την κούκλα. Δεν είπε τίποτα. Απλά με κοίταζε με κάποια απορία και χαμογέλασε. Την ρώτησα: «ποσό πουλάς τα χαρτομάντιλα?» και μου είπε: «όσα θέλεις». Έτσι, αγόρασα κι ένα κουτί χαρτομάντιλα για πενήντα λεπτά. Την ευχαρίστησα και έφυγα.

Από εκείνη τη μέρα δεν την είδα ποτέ ξανά. Για αρκετό καιρό, σχεδόν καθημερινά, έκανα βόλτες στο κέντρο της πόλης για να τη βρω. Όμως είχε γίνει άφαντη. Ούτε το όνομά της δεν πρόλαβα να ρωτήσω.

Δεν ξέρω γιατί ήθελα να τη βρω και δεν ξέρω ακόμη και τώρα τι θα της έλεγα αν τη συναντούσα. Τα λόγια μου εξάλλου δε νομίζω να είχαν κάποιο νόημα γι’αυτήν και σίγουρα δεν θα έκαναν τη ζωή της καλύτερη. Ευχόμουν μόνο να μπορούσα να κάνω περισσότερα. Από τότε έχουν περάσει κάποια χρόνια. Ακόμη δεν άλλαξα κινητό, είπα να το κρατήσω μέχρι να σπάσει…

Read More

Nov 25, 2014

Τα σημαντικότερα βιβλία όλων των εποχών

Αυτά τα βιβλία δεν είναι απλά αγαπητά από τον κόσμο, ούτε διαχρονικά και αυτό που τα κάνει σημαντικά δεν είναι ότι βρίσκονται σχεδόν σε κάθε βιβλιοθήκη ή και σπίτι. Έχουν επηρεάσει την ιστορία της ανθρωπότητας και των κρατών. Έχουν αλλάξει τη ροή των πραγμάτων, έχουν γεννήσει ιδέες, έχουν εμψυχώσει εκατομμύρια απλούς ανθρώπους, αλλά και στρατιωτικούς ή πολιτικούς ηγέτες, έχουν γεννήσει πολιτεύματα και θρησκείες. Δείτε ποια είναι:

10. Η τέχνη του πολέμου Σουν Τσου
"Η τέχνη του πολέμου" είναι το αρχαιότερο και πιο γνωστό εγχειρίδιο με θέμα τη στρατιωτική επιστήμη. Το αριστούργημα του Σουν Τσου, που πραγματεύεται τη φύση του πολέμου και τις προϋποθέσεις της νίκης, αποτελεί και μια ανεξάντλητη δεξαμενή ανατολικής σοφίας.
Το βιβλίο χαρακτηρίζεται από μια ολιστική προσέγγιση, με ιδέες και πρακτικές που βρίσκουν εφαρμογή σε ένα ευρύ φάσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας, από την πολιτική, τη διοίκηση και το μάνατζμεντ μέχρι τον αθλητισμό.
"Η Tέχνη του πολέμου", παρότι γράφτηκε πριν από 2.500 χρόνια, παραμένει επίκαιρη μέχρι τις μέρες μας, με δοκιμασμένες και διαχρονικές συμβουλές για κάθε στρατηγό σε κάθε πεδίο μάχης. 

9. Πολιτεία του Πλάτωνα
Η Πολιτεία (ή Περί δικαίου) είναι ένα από τα γνωστότερα έργα του Πλάτωνα, το οποίο γράφτηκε περίπου το 380 π.Χ.[1] ή ολοκληρώθηκε γύρω στα 374 π.Χ.[2] κι έχει ασκήσει μεγάλη επιρροή τόσο στη φιλοσοφία, όσο και στην πολιτική θεωρητική.
Στην Πολιτεία, ο Σωκράτης και άλλοι εξέχοντες Αθηναίοι και ξένοι συζητούν τη σημασία της δικαιοσύνης και εξετάζουν κατά πόσο είναι πιο ευτυχισμένος ένας δίκαιος άνθρωπος από έναν άδικο, κατασκευάζοντας μια φανταστική πολιτεία, την Καλλίπολη, με φιλόσοφους-βασιλείς.
Επίσης, συζητείται η φύση του φιλόσοφου, ή "Περί Ιδεών" θεωρία του Πλάτωνα, η διαμάχη ανάμεσα στη φιλοσοφία και την ποίηση και η αθανασία της ψυχής.

8. Ο Ηγεμόνας του Νικολό Μακιαβέλλι

Iταλός διπλωμάτης, πολιτικός στοχαστής και συγγραφέας, γεννήθηκε στη Φλωρεντία. Έχοντας το αξίωμα του δεύτερου καγκελαρίου της φλωρεντινής δημοκρατίας, ο Μακιαβέλι ήρθε σε επαφή με αρκετές από τις πολιτικές προσωπικότητες της εποχής του, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται ο Πάπας και ο βασιλιάς της Γαλλίας. Φέρεται πως επηρεάστηκε πολύ από τις αντιλήψεις του Καίσαρα Βοργία στη συγγραφή του έργου του Il principe (Ο Ηγεμών, 1513), έργο καθοριστικό για την εξέλιξη της πολιτικής σκέψης. Η σκέψη του δέχθηκε είτε σημαντικές επικρίσεις είτε πλήρη αποδοχή. Πολλοί είναι εκείνοι που τον θεωρούν πατέρα της σύγχρονης πολιτικής επιστήμης και επίσης αρκετοί εκείνοι που τον χαρακτηρίζουν απλά κυνικό, διεφθαρμένο και αυταρχικό.


7. Ο Πλούτος των Εθνών, Άνταμ Σμιθ
Η Έρευνα για τη Φύση και τα Αίτια του Πλούτου των Εθνών είναι το μεγαλύτερο έργο του Σκωτσέζου οικονομολόγου Άνταμ Σμιθ, το οποίο δημοσιεύτηκε στις 9 Μαρτίου, 1776 κατά τη διάρκεια του Σκωτσέζικου Διαφωτισμού. Πρόκειται για έναν οξυδερκή γραπτό απολογισμό της πολιτικής οικονομίας στην αυγή της Βιομηχανικής Επανάστασης και θεωρείται ευρέως το πρώτο σύγχρονο έργο στο πεδίο των οικονομικών. Το έργο είναι επίσης η πρώτη περιεκτική υπεράσπιση των πολιτικών ελεύθερης αγοράς όπως δηλώνει και η χρήση του όρου «αόρατο χέρι».

6. Τα δικαιώματα του Ανθρώπου, Thomas Pein
Για όλους τους υπέρμαχους των καταπιεσμένων ο Πέιν αποτέλεσε παράδειγμα θάρρους, ανθρωπιάς και προσήλωσης σε έναν στόχο. Όπου εμπλέκονταν δημόσια ζητήματα, ξεχνούσε την προσωπική φρόνηση. Ο κόσμος αποφάσισε, όπως συνήθως κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις, να τον τιμωρήσει για την έλλειψη επικέντρωσης στο πρόσωπό του.
Μέχρι σήμερα η φήμη του είναι μικρότερη απ΄ ότι θα ήταν εάν ο χαρακτήρας του ήταν λιγότερο γενναιόδωρος. Κάποια παγκόσμια σοφία είναι αναγκαία ακόμα και για να εξασφαλιστεί ο έπαινος για την έλλειψή της.

5. Η “Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων της Γυναίκας” Mary Wollstonecraft
Ένα από τα πρώτα φεμινιστικά έργα θεωρείται “Η Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων της Γυναίκας” της Mary Wollstonecraft το 1792.

4. Κομμουνιστικό Μανιφέστο, Καρλ Μαρξ - Φρίντριχ Ένγκελς
Θεωρείται από τους ιδεολογικούς συνοδοιπόρους του ως ένα θεωρητικό κείμενο για την Καπιταλιστική και την Σοσιαλιστική κοινωνία, αλλά ταυτόχρονα και οδηγός για δράση, οδηγός για την προλεταριακή επανάσταση που θα ανατρέψει την κυριαρχία της Αστικής τάξης και θα εγκαθιδρύσει μιαν αταξική κοινωνία.


 

3. Η καλύβα του Μπαρμπα - Θωμά, Harriet Beecher Stowe
Η καλύβα του μπαρμπα-Θωμά, (πρωτότυπος τίτλος στα αγγλικά: Uncle Tom's Cabin or, Life Among the Lowly) είναι βιβλίο της Αμερικανίδας συγγραφέως Χάριετ Μπίτσερ Στόου (Harriet Beecher Stowe). Εκδόθηκε το 1852 και είχε σημαντικό αντίκτυπο στην συμπεριφορά απέναντι στους Αφροαμερικανούς και τη δουλεία στις ΗΠΑ. Ειδικά στην τελευταία περίπτωση το μυθιστόρημα αυτό ενέτεινε τη διαμάχη μεταξύ Αμερικανικού Βορρά και Νότου, η οποία οδήγησε στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο.

2. Η θεωρία της εξέλιξης των ειδών, Δαρβίνος
Το 1858 ο Κάρολος Δαρβίνος και ο Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας διατύπωσαν τη θεωρία της εξέλιξης μέσω της φυσικής επιλογής με τις ανακοινώσεις τους Περί της τάσης των ειδών να δημιουργούν ομάδες και Περί της διαιώνισης των ειδών μέσω φυσικών μεθόδων επιλογής.[8] Οι λεπτομέρειες της θεωρίας αυτής και τα αναλυτικά επιχειρήματα καταγράφηκαν στο βιβλίο που έγραψε ο Δαρβίνος το 1859 "Περί της προέλευσης των ειδών".
Κατά τη δεκαετία του 1930 η φυσική επιλογή συνδυάστηκε με τη θεωρία του Γκρέγκορ Μέντελ για την κληρονομικότητα και εκ παραλλήλου δημιούργησαν την συνθετική θεωρία της Εξέλιξης, ή σύγχρονη σύνθεση, όπου οι «μονάδες» της εξέλιξης (γονίδια) συνδυάστηκαν με τον «μηχανισμό» της (φυσική επιλογή). Αυτή η σημαντική θεωρία (νεοδαρβινισμός), η οποία εξηγεί, αλλά και προβλέπει, αποτελεί το κεντρικό δόγμα της σύγχρονης εξελικτικής Βιολογίας και ερμηνεύει τις διαφορετικές μορφές ζωής στην Γη.

1. Βίβλος ή Αγία Γραφή
 Βίβλος, χαρακτηρίζεται το σύνολο ή «βιβλιοθήκη» κειμένων θρησκευτικού χαρακτήρα. Με τον όρο αυτό βασικά περιγράφεται η Εβραϊκή Βίβλος του Ιουδαϊσμού αλλά και ο συνδυασμός αυτής, δηλαδή της Παλαιάς Διαθήκης, που αναφέρεται στη πρό Χριστού περίοδο, και της Καινής Διαθήκης, που αναφέρεται στην παρουσία του Χριστού, τη διδασκαλία του και στις επιστολές και Πράξεις των Αποστόλων, του Χριστιανισμού.




Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com