Jan 28, 2015

Οι μήνες του χρόνου και η σημασία τους

Διανύουμε τις πρώτες ημέρες του χειμερινού ηλιοστασίου και περιμένουμε, όπως κάθε χρόνο, να αλλάξει η χρονολογία. Όμως όλοι οι μήνες του χρόνου, ο καθένας ξεχωριστά, έχουν την δική τους σημασία!!!

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ : Ο πρώτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από τον θεό των Ρωμαίων, τον Ιανό (Janus). Ο Ιανός ήταν θεός με δύο πρόσωπα, τα οποία κοίταζαν σε αντίθετες κατευθύνσεις, γι αυτό τον αποκαλούσαν και Janus bifrons δηλαδή διπρόσωπο Ιανό. Τα δυο του πρόσωπα συμβόλιζαν την αρχή και το τέλος, τη νιότη και το γήρας, την είσοδο και την έξοδο. Γι αυτό και του αφιέρωσαν τον Ιανουάριο που σαν πρώτος μήνας του χρόνου, κοίταζε προς τον προηγούμενο χρόνο και προς τον επόμενο.


ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ : Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare που σημαίνει καθαρίζω, εξαγνίζω. Ήταν αφιερωμένος στο θεό του Άδη Φέβρουο και στους νεκρούς γι αυτό και στη διάρκεια του οι Ρωμαίοι διοργάνωναν τελετές καθαρμών και εξαγνισμών.

ΜΑΡΤΙΟΣ : Κατά το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και ονομαζόταν Primus. Μετά το 46 π.Χ. ονομάστηκε Μάρτιος, έγινε ο τρίτος μήνας του χρόνου, αφιερωμένος στον θεό Μαρς (=Άρη), γιατί τότε οι Ρωμαίοι ξεκινούσαν τις στρατιωτικές τους εκστρατείες.



ΑΠΡΙΛΙΟΣ : Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα aperio που σημαίνει “ανοίγω” γιατί τότε ανοίγει ο καιρός και ανθίζουν τα λουλούδια. Ήταν αφιερωμένος στην θεά Αφροδίτη.

ΜΑΪΟΣ : Ο πέμπτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από την ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια). Το όνομα Maja προήλθε από τη λέξη Μαία (τροφός) τη μητέρα του θεού Ερμή στον οποίο ήταν αφιερωμένος.



ΙΟΥΝΙΟΣ : Ο έκτος μήνας του έτους, ήταν αφιερωμένος από τους Ρωμαίους στη θεά Juno (Ήρα), σύζυγο του Jupiter (Δίας), προστάτιδα του οίκου και του γάμου.

ΙΟΥΛΙΟΣ : Ο έβδομος μήνας του έτους έχει 31 ημέρες και είναι αφιερωμένος στον Ιούλιο Καίσαρα ο οποίος θεωρείται ένας από τους τρεις μεγάλους στρατηλάτες του αρχαίου κόσμου. Είναι αυτό ο οποίος καθιέρωσε και το Ιουλιανό ημερολογίο.


ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ : Ο Αύγουστος οφείλει το όνομά του στον αυτοκράτορα Οκταβιανό ο οποίος τιμήθηκε από την Σύγκλητο με το προσωνύμιο Αύγουστος που σημαίνει σεβαστός. Τα 50 χρόνια της κυριαρχίας τους είναι η μεγάλη περίοδος ειρήνης στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, γνωστά και ως panx romana.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ : Ο Σεπτέμβριος κατείχε την έβδομη θέση στη σειρά των μηνών, όπως δείχνει και το όνομά του καθώς septem στα λατινικά σημαίνει επτά. Όταν όμως καθιερώθηκε το ιουλιανό ημερολόγιο με πρώτο μήνα του έτους τον Ιανουάριο ο Σεπτέμβριος έγινε ένατος.



ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ : Από την λέξη octo που σημαίνει οκτώ πήρα ο Οκτώβριος το όνομά του μια και στο παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο όγδοος μήνας. ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ : Είναι ο τελευταίος μήνας του φθινοπώρου και ο μήνας που αρχίζει η συγκομιδή της ελιάς ενώ τελειώνει η σπορά και τα κοπάδια κατεβαίνουν στα χειμαδιά τους να ξεχειμωνιάσουν.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ : Decem στα λατινικά είναι το δέκα.

Στην αρχαία Ελλάδα όμως, οι μήνες ήταν εντελώς διαφορετικοί από όπως τους γνωρίζουμε σήμερα και σε κάθε περιοχή της Ελλάδος οι ονομασίες ήσαν διαφορετικές. Κάθε μήνας είχε τον δικό του συμβολισμό και την δική του γιορτή. Κάθε μέρα και κάθε μήνας είναι αφιερωμένα σε έναν ή περισσότερους θεούς.


Πηγή: enimerwsi.wordpress.com
Read More

Jan 27, 2015

Η ιστορία του ταβλιού

Το τάβλι είναι πάρα πολύ δημοφιλές στην Ελλάδα ώστε πολλοί θεωρούν ότι είναι αποκλειστικά εθνικό παιχνίδι. Ωστόσο το τάβλι είναι αρχαιότατο. Εμφανίζεται πρώτη φορά στη Μεσοποταμία, κατά την περίοδο 2900 με 1800 π.Χ. Το αρχαιότερο τάβλι αναφέρεται ότι ανακαλύφθηκε στην Ουρ της Χαλδαίας μετά από ανασκαφές του Σερ Λέοναρντ Γούλεϋ.
Παρόμοιο παιχνίδι με το τάβλι, το λεγόμενο "
Senet" παιζόταν και στην αρχαία Αίγυπτο όπως και το Τακτέ Νάρντ που παιζόταν στην Περσία περίπου το 1600 π. Χ. Το ταμπλώ των παιχνιδιών αυτών ήταν κάπως διαφορετικό από αυτό του σύγχρονου ταβλιού αλλά η λογική του παιχνιδιού ήταν περίπου ίδια.
Το
 τάβλι συναντάται αργότερα στην αρχαία Ελλάδα και στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Περίπου κατά το 50 μ.Χ. απλοποιήθηκε και απέκτησε μορφή παρόμοια με τη σημερινή.


Το τάβλι αρχίζει να γίνεται γνωστό στην Ευρώπη στην εποχή των μεσαιωνικών χρόνων και αποκτά διαφορετικά ονόματα ανάλογα με την περιοχή. Επειδή όμως ήταν τυχερό παιχνίδι συχνά κατακρίθηκε και απαγορεύθηκε από την Εκκλησία.
Το πιο γνωστό ίσως παράδειγμα αντίδρασης που εμφανίστηκε απέναντι στο τάβλι ήταν η απόφαση του Καρδινάλιου Γουόλσεϋ, ο οποίος βρισκόταν στην αυλή του Ερρίκου του Η' να καούν όλα τα ταμπλώ του ταβλιού. Οι παίκτες όμως στην Αγγλία προκειμένου να συνεχίσουν να παίζουν σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα ταμπλώ το οποίο να αναδιπλώνεται, ώστε να φαίνεται σαν βιβλίο. Εξαιτίας αυτής της απαγόρευσης το ταμπλώ πήρε τη μορφή που έχει σήμερα.

Από το 18ο αιώνα και μετά η Εκκλησία είχε άρει κάθε απαγόρευση για το τάβλι το οποίο ήταν πλέον πλήρως αποδεκτό. Μάλιστα το 1743 εκδόθηκε από τον Edmund Hoyle, ο οποίος ήταν ειδικός στα επιτραπέζια παιχνίδια, η "Πραγματεία πάνω στο παιχνίδι του ταβλιού". Μέσω του Hoyle τυποποιήθηκαν οι κανόνες του παιχνιδιού, οι οποίοι ισχύουν μέχρι και σήμερα. Την ίδια περίοδο απέκτησε το διεθνές του όνομα backgammon.

Πηγή: www.livetavli.gr/

Read More

Hμερολόγιο, Χρήστος Θήβαιος: Η μικρή θλιβερή ιστορία πίσω από το τραγούδι

Ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια του Χρήστου Θηβαίου είναι και το Ημερολόγιο. Μέσα από αυτό ο καλλιτέχνης εξομολογείται τον έρωτα του σε μία κοπέλα χωρίς ωστόσο να καταφέρνει ποτέ να τη φτάσει, ενώ την παροιμιάζει σαν μία θεότητα ή ως ένα άγγελο.

Η ιστορία του τραγουδιού:
Ο Χρήστος Θηβαίος ερωτεύτηκε πολύ μια γυναίκα η οποία ήταν αρκετά χρόνια πιο μικρή του. Την παρακαλούσε συνεχώς να βγουν μαζί μια νύχτα σε εστιατόριο, μα αυτή δεν ήθελε. Μετά από αρκετό καιρό, αυτή δέχτηκε. Εκείνος πήγε στο εστιατόριο και την περίμενε. Η κοπέλα πήγαινε να τον συναντήσει, αλλά της συνέβη ένα δυστύχημα στο δρόμο με το αυτοκίνητο και πέθανε…Έτσι έγραψε ο Θηβαίος αυτούς τους στίχους, μέσα από πυρετό και δάκρυα.  Αυτό συνέβη στην Ιταλία όπου σπούδαζε Φιλοσοφία.

Read More

Αλκυονίδες Μέρες


Οι γλυκές ζεστές αυτές μέρες που διανύουμε μέσα στην καρδιά του Χειμώνα, που μοιάζουν με τις πρώτες ανοιξιάτικες μέρες, δεν είναι παρά οι γνωστές σε όλους μας Αλκυονίδες μέρες. Οι Αλκυονίδες μέρες δεν έχουν σταθερή ημερομηνία έναρξης, όμως συνήθως είναι μεταξύ Δεκέμβρη και Φλεβάρη δίνοντας για λίγες μέρες «άδεια» στο Χειμώνα και προσφέροντας μας μια γλυκιά ζεστασιά

Οι Αλκυονίδες μέρες, έχουν πάρει το όνομα τους από την Αλκυόνα, ένα ψαροπουλί που κλωσσά τα αυγά του αυτές τις μέρες και γι’ αυτό χρειάζεται τον ήλιο.  Η ονομασία αυτή είναι αρχαία ελληνική και προέρχεται από τον Αριστοτέλη. Η περίοδος αυτή της ηλιοφάνειας διαρκεί περίπου 14 ημέρες.


Σύμφωνα με τον πανάρχαιο μύθο, οι Θεοί  προσέφεραν τις μέρες αυτές στο πουλί Αλκυόνη, στο οποίο μεταμόρφωσε ο Δίας την Αλκυόνη, κόρη του θεού των ανέμων Αιόλου, μετά το θάνατό της, ώστε να μπορεί να γεννά τα αυγά του στα βράχια των αλκυονίδων νήσων χειμώνα κι όχι άνοιξη.
Η Αλκυόνη, λοιπόν το σημερινό ψαροπούλι με τα όμορφα φτερά, σύμφωνα πάντα με τον αρχαίο ελληνικό μύθο, ήταν κάποτε μια χαρούμενη και ευτυχισμένη γυναίκα, κόρη του Θεού των ανέμων, του Αιόλου - που ζούσε στ' ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της Κήυκα και αλληλοαποκαλούνταν Ζευς και Ήρα. Για την ασέβειά τους όμως αυτή ο Δίας οργίστηκε τόσο πολύ, που μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο. 
Ξετρελαμένη τότε η δύστυχη γυναίκα, έτρεχε από δω και από κει στις ερημιές, στις βαλτώδεις εκβολές των ποταμών και μέσα στις πυκνές τους καλαμιές, για να βρει τον αγαπημένο της Κήυκα. Όμως, οι θεοί του Ολύμπου την λυπήθηκαν και την μεταμόρφωσαν και αυτήν σε πουλί, τη γνωστή μας Αλκυόνη, για να μπορεί να ψάχνει στις θάλασσες, μήπως εκεί βρει το χαμένο της άντρα. Ωστόσο, όμως η δυστυχία εξακολουθούσε να την συντροφεύει, γιατί αντίθετα από τ' άλλα πουλιά που γεννούν και κλωσούν τ' αυγά τους την άνοιξη αυτή γεννάει μέσα στη βαρυχειμωνιά, οπότε μανιασμένα τα κύματα της θάλασσας τέτοιον καιρό, της άρπαξαν τα αυγά και πουλιά κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά. Ο Δίας έδειξε συμπόνια για την Αλκυόνη, δεκαπέντε μέρες στην καρδιά του χειμώνα, να κοπάζουν οι άνεμοι, να ζεσταίνει την πλάση ο ήλιος, μέχρι να μπορέσει η Αλκυόνη να κλωσήσει τ' αυγά και να βγουν τα μικρά της από μέσα.


Για τη συζυγική πίστη των Αλκυόνων ασχολήθηκε ο Πλούταρχος που αφηγείται ότι αν ο σύζυγος της Αλκυόνης γεράσει και δεν μπορεί να πετάξει, τότε η θηλυκιά Αλκυόνη τον παίρνει στους ώμους και τον φέρνει πάντοτε μαζί της, τον ταΐζει και τον περιποιείται ως το θάνατο.

Από μετεωρολογική άποψη οι Αλκυονίδες Ημέρες, εξηγούνται από το γεγονός ότι στο γεωγραφικο πλάτος που βρίσκεται η Ελλάδα μέχρι το γεωγραφικό πλάτος κυρίως της βορειοανατολικής Ευρώπης, κατά την περίοδο του Χειμώνα παρατηρείται η αυτή βαρομετρική πίεση (εξίσωση πίεσης) με συνέπεια αφενός να μη δημιουργούνται άνεμοι αφετέρου και ο καιρός να είναι μεν ψυχρός αλλά και ηλιόλουστος λόγω της αντικυκλωνικής κατάστασης.




Οι Αλκυονίδες Ημέρες συμβολίζουν εκτός από τη συζυγική πίστη και αγάπη, την ελπίδα, την χαρά, φέρνουν τη γαλήνη στις ψυχές μας, όπως οι θάλασσες που γαληνεύουν την περίοδο αυτή και μας προϊδεάζουν για τον ερχομό της Άνοιξης. 
Read More

Jan 22, 2015

Αληθινά 3D Tattoos που θα σας ξετρελάνουν! (φώτο)
















Read More

Πόσο καλά με ξέρω...;;;

Οι αρνητικές σκέψεις, όσο πιο καλά κολλημένες είναι στο μυαλό μας, τόσο πιο έντονη κάνουν τη νοητική τους παρουσία.
Όμως όλες αυτές οι νοητικές καταστάσεις δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια.
Είναι όλα σενάρια με ένα φανταστικό περιεχόμενο που πλάθουμε στο νου μας γιατί έτσι νομίζουμε πως θα κρύψουμε τις ανασφάλειες μας και θα σωθούμε.
Αλλά ότι κρύβεται χωρίς να ξεπερνιέται αργά η γρήγορα θα ξανά εμφανιστεί ίσως και με μεγαλύτερο μπόι.
Το σημαντικό δεν είναι να κρύβουμε τις ανασφάλειες μας για το φαίνεσθαι αλλά είναι να βρούμε την δύναμη να ξεπεράσουμε τις ανασφάλειες και τους φόβους μας και να έχουμε μια αυθεντική αυτοεικόνα.
Μόνο έτσι θα είναι ξεκάθαρο το ποιοί είμαστε και ως προς τους άλλους αλλά περισσότερο ως προς εμάς τους ίδιους.



Πόσοι από εσάς κατά καιρούς έχετε ρωτήσει τον ίδιο σας τον εαυτό για το ποιοί είστε?!
Και μετά πόσοι από εσάς ήξεραν να δώσουν μια απάντηση είτε σωστή ,είτε λάθος?!
Θεωρώ πως πολλοί είναι αυτοί που κάνουν αυτή την ερώτηση αλλά είναι λίγοι αυτοί που μπορούν να δώσουν μια απάντηση στον εαυτό τους, για τον εαυτό τους.
Αυτό συμβαίνει γιατί οι περισσότεροι έμαθαν να κρύβουν καλά κάποιες αδύναμες πτυχές τους γιατί πιστεύουν πως έτσι θα καλυτερεύσουν την εικόνα τους.

Όμως αυτό δυστυχώς είναι λάθος γιατί όπως προαναφέραμε έτσι δεν ξεπερνάς τις καταστάσεις παρά μόνο με αυτόν τον τρόπο, παρουσιάζεις ένα άλλο εαυτό που ούτε εσύ δεν γνωρίζεις, γιατί μπορεί να είναι δικό σου κατασκεύασμα αλλά δεν είναι ο αυθεντικός σου εαυτός.


Πιστεύω λοιπόν πως είναι σημαντικό να αποδεχόμαστε όλες τις πτυχές του εαυτού μας και παράλληλα να προσπαθούμε να βελτιώσουμε αυτές που είναι πιο αδύναμες. Με αυτό τον τρόπο θα γινόμαστε πιο δυνατοί και βεβαίως θα είμαστε αυθεντικά όντα κι όχι κατασκευάσματα.

Ειρήνη Χαραλάμπους
Κλινική Ψυχολόγος
Read More

Εμπιστοσύνη: Κερδίζεται ή χαρίζεται;‏

Πόσο στερεότυπη είναι η φράση 'κερδίζω την εμπιστοσύνη'! Σε σημείο που ίσως η λέξη 'κερδίζω' γίνεται αυτονόητος συνειρμός δίπλα στη λέξη 'εμπιστοσύνη'. Κι όμως για τις σχέσεις μας είναι πολύ πιο βοηθητικό όταν η εμπιστοσύνη χαρίζεται αντί να κερδίζεται.


Η πεποίθηση ότι σε μια σχέση η εμπιστοσύνη προς τον άλλον θα πρέπει κερδηθεί από αυτόν, αποτελεί μια στάση μας μέσα στη σχέση αυτή. Με βάση την οπτική αυτή, ο άλλος πρέπει να αγωνιστεί για να αποκτήσει την εμπιστοσύνη μας και περιμένουμε συνεπώς να την κερδίσει αποδεικνύοντας ότι τη δικαιούται και ότι την αξίζει. Μέσα λοιπόν από μια τέτοια προσδοκία και εμείς και ο άλλος μπαίνουμε σε μια σχέση αξιολόγησης. Εμείς γινόμαστε αυτός που περιμένει να 'δει' και ο άλλος που προσπαθεί να 'δείξει'. Πόσο κουραστικό ακούγεται και για τους δυο; Είναι τουλάχιστον αποτελεσματικό;




Ας το δούμε μέσα από ένα παράδειγμα ζευγαριού και σε ό,τι αφορά την αναγνώριση του συντρόφου ως 'καλός πατέρας' από τη γυναίκα. Το να περιμένει η μητέρα από τον πατέρα των παιδιών της να της κερδίσει την εμπιστοσύνη, συνεπάγεται στενή παρακολούθηση της συμπεριφοράς του. Στο μυαλό της όσο πιο στενά παρακολουθεί, τόσο πιο αξιόπιστο θα είναι το συμπέρασμα της ότι είναι ικανός πατέρας. Αυτό την κάνει πολύ προσεκτική στην παρακολούθησή της και αυστηρή στην αξιολόγησή της. Από την άλλη πλευρά, ο πατέρας βιώνει την αξιολόγησή του μέσα στη σχέση τους. Λίγο οι συνεχείς ερωτήσεις, λίγο οι διαρκείς υποδείξεις, λίγο το ύφος στη φωνή της, άλλωστε η επιφύλαξη δύσκολα κρύβεται. Αυτά θα τον κάνουν είτε πιο αγχωμένο στην επαφή με τα παιδιά είτε πιο θυμωμένο απέναντι της. Πιο προσεκτικό; Ίσως. Θα δώσει όμως τον καλύτερο εαυτό του στο ρόλο του πατέρα; Μάλλον όχι, γιατί σπάνια δίνουμε τον καλύτερο εαυτό μας σε δοκιμασίες. Τον καλύτερο εαυτό μας τον δίνουμε όταν ελεύθερα και συγκεντρωμένα λειτουργούμε απολαμ
βάνοντας αυτό που κάνουμε. Τις στιγμές που θα φροντίζει τα παιδιά ίσως να προσπαθεί υπερβολικά να συμμορφωθεί σε οδηγίες της γυναίκας του ή να θυμώνει που τις ακολουθεί ενώ δε συμφωνεί- αντί συγκεντρωμένα να αφοσιώνεται στα παιδιά εκείνη τη στιγμή. Έτσι λοιπόν, από τη μία ο πατέρας των παιδιών δε θα λειτουργεί στο βέλτιστο των δυνατοτήτων του αλλά και η μητέρα μόνο εμπιστοσύνη δε θα νιώθει! Συνήθως αυτό που συμβαίνει είναι να βρίσκουμε αυτό που ψάχνουμε τη στιγμή που ένα πλήθος άλλων πληροφοριών είναι μπροστά στα μάτια μας. Έτσι κατά πάσα πιθανότητα η μητέρα αυτή στρέφοντας την προσοχή της προς τα λάθη του μπαμπά αυτά και να βρίσκει, προσπερνώντας δείγματα που της δείχνουν θετικές συμπεριφορές του.


Το να θέτουμε σε αξιολόγηση κάποιον ώστε να τον εμπιστευτούμε βασίζεται στη σκέψη μας ότι δεν αξίζει την εμπιστοσύνη μας εκτός και αν μας αποδείξει το αντίθετο(!). Στηρίζεται λοιπόν στις προκαταλήψεις μας και τη δυσπιστία μας που σίγουρα είναι αρνητικές προδιαγραφές στη σχέση μας με τον άλλον. Από την άλλη, η πίστη στον άλλον και η αυτονόητη εμπιστοσύνη αφήνει και τους δυο ελεύθερους να λειτουργήσουν και να υπερβούν τις δυνατότητές τους μέσα στη σχέση.

Τι έχει συμβεί με αυτούς που εμπιστευτήκαμε τελικά; Πρώτα εμπιστευτήκαμε και μετά συνεργαστήκαμε ή η αυθόρμητη εμπιστοσύνη βοήθησε τον άλλον να συνεργαστεί και να σταθεί συνεπής στη θέση του; Την κέρδισαν την εμπιστοσύνη μας ή χαρίζοντας τη γενναιόδωρα ως αποτέλεσμα αυτής της γενναιοδωρίας μας ανταποκρίθηκαν θετικά;


Ειρήνη Χαραλάμπους
Κλινική Ψυχολόγος


Read More

Jan 19, 2015

Έργα τέχνης φτιαγμένα από... κατσαρόλες!

Γιγάντια παπούτσια φτιαγμένα από κατσαρόλες, τηγάνια, και καπάκια από το Paris - Born, που εδρεύει στη Λισαβόνα. Καλλιτέχνης Joana Vasconcelos.










Read More

Jan 16, 2015

Ζωγραφιές φτιαγμένες από... καφέ!!!

Ο Dirceu Veiga φτιάχνει τα πορτρέτα διάσημων προσωπικοτήτων, όχι χρησιμοποιώντας πινέλα, αλλά τον καφέ που πίνει κάθε πρωί. Το αποτέλεσμα εντυπωσιακό!










Read More

Jan 14, 2015

Οι παγκόσμιοι ηγέτες φωτογραφίζονται στην... τουαλέτα!

Η φωτογράφος Cristina Guggeri "έπιασε" στο φακό της τους παγκόσμιους ηγέτες... εν ώρα "καθήκοντος"! Δείτε την Μέρκελ, τον Ομπάμα, τον Πάπα κλπ στην πιο προσωπική τους στιγμή!










Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com