Mar 25, 2015

Γιώργος Σεφέρης – αποσπάσματα από την αλληλογραφία στην αγαπημένη του Μάρω

 «η αγάπη μου ξεπέρασε πια τα λόγια και έχω την εντύπωση πως, αν ήμουν αλλιώτικος θα μ’ αγαπούσες λιγότερο»
«πιστεύω πως εσύ είσαι η ζωή μου. Αν το θέλεις να κάνω τη ζωή μου μακριά σου, βέβαια θα την κάνω-γιατί το δικό σου θέλημα θα γίνει και όχι το δικό μου-δε θα το κάνω όμως χωρίς εσένα. Αισθάνομαι πως μαζί σου άνοιξε ένας άγνωστος δρόμος μπροστά μου..»
«ένα πράγμα με πείραξε, με πλήγωσε βαθιά μέσα στο γράμμα σου. Πώς μπόρεσες, έπειτα από τόση αγάπη, να αισθανθείς ξαφνικά μόνη σου. Aυτό το «μόνη μου έπρεπε» είναι κάτι, πώς να το πω, που με ατιμάζει»

«μ’ έχεις κλείσει σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο, όπου ακούω τη φωνή σου χωρίς να μπορώ να διακρίνω τα λόγια σου. Τον τελευταίο καιρό έχεις χαθεί…Η τελευταία εβδομάδα ήταν άθλια. Βλέπεις, μόλις δεν είναι ο ένας πολύ κοντά στον άλλον, τίποτε δε γίνεται.»
«αν έχω την τύχη να σου δώσω κάτι που να κρατήσεις μέσα σου από την αληθινή ζωή, αν μπορέσω να σε κάνω να νιώσεις ότι έχουμε κάτι μέσα μας που είναι μεγάλη αμαρτία να το εξευτελίζουμε, θα είναι αρκετό. Κι αυτά όλα που σου γράφω, τόσο ήρεμα τώρα, με κάνουν να συλλογίζομαι πως δεν είναι δυνατό να μην είναι κανείς απάνθρωπος, όταν είναι απάνθρωπη η ζωή.»
«Αισθάνομαι πως τρέχω με μια ιλιγγιώδη ταχύτητα, πως κάποιος, ίσως εσύ, μου φωνάζει «Σταμάτησε. Σταμάτησε». Ίσως αυτός που μου φωνάζει έχει δίκιο, αλλά αισθάνομαι ακόμη πως, αν σταματήσω απότομα, είναι καταστροφή.
-τρελό μου παιδί, όλα αυτά τίποτα δεν ξέρουν να πουν, άμα έρθω κοντά σου ίσως καταλάβεις κάτι περισσότερο….»
«…Ποτέ δε φανταζόμουν πως θα μπορούσα ν’ αγαπήσω έτσι. Μου είναι αδύνατο να σου εξηγήσω τι είναι αυτό το τρομερά δυνατό και ζωντανό πράγμα που κρατώ μέσα στην ψυχή μου και μέσα στη σάρκα μου. Είμαι κάποτε σαν τρελός από τον πόνο και αισθάνομαι πως όλοι οι άλλοι μου δρόμοι έξω απ αυτόν τον πόνο, είναι κομμένοι. Πως μόνο απ΄ αυτόν μπορώ πια να περάσω.»
«Καληνύχτα, αγάπη, έλα στον ύπνο μου.
Ποτέ δεν έρχεσαι στον ύπνο μου. Σε συλλογίζομαι τόσο πολύ τη μέρα.»
«κι αν σου γράφω έτσι που σου γράφω, δεν είναι για να με καταλάβεις, αλλά για να με νιώσεις λίγο πιο κοντά σου όπως , αν ήταν βολετό να σε χαϊδέψω. Τίποτε άλλο»
«Άκουσα τον εαυτό μου να ψιθυρίζει «Θεέ μου πόσο την αγαπώ» κι αμέσως έπειτα μια ιδέα θανάτου φανερώθηκε κοντά κοντά μ’ αυτή τη φράση. Δυό πράγματα θα μπορούσαν να με σώσουν όπως είμαι τώρα. Να σ’ έχω, είτε να κινδυνέψω τη ζωή μου. Δυστυχώς είμαι περιτριγυρισμένος από άπειρη ασφάλεια και το άλλο δε γίνεται, γιατί εγώ δε το θέλω να γίνει, όπως τουλάχιστον έχω πείσει τον εαυτό μου»
«Όλες αυτές τις μέρες σε συλλογίζομαι χωρίς μια στιγμή διακοπή. Κάθε δουλειά με συνέχεια μού είναι αδύνατη. Είσαι εκεί πάντα μπροστά στα μάτια μου, με κρατάς προσηλωμένο. Κάποτε μέσα στην αδειανή μου παλάμη έρχεται κι ακουμπά το μικρό σου στήθος. Είναι ένας βαθύς και μυτερός πόνος ως την άκρη της καρδιάς»
«ας σε κρατήσω κι έπειτα όλα θα είναι καλά…αγαπημένη μου αγάπη»
«όταν αγαπά κανείς και δεν έχει τον άνθρωπο του, πρέπει να βρεί τρόπο να μην ξυπνά ποτέ του…»
«…μου λείπεις. Σε πήρε το τραίνο και σε πάει όλο και πιο μακριά. Μια βραδιά χαμένη, χαμένη αφού δεν είσαι κοντά μου…»
«..είμαι πονεμένος σ’ όλες τις μεριές και στο σώμα και στο πνεύμα. Δεν μπορώ να κάνω έναν συλλογισμό στοιχειώδη χωρίς να ρθεις ξαφνικά να τον κόψεις..»
«μου φαίνεται πώς κάθε γράμμα είναι το τελευταίο, και πως, αν δε σου δώσω ό,τι μπορώ να σου δώσω σε μια στιγμή, δε θα μπορέσω να σου το δώσω ποτέ.»
«τέτοια ώρα πριν ένα χρόνο ξεκίνησα να σ΄εύρω. Φανερώθηκες μέσα από ένα τίποτε-θυμάσαι; δεν μπορούσα να εξηγήσω από πού βγήκες. Ένας χρόνος και τι μαρτύριο. Σε θέλω. Ας ήσουν εδώ, ας παρουσιαζόσουν όπως εκείνη την αυγή κι ας με κάρφωναν έπειτα με τα εφτά καρφιά πάνω στα σανίδια του παραθύρου που είναι μπροστά μου..»
«Η αυγή με κρυφοκοιτάζει από τα κλειστά παντζούρια. Ξύπνησα μέσα σε μια διακοπή-ένα λάκκο της λογικής μου και της ψυχραιμίας μου-είμαι μόνο μία φωνή και μία επιθυμία. Δεν είμαι τίποτε άλλο παρά ένας άνθρωπος που πονεί διαβολεμένα. Δεν ξέρω τίποτε άλλο παρά πως ξύπνησα καίγοντας και δεν ήσουν πλάι μου. Και είναι μεγάλη κόλαση αυτό, και μου είναι αδιάφορα όλα τα άλλα»
«Είμαι βαρύς από ένα σωρό συναισθήματα που δε θέλω να ξεσπάσουν. Μία μέρα, αργότερα-ποιος ξέρει αν μας είναι γραφτή λίγη γαλήνη ακόμη-θα είμαι κοντά σου, θα κλείσω τα μάτια και θα τα αφήσω να βγουν…φαίνεται σήμερα σ’ αγαπώ σιωπηλά.»
«όταν πάει να πάρει κανείς μια μεγάλη απόφαση, ποτέ δε μπορεί να τα δει όλα. Βλέπει έναν κύκλο σαν το μισοφέγγαρο, μισό φωτεινό και μισό σκοτεινό. Πάνω στο φωτεινό μέρος βάζει όλη του τη λογική. Πάνω στο σκοτεινό όλη του την παλικαριά και την πίστη….»
«Πόσα πράγματα που έχω να σου πώ ή να σου δείξω και που δε μ’ άφησε η λαχανιασμένη ζωή μας. Όλα τα πράγματα που λέει κανείς όταν πέσει λίγη μπουνάτσα, όταν ξεδιψάσει λίγο, και είναι σίγουρος πως δε θα χάσει τον άνθρωπό του…»
«…Αν είχα χρήματα, λες.
Μα αν είχα οτιδήποτε απ΄αυτά που δεν έχω, δε θα είχα εσένα.
Έτσι αγαπώ όλη μου τη ζωή γιατί ήρθε ως εσένα, τέτοια που ήταν κι όχι άλλη…»
«…Χτές πρώτη φορά, το βράδυ, ύστερα απο τόσον καιρό έπιασα λίγη λογοτεχνική δουλειά. Ήταν σα να είχες νυστάξει μέσα στη σκέψη μου και να σ΄είχε πάρει ο ύπνος.»
«…ξέρεις πόσο πολύ είναι για μένα οι λίγες στιγμές μαζί σου;»
«…σου είπα ένα σωρό πράγματα, αλλά εκείνο που ήθελα να πω και μ έκανε να μουντζουρώσω τόσο χαρτί δεν το είπα: είναι σκληρή η ζωή χωρίς εσένα και άδικη…»
«Σε συλλογίζομαι.
Σήμερα το πρωί ξυπνώντας ήσουν εκεί. Θα σε ξαναβρώ πάλι σε κάποια γωνιά του σπιτιού μου να ξεμυτίζεις.
Κι όλα αυτά είναι ο,τι είναι.
Κάποτε βαριά….»
«αν μπορώ να σου δώσω μια μικρή χαρά, πρέπει να σου τη δώσω αμέσως. Μακάρι κάθε μέρα να μπορούσα. Κάθε μέρα ως την τελευταία στιγμή. Μ’ έκανες να σκεφτώ ένα πράγμα που σκεπτόμουν πολύ λίγο άλλοτε, την ευτυχία»
«και μαζί να ήμασταν από το πρωί ως το βράδυ, δε θα έφτανε. Θα έπρεπε να καταπιεί ο ένας τον άλλον. Κι όλα αυτά είναι υπερβολικά φρικαλέα για να μ’ αρέσουν»
«όπως δεν μπορείς να καταλάβεις το ψάρι, αν δεν είσαι ψάρι ή το πουλί, αν δεν είσαι πουλί, έτσι δεν μπορείς να καταλάβεις το μοναχό άνθρωπο, αν δεν είσαι μοναχός. Πώς να με καταλάβεις λοιπόν, χρυσή μου;»
«αγάπη μου, θα με συγχωρήσεις γι’ αυτά, που είναι δύσκολο να ειπωθούν σε μια γυναίκα. Είμαι ένας άνθρωπος που δεν έχει πεποίθηση στα συναισθήματά του όταν τα πνίγει η επιθυμία η σωματική, όπως συμβαίνει τώρα μ’ εμένα»
«πού να είσαι τώρα; Εδώ έξι, στην Αθήνα επτά. Πού να είσαι; Πάντα το ίδιο ερώτημα, μόνο η επιθυμία είναι λιγότερη ή περισσότερη. Κάποτε τη μισώ. Δε μ’ αφήνει να σ’ αγαπώ όπως θέλω , δε μ’ αφήνει να ξέρω καν πώς σ’ αγαπώ. Κοντά και μακριά είναι βάσανο οι αισθήσεις. Πώς να είναι άνθρωπος κανείς;»
«θα ήθελα τρείς μέρες κοντά σου χωρίς λέξη. Λέξη…»
«φοβούμαι μήπως συνηθίσω έτσι πάντα από μακριά να σ αγαπώ..»
«ρωτιέμαι καμιά φορά πως θα μιλούσες, αν ήσουν κοντά μου. Πόσα λίγα πράγματα μπορεί να φτιάξει η φαντασία. Ρωτιέμαι ακόμη πως θα ήσουν, εσύ, ζωντανή, κοντά μου…»
«δεν έχω τίποτα άλλο να σου δώσω τώρα, παρά αυτές τις ανόητες λέξεις. Και πάλι, δε θα σου τις έγραφα, αν δε με παρακινούσε η ελπίδα πως κάποτε, έστω και για μια στιγμή, όταν σου κρατήσω το χέρι, δυο άνθρωποι, μέσα σ αυτόν τον ψόφιο κόσμο που μας τριγυρίζει, θα μπορέσουν να νιώσουν ότι ανασαίνουν επιτέλους, έξω απ’ όλα-κάποτε, όταν αυτά που λέμε τώρα πάρουν μια ανθρώπινη υπόσταση και πάψουν να τριγυρνούν σα φαντάσματα»
Read More

Mar 20, 2015

Η Κύπρος του χθες μέσα από καθημερινές εικόνες πραγμάτων!!! Τα θυμάστε;;;

Ρε παιδιά προτού βγει σε κέρμα υπήρχε και σε χαρτονόμισμα. καί μάλιστα ήταν και γουστόζικο.

Πριν μπει για τα καλά το πλυντήριο στις ζωές μας, κάθε νοικοκυρά είχε στο σπίτι της, τη "μαγική" αυτή σκόνη πλυσίματος.

Ντρινγκ Ντρινγκ το τηλέφωνο και έπρεπε να τρέξεις από τη μία γωνιά του σπιτιού στην άλλα για να απαντήσεις. Κι η κίνηση να γυρίζεις με το δάχτυλο τους αριθμούς για να πάρεις τηλέφωνο... μαγική!

Διαφήμιση ενός γνωστού τότε αναψυκτικού της ΚΕΟ

Πρωτού μπει καλά καλά στις ζωές μας το φρέσκο γάλα, είχαμε το εβαπορέ... Μ' αυτό "αναγιωθήκαμε" οι παλαιότεροι.

 Και ποιος δεν έπαιξε σε αυτά;

Ναι υπήρχε και είχε μάλιστα μεγάλη αξία. Οι πιο παλιοί θυμούνται...

Και ποιος δεν έχει έστω και μία όμορφο ανάμνηση από το γνωστό τότε Λούνα Πάρκ;

 Παλιά συσκευασία του γάλα Χαραλαμπίδη. Όλοι το είχαμε στα ψυγεία μας!

Πηγή: Η Κύπρος του Χθες
Read More

1% του πληθυσμού στις ΗΠΑ είναι σχιζοφρενείς!


Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια, αυστηρός, εξουθενωτική ψυχική ασθένεια που επηρεάζει περίπου 1% του πληθυσμού, αντιστοιχεί σε περισσότερο από 2 εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο. Άλλα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη σχιζοφρένεια περιλαμβάνει ότι επηρεάζει τους άνδρες περίπου ενάμισι φορές πιο συχνά από τις γυναίκες. Είναι μία από τις ψυχωτικές ψυχικές διαταραχές και χαρακτηρίζεται από συμπτώματα της σκέψης, συμπεριφορά, και κοινωνικά προβλήματα.


Τα προβλήματα σκέψης σχετίζονται με τη σχιζοφρένεια περιγράφεται ως ψύχωση, στο ότι η σκέψη του ατόμου είναι εντελώς έξω από επαφή με την πραγματικότητα κατά καιρούς. Για παράδειγμα, ο πάσχων μπορεί να ακούει φωνές ή να δουν τους ανθρώπους που είναι σε καμία περίπτωση δεν εκφράζουν ή αισθάνονται σαν σφάλματα είναι σέρνεται πάνω στο δέρμα τους, όταν δεν υπάρχουν.

Το άτομο με τη διαταραχή αυτή μπορεί επίσης να έχει αποδιοργανωμένη ομιλία, αποδιοργανωμένη συμπεριφορά, σωματικά άκαμπτο ή χαλαρή συμπεριφορά (κατατονία), μειώθηκε σημαντικά συμπεριφορές ή συναισθήματα, καθώς παραληρήματα, που είναι οι ιδέες για τον εαυτό τους ή τους άλλους που δεν έχουν καμία βάση στην πραγματικότητα (για παράδειγμα, το άτομο μπορεί να βιώσει παράνοια, υπό την έννοια ότι αυτός ή αυτή σκέφτεται άλλοι συνωμοτούν εναντίον τους, όταν δεν είναι).

Ποια είναι τα διάφορα είδη της σχιζοφρένειας?
Υπάρχουν πέντε είδη της σχιζοφρένειας, κάθε βάση για το είδος των συμπτωμάτων το άτομο έχει κατά το χρόνο της εκτίμησης.

Σχιζοφρένεια παρανοϊκού: Το άτομο είναι απασχολημένος με μία ή περισσότερες παραληρητικές ιδέες ή πολλές ακουστικές ψευδαισθήσεις, αλλά δεν έχουν τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας αποδιοργανωμένη.

Αποδιοργανωμένο σχιζοφρένεια: Τα συμπτώματα Ευδιάκριτη αποδιοργανωμένη ομιλία και συμπεριφορά, καθώς και επίπεδη ή ανάρμοστη επιρροή. Το άτομο δεν έχει αρκετό συμπτώματα πρέπει να χαρακτηρίζονται ως πάσχοντες από σχιζοφρένεια κατατονική. 

Κατατονική σχιζοφρένεια: Το άτομο με αυτό το είδος της σχιζοφρένειας έχει κυρίως δύο τουλάχιστον από τα ακόλουθα συμπτώματα: δυσκολία στην κίνηση, αντίσταση στην κίνηση, υπερβολική κίνηση, μη φυσιολογικές κινήσεις, και / ή επαναλαμβάνοντας αυτό που λένε οι άλλοι ή να κάνετε. 

Μη διαφοροποιημένες σχιζοφρένεια: Αυτό χαρακτηρίζεται από επεισόδια δύο ή περισσότερα από τα ακόλουθα συμπτώματα: αυταπάτες, ψευδαισθήσεις, αποδιοργανωμένη ομιλία και συμπεριφορά, κατατονική συμπεριφορά ή αρνητικά συμπτώματα, αλλά το άτομο δεν πληροί τις προϋποθέσεις για τη διάγνωση του παρανοϊκού, αποδιοργανωθεί, ή κατατονική τύπου της σχιζοφρένειας.

Υπολειμματική σχιζοφρένεια: Ενώ τα πλήρη άνθηση χαρακτηριστική των θετικών συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας (εκείνες που περιλαμβάνουν μία περίσσεια της κανονικής συμπεριφοράς, όπως οι αυταπάτες, παράνοια, ή αυξημένη ευαισθησία) απουσιάζουν, ο πάσχων έχει μία λιγότερο σοβαρή μορφή της διαταραχής ή έχει μόνο αρνητικά συμπτώματα (συμπτωμάτων που χαρακτηρίζονται από μείωση της συνάρτησης, όπως η απόσυρση, αδιαφορία, και δεν μιλάει).

 Eιρήνη Χαραλάμπους,
Κλινική Ψυχολόγος
Read More

Άλλο συναίσθηση και άλλο αντίληψη!

Η συναίσθηση είναι μια συνάρτηση των πέντε αισθήσεων: γεύση, όσφρηση, αφή, όραση και ακοή. Τα αισθητήρια όργανα μετατρέπουν τη διέγερση σε εμπειρίες που περιγράφονται ως νόημα μέσω των νευρικών υποδοχέων που στέλνουν αισθητηριακές πληροφορίες στον εγκέφαλο. Έτσι, ο εγκέφαλος ερμηνεύει τις αισθητηριακές πληροφορίες όπως είναι οι εμπειρίες ως νόημα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος βιώνει την απορρόφηση της ενέργειας ως σημαντική από την άποψη των αισθήσεων που αφορούν γεύση, όσφρηση, αφή, όραση και ακοή.


Η αντίληψη είναι κάτι διαφορετικό. Είναι η διαδικασία με την οποία ο εγκέφαλος οργανώνει και ερμηνεύει αισθητηριακές πληροφορίες και διαμορφώνεται από τη μάθηση, την προσδοκία και την προσοχή. Η αντίληψη επηρεάζει επίσης το πώς αντιλαμβανόμαστε αισθητηριακές πληροφορίες και δίνει νόημα χρησιμοποιώντας τη μνήμη και το συναίσθημα. Παρά το γεγονός ότι η αίσθηση και η αντίληψη συνεργάζονται για να δημιουργήσουν χρήσιμες ανθρώπινες εμπειρίες, είναι ξεχωριστές διαδικασίες, στις οποίες εμπλέκονται διαφορετικές λειτουργίες.

Η αντίληψη καταλήγει στη συνειδητοποίηση του υλικού κόσμου. Αν και η αισθητηριακή αντίληψη μας επιτρέπει να διατηρούμε τις πληροφορίες για τον κόσμο, τις οποίες έχουμε συγκεντρώσει από τις πέντε μας αισθήσεις, η πνευματική αντίληψη μας επιτρέπει να κατανοήσουμε τις πληροφορίες. Αυτό διαφέρει από την συνηθισμένη αντίληψη. Η πνευματική αντίληψη μας επιτρέπει να βγάζουμε συμπεράσματα που προκύπτουν από την αισθητηριακή εμπειρία και να επιχειρηματολογούμε γι?αυτά με αναλυτική σκέψη αλλά και αφηρημένα. 

Η θεωρία για την αισθητηριακή εμπειρία περιλαμβάνει τις εννοιολογικές ικανότητες του Piaget για την αφομοίωση και τη συμμόρφωση. Η αφομοίωση περιλαμβάνει την τοποθέτηση αντικειμένων ή εννοιών σε κατηγορίες. Για παράδειγμα, θα μπορούσαμε να τοποθετήσουμε ένα «μήλο» και ένα «πορτοκάλι» στην κατηγορία των «φρούτων». Ένα παράδειγμα της συμμόρφωσης περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας νέας κατηγορίας που δεν μπορεί να εξοιμοιωθεί με την κατηγορία των «φρούτων», τη δημιουργία της κατηγορίας των «λαχανικών», όταν για πρώτη φορά πρέπει να κατατάξουμε ένα λαχανικό, όπως το «λάχανο». Οι έννοιες της αφομοίωσης και της συμμόρφωσης αποτελούν τα βασικά εργαλεία με τα οποία δημιουργείται η γνώση και γίνεται κατανοητή.

Είναι προφανές ότι οι διαδικασίες της σκέψης και της γνώσης για τον κόσμο είναι πολύ πιο περίπλοκες από ό,τι περιγράφεται σ?αυτά τα παραδείγματα. Αισθητηριακή διέγερση, αισθητηριακή εμπειρία, αισθητηριακή αντίληψη και κατηγοριοποίηση των εννοιών, πνευματική αντίληψη, και μετα-γνωστική ή σκέψη για τη σκέψη συγχωνεύονται, εκτός ίσως από τις προσπάθειες της φιλοσοφίας για τη διάδοση αυτών των γνώσεων με ορθολογικό τρόπο. Είναι προφανές με ένα διαισθητικό τρόπο ότι οι διαδικασίες της σκέψης βασίζονται σε διάφορους τρόπους σκέψης, συναίσθησης και αίσθησης.

Ένα μωρό γεννιέται με αισθητηριακή αντίληψη. Τα μωρά απαντούν με συναισθήματα στον πόνο ή την ευχαρίστηση. Το συναίσθημα αντιπροσωπεύει μια μορφή αντίληψης. Μερικά από τα συναισθήματά μας είναι σχεδόν ενστικτώδη και έμφυτα. Άλλα συναισθήματα εξαρτώνται από τη μνήμη και τη μάθηση, που συνδυάζονται με διανοητική και αισθητηριακή αντίληψη για τη δημιουργία των διαφόρων τρόπων που νιώθουμε και βιώνουμε τον κόσμο. Με λίγα λόγια, κατασκευάζουμε την κατανόησή μας για τον κόσμο.

Οι άνθρωποι, σε γενικές γραμμές, δεν δημιουργούν συνεπείς κοσμοθεωρίες, ενώ είναι απόλυτα σαφές ότι τα γνωστικά λάθη είναι ανεξέλεγκτα στο μυαλό σχεδόν όλων των ατόμων. Ακόμη και όταν μιλάμε για συνείδηση, μια κατάσταση που όλοι οι άνθρωποι γνωρίζουν από εμπειρία, ενδέχεται ορισμένοι να μπερδευτούν. Το γνωστικό σφάλμα μπορεί να θεωρηθεί ότι πλήττει όλα τα άτομα που δεν διαθέτουν συστήματα πεποιθήσεων τα οποία διασυνδέονται λογικά και με συνέπεια. Ενδέχεται να μην είναι δυνατόν να επιτευχθεί ένα σύστημα πεποιθήσεων που είναι λογικά συνεπές με την άποψη της κοσμοθεωρίας.

Η γνωστική παραφωνία - το ψυχολογικό στρες που βιώνει κάποιος που κατέχει περισσότερες από μία αντιφατικές, αντικρουόμενες ιδέες στο μυαλό του - προέρχεται από το γνωστικό σφάλμα που ενισχύεται από το συναίσθημα της δημιουργίας απόψεων ότι ένα άτομο, όταν λάβει γνώση αυτής της ασυμφωνίας και του αντίστοιχου σφάλματος, επιχειρεί να το τροποποιήσει αλλάζοντας τις απόψεις του ή ερμηνεύοντας εκ νέου την εμπειρία του.

Για παράδειγμα, η υπόθεση ότι όλες μας οι πράξεις αντικατοπτρίζονται στον κόσμο γύρω μας είναι μια γνωστική προκατάληψη που αποτελείται από την άποψη ότι οι ενέργειες ενός ατόμου οδηγούν πάντα σε ηθικά δίκαιες συνέπειες, έτσι ώστε όλες οι καλές πράξεις να ανταμείβονται και οι κακές πράξεις να τιμωρούνται. Αντίθετα με αυτή την άποψη, όταν οι πληροφορίες αποκαλύπτονται σε κάποιον, το άτομο αυτό μπορεί να αλλάξει τις απόψεις του, ώστε να είναι συμβατές με την υπόθεση που αναφέραμε παραπάνω, όπως για παράδειγμα όταν κάποιος τιμωρείται ενώ έκανε καλές πράξεις, στην πραγματικότητα του άξιζε αυτή η τιμωρία.


Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα παρανοϊκώς ψυχωσικά άτομα έχουν απόψεις που αντιπροσωπεύουν συνενώσεις των εμπειριών που αφορούν την αίσθηση, την αντίληψη, το συναίσθημα και τη σκέψη ή τη σκέψη για τη σκέψη. Τα ψυχωτικά άτομα έχουν την ατυχία να υπομένουν ψευδο-αισθητηριακή εμπειρία με τη μορφή των παραισθήσεων. Αυτή η εμπειρία είναι τόσο βιωματική και πραγματική γι? αυτούς, όπως και η εμπειρία των πέντε αισθήσεων που οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν. Η παραισθητική εμπειρία δεν μπορεί απλώς να απορριφθεί και να θεωρηθεί «απλό συμβάν», διότι θεωρείται εξωπραγματικό. Παραμένει με επιμονή στο μυαλό του σχιζοφρενή και ιδίως όσον αφορά ακουστικές ψευδαισθήσεις, όπου ο σχιζοφρενής «ακούει» λεκτικό υλικό εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκεται το «ασφαλές καταφύγιο» του μυαλού του.

Παρ 'όλα αυτά, γίνεται διάκριση μεταξύ των ψυχικά ασθενών και των μη-ψυχικά ασθενών με συγκεκριμένες νοοτροπίες, έτσι ώστε να θεωρείται ότι ένα άτομο είναι ή δεν είναι διανοητικά άρρωστο, όταν στην πραγματικότητα όλοι οι άνθρωποι κάνουν γνωστικά λάθη. Ενώ η γνωστική ασυμφωνία βιώνεται από όλους τους ανθρώπους που παρερμηνεύουν αισθητικές και αντιληπτικές εμπειρίες, οι ψυχικά ασθενείς τιμωρούνται για αυτή την παρερμηνεία. Αν υπάρχει κάποιος λόγος να αμφισβητηθούν οι αποδόσεις των ψυχικά ασθενών που συνεπιφέρει αυτό το στίγμα, αυτός θα πρέπει να είναι ο κυριότερος. Ο ιδεασμός του ψυχικά ασθενή είναι κατανοητός και, αν αντιμετωπίζεται ως τέτοιος, το στίγμα σχετικά με την ψυχική ασθένεια μπορεί να μειωθεί. Στην πραγματικότητα, η έλλειψη του στιγματισμού των ψυχασθενών μπορεί να επιτρέψει, κατά παράδοξο τρόπο την απελευθέρωση των υπερτιμημένων ιδεών.

Η παράνοια του ψυχικά ασθενούς ατόμου είναι υπαίτια για τη δημιουργία μιας εγρήγορσης με την οποία το άτομο αντιδρά σε παραισθήσεις και ψευδαισθήσεις, και η επαγρύπνηση δημιουργεί μια ευαισθησία στην ενίσχυση του παραληρήματος. Η παράνοια τροφοδοτεί τον ψυχωτικό ιδεασμό, διότι εμπλέκει μια μεροληψία για την ασάφεια που αντιστοιχεί στο φόβο. Αναμφισβήτητα, αν το ψυχωτικό άτομο αισθάνεται ασφαλές, μπορεί να εκφράζει λιγότερο την ανάγκη να προβαίνει σε εικασίες ασταμάτητα, σχετικά με την κοσμοθεωρία που το διακατέχει ενάντια στη δική του βούληση. 

Ειρήνη Χαραλαμπους,
Κλινική ψυχολόγος 
Read More

Τα συναισθήματα στη ζωή μας

Ο όρος «συναίσθημα» αποτελεί συχνό σημείο αναφοράς της καθημερινότητας μας. Δίνοντας έναν σύντομο και απλό ορισμό, θα μπορούσαμε να πούμε ότι συναίσθημα είναι μία ευχάριστη ή δυσάρεστη ψυχική κατάσταση, που προκύπτει ως επακόλουθο κάποιου γεγονότος ή εμπειρίας και συνοδεύεται από ορισμένες μεταβολές στις λειτουργίες του οργανισμού του ατόμου. 


Τα συναισθήματα υποδηλώνονται με τρεις διαφορετικές λέξεις, η καθεμία των οποίων δίνει ξεχωριστή υπόσταση σε αυτό που περιγράφει. Καταρχάς υπάρχουν οι αισθήσεις, μέσω των οποίων λαμβάνονται πληροφορίες από το σώμα, έτσι σε αυτή την περίπτωση τα συναισθήματα προσδιορίζουν τον τρόπο έκφρασης και την ποιότητα αυτών των αισθήσεων. 

Επιπλέον υπάρχουν τα αισθήματα, που υποδηλώνουν μία ψυχική κατάσταση με μεγαλύτερη σταθερότητα και διάρκεια, ενώ συνδέονται άμεσα με τα βιώματα μας. Τέλος υπάρχουν τα πάθη, που προσδιορίζουν μία συγκεχυμένη έντονη κατάσταση που συνδέεται είτε με την απόλαυση είτε με τον πόνο, καταλύζοντας τη συνείδηση και αποκλείοντας την λογική. 

 Ο τρόπος που αισθανόμαστε, αντικατοπτρίζει το είδος των σχέσεων μας με τους ανθρώπους που συναναστρεφόμαστε, αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό. Η αναγνώριση, η κατανόηση και η αυθόρμητη εκδήλωση των συναισθημάτων μας δεν αποτελεί πάντα μια εύκολη διαδικασία. Ωστόσο όταν το επιτυγχάνουμε, μας δίνεται η δυνατότητα να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα γύρω μας και να μοιραζόμαστε τον εαυτό μας με τους άλλους.

 Τα συναισθήματα μας αποτελούν τον καθρέφτη της ψυχής μας και χρωματίζουν την πορεία της ζωής μας.

Η διαμόρφωση της προσωπικότητας μας, ξεκινώντας ήδη από την βρεφική μας ηλικία, καθορίζεται σημαντικά από τα συναισθήματα μας και από το κατά πόσο αφηνόμαστε ελεύθεροι να τα βιώσουμε. Από παιδιά μαθαίνουμε να καταλαβαίνουμε και να κατονομάζουμε τα συναισθήματα μας μέσα από τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους. Αν αδυνατούμε να έρθουμε σε επαφή με αυτά που αισθανόμαστε και να τα εκδηλώσουμε, τότε τείνουμε να είμαστε περισσότερο παθητικοί και εξαρτημένοι ως προσωπικότητες. 

Τα συναισθήματα μας χρωματίζουν τις πράξεις, τις σκέψεις και τις σχέσεις μας με τους άλλους. Πιο απλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι μας δίνουν τη δυνατότητα να κατανοήσουμε και να εξηγήσουμε τι συμβαίνει με τον εαυτό μας και τη ζωή μας, ενώ μπορούν να αποτελέσουν τη βάση των διαπροσωπικών μας σχέσεων. 

 Όπως έχει αποδειχθεί, τα συναισθήματα μας τα βιώνουμε καθολικά, τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Αυτό σημαίνει ότι όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με κάποιο συναίσθημα μας, ενδέχεται να προκληθούν σωματικές αλλαγές όπως αύξηση των καρδιακών παλμών ή της αναπνοής, αλλαγές στην έκφραση όπως γέλιο ή κλάμα, αλλαγές στη συμπεριφορά όπως νευρικότητα ή κινητικότητα. 

Θα μπορούσαμε να πούμε πως πρόκειται για μερικώς ασυνείδητες εκδηλώσεις, που διαμορφώνουν μία εν δυνάμει συναισθηματική «γλώσσα».

Η γλώσσα των συναισθημάτων απαρτίζεται από ένα ιδιαίτερο λεξιλόγιο και δεν είναι κοινή ανά τους λαούς. Ενδέχεται να διαφοροποιείται ακόμη και ανάμεσα σε άτομα του ίδιου πολιτισμού, σε μικρότερο φυσικά βαθμό, καθώς σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η συναισθηματική έκφραση στα πλαίσια της οικογένειας.

 Επιπλέον, δεν είναι σπάνιο να προβάλεται ένα συναίσθημα, ενώ αυτό που ουσιαστικά συμβαίνει είναι να λειτουργεί ως «κάλυψη» κάποιου άλλου συναισθήματος. Παραδειγματικά, η οργή μπορεί να καλύπτει τη θλίψη, που ενδέχεται αντίστοιχα να καλύπτει απόρριψη ή εγκατάλειψη. 

Γενικότερα θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι ανθρώπινες σχέσεις χτίζονται σταδιακά μέσα στο χρόνο, βασιζόμενες σε συναισθήματα που προκύπτουν από διάφορες συγκινησιακές καταστάσεις. Είτε πρόκειται για ευχάριστο είτε για δυσάρεστο συναίσθημα απαιτείται χρόνος για να ανδρωθεί και να διαρκέσει.

Προφανώς υπάρχουν κάποια συναισθήματα που είναι κοινά για όλους τους ανθρώπους. Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι η αρχική εγγραφή του εκάστοτε συναισθήματος έχει πραγματοποιηθεί για όλους με τον ίδιο τρόπο. Άλλωστε το φάσμα των συναισθημάτων διαφοροποιείται για τον κάθε άνθρωπο και εξελίσσεται διαρκώς κατά τη διάρκεια της ζωής του. 

Επομένως, θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε ότι αν δεν πραγματοποιηθεί η εγγραφή ενός συναισθήματος, τότε αδυνατούμε να το καθορίσουμε. Σύμφωνα με τον Λα Ροσφουκώ , «Πολλοί άνθρωποι δεν θα είχαν νιώσει ποτέ αγάπη, αν δεν είχαν ακούσει τους άλλους να μιλούν γι’ αυτήν». 

Με πιο απλά λόγια, λοιπόν, αρκεί η γλώσσα των συναισθημάτων για να αντιληφθούμε ένα συναίσθημα. Ωστόσο πρόκειται για μία γλώσσα που για να παραμείνει ζωντανή, πρέπει να την χρησιμοποιούμε και να την ανατροφοδοτούμε διαρκώς μέσω των διαπροσωπικών μας σχέσεων. Τα συναισθήματα μας αποτελούν κομμάτι της καθημερινότητας μας, εκφράζουν την ψυχική μας κατάσταση, απορρέουν μέσα από τις σχέσεις μας, τις κινήσεις μας και τις πράξεις μας. 

 Όσον αφορά την ερμηνεία των συναισθημάτων, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα βιώνουμε πρωτίστως μέσω των σωματικών αισθήσεων και μεταβολών. Ωστόσο όσον αφορά τις ψυχικές αισθήσεις τα πράγματα γίνονται πολύπλοκα, κυρίως λόγω της βιωμένης σχέσης. 

Πιο απλά, η κατανόηση των συναισθημάτων, τόσο των δικών μας όσο και των άλλων, σχετίζεται με την εμπειρία μας και με το συναισθηματικό γνωσιακό μας επίπεδο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο καθένας μας έχει τον δικό του συναισθηματικό χάρτη, που έχει δημιουργηθεί από την αρχή της ζωής μας και διαρκώς ανατροφοδοτείται, προσθέτοντας νέα στοιχεία στην υπάρχουσα συναισθηματική μνήμη. Η ερμηνεία της καθημερινής μας πραγματικότητας εξαρτάται από τα δεδομένα και τα όρια αυτού του χάρτη μαθημένων συναισθημάτων και συγκινησιακών εμπειριών.

 Οι συναισθηματικές μας εμπειρίες καθορίζουν τόσο εμάς όσο και την καθημερινότητα μας. Συχνά δυσκολίες που συναντάμε στη ζωή μας φαίνονται να παραπέμπουν σε κάποια προηγούμενη εμπειρία και συνήθως σε κάποια εμπειρία από την παιδική ηλικία. Οι δυσκολίες που ταυτίζονται με στιγμές από την παιδική μας ηλικία συνήθως δεν μας αφήνουν να ανακαλύψουμε νέους τρόπους διαχείρισης των δυσκολιών, ενώ μοιάζουν να καθορίζονται από συναισθήματα όπως ο φόβος και ο θυμός. 

Έτσι, συχνά επιλέγουμε το προσωπείο του ισχυρού, χωρίς ωστόσο να βρίσκουμε την λύση στο πρόβλημα μας. Άλλωτε πάλι, επιλέγουμε να ανταποκρινόμαστε με τον πρώτερο μαθημένο τρόπο, με τον τρόπο που είχαμε αντιδράσει την πρώτη φορά που είχαμε βρεθεί αντιμέτωποι με μία παρόμοια εμπειρία∙ παρόλο που κάποτε ενδέχεται να ήταν λειτουργικός, στην ενήλικη ζωής μας συνήθως δεν αποδίδει. 

 Σύμφωνα με τον Coehlo, «Δεν έχει σημασία το πόσα χρόνια κουβαλάμε πάνω μας. Όταν πέσει η νύχτα, φέρνει μαζί της φόβους που είναι κρυμμένοι στην ψυχή μας από τότε που ήμασταν παιδιά». Πολλοί από εμάς συχνά μπαίνουμε στη διαδικασία να διερευνήσουμε τον συναισθηματικό μας κόσμο, να μελετήσουμε τα συναισθήματα μας και ενίοτε να τα αποδεχτούμε. Κάποιες φορές μοιάζει επώδυνο, αλλά συνάμα χρήσιμο να μπούμε στη διαδικασία να διαχωρίσουμε το παρόν από το παρελθόν και να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τα συναισθήματα μας και να τα μοιραστούμε. Κάποιοι από εμάς αισθανόμαστε αρκετά δυνατοί ώστε να το επιχειρήσουμε μόνοι μας, ενώ άλλοι χρειαζόμαστε την καθοδήγηση κάποιου ειδικού να μας φωτίσει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε.

 Στόχος της θεραπείας σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι η τροποποίηση των παγιωμένων ερμηνειών που ενδέχεται να χρησιμοποιούμε για να κατανοήσουμε τα γεγονότα και η δυνατότητα να ορίσουμε εκ νέου τα συναισθήματα μας, τον εαυτό μας και τη ζωή μας.

 Ειρήνη Χαραλαμπους 

Κλινική Ψυχολόγος 
Read More

Mar 17, 2015

Πορτρέτα Κοριτσιών από διάφορες χώρες του κόσμου

Η διαφορετικότητα είναι υποκειμενική στον κόσμο αυτό. Το ίδιο και η ομορφιά. Αν γεννηθείς σε ένα νησί όπου όλοι είναι μαύροι κι εσύ άσπρος για παράδειγμα, τότε εσύ θα είσαι διαφορετικός. Αν γεννηθείς σε ένα νησί όπου όλοι έχουν ένα μάτι κι εσύ δύο, τότε εσύ θα είσαι ο παραφύσικος. Αυτά τα κορίτσια από διάφορες ηπείρους του κόσμου είναι τόσο διαφορετικά μεταξύ τους. Έχουν όμως κάτι κοινό. Είναι όλα πανέμορφα!

 Ινδία

 Αφγανιστάν

 Νότια Αιθιοπία

 Βουλγαρία

 Κένυα

 Φιλιππίνες

Ανατολία, Τουρκία


Read More

Τα πιο ωραία φεγγάρια σε διάφορες πόλεις του κόσμου!


Aπό όποια γωνιά του κόσμου κι αν κοιτάξεις το φεγγάρι πάντα είναι όμορφο και μαγικό. Πόσο μάλλον όταν είναι πανσέληνος και ξεπροβάλλει δειλά πάνω από ιστορικά μνημεία, μοντέρνες πόλεις και υπέροχα τοπία της φύσης.



     Πυραμίδες, Αίγυπτος

 Νέα Υόρκη, ΗΠΑ

 Αθήνα, Ελλάδα

 Αριζόνα

 Μπαλί, Ινδονησία

Calgary, Καναδάς

 Φλόριδα

 Grand Canyon

 Nότια Ιρλανδία

 Σαρδηνία, Ιταλία

 York, Αγγλία

Read More

Όσα μας έμαθε η ζωή... μέσα από μικρά quotes!


Με αναγκάζεις να σε ονειρεύομαι γιατί η κάθε μέρα μακριά σου ειν’ εφιάλτης 

Πάντα να ζητάς να σε αγαπούν όπως σου αξίζει. Στην πορεία ίσως χάσεις κάποιους ανθρώπους, μα την αγάπη δε θα τη χάσεις ποτέ.

Όσα φεγγάρια κι αν συνάντησα, κανένα δεν ήταν τόσο φωτεινό όσο τη νύχτα που σε γνώρισα.

Μία φορά έδωσα τον εαυτό μου θυμάμαι κι ακόμα τον ψάχνω... 

Μέσα στην απέραντη έρημο της θλίψης, βρίσκονται κρυμμένες οι πιο μεγάλες οάσεις έμπνευσης...

Όλου του κόσμου η τύχη εσένα κυνηγάει κι εγώ ξοπίσω της μόλις που προλαβαίνω.


Το μπλοκ μου είναι ένα είδος πνευματικής διαθήκης για όλο τον κόσμο και πιο πολύ για σένα. Να το διαβάζεις όταν θα 'χω φύγει... Έτσι θα έχω πάντα κάτι να μας ενώνει.

Στη δική σου ζωή πάντα προηγούνται οι άλλοι. Εσύ έρχεσαι τελευταία.

O δρόμος του εγωισμού είναι πιο εύκολος από τον δρόμο της συγνώμης... κι εγώ ποτέ δεν ήμουν για τα εύκολα.

Τα παιδια θα πιστέψουν το ψέμα, αλλά θα εκτιμήσουν την αλήθεια.

H αρχή και το τέλος πάνε μαζί. Είναι οι καλύτεροι φίλοι. Δεν χωρίζουν ποτέ.  

Μπορούμε τουλάχιστον να προσποιηθούμε ότι μπορούμε να συνυπάρξουμε;

Για να βρεις την ευτυχία πρέπει να την ψαξεις με τα δικά σου δεδομένα και όχι με αυτά που σου ορίζουν οι άλλοι.

Δέξου στη ζωή  σου τη θλίψη όπως δέχεσαι και τη χαρά. 

Αν δεις τον εαυτό σου μέσα από τα λάθος μάτια, τότε μένεις για πάντα μισός.

Μου χαρίζεις μία στιγμή και μου κλέβεις τα όνειρα μιας ζωής.

Υπάρχουν άνθρωποι για τους οποίους αξίζει να πέσεις χαμηλά για να μην τους χάσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που θα σε αναγκάσουν να πέσεις χαμηλά για να μην τους χάσεις. Και υπάρχουν κι αυτοί που όσο χαμηλά κι αν πέσεις θα τους χάσεις. 

H αναζήτηση της αγάπης, μπορεί να οδηγήσει μία γυναίκα στα πιο σκοτεινά κρεβάτια.


Read More

Mar 13, 2015

Ό,τι είσαι... ελκύεις!

Ό,τι είσαι… ελκύεις, γι’ αυτό φρόντισε να κάνεις τον εαυτό σου καλύτερο κάθε μέρα!
Οι σκέψεις σου καθορίζουν αυτό που είσαι ή που τελοσπάντων θα γίνεις. Αυτό υπαγορεύει με μία πρόταση ο νόμος της έλξης. Αυτό που είσαι, αυτό ελκύεις στη ζωή σου και όχι συνειδητά. Αν λοιπόν ξυπνάς το πρωί και καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που πας δουλειά, τότε κάποια στιγμή θα μείνεις άνεργος. Αν όμως, επικεντρώνεσαι στο πώς ν’ αποκτήσεις τη δουλειά των ονείρων σου – νοητικά και πρακτικά -, τότε κάποια στιγμή θα τα καταφέρεις. Το μυστικό είναι να μην τα παρατάς ακόμη κι όταν νιώθεις ότι φτάνεις σε τέλμα. Το ίδιο ισχύει και στον έρωτα.


Δεν υπάρχει κάτι που δεν μπορείς να γίνεις, να κάνεις ή να έχεις όταν ξέρεις πώς να ενεργοποιήσεις και να χρησιμοποιήσεις αυτή την απεριόριστη δύναμη που βρίσκεται μέσα σου, της θετικής σκέψης. Και μιλάμε για ένα κλικ του εγκεφάλου που δεν γίνεται καθόλου εύκολα, γιατί ο άνθρωπος γεννιέται με τάσεις αυτοκαταστροφικές και με μία μαυρίλα στην ψυχή του, που πρέπει να μάθει να βάζει σε sleep mode!

Να ξεκαθαρίσω ότι δεν μιλάμε ούτε για σύμπαντα, ούτε για ξόρκια, ούτε για συνομωσίες. Μιλάμε απλά για τη δύναμη του μυαλού που είναι απεριόριστη και μπορεί μεταξύ άλλων να ελκύσει και την πραγματική αγάπη, για την οποία ο άνθρωπος βρίσκεται σε παντοτινή αναζήτηση, από τη στιγμή που αναπτύσσει συνείδηση.

Ας πούμε ότι είσαι μία ελεύθερη κοπέλα και υπάρχει αυτός ο άνδρας που σε ελκύει πάρα πολύ. Όμως αυτός δεν γνωρίζει καν την ύπαρξή σου ή όπως και να’ χει το πράγμα, το προσπαθήσατε και δεν σας βγήκε πουθενά. Αν είναι γραφτό να υπάρξετε μαζί ως ζευγάρι, θα γίνει εύκολα. Αν όχι, τότε σου φαίνεται δύσκολο, γιατί όντως είναι. Δεν μπορείς ν’ αναγκάσεις τα γεγονότα να γίνουν, ούτε μπορείς να τον αναγκάσεις να σε αγαπήσει και συγνώμη, αλλά ούτε το σύμπαν μπορεί να σε βοηθήσει. 

Όμως μην απογοητεύεσαι! Τα πράγματα είναι απλά. Αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος που υποτίθεται ότι ερωτεύτηκες, δεν είναι ο άνθρωπος σου. Και επιτέλους ξεκόλλα, δεν είναι ο μοναδικός άνθρωπος στον πλανήτη, ούτε χάθηκε ο κόσμος αν είσαι ελεύθερη για κάποιο χρονικό διάστημα. Δες όλη αυτή τη φάση που περνάς θετικά, εκμεταλλεύσου την για να βελτιώσεις τον εαυτό σου και να μάθεις να τον αγαπάς. Οι άνδρες που ελκύεις στη ζωή σου είναι ο καθρέφτης της ψυχής σου!


Όλα τα όμορφα στη ζωή έρχονται όταν εσύ είσαι έτοιμη να τα υποδεχθείς, όπως και ο έρωτας. Και πραγματικά, σταμάτα να ψάχνεις απεγνωσμένα γι’ αγάπη. Άσε την αγάπη να σε βρει πρώτη. Συγκεντρώσου στο να ζεις τη ζωή σου με πάθος, στο να διασκεδάζεις όσο πιο πολύ μπορείς και στο να καταλάβεις τι πραγματικά θέλεις από τους ανθρώπους και από το μέλλοντα σύντροφό σου. Μη συμβιβάζεσαι με τίποτα λιγότερο από αυτό που αξίζεις από φόβο, γιατί θα καταλήξεις να κοιμάσαι στα πιο εφιαλτικά κρεβάτια με τους λάθους άνδρες, σε λάθος χρόνο. Χαλάρωσε κι απόλαυσε το γεγονός ότι είσαι single. Δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό. Κι αν φτάσεις σ’ ένα σημείο που περνάς τόσο καλά, που ξεχνάς ότι είσαι single, τότε – χειροκροτούμε δυνατά - τα κατάφερες. Σ’ εκείνο ακριβώς το σημείο κι από το πουθενά, θα γνωρίσεις την πραγματική αγάπη.

 Όταν, δηλαδή, γίνεις η καλύτερη φίλη του εαυτού σου, χαλαρώσεις και νιώσεις ολοκληρωμένη, χωρίς να έχεις αυτό που λένε ‘το άλλο σου μισό’. Γιατί αν είσαι μισή, τότε θα γνωρίσεις μισούς ανθρώπους. Αν όμως είσαι μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα, τότε τέτοιες θα ελκύεις. 

Και μην ξεχνάς… δεχόμαστε την αγάπη που πιστεύουμε ότι αξίζουμε!
Read More

Πώς οι λέξεις καθορίζουν τη ζωή μας!

Η σημαντικότερη «λέξη» που θα βρείτε (σε πληθυντικό αριθμό) αν κάτσετε μια μέρα να σκαλίσετε όλο τον Μπαμπινιώτη.

Ως Φιλόλογος γνωρίζω ότι οι πρώτες λέξεις χαράχτηκαν στη Μεσοποταμία γύρω στο 4000 π.Χ. Τόσο μεγάλη ήταν η ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία και έκφραση, που ανακάλυψε τη γραφή και το λόγο. Και είναι μέχρι σήμερα το μοναδικό ζώο στον πλανήτη που κατάφερε να πετύχει κάτι τέτοιο.



Με βάση τη Βίβλο, οι πρώτοι άνθρωποι που κατοίκησαν τον πλανήτη μιλούσαν την ίδια γλώσσα. Όμως όταν έφτιαξαν τον ψηλό πύργο της Βαβέλ, προσπαθώντας να φτάσουν στον Θεό, αυτός τους τιμώρησε με την πιο βαριά ποινή. Τους στέρησε την επικοινωνία, δίνοντάς διαφορετική γλώσσα στον καθένα κι έτσι απέτυχαν να συνεργαστούν για να συνεχίσουν τον πύργο τους.

Οι πρώτες γραφές είχαν περίεργα σχήματα, έμοιαζαν λίγο με τα σημερινά κινέζικα, όμως με το χρόνο – οι πλείστες - απλοποιήθηκαν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων έχει εξομαλυνθεί σε πραγματικό επίπεδο ή ότι έχουμε μάθει να χρησιμοποιούμε αυτή σωστά.   

 Οι λέξεις καθορίζουν τις ζωές μας. Αυτοί που δεν μπορούν να τις εκφράσουν ελεύθερα πνίγονται και αυτοί που τις έχουν συνήθως τις χρησιμοποιούν λάθος. Μια μόνο λέξη μπορεί να αλλάξει τη ροή της ζωής μας ή την ιστορία του κόσμου. Είτε ειπωθεί είτε γραφτεί σε μήνυμα παραμένει το ίδιο δυνατή και καθοριστική. Κάποιες μάλιστα μας μένουν αξέχαστες όπως για παράδειγμα οι πρώτες λεξούλες ενός μωρού ή αυτές που ειπώθηκαν σε ένα μεγάλο καβγά με το σύντροφό μας. Χρειάζεται κόπος μετά για να σβηστούν από το μυαλό μας οι «κακές» λέξεις και να επανέλθουμε στην κατάσταση που ήμασταν πριν ειπωθούν. Χρειάζεται πραγματική μετάνοια και αγάπη από το άτομο που τις ξεστόμισε για να μπορέσουν να κουμπώσουν οι πληγές.

Ποια είναι η πρώτη λέξη που σας έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεστε το κάθε άτομο που υπάρχει ή πέρασε από τη ζωή σας ξεχωριστά; Αγάπη για τη μητέρα, μπελάς για τη μικρή αδερφή, γέλιο για την κολλητή, σοφία για τη γιαγιά, λύπη για τον πρώην, έρωτας για τον νυν. Δοκιμάστε το παιχνίδι αυτό και θα ξεκαθαρίσουν πολλά στο μυαλό σας. Ο καθένας θα πάρει τη θέση που του αξίζει στη ζωή σας.

Αν έπρεπε πάλι να ορίσω την πιο δυνατή λέξη της ελληνικής γλώσσας, αυτή θα ήταν η λέξη «Αγάπη». Δεν υπάρχει πιο ιερή, πιο θεραπευτική λέξη απ’ αυτήν. Θα’ θελα να τη φωνάζω συνέχεια στους ανθρώπους μου, στο σκύλο μου, στη θάλασσα, στα λουλούδια, στα τραγούδια. Έχει μαγικές ιδιότητες αυτή η λέξη όταν ειπωθεί με ειλικρίνεια. Υπάρχουν φορές που την εξευτελίζουμε, που τη λέμε εύκολα χωρίς να την εννοούμε ή για να πετύχουμε κάτι, όμως δεν υπάρχει περίπτωση η ζωή να μη μας τιμωρήσει γι’ αυτό.

Αν ξέραμε να χρησιμοποιούμε τις λέξεις σωστά, αν σκεφτόμασταν καλά προτού μιλήσουμε, πόσο διαφορετική τροπή θα είχε πάρει η ζωή μας σε πολλές περιπτώσεις. «Δε θέλω να σε ξαναδώ», της είπε και εννοούσε «Δεν μπορώ να σε ξαναδώ». Κι αυτή σεβάστηκε τα θέλω του κι έφυγε έτσι απλά. Έριξε την αγάπη της στον ώμο και χάθηκε στο δρόμο. Γιατί στο «δεν μπορώ» κινείς γη και ουρανό, περιμένεις, υπομένεις. Ενώ στο «δε θέλω» δεν χωράει αντίσταση και καμία πάλη. Έτσι διαλύονται οι σχέσεις και οι φιλίες, με λάθος λέξεις τη σωστή στιγμή και με σωστές λέξεις τη λάθος στιγμή.



Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com