Apr 24, 2015

Όταν η μόδα... τρελαίνεται!

Ο κόσμος της μόδας είναι τρελός και δεν γνωρίζει σύνορα. Από τις απαρχές της ανθρώπινης κοινωνίας, η ενδυμασία έπαιζε σημαντικό ρόλο στη ζωή των ανθρώπων Αντιπροσώπευε το φύλο, τις κοινωνικές τάξεις, τα αξιώματα κλπ. Σε αυτήν την πορεία της μόδας, υπήρξαν και κάποια απίστευτα γεγονότα...


  • Όταν η Disneyland το 1955 διέθετε ένα κατάστημα εσωρούχων με την ονομασία Hollywood-Maxwell Intimate Apparel. Στο κατάστημα υπήρχε μία ρομποτική φιγούρα με την ονομασία «Ο μάγος του Σουτιέν» (όπως ο Μάγος του Οζ).
  • Ο δημιουργός του μοντέρνου μπικίνι, Louis Réard, ονόμασε τη δημιουργία του από την ατόλη Bikini, όπου οι ΗΠΑ έκαναν πολλές πυρηνικές δοκιμές. Προφανώς, έλπιζε ότι θα κάνει τόσο μεγάλη έκρηξη όταν το πλασάρει στην αγορά, που θα έμοιαζε με ατομική βόμβα.
  • Μπορείτε να ευχαριστείτε τον πρώην δήμαρχο της Νέας Υόρκης,  Fiorello LaGuardia για τη διάδοση του σύγχρονου στρινγκ. Ο ίδιος το εισήγαγε το 1939 για να μην είναι εντελώς γυμνές οι χορεύτριες των καμπαρέ της Νέας Υόρκης.
  • Η Νότιος Κορέα είχε πραγματική fashion police, όπου οι αστυνομικοί γύριζαν την πόλη για να ελέγχουν τις φούστες των γυναικών. Αν έκριναν ότι κάποια ήταν πολύ κοντή, έβαζαν πρόστιμο στη γυναίκα ή την συλλάμβαναν.
  • Όταν ένας μαθητής αποβλήθηκε από το σχολείο επειδή φορούσε ένα μπλουζάκι του συγκροτήματος Korn, τα μέλη του συγκροτήματος έδωσαν δωρεάν εκατοντάδες μπλουζάκια τους σε μαθητές, σε σχολείο του Μίσιγκαν. Μάλιστα η αστυνομία τους βοήθησε να τα μοιράσουν.
  • Οι άνδρες δεν φορούσαν εσώρουχα μέχρι και τον 17ο αιώνα. Οι γυναίκες δεν ενοχλούνταν να μην φοράνε εσώρουχα μέχρι το 1800 περίπου.
  • Πριν η βασίλισσα Βικτώρια φορέσει πρώτη άσπρο νυφικό, το άσπρο στα ρούχα θεωρείτο παραδοσιακά το χρώμα του πένθους.
  • Μιλώντας για περίεργα βασιλικά πράγματα, το 1571, η Ελισάβετ Ι διέταξε όλες τις γυναίκες, από την ηλικία των 7 και πάνω, να φοράνε καπέλα τις Κυριακές.
  • Τα πρώτα παπούτσια με τακούνια φοριούνταν τόσο από γυναίκες, όσο και από άνδρες. Οι άνδρες τα φορούσαν γιατί το τακούνι τους επέτρεπε να έχουν έξτρα ισορροπία όταν ίππευαν.  Γύρω στο 1740, η μόδα αυτή πέθανε.

  • Τη δεκαετία του 1670 ο Λουδοβίκος XIV έβγαλε διάταγμα όπου μόνο τα μέλη της βασιλικής αυλής μπορούσαν να φορέσουν κόκκινα παπούτσια με τακούνι. Ήταν ένας εύκολος τρόπος να διαχωρίζεται η υψηλή κοινωνία από τον απλό κόσμο.
  • Ο Edward Jones ήταν ίσως ο πρώτος που παρακολουθούσε διάσημους. Πιάστηκε στα πράσα να κλέβει το εσώρουχο της βασίλισσας Βικτωρίας τέσσερις φορές και εξορίστηκε από τις αρχές σε μία αποικία στην Αυστραλία.
  • Ο Michael Kors ξεκίνησε να σχεδιάζει από την ηλικία των 5. Η πρώτη του δημιουργία ήταν το νυφικό της μητέρας του, που το σχεδίασε για το δεύτερό της γάμο.
  • Η Coco Chanel σκέφτηκε πρώτη την ιδέα του costume jewelery. Αυτό που έκανε ήταν να δημιουργήσει σχέδια που αναμείγνυαν ψεύτικα μαργαριτάρια και πέτρες με αληθινά. Η σχεδιάστρια είναι επίσης γνωστή ότι εφηύρε το μικρό, μαύρο φόρεμα.
  • Το πράσινο κροκοδειλάκι του Lacoste ήταν το πρώτο λογότυπο που σχεδιάστηκε και χρησιμοποιήθηκε για ρούχα. Αυτό έγινε μόλις το 1933.
  • Πριν τον 19ο αιώνα οι σχεδιαστές χρησιμοποιούσαν κούκλες, αντί για μοντέλα για να κάνουν επίδειξη των ρούχων τους.
  • Το πρώτο περιοδικό μόδας εκδόθηκε το 1678 στη Γαλλία φυσικά. Ονομαζόταν Le Mercure Galant και απευθυνόταν σε άνδρες αναγνώστες. Το πρώτο γυναικείο περιοδικό μόδας ακολούθησε 16 χρόνια αργότερα.
  • Το πιο ακριβό ζευγάρι παπούτσια στον κόσμο είναι φτιαγμένο από ρουμπίνια και είναι εμπνευσμένο από τα μαγικά, κόκκινα παπούτσια που φορούσε η Ντόροθι στην ταινία «Ο Μάγος του Οζ». Κοστίζουν 3 εκ. δολάρια και είναι δημιούργημα του σχεδιαστή Harry Winston.
  • Το πρώτο εμπορικό κέντρο για ρούχα κατασκευάστηκε στην αρχαία Ρώμη.
  • Το πιο ακριβό σουτιέν στον κόσμο είναι το Heavenly Star Bra και αποτελεί δημιούργημα της Victoria’s Secret το 2001. Η αξία του αγγίζει τα 12,5 εκ. δολάρια και κοσμείται από 1200 ροζ ζαφείρια  της Σρι – Λάνκα. Ως κεντρικό κόσμημα έχει ένα 90 καρατίων σμαραγδένιο διαμάντι, αξίας 10.6εκ. δολαρίων.

Read More

Apr 12, 2015

H ιστορία του Bachelor Party!

Από την Πράξια Αρέστη

Tα δέντρα ανθίζουν, τα πουλιά κελαηδούν, οι εφημερίδες και τα περιοδικά γίνονται πιο χοντρά γιατί γεμίζουν αφιερώματα για τους γάμους. Όσο το καλοκαίρι πλησιάζει, πλησιάζει και η εποχή των γάμων και μαζί με αυτή και η εποχή των μπάτσελορ πάρτι. Περίπου 2,2 εκ. γάμοι γίνονται στις ΗΠΑ κάθε χρόνο κι αυτό κάνει τον γάμο μία κερδοφόρα δουλειά για πολλές επιχειρήσεις. Η ιστοσελίδα I-Volution Inc. που αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες σε ό,τι αφορά τη διοργάνωση μπάτσελορ πάρτυ, αναφέρει ότι έχει περίπου 4 εκ. επισκέπτες το χρόνο με τους περισσότερους να επικεντρώνονται σε πακέτα για το Λας Βέγκας. Θυμηθείτε μόνο πόσο τεράστια επιτυχία έκανε στο σινεμά η σειρά ταινιών Hangover…
Τα μπάτσελορ πάρτυ, ωστόσο, έχουν πολύ μεγαλύτερη ιστορία απ’ αυτήν που φαντάζεστε. Οι ρίζες του βρίσκονται στην αρχαία ιστορία, γύρω στον 5 αι. π.Χ στη Σπάρτη. Ναι, Έλληνες εφηύραν τα μπατσέλορ πάρτυ και μάλιστα οι σκληροτράχηλοι Σπαρτιάτες. Μία νύχτα πριν τον γάμο του ο γαμπρός γιόρταζε την τελευταία του μέρα ως ελεύθερος άνδρας. Μετά το γάμο οι περιπετειούλες κομμένες, μιας και ο θεσμός του γάμου στη Σπάρτη ήταν πολύ σημαντικός. Κατά τη διάρκεια του πάρτυ, λοιπόν, οι Σπαρτιάτες στρατιώτες δειπνούσαν στην τιμή του μέλλοντα γαμπρού και έκαναν προπόσεις στο όνομά του, έχοντας μάλιστα διακοσμήσει και το χώρο ανάλογα.
Από τότε φυσικά τα μπάτσελορ πάρτυ εξελίχθηκαν και εξαπλώθηκαν σε άλλες χώρες. Το 1896 ο Herbert Barnum Seeley — εγγονός του P.T. Barnum – διοργάνωσε ένα πάρτυ για τον αδελφό του που θα παντρευόταν, όμως δέχτηκε επίθεση από την αστυνομία γιατί ακούστηκαν φήμες ότι κατά τη διάρκεια αυτού θα χόρευε μία διάσημη belly dancer γυμνή. Σε ένα άλλο πάρτυ της εποχής η διασκέδαση περιελάμβανε ψυχαγωγία από νάνους που βγήκαν από τις τεράστιες πιατέλες που σερβιρίστηκαν στο τραπέζι.
Η διασκέδαση σε τέτοια πάρτυ μπορεί να ξεφύγει κάποτε. Πολλά μπάτσελορ πάρτυ με τρικούβερτο γλέντι, οδήγησαν σε χωρισμούς στο Χόλιγουντ. Η Πάρις Χίλτον κατηγόρησε τον μέλλοντα σύζυγό της ότι την απάτησε κατά τη διάρκεια του τελευταίου εργένικου πάρτυ του. Την ιδία κατηγορία υπέστη και ο Mario Lopez και από την παραλίγο σύζυγό του, Ali Landry. Η τραγουδίστρια Jessica Simpson βρέθηκε επίσης στη θέση της απατημένης από το μέλλοντα σύζυγό της, που φαίνεται να κοιμήθηκε με μία χορεύτρια κατά τη  διάρκεια του πάρτυ του.
Ο όρος μπάτσελορ, παλαιότερα είχει τη σημασία ενός νεαρού ιππότη ή ενός μαθητή με δίπλωμα μπάτσελορ. Η πρώτη φορά που εμφανίστηκε ως όρος για τους εργένηδες άνδρες ήταν τον 14ο αιώνα σε ένα βιβλίο. Ο όρος μπάτσελορ πάρτυ εμφανίστηκε το 1922 σε μία έκδοση στη Σκωτία.
Στο παρελθόν ένα μπάτσελορ πάρτυ σήμαινε ένα επίσημο δείπνο που φιλοξενούσε ο πατέρας του γαμπρού. Οι πιο πρόσφατες παραδόσεις των καψονιών, της ταπείνωσης και της ακολασίας - συχνά οι άνδρες περνούν ολόκληρα Σαββατοκύριακα μαζί, όπου ταξιδεύουν προς ένα εξωτικό προορισμό, όπως το Λας Βέγκας ή κάπου παραπλήσια – καθιερώθηκε κατά την άτακτη δεκαετία του ’80.
Όμως, το 1960, περίοδος σεξουαλικής απελευθέρωσης, απέκτησαν και οι γυναίκες της δική τους εκδοχή τους μπάτσελορ πάρτυ. Μέχρι τον 19ο αιώνα οι η νύφη πριν το γάμο της μαζευόταν με άλλες κυρίες για να πάρει τα δώρα της και να προετοιμαστεί για το γάμο. Όμως αργότερα τα hen’s πάρτυ περιελάμβαν διασκέδαση, ποτό, ακόμη και άνδρες στρίπερ.


Read More

Μαρία Πενταγιώτισσα - η πραγματική ιστορία πίσω από το τραγούδι!

Η Μαρία η Πενταγιώτισσα, ή Μαρίτσα Πενταγιώτισσα ήταν μια Ελληνίδα θρυλική για την ομορφιά της αφενός, και για τα ερωτικά της σκάνδαλα αφετέρου, που έδρασε την εποχή της βασιλείας του Όθωνα στην ορεινή Φωκίδα. Το πραγματικό της επώνυμο ήταν Δασκαλοπούλου, και από την ίδια (;) που πιθανότερα να εγκατέλειψε τους οικείους της. Το όνομα Πενταγιώτισσα το όφειλε στον τόπο καταγωγής της, από το χωριό Πενταγιοί. Η ιστορία της αποτέλεσε πηγή έμπνευσης θεατρικών έργων, κινηματογραφικών ταινιών αλλά και ποιημάτων.



Η ιστορία της Μαρίας Πενταγιώτισσας
Η Μαρία Πενταγιώτισσα φέρεται να γεννήθηκε το 1821. Από τα νεανικά της χρόνια διασώθηκαν μόνο διάφορες παραδόσεις και θρύλοι. Ο πατέρας της λέγεται πως ήταν γραμματοδιδάσκαλος, εξ ου και ο χαρακτηρισμός της σε δημοτικό τραγούδι "μωρή δασκαλοπούλα". Υπήρξε ιδιαίτερα όμορφη και δυναμική γυναίκα για τα δεδομένα της εποχής της. Αυτό όμως που εξόργισε την συντηρητική κοινωνία του χωριού της ήταν η ερωτομανής διαγωγή της που έφθασε σε τέτοιο βαθμό, ωστε οι πολυάριθμοι εραστές της να περιέλθουν σε μεταξύ τους διαμάχες και συγκρούσεις, ακόμα και με τραυματισμούς, από ζηλοτυπία. Εξ ου και το δημοτικό άσμα της εποχής:

"Στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά και στο Χρισσό κριάρια
και στης Μαρίτσας την ποδιά σφάζονται παληκάρια
Μαρίτσα Πενταγιώτισσα, μωρή δασκαλοπούλα, εσύ τα ΄καμες ούλα!".

Τελικά από τις συνεχείς παράνομες σχέσεις της ακολούθησε και ένα δράμα. Όταν αποκαλύφθηκε ο μυστικός έρωτάς της με έναν νέο του χωριού, τον Δημήτρη Τουρκάκη, την έφερε σε σύγκρουση με τον αδερφό της που της άσκησε μεγάλη πίεση να σταματήσει τις σχέσεις αυτές που είχαν ξεσηκώσει όχι μόνο το χωριό αλλά και τα γύρω χωριά. Το αποτέλεσμα ήταν να δολοφονηθεί ο αδερφός της από τον Δημήτρη Τουρκάκη, θεωρούμενη η ίδια ηθική αυτουργός. Τότε απόσπασμα της χωροφυλακής την συνέλαβε σε γύρω βουνά που είχε καταφύγει και την οδήγησαν στο Κακουργιοδικείο του Μεσολογγίου όπου δικάστηκε μαζί με τον δράστη. Τελικά όμως αθωώθηκε από καθαρή μεροληψία των ενόρκων "θελχθέντων από την ωραιότητά της", ή κατά άλλο θρύλο από πίεση που άσκησε γιος ενός των ενόρκων που υπήρξε εραστής της Μαρίτσας, προ του φόβου αποκάλυψης, ή κατ΄ άλλο θρύλο από πίεση που άσκησαν δύο χωροφύλακες ομοίως.

Τέλος μετά και από τη θανατική καταδίκη του μοναδικού προστάτη της πλέον, και του χαμού του αδελφού της, παντρεύτηκε τον χήρο Γεώργιο Αρμάο στο διπλανό χωριό Παλαιοκάτουνο (Κροκύλειο), του ανέθρεψε και μόρφωσε τα 4 παιδιά του που είχε από τον προηγούμενο γάμο του, τους έδωσε σωστές αρχές και πέθανε το 1885, σε ηλικία 64 ετών.

Ο θρύλος της Μαρίας Πενταγιώτισσας στην τέχνη
Η ιστορία της έγινε ζωντανός θρύλος και έφτασε μέχρι τα πέρατα του κόσμου. Η περίπτωση της θρυλικής Μαρίας Πενταγιώτισσας απασχόλησε όλα τα είδη του λόγου (θέατρο, επιθεώρηση, ποίηση, κινηματογράφο, μουσική, σάτιρα) και στο όνομά της λειτούργησαν εφημερίδες και συστήθηκαν εξωραϊστικοί Σύλλογοι. Με το όνομα της Μαρίας Πενταγιώτισσας ο Εθνικός Ποιητής Κωστής Παλαμάς δημοσίευσε, το 1890, στη συλλογή "Τα μάτια της ψυχής μου" πολύστιχο ποίημα στο οποίο ύμνησε τα χαρίσματά της και εμμέσως παρομοίασε τα κάλλη και τις χάρες των ωραίων γυναικών με αυτά της Μαρίας. Το ποίημα αυτό αφιέρωσε στον Ανδρέα Καρκαβίτσα. Αλλά και ο Παύλος Νιρβάνας, ο Ανδρέας Καρκαβίτσας και ο Δ. Καμπούρογλου ασχολήθηκαν μ΄ αυτήν κατά τη γεροντική της ηλικία.

Όταν ο Αχιλλέας Μαδράς επισκέφθηκε πολύ αργότερα, το 1928, το χωριό της Μαρίτσας Πενταγιώτισσας προκειμένου να συλλέξει στοιχεία από τη ζωή της για το γύρισμα της ομώνυμης ταινίας, η κοινωνία εκεί φάνηκε πολύ κλειστή και λίγα στοιχεία έδιναν για την αποκαλούμενη "λησταρχίνα". Τελικά στη ταινία η Μαρίτσα φέρεται να είχε καταφύγει περί το τέλος της ζωής της σε μοναστήρι όπου και πέθανε.
Read More

Apr 11, 2015

H δική σου επ - ανάσταση

Απριλιάτικο Σάββατο. Όχι οποιοδήποτε Σάββατο. Το σημαντικότερο Σάββατο του χρόνου. Η μέρα της Ανάστασης. Για κάποιους η ανάσταση του Χριστού και για κάποιους άλλους η ανάσταση της ψυχής. Για μένα το δεύτερο.



Πάντα εκμεταλλεύομαι τις μέρες του Πάσχα για να κάνω ένα απολογισμό μακριά από τη ρουτίνα, τη δουλειά και γενικά τους ανθρώπους που βρέθηκαν στο δρόμο μου τυχαία είτε γιατί μένουμε στην ίδια γειτονιά, είτε γιατί μοιραζόμαστε το ίδιο γραφείο. Αυτές τις μέρες μπορώ να είμαι με τους ανθρώπους που επιλέγουν να είναι μαζί μου, όχι γιατί έτυχε, όχι γιατί έχουμε το ίδιο αίμα ή τις ίδιες ανάγκες, αλλά επειδή γουστάρουμε πραγματικά.

Μου δίνεται ο χρόνος να με αξιολογήσω ως ο πιο αυστηρός κριτής του εαυτού μου. Οι περισσότεροι το κάνουν την Πρωτοχρονιά, εγώ προτιμώ αυτές τις μέρες γιατί λατρεύω την άνοιξη και τις μυρωδιές της. Ταιριάζει απόλυτα με τα μηνύματα που στέλνει η Ανάσταση στον καθόλου θρησκευόμενο εγκέφαλό μου. Φως, ανανέωση, ξύπνημα, επανάσταση, καινούρια αρχή, χαρά, έξοδος από όλα όσα πονάνε.

Κι ενώ η ευτυχία θα πρέπει να θεωρείται αυτονόητη και η μοναδική οδός στη ζωή μας, οι άνθρωποι έχουμε την τάση να κάνουμε τα πράγματα περίπλοκα και να οδηγόμαστε πολλές φορές στην αυτοκαταστροφή. Όχι, δεν μιλώ για ναρκωτικά, αλκοολισμό, κατάθλιψη, χαρτοπαίχνια, αυτοκτονία κλπ. Αυτά είναι τα αποτέλεσματα  - κάποιες φορές - αυτής της αυτοκαταστροφής. Μιλώ για τις επιλογές που κάνουμε ως άνθρωποι από φόβο η ντρόπη. Μιλώ για την απομονώση και τη φυλακή που βάζει ο καθένας τον εαυτό του για διάφορους λόγους και πρέπει.

Μπροστά στο δίλημμα του εύκολου δρόμου / βολέματος και του δύσκολου δρόμου / αγώνα οι άνθρωποι συνήθως διαλέγουν το πρώτο. Ξεγελιούνται από τις ομορφιές που βλέπουν μπροστά τους και δεν βλέπουν ότι στο βάθος ο πρώτος δρόμος γίνεται σκοτεινός και άσχημος, ενώ ο δεύτερος οδηγεί τελικά στην ευτυχία.

Ο σωστός απολογισμός υποθέτω ότι θα πρέπει να περιλαμβάνει τις εξής ερωτήσεις προς τον εαυτό μας:
  • -       Πλήγωσα κάποιον αυτό τον χρόνο; Ήμουν καλός με τους ανθρώπους γύρω μου;
  • -       Πρόσφερα ό,τι μπορούσα για να κάνω αυτό τον κόσμο καλύτερο; Ακόμη και μικρά πράγματα…
  • -       Ποιες υποσχέσεις προς τον εαυτό μου αθέτησα; Πόσο τον αδίκησα;
  • -       Μου αρέσει η δουλειά μου;
  • -       Θέλω πραγματικά να είμαι εδώ που βρίσκομαι με αυτούς τους ανθρώπους (φίλους, σχέση) ή απλά αφέθηκα στο έλεος των καταστάσεων;
  • -       Και τέλος, είμαι πραγματικά ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ; Αν όχι, τι θέλω για να είμαι ευτυχισμένη;

Η απάντηση στην τελευταία ερώτηση είναι κι αυτή που θα σου θέσει τους στόχους για την επόμενη χρονιά. Για το κυνήγι και το ταξίδι προς τον ευτυχία. Αν πρέπει να πάρεις δραστικές αποφάσεις να το κάνεις χωρίς να σκέφτεσαι μόνο τις επιπτώσεις, αλλά τη χαρά της κατάληξης.


Η ζωή είναι σύντομη. Σ’ αυτήν δεν χωράνε ούτε οι εγωισμοί, ούτε οι κακίες, ούτε οι συμβιβασμοί, ούτε οι αλόγιστες θυσίες. Ρίσκαρε για όσα και όσους αγαπάς. Κάνε τη δική σου επ – ανάσταση από αύριο! 
Read More

Apr 9, 2015

Ένα πασχαλινό δέντρο με 10.000 αυγά!

Αυτή η γερμανική οικογένεια πέρασε περισσότερο από 2 εβδομάδες διακοσμώντας ένα δέντρο με 10.000 βαμμένα αυγά. Η Christa και ο Volker Kraft από το Saalfeld (Γερμανία) με την οικογένειά τους πήραν πολύ σοβαρά το Πάσχα και χρησιμοποίησαν περισσότερα από 10.000 για τη διακόσμηση ενός δέντρου. Αυτό είναι κάτι που κάνουν κάθε χρόνο. Δυστυχώς, το 2015 είναι το αποχαιρετιστήριο έτος για το πασχαλινό αυτό δέντρο. Ο κήπος θα παραμείνει κλειστός για πάντα από τις 7 Απριλίου του 2015.










Read More

H Mάγια, το θαύμα της Μαρίας

Πώς ένα σκυλί βοήθησε μία οικογένεια να ξεπεράσει την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου;
Η Μαίρη Βαμβακά σε άρθρο της διηγείται πώς βρήκε και έσωσε τη μικρή Μάγια και πώς εκείνη με τη σειρά της βοήθησε την οικογένεια της να αντιμετωπίσει την απώλεια της μητέρας της.


«Όλα ξεκίνησαν πριν από περίπου δύο χρόνια όταν έχασα την μητέρα μου. Υπήρχε αυτό το απαίσιο συναίσθημα παντού γύρω μου. Και όμως, μετά από σαράντα ημέρες όλα άρχισαν να γίνονται καλύτερα. Ήταν Σάββατο, ήμουν έξω με φίλες και ήταν περίπου τέσσερις τα ξημερώματα, όταν αποφάσισα να ακυρώσω το sleepover σε μία από τις φίλες μου. Ήθελα να πάω σπίτι μου μόνη μου. Λίγα μέτρα πριν φτάσω στην πόρτα του σπιτιού μου, ένας ήχος μου τράβηξε την προσοχή. Ήταν κάτι σαν κλάμα. Κοντοστάθηκα λίγο αλλά μετά συνέχισα προς το σπίτι μου. Το κλάμα έγινε ακόμα πιο δυνατό και σπαραχτικό και κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Ακολούθησα τον ήχο και με οδήγησε σε έναν κάδο απορριμμάτων. Ήταν κλειστός και το κλάμα έβγαινε από μέσα. Άνοιξα τον κάδο και πετάχτηκα πίσω περιμένοντας ένα γατάκι να πεταχτεί και να τρέξει μακριά. Δεν έγινε τίποτα τέτοιο, μονάχα το κλάμα έγινε πιο δυνατό. Ασυναίσθητα σήκωσα μία σακούλα σκουπιδιών και πλησιάζοντας την κοντά στα αυτιά μου άκουσα το κλάμα πιο έντονα. Έσκισα τη σακούλα και μέσα από τη σωρό με τα σκουπίδια κατρακύλησε ένα μικρό άσπρο πλασματάκι. Δεν ήταν ένα γατάκι αλλά ένα νεογέννητο σκυλάκι.
Έτρεξα σπίτι με το νεογέννητο στην αγκαλιά μου. Σκεφτόμουν "και τι θα πει ο μπαμπάς μου με όλα όσα έχουν γίνει". Μετά από την απώλεια της μητέρας μου, η ατμόσφαιρα στο σπίτι ήταν αρκετά δύσκολη και μια τέτοια ευθύνη φάνταζε ασήκωτη. Αποφάσισα να το βάλω σε ένα κουτί με κουβερτούλα και ένα αρκουδάκι για να νιώσει ασφάλεια και να το παρουσιάσω στον πατέρα μου το επόμενο πρωί. Ο μπαμπάς μου –ευτυχώς- όχι μόνο αποφάσισε να το μεγαλώσουμε, αλλά έτρεξε αμέσως να βρει όλα τα απαραίτητα. Και κάπως έτσι, βρήκα την Μάγια.
Η Μάγια ήταν μόλις μιας ημέρας όταν την βρήκα, με τον ομφάλιο λώρο ακόμα πάνω της. Ήταν σαν να μεγαλώνω ένα μωρό. Έβγαινα έξω για λίγη ώρα και γυρνούσα σπίτι για να είμαι δίπλα της όποτε πεινάσει. Στην αρχή, την τάιζα με τη βοήθεια σύριγγας και όταν μεγάλωσε λίγο, με μπιμπερό. Ήμουν συνέχεια εκεί για να την φροντίζω. Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην επιβαρύνω κανένα άλλον γιατί η κατάσταση ήταν δύσκολη για όλους. Το όνομα Μάγια βγήκε από ένα βιβλίο που είχαμε διαβάσει εγώ και ο μπαμπάς μου, το "ΜΑΓΙΑ: ΤΟ Θαύμα Της Ζωής" του Jostein Gaarder. H Μάγια μεγάλωνε και τον Σεπτέμβρη έπρεπε να επιστρέψω στην πόλη που σπουδάζω. Την πήρα λοιπόν μαζί μου. Άλλωστε, την είχα ανάγκη. Ήταν η μόνη που μπορούσε να είναι συνέχεια δίπλα μου και να με βοηθάει να ξεχνιέμαι από την απώλειας της μαμάς μου. Η Μάγια μας βοήθησε όλους οικογενειακώς, ήταν ένα μικρό θαύμα που έφερε μια σπίθα ζωής στις ζωές μας μετά από όλα όσα είχαν συμβεί.


Η Μάγια είναι μια ξεχωριστή αλήτισσα, ένα σωστό αγοροκόριτσο. Μερικοί την αποκαλούν και καγκουρό γιατί πηδάει πάνω σου με όλη την τρέλα και την χαρά που κρύβει μέσα της. Είναι ζωηρή και παιχνιδιάρα αλλά αυτός είναι και ένας από τους λόγους που την αγαπάω τόσο πολύ. Είναι δυνατή προσωπικότητα και επίμονη. Λατρεύω τα αυτιά της. Είναι φιλική με όλα τα άλλα σκυλιά που έχει γνωρίσει και ξέρει ποια είναι τα όρια της. Δεν το βάζει κάτω μέχρι να πετύχει αυτό που θέλει. Είναι ήσυχη αν εξαιρέσεις τα τρία ζευγάρια παπούτσια, κάποια μπλουζάκια μου, μία σήτα, μισό καναπέ και σχεδόν όλη την κρεβατοκάμαρα που έχει χαλάσει. Και φυσικά τους καβγάδες τύπου "Texas" που ξεκινάει με τις γάτες. Γενικά, έχει συμφιλιωθεί με όλους τους συγκατοίκους μέσα στο σπίτι. Γκομενομαγνήτη δεν θα την έλεγα. Μάλλον αυτή μαγνητίζεται από τους άλλους και τρέχει καταπάνω τους προκειμένου να μοιράσει την χαρά της.
Περάσαμε πολλά μαζί και έχουμε πολλά ακόμα να ζήσουμε μαζί. Δεν θα ξεχάσω τις πρώτες εβδομάδες. Περιμέναμε να ανοίξει τα μάτια της όταν συνειδητοποίησα ότι παρά το γεγονός ότι ήταν ανοιχτά, δεν έβλεπε. Μετά από εξετάσεις ο κτηνίατρος μας είπε ότι μάλλον είναι τυφλή και η τελευταία λύση ήταν να κάνει μια θεραπεία μήπως ήταν κάποια μόλυνση. Έκλαιγα και στεναχωριόμουν που δεν μπορούσα να την βοηθήσω. Όμως όλα πήγαν θαυμάσια, ήταν όντως μια μόλυνση -πιθανόν από τα σκουπίδια που την βρήκα παρατημένη-και η Μάγια βρήκε το φώς της.
Θέλω να καταλάβουν όλοι τη σημασία της έμπρακτης αγάπης και το πώς μπορεί μια ψυχούλα σαν την Μάγια και όλα τα ζωάκια που έχουμε σε τούτο τον κόσμο να μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε όσα μας συμβαίνουν, ακόμα και την απώλεια του αγαπημένου μας προσώπου. Τα ζώα είναι η απόδειξη της ανιδιοτελούς αγάπης, σου την παρέχουν απλόχερα χωρίς να σου ζητήσουν τίποτα, χωρίς λόγια. Απλά σου την δείχνουν».

ΠΗΓΗ: www.grekamag.gr
Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest
Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com