May 31, 2015

Οι φόβοι που σκοτώνουν τις σχέσεις!

Αν οι άνθρωποι έλεγαν όσα αισθάνονταν και ζητούσαν αυτά που ήθελαν, οι σχέσεις – φιλικές και ερωτικές – θα ήταν πολύ πιο απλές και όλοι θα ήταν πιο ευτυχισμένοι. Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολο για τους ανθρώπους να είναι ειλικρινείς;

Ο πιο ανασταλτικός παράγοντας για την ειλικρίνεια είναι ο φόβος. Οι άνθρωποι φοβούνται πολλά και διαφορά και ο φόβος συνήθως εξουσιάζει τις ζωές τους, τις ζωές μας. Δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς φόβους: άλλοι έχουν λιγότερους και άλλοι περισσότερους και αυτοί οι φόβοι είναι ως ένα σημείο απαραίτητοι για να υπάρχει μία τάξη στην κοινωνία, όμως μέχρι το σημείο που δεν γίνονται καταπιεστικοί.



Η μεγαλύτερη μάστιγα στις σχέσεις της εποχής μας είναι ο φόβος των ανθρώπων να εκφράζουν τα αισθήματα και τα θέλω τους. Κι ενώ τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ άπλα, γίνονται πολύπλοκα και δύσκολα εξαιτίας της έλλειψης επικοινωνίας που οδηγεί εν τέλει το ζευγάρι στην αποξένωση. Δύο άνθρωποι που κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι, όμως τα μυαλά τους ταξιδεύουν σε διαφορετικά μήκη και κύματα.

Με τη σιωπή δημιουργούνται παρεξηγήσεις κι αυτές οι παρεξηγήσεις προκαλούν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα εκνευρισμό που εκδηλώνεται με λανθασμένο τρόπο. Το να πληγώνεις τον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου, επειδή δεν έχεις τη δύναμη να του εκφράσεις τι σε ενοχλεί ή ότι θες να χωρίσεις, δεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο μόνο και μόνο επειδή δεν μπορείς να τελειώσεις μια σχέση που πλέον δεν θες. Το πιο πιθανόν είναι ότι φοβάσαι να ξεβολευτείς ή να βρεθείς στη θέση αυτού που θ’ ανακοινώσει ένα χωρισμό.
Οι άνθρωποι φοβούνται ακόμη και τον πόνο, περισσότερο πολλές φορές από ό,τι φοβούνται τον θάνατο. Και φυσικά ο πόνος δεν είναι πάντα σωματικός, αλλά και ψυχικός. Η καρδιά πολλές φορές φοβάται τον πόνο και προτιμά να τον ξεγελά αντί να τον γιατρεύει. Όμως ο φόβος του πόνου είναι χειρότερος και απ’ τον ίδιο τον πόνο, γιατί δε σε αφήνει να πάρεις σημαντικές αποφάσεις στη ζωή σου, να βγεις από τα μαλακά και τη δυστυχία, να τολμήσεις και να ρισκάρεις, ν’ αγαπήσεις έστω κι αν υπάρχει το ενδεχόμενο να πληγωθείς. Ο πόνος είναι μέρος της ζωής μας, όπως και η λύπη και θα πρέπει να τα δεχόμαστε, όπως ακριβώς δεχόμαστε τη χαρά.  

Υπάρχει και η κατηγορία των ευθυνόφοβων ανθρώπων. Αυτών που φόβουνται δηλαδή ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους. Ρίχνουν το φταίξιμο πάντα στους άλλους, αδυνατώντας να δουν και ν’ αναλάβουν τα λάθη τους και τις υποχρεώσεις τους.

Και τέλος, υπάρχουν δυστυχώς κι αυτοί που φοβούνται την ίδια την αγάπη. Είναι ανίκανοι ν’ αγαπήσουν κάθε προσπάθειά τους για μία σωστή και όμορφη σχέση καταλήγει μία αποτυχία, πληγώνοντας τον εαυτό τους αλλά και τους ανθρώπους γύρω τους. Νιώθουν ότι ξεγυμνώνονται, ότι είναι ευάλωτοι και ότι όσα πιο πολλά δίνουν, τόσα πιο πολλά θα χάσουν. Η συνεχής αποκάλυψη της κακής πλευράς του εαυτού τους είναι ακόμη κάτι που τους τρομάζει. Γιατί στην αρχή προσπαθούν συνεχώς να βάζουν τη μάσκα μόνο του καλού, κουκουλώνοντας τα αρνητικά του χαρακτήρα τους. Η αλήθεια είναι όμως ότι δεν είναι τέλειοι κι αυτό είναι το φυσιολογικό. Όταν κάποιος σε αγαπάει, το κάνει αποδέχοντας και τα ελαττώματά σου, φτάνει αυτά να είναι μέσα σε ανθρώπινα πλαίσια. Οι ίδιοι τρομάζουν να δεχτούν τον εαυτό τους ως έχει, γι’ αυτό πολλές φορές αδυνατούν ν’ ανοιχτούν ή ν’ αγαπήσουν πραγματικά.

Σε μία μακροχρόνια σχέση ίσως να υπάρχει και ο φόβος της δέσμευσης και όχι μόνο από την πλευρά των ανδρών. Ο φόβος της δέσμευσης είναι στην ουσία ο φόβος για τον επόμενο βήμα που είναι είτε η συγκατοίκηση είτε ο γάμος και πίσως από αυτόν κρύβεται ο φόβος της αλλαγής. Ο φόβος της αλλαγής της καθημερινότητας τους, των συνηθειών τους, της ελευθερίας τους ή ακόμη και της αποτυχίας που μπορεί να επιφέρει ένα τέτοιο βήμα. Ο φόβος δηλαδή του διαζυγίου ή και της ανικανότητας ν’ ανταπεξέλθει των οικογενειακών του ευθυνών.


Δύο άνθρωποι, λοιπόν, έχουν ν’ αντιμετωπίσουν μέσα σε μία σχέση τους δικούς τους φόβους, αυτούς που κουβαλούν από την παιδική τους ηλικία, αλλά και τους φόβους του συντρόφου τους. Η επικοινωνία, η αγάπη με πράξεις, η εμπιστοσύνη και η υπομονή ίσως καταφέρουν να νικήσουν αυτούς τους φόβους. Ίσως, όμως, ο ένας από τους δύο να μην αντέξει και ν’ αποχωρήσει, αφήνοντας πίσω του δάκρυα και πληγές, ίσως και έναν πραγματικό έρωτα που θα τον οδηγούσε στην πραγματική ευτυχία. 
Read More

May 27, 2015

Μικρές Ιστορίες: H ζωή στα παίρνει όλα μόνο και μόνο για να σου δώσ...

Μικρές Ιστορίες: H ζωή στα παίρνει όλα μόνο και μόνο για να σου δώσ...: Κάποιες φορές η ζωή στα παίρνει όλα μονο και μόνο για να σου δώσει λίγο αργότερα πολύ περισσότερα. Σε ρίχνει σε άνισες μάχες μόνο και μόνο ...
Read More

Μικρές Ιστορίες: Aρχαία Πεφωτισμένα Αφρικάνικα Δέντρα

Μικρές Ιστορίες: Aρχαία Πεφωτισμένα Αφρικάνικα Δέντρα: Ο φωτογράφος Beth Moon πέρασε περισσότερο από μία δεκαέτια της ζωής του κυνγηώντας τα αυτόχθονα δέντρα του πλανήτη μας. Τα κυνήγησε στα πιο ...
Read More

Anti-logos προς διαμαρτυρία των άθλιων συνθηκών εργασίας για το FIFA World Cup 2022

Κάποιοι καλλιτέχνες αποφάσισαν να δημιουργήσουν Αντι-λογότυπα (anti-logo) για να παροτρύνουν τους χορηγούς να αποχωρήσουν από το Κατάρ 2022 Παγκόσμιο Κύπελλο. Η απόφαση της FIFA να δώσει τη φιλοξενία του 2022 FIFA World Cup στο Κατάρ δέχεται όλο και περισσότερη κριτική, καθώς όλο και περισσότερες καταγγελίες από τη δωροδοκία και την οικονομική κακοδιαχείριση μέχρι και τη δουλεία και για θανατηφόρες συνθήκες εργασίας συσσωρεύονται. 900 εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για το παγκόσμιο κύπελλο του Κατάρ, και κάποιοι εκτιμούν ότι ο αριθμός αυτός θα ανέλθει σε 4,000 μέχρι το έργο να διεκπαιρωθεί. 

Κάποιοι άνθρωποι αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν με αυτό τον τρόπο, θίγοντας έτσι τους μεγάλους χορηγούς που συνεχίζουν να υποστηρίζουν το Παγκόσμιο Κύπελλο. Ρίξτε μια ματιά!











Read More

Aρχαία Πεφωτισμένα Αφρικάνικα Δέντρα

Ο φωτογράφος Beth Moon πέρασε περισσότερο από μία δεκαέτια της ζωής του κυνγηώντας τα αυτόχθονα δέντρα του πλανήτη μας. Τα κυνήγησε στα πιο απομονωμένα και μοναχικά τοπία, σε κάθε άκρη του υπαρκτού πολιτισμού και πέτυχε τις πιο μαγικές φωτογραφίες...















Read More

May 21, 2015

H ζωή στα παίρνει όλα για να σου δώσει περισσότερα!

Κάποιες φορές η ζωή στα παίρνει όλα μονο και μόνο για να σου δώσει λίγο αργότερα πολύ περισσότερα. Σε ρίχνει σε άνισες μάχες μόνο και μόνο για να σου μάθει να χάνεις και να δέχεσαι την ήττα όπως και τη νίκη. Να σηκώνεσαι στα δύσκολα και να συνεχίζεις. Να μην σταματάς ποτέ να πιστεύεις στον εαυτό σου. Σου στερεί αγαπημένα σου πρόσωπα μόνο και μόνο για να σε προετοιμάσει και να σου ανοίξει το δρόμο να δεχθείς αυτούς για τους οποίους προορίζεσαι.


Και o χρόνος τον οποίο υποφέρεις είναι ακριβώς τόσος, όσο χρειάζεσαι για να μάθεις να αγαπάς τον εαυτό σου και να ξεχωρίζεις αυτά που σου αξίζουν, απ’ αυτά που σε μειώνουν ως άνθρωπο. Πρέπει να περάσεις μέσα από το σκοτεινό, γεμάτο παγίδες δάσος για να φτάσεις στον παράδεισο. Τίποτα δεν σου χαρίζεται γιατί απλούστατα θα το χαραμίσεις, αφού δεν θα το εκτιμήσεις ποτέ. Δυστυχώς, η εγωκεντρική φύση του ανθρώπου απαιτεί να νιώσει τον πόνο για να μάθει ν’ αγαπά και μέσω της αγάπης προς τον εαυτό τον και στους άλλους, να γνωρίσει την πραγματική ευτυχία. 

Γιατί αν το σκεφτείτε τι είναι ευτυχία; Ευτυχία είναι να μπορείς κάθε φορά που έρχεσαι αντιμετώπος μ’ ένα πρόβλημα – από τα πολλά της ζωής – να μπορείς να επικεντρώνεσαι σ’ αυτό χωρίς να χαραμίζεις τη ζωή σου, χωρίς να σου φταίνει όλοι και όλα και να πέφτεις σε κατάθλιψη. Να μπορείς να ξεχωρίσεις ότι η ζωή είναι ένα δώρο που σου χαρίστηκε, όσες δυσκολίες κι αν έχεις ν’ αντιμετωπίσεις. Να μπορείς να δημιουργείς, να εκφράζεσαι ελεύθερα, να αγαπάς όσο αγαπιέσαι και να ζείς την κάθε στιγμή. Να μπορείς να βρίσκεις αυτά που έχουν σημασία μέσα σε ατέλειωτη κορφή από σκουπίδια. 

Οι δυσκολίες της ζωής σε εκπαιδεύουν ακριβώς γι’ αυτό. Να ξεχωρίζεις μέσα στο σκουπιδότοπο της, τα σκουπίδια από τα διαμάντια. Αν δεν γνωρίσεις το κακό, πώς θα εκτιμήσεις κάθε τι καλό; Αν δεν γνωρίσεις άσχημους –εσωτερικά – ανθρώπους πώς θα μπορέσεις να ξεχωρίσεις τους «ωραίους». Θα πέσεις σε κάποιες παγίδες, θα πονέσεις, πληγές θα ανοίξουν στο σώμα σου, όμως να ξέρεις ότι στο τέλος του σκοτεινού δάσους η ζωή περιμένει να σε ανταμείψει. Φτάνει να μην χαθείς και να μην χάσεις τον εαυτό σου στην πορεία. 

Στόχος είναι να κάνεις συνεχώς τη ζωή σου καλύτερη, να τη γεμίζεις με περισσότερη αγάπη και ηρεμία και να κάνεις πράγματα που σε γεμίζουν. Να είσαι ελεύθερος σε μία κοινωνία που σε θέλει δούλο του χρήματος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από το να μπορείς να επιβιώνεις, κάνοντας κάτι που αγαπάς. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία από το να ξυπνάς κάθε πρωί και ν’ αντικρίζεις ακριβώς το πρόσωπο που θα ήθελες να αντικρίζεις. Όσο χιλιοειπωμένο κι αν είναι, παραμένει μία αδιαμφισβήτιτη αλήθεια: Ο έρωτας κατέχει ένα μεγάλο κομμάτι της ευτυχίας σου. Σβήνει την υπαρξιακή σου μοναξιά. Όμως θα σε ταλαιπωρήσει πολύ. Θα σε απογειώσει και θα σε ρίξει κάτω. Θα σου βάλει δοκιμασίες κι αν το αξίζεις θα σου δείξει τον καλύτερο του εαυτό του. Πρέπει να πιστέψεις ότι τον αξίζεις!


Βρείτε λοιπόν αυτούς τους ανθρώπους – διαμάντια μέσα στα σκουπίδια που θα βγάλουν τον καλύτερό σας εαυτό και θα σας στηρίξουν στον αιώνιο αγώνα για την ευτυχία.  Όσο δύσκολα κι αν περνάτε, όσες πόρτες κι αν κλείνουν, ψάξτε αυτά τα παραθυράκια που θα σας δίνουν τον αέρα που χρειάζεστε, μέχρι να βρείτε τη δύναμη και την ισορροπία για να βγείτε από το στοιχειωμένο σας μυαλό. Γιατί όλα βρίσκονται στο μυαλό και στο πώς βλέπουμε τα πράγματα. Είναι τέχνη να μπορεί κανείς να το κάνει αυτό – να μοτιβάτερεται δηλαδή στα δύσκολα.
Read More

May 18, 2015

Aυτοί που έφυγαν, αλλά δεν λένε να βγουν απ' το μυαλό μας...

«Σου ‘λειψα καθόλου;», ρωταέι.
«Μου ‘λειψε το χαμόγελό μου κάθε φορά που έβλεπα μήνυμά σου, μου’ λειψε ο τρόπος που χτύπαγε η καρδιά μου δίπλα σου, μου ‘λειψε να ‘μαι ερωτευμένη… Αλλά εσύ όχι, δεν επιτρέπω πια εγώ να μου λείπεις».


Πολλές φορές οι άνθρωποι μετά από ένα χωρισμό, θυμούνται τον πρώην τους περισσότερο όπως τον φαντάζονταν να είναι και όχι όπως πραγματικά είναι ή ήταν κάποτε. Η μνήμη συγκεντρώνεται στον τρόπο που αυτό το άτομο μας έκανε να αισθανόμαστε και όχι στο πώς αυτό συμπεριφερόταν. Κι έτσι τα όμορφα και δυνατά αισθήματά μας, επισκιάζουν όλη την μαυρίλα εκείνης της σχέσης και τα ελαττώματα εκείνου του άτομου σχεδόν ολοκληρωτικά.

Με απλά λόγια δεν μας λείπει το ίδιο το άτομο, αλλά η ιδέα αυτού του ατόμου, που έχουμε ακόμη στο μυαλό μας. Ακόμη κι αν αυτό το άτομο μας συμπεριφερόταν άσχημα, εμείς θυμόμαστε και νοσταλγούμε μόνο τις καλές στιγμές. Και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Γι’ αυτό που θα πρέπει να ντρέπεστε, όμως, είναι αν αυτός, σας συμπεριφέροταν σαν σκουπίδι – για παράδειγμα σας χτυπούσε ή σας έβριζε - κι εσείς ακόμη τον θέλετε στη ζωή σας. Μπορεί να ήταν καλός μαζί σας σε κάποιες ξεχωριστές περιστάσεις, όμως η ζωή δεν είναι γεμάτη από ξεχωριστές περιστάσεις. Αποτελείται, κατά ένα μεγάλο μέρος, από την καθημερινότητα. Αν, λοιπόν, σας λείπει κάποιος που συνεχώς σας πλήγωνε και απλούστατα δεν νοιαζόταν, τότε πρέπει να κάνετε ένα βήμα πίσω και να αφιερώσετε λίγο χρόνο για ν’ ανακτήσετε επαφή με το πώς θα πρέπει να είναι η πραγματικότητα και τι σας αξίζει. Δεν μπορείτε να επιτρέπετε στον εαυτό σας να παραβλέπει τη βία και την κακοποίηση.

Και αν παρατηρήσετε ότι αυτό το άτομο σας λείπει κυρίως όταν νιώθετε λυπημένοι ή μόνοι, σημαίνει ότι αυτό που ζήσατε μαζί του δεν ήταν πραγματική αγάπη, αλλά μία συναισθηματική κάλυψη ή ένας ενθουσιασμός που ξεθωριάσε. Και αυτό σημαίνει ότι μόλις βρείτε τον επόμενό σας σύντροφο, αυτό που τώρα σας λείπει, δεν θα υπάρχει σε κανένα σημείο του εγκεφάλου σας.

Από την άλλη, αν κάποιος σας λείπει ακόμη και στις πιο χαρούμενες σας στιγμές και πιάνετε τον εαυτό σας να τον σκέφτεται την ώρα που χαμογελάτε ή διασκεδάζετε, τότε πραγματικά έχετε ζήσει μία αληθινή αγάπη με τον άνθρωπο αυτό και έχετε κάθε λόγο να σας λείπει. Αν ακόμη σκέφτεστε συχνά, «μακάρι να ήταν εδώ για να το ζήσει αυτό μαζί μου», τότε δεν υπάρχει καμία αμφίβολια, έχετε σοβαρό πρόβλημα γιατί είστε ακόμη πραγματικά ερωτευμένοι με τον πρώην σας. Και δεν σας λείπει το ατόμο αυτό καθαυτό, αλλά ο εαυτός σας όταν ήσασταν μαζί του.


Όταν κοιτάμε πίσω στο χρόνο και θυμόμαστε τις εμπειρίες μας μαζί και όλα όσα νιώσαμε, δεν θυμόμαστε τόσο τον άλλο, όσο αυτό που ήμασταν εμείς μαζί του. Κι αυτό γιατί οι άνθρωποι είναι ως ένα βαθμό εγωκεντρικοί. Είναι στη φύση μας. Και κάτι που προσπερνάμε είναι ότι θυμόμαστε την επίδραση που είχε ο πρώην σύντροφός μας πάνω μας και όχι τον ίδιο.

Και με όλα αυτά καταλήγουμε στο γεγονός ότι μετά από το χαμό μιας πραγματικής αγάπης μας λείπουν τα αισθήματα που μόνο αυτό το άτομο μπορούσε να μας ξυπνήσει και μας λείπει ο εαυτός μας όπως ήταν μαζί του, γιατί ήταν καλύτερος από ό,τι είναι σήμερα. Και αυτό είναι εξάλλου το νόημα μιας σχέσης. Ο σύντροφός μας να μπορεί να μας βγάλει τον καλύτερό μας εαυτό και όχι μόνο τα ρούχα μας. Και είναι πραγματικά κρίμα όταν χάνουμε αυτό το πρόσωπο από τη ζωή μας. H ανάρρωση μπορεί να πάρει αιώνες…

Αυτό μπορεί να είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου το αποτέλεσμα της νοσταλγίας, αλλά παρόλα αυτά, αυτή είναι η πραγματικότητα με την οποία είμαστε αντιμετώποι - ανεξάρτητα από το αν ή όχι την αντιλαμβανόμαστε ή την αποδεχόμαστε.

Οι άνθρωποι έχουν την ικανότητα – δυστυχώς ή ευτυχώς – να αγαπούν το ίδιο πρόσωπο για όλη τους τη ζωή, είτε αυτό είναι μέρος της είτε όχι. Αποδέχονται ότι αυτό που έχασαν ή παράτησαν τους έκανε καλύτερο άνθρωπο και πιο ευτυχισμένο. Όμως, αυτή η εκδοχή είναι η πιο σπάνια. Τις πιο πολλές φορές οι άνθρωποι εξαντλούμε τον εαυτό μας και τον βασανίζουμε για άτομα που δεν αξίζουν ούτε ένα λεπτό από το χρόνο μας.

Ας μάθουμε, λοιπόν, να ξεχωρίζουμε ποιοι άνθρωποι αξίζουν να είναι στη ζωή μας, πρωτού βρεθούμε στο σημείο να μας λείπουν επειδή χάθηκαν στο χρόνο και ποιοι είναι αυτοί που μας έκαναν χάρη με τη φυγή τους και κάθε ανάμνησή τους θα πρέπει να θαφτεί βαθιά στη μνήμη μας.


Read More

May 9, 2015

10 σουρεαλιστικές εικόνες από όλο τον πλανήτη!

"Door to Hell" Gas Deposit
Darvaza, Turkmenistan





Wyoming, US 


Hitachi Seaside Park
Ibaraki, Japan


Koror Island, Palau 




Mono Lake
California, US

British Columbia, Canada


Kirkjubaejarklaustur, Iceland


Yuan Yang terraces
Yunnan, China


Πηγή: tripadvisor

Read More

May 8, 2015

Mην εκδικείσαι... άσε το κάρμα να κάνει τη δουλειά του!

Εύκολα το μυαλό μπορεί να τα χάσει. Aκόμη και το πιο λογικό. Όταν του παίρνουν με βία πίσω την αγάπη που του έδωσαν. Όταν τον έκαναν να αφεθεί, να ρίξει όλες τις άμυνες του και ν’ αφήσει τον εαυτό του γυμνό και εκτεθειμένο, πιστεύοντας ότι βρίσκεται σ’ ένα ασφαλές μέρος, μόνο και μόνο για να του πάρουν ό,τι έχει και να τον πονέσουν. 

Κάπου σ' εκείνο το σημείο θολώνει το μυαλό ναι. Σκέφτεται χίλιους τρόπους ν’ ανταποδώσει τον πόνο που ένιωσε, να πάρει πίσω όλα όσα έχασε. Μαζεύει τα λιγοστά ψυχικά του αποθέματα και τα μετουσιώνει σε θυμό. Ο θυμός ζητά μόνο εκδίκηση και η εκδίκηση καταστρέφει ζωές. Μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο. Ακόμη και τέτοια κατάληξη μπορεί να έχει ένας έρωτας που ξεκινά πάντα τόσο όμορφα. 



Χρειάζεται δύναμη και μια καρδιά γεμάτη καλοσύνη για να μπορέσει ν’ αντέξει την προδόσια χωρίς να ζητά αντίποινα, χωρίς να οδηγείται στην αυτοκαταστροφή. Χρειάζεται χρόνος πολύς, ίσως και να είναι κάτι που να μην ξεπεραστεί ποτέ εντελώς. Τη μια μέρα κρατάς στα χέρια σου έναν άνθρωπο, σου λέει ότι σε αγαπά και την άλλη σε διώχνει με άσχημα λόγια ή ακόμη χειρότερα προσποιείται ότι δεν υπάρχεις, ότι δεν υπήρξες ποτέ.

Ο άνθρωπος σου ξαφνικά αποφάσισε ότι είστε ξένοι. Όλα αυτά που σου έλεγε, βλέπεις ν’ αντιστρέφονται. Τα πάντα καταρρέουν μπροστά στα μάτια σου, λες και ζούσες σ’ένα ψεύτικο κόσμο. Τα γιατί βουήζουν στ΄αυτιά σου και δεν βρίσκουν απαντήσεις. Δεν μπορείς ν’ αποδείξεις τίποτα. Κάθε κίνηση στρέφεται εναντιόν σου. Και είναι πολύ εύκολο το μυαλό να μπει σε άρνηση, να μην το δεχτεί, γιατί και στο κάτω κάτω η ελευθέρια μας σταματά εκεί που πληγώνει τον συνάνθρωπό μας, πόσο μάλλον κάποιον που έδωσε τόσα πολλά. 

Όμως ας δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά, μακριά από τη θολούρα που προκαλούν τα δάκρυα. Τα πάντα στη ζωή είναι θέμα προτεραιοτήτων και επιλογών. Κάποιες φορές οι άνθρωποι κάνουν επιλογές κι εσύ δεν είσαι μία απ’ αυτές. Βάζουν προτεραιότητες και είσαι έρχεσαι τελευταίος στη λίστα. Τα όνειρά τους, η εικόνα τους, τα λεφτά, ο γάμος τους κλπ είναι πάνω από όλα. Ήσουν απλά ένα εξτραδάκι για να γεμίζει το κενό και σίγουρα τα σημάδια υπήρχαν πάντα αλλά τα αγνοούσες. 

Έκανες λάθη που τώρα σου στοιχίζουν ακριβά. Ο εγωισμός σου θέλει να ρίξεις το φταίξιμο αλλού. Η ντροπή και το μίσος που νιώθεις δεν σβήνουν παρά μόνο με εκδίκηση. Και οι αδύναμοι χαρακτήρες πέφτουν πάντα σ’ αυτή την παγίδα. Οι δυνατοί συγχωρούν και συνεχίζουν ν’ αγαπούν για όσο αντέχουν. Μαθαίνουν να βάζουν την αγάπη τους σε μια γωνιά του μυαλού τους, κρατούν τις καλές αναμνήσεις και αφήνουν το χρόνο να κάνει τη δουλειά του. 

Τα πάντα στη ζωή είναι κάρμα. Ό,τι καλό και ό,τι κακό κάνεις σου επιστρέφεται εις διπλούν. Γιατί να στρέψεις, λοιπόν, το κάρμα εναντίον σου;
Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com