Aug 31, 2015

Αυτοπροσωπογραφίες


Είναι οι μεγαλύτεροι καλλιτέχνες που πέρασαν ποτέ από την Ιστορία της Ανθρωπότητας. Γνωρίζουμε τα έργα τους και τα αναγνωρίζουμε μόλις τα δούμε. Πώς όμως έμοιαζαν οι ίδιοι ή διαφορετικά, πως έβλεπαν οι ίδιοι τον εαυτό τους στον καμβά;

Goya

Caravaggio
                     
Vincent Van Gogh

Leonardo Da Vinci

Picasso

Salvador Dali

Kandinsky
Domenikos Theotokopoulos - El Grego


Read More

Ήμασταν τυχεροί που το ζήσαμε!

Μιλάς άσχημα, φωνάζεις, ρίχνεις όλο το φταίξιμο πάνω μου, προσπαθείς να βρεις τον πιο εύκολο δρόμο να ξεφύγεις από μένα, χωρίς να δεχθείς τις ευθύνες σου. Εσύ που κάποτε έψαχνες την αγκαλιά μου και ζητούσες ν' ακούσεις τη φωνή μου. Από τότε μέχρι σήμερα όλα άλλαξαν. Πρώτα μέσα σου και μετά μεταξύ μας. 

Και περιμένεις ν' αντιδράσω. Να σε φωνάξω πίσω, να σπάσω μερικά πιάτα, να κλειδώσω την πόρτα και να πετάξω το κλειδί για να μην φύγεις. Να πέσω για άλλη μια φορά στα πόδια σου και να σε παρακαλέσω να μείνεις. 


Αυτή τη φορά όμως μώρο μου, βλέπω τα πράγματα αλλιώς. Δέχομαι το τέλος με αξιοπρέπεια, όρθια στα δυο μου πόδια, σου κρύβω το δάκρυ και σου λέω αυτό που έπρεπε να σου να είχα πει από την πρώτη στιγμή που επέλεξες να με πληγώσεις: 
"Ήμασταν τυχεροί που το ζήσαμε".

Μην με κοιτάς σαστισμένος. Αυτή είναι η μόνη αντίδραση που θα έχεις από μένα. Το αντίο από το στόμα μου δεν θα το ακούσεις, τουλάχιστον όχι τώρα. Θα το ακούσεις μόνο όταν εγώ αποφασίσω ότι τέλειωσα μαζί σου, μόνο όταν καθαρίσει και το τελευταίο μου κύτταρο που είναι γεμάτο από σένα. 

Πάρε τα πράγματά σου, ρίξε τις πιο δυνατές σου ατάκες, αυτές που ξέρεις ότι θα πονέσουν περισσότερο, πες πώς δεν μ' αγάπησες ούτε στιγμή και ύστερα φύγε σαν να μην υπήρξα ποτέ στη ζωή σου. Αγνόησέ με τόσο δυνατά, που να μην αντέχω άλλο. Και πάλι να ξέρεις την ίδια απάντηση θα πάρεις:
"Ήμασταν τυχεροί που το ζήσαμε".

Σε εκπλήσσω; Περισσότερο θα εκπλαγείς όταν ο χρόνος περνάει και θα νιώθεις την αγάπη μου για σένα πιο δυνατή. Αυτήν που πάντα αμφέβαλλες. Θα φροντίσω εγώ να μαθαίνεις γι' αυτήν κι ας μην με βλέπεις ποτέ. Και θα μάθεις από μένα τι σημαίνει ν' αγαπάς χωρίς να ζητάς ανταλλάγματα, χωρίς πρέπει και κάνονες, χωρίς εγωισμούς και ψέματα. Θα στο λέω και θα στο ξαναλέω μέχρι τα χείλη μου να κουραστούν να λένε τις ίδιες λέξεις:
"Ήμασταν τυχεροί που το ζήσαμε". 

Γιατί κάτι τόσο δυνάτο σπάνια το ζούνε οι άνθρωποι. Κάτι τόσο αληθινό και μοναδικά δικό τους δεν το βρίσκουν εύκολα. Κάτι που να μοιράζονται μόνο αυτοί και στο χρόνο να μένει αναλλοίωτο από τον έξω κόσμο, από τη ρουτίνα και την καθημερινότητα. Κάτι που να τους συγκινεί και να τους κρατά σε εγρήγορση. Να τους κάνει καλύτερους και να τους γεμίζει συναισθήματα και δύναμη. Κάτι που να ξυπνά το πάθος στο σώμα τους και την καλοσύνη στην ψυχή τους. Κάτι σαν αυτό που νιώσαμε και δεν μπόρεσες ποτέ να καταλάβεις. Που να σου εξηγώ όμως τώρα;

Το ξέρεις καλά πως δεν είμαστε για τα μέτρια. Δεν έχουμε ούτε χρόνο, ούτε διάθεση για μέτρια συναισθήματα και χλιαρές σχέσεις ή καταστάσεις. Kι αυτό που είχαμε έπαιρνε άριστα με τόνο...
Read More

Αυτοί που ήλθαν για να φύγουν

Τους ανθρώπους που δεν έρχονται στη ζωή σου για να μείνουν τους αναγνωρίζεις σχεδόν από την αρχή. Κάτι μέσα σου σου λέει ότι είναι φευγάτοι, ότι ήλθαν για να μείνουν λίγο, ότι δεν είναι οι άνθρωποι της ζωής σου, ότι δεν είσαι αυτό που πραγματικά ψάχνουν. 

Τους θέλεις όμως τόσο πολύ στη ζωή σου έστω και γι' αυτό το λίγο που τους αφήνεις να μπουν, να αλωνίσουν και τελικά να φύγουν. Ξέρεις ότι η φυγή τους θα πονέσει, ξέρεις ότι δεν μπορείς να την αποτρέψεις και όμως η καρδιά σου πέφτει πάλι με τα μούτρα, προσπαθώντας να καθυστέρησει το αναπόφεuκτο για να κερδίσει ακόμη λίγο χρόνο μαζί του. Να δημιουργήσει ακόμη λίγες στιγμές και αναμνήσεις και να τις έχει ως αποθέματα στις δύσκολες στιγμές. 




Παράλληλα προσπαθείς να προετοιμάσεις τον εαυτό σου για τη στιγμή της φυγής, νομίζεις ότι είσαι έτοιμος και όμως πάλι εκείνη την ώρα τα χάνεις. Στο πίσω μέρος του μυαλού σου βρίσκεται συνέχεια ο φόβος της απώλειας και αυτό σε κάνει παρανοϊκό. Δεν μπορείς να απολαύσεις καθόλου αυτή τη σχέση όσο θα ήθελες. Δεν παίρνει τηλέφωνο, δεν στέλνει μήνυμα, δεν απάνταει, δεν ζητάει να σε δει, όλα μεταφράζονται σε σημάδια φυγής. Και είναι... Είναι τα σημάδια που σου φωνάζουν δυνατά ότι θα έλθει η στιγμή που θα εξαφανιστεί απ' τη ζωή σου για πάντα. 

Η αγάπη σου δεν είναι πάντα αρκετή για να κάνει τον άλλο να μείνει.  Μεγαλώνοντας το μαθαίνουμε πολύ καλά αυτό. Όσο δυνατά κι αν αγαπάμε κάποιον, δεν σημαίνει ότι αυτός δεν θα φύγει. Και εκείνο που θα σε διαλύσει είναι να ρωτάς συνεχώς γιατί. Τα γιατί τα ξέρεις κατά βάθος. Δεν ήταν στην ίδια φάση μαζί σου, δεν σε ήθελε και τόσο πολύ και άλλα διάφορα που σίγουρα πέρασαν από το μυαλό σου, όμως τα προσπέρασες. 

Η παγίδα είναι να πιαστείς από τις ωραίες στιγμές, από τα ωραία λόγια που ίσως σου είπε, από τα δυνατά αισθήματα, από τους έντονους καβγάδες και να σπάζεις το μυαλό σου να ρωτάς πως και γιατί. Το γιατί είναι απλό. Έτσι είναι οι σχέσεις και έτσι είναι οι άνθρωποι. Δεν ταιριάζουν όλοι μεταξύ τους και τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Δεν σημαίνει ότι επειδή κάτι θα τελειώσει δεν πρέπει να το ζήσεις και δεν πρέπει να το απολαύσεις. Αντίθετα. Ξέροντας ότι κάτι θα τελειώσει, πρέπει να το ζεις όσο πιο έντονα μπορείς και να κρατάς τα ωραία όχι για να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο, αλλά για να χαμογελάς όταν θυμάσαι και να προχωράς πιο δυνατή.   

Σπάνια οι άνθρωποι έρχονται για να μείνουν στη ζωή μας με τον ένα τον άλλο τρόπο και σπάνια αγαπούν, όπως σπάνια αγαπάς κι εσύ. Πολύ τυχερή μέσα στις σπάνιες αυτές περιπτώσεις, θα είσαι αν βρεις τον άνθρωπο που θα νιώθει ακριβώς όπως εσύ γι΄αυτόν και θα θέλει να μείνει για πάντα...

Read More

Aug 28, 2015

Aν είχα την αγάπη σου

Πολλές φορές σκέφτομαι αν είχα την αγάπη σου πώς θα ήταν η ζωή μου; Πώς θα ήταν η καθημερινότητά μου, τα Σαββατοκύριακά μου και οι γιορτές; Τα πρωινά και τα βράδια μου;

Νομίζω θα ήταν γεμάτα. Όπως κι εγώ θα ένιωθα γεμάτη. Γεμάτη από σένα με ένα τρόπο που μόνο εσύ μπορεί να με γεμίσεις. Η γραμμή της καρδιάς μου θα ανεβοκατέβαινε τρελά. Δεν θα υπήρχε ευθεία, βαρεμάρα, ρουτίνα. 




Και μη νομίζεις ότι χρειάζεται να κάνεις πολλά ή να αλλάξεις ή ότι έχω υψηλές προσδοκίες. Καθόλου. Σε θέλω έτσι όπως σε γνώρισα με τα πάνω και κάτω σου με τα έτσι και τα θέλω σου, με τις φυγές και τα προβλήματά σου, με τα αστεία σου και τις σοβαρές συμβουλές σου. Δεν είμαι τόσο πεισματάρα όσο νομίζεις, αλλά υποθέτω δεν θα το μάθεις ποτέ αυτό, όπως ούτε θα μάθεις πως είναι να περνά κανείς χρόνο μαζί σου. Ούτε γω θα το μάθω, αλλά μπορώ να το φαντάζομαι. Μου το επιτρέπεις;

Πριν λίγες μέρες συζητούσαμε στον ύπνο μου. Δεν θυμάμαι τι μου έλεγες, νομίζω δεν με ένοιαζε κιόλας. Μιλούσες ήρεμα και κοιτούσα το στόμα και τα χέρια σου. Κάτι μου εξηγούσες υποθέτω κι εγώ κρεμόμουν από τον τόνο της φωνής σου. 

Αν είχα την αγάπη σου θα ήμουν ευτυχισμένη. Δεν λέω ότι όλα θα ήταν τέλεια, όμως αυτή η ανεξήγητη θλίψη και το μόνιμο στρες θα εξαφανίζονταν. Θα ένιωθα πιο δυνατή μαζί σου. Θα γινόμασταν ένα. 

Θα έβλεπα τις πιο σκοτεινές, τις πιο σαδιστικές πλευρές σου, θα φοβόμουνα, όμως θα κρατιόμουν πιο σφιχτά από πάνω σου. Δεν θα ήθελα με τίποτα να σε απογοητεύσω και θα ήθελα να σε νιώσω όσο πιο κοντά μου γίνεται. Θα σου ζητούσα να είσαι τρυφερός και να με φιλάς συνεχώς. 

Δεν θα άφηνα κανένα λεπτό μαζί σου να πάει χαμένο. Θα ζήλευα, θα κρατούσα μούτρα και με μια αγκαλιά και με τα χεριά σου στο λαιμό μου όλα θα περνούσαν. Θα κάναμε έρωτα και μετά θα κοιμόμουν με το χέρι μου στο στήθος σου. Θα έδιωχνες όλους τους εφιαλτές μακριά. 

Θα έφευγες με τους φίλους σου και θα αγωνιούσα να γυρίσεις. θα περίμενα όμως ποτέ δεν θα σε ενοχλούσα χωρίς σοβαρό λόγο. Θα σου μαγείρευα και θα σε ρωτούσα συνεχώς αν σου αρέσει και θα νευριάζες. Θα σου διάβαζα ό,τι έγραφα και θα μου έλεγες πόσο λίγο σου αρέσει. Θα πηγαίναμε για ψώνια, για βόλτες, θα σε έμπαζα στο δικό μου κόσμο κι εσύ στο δικό σου. 

Δύο κόσμοι τόσο διαφορετικοί που θα είχαν κάτι κοινό, την ίδια αγάπη μέσα τους. Aν είχα την αγάπη σου... μα δεν την έχω!
Read More

Aug 26, 2015

H στιγμή που σε ερωτεύτηκα κράτησε για πάντα

Κυλάς μέσα στο σώμα μου. Πότε άργα και γλυκά, πότε γρήγορα και οδυνηρά. Σαν να παλεύεις να βγεις από κει μέσα αλλά δεν βρίσκεις την έξοδο. Τις έχει σφραγίσει όλες για τα καλά η καρδιά μου. Σε κρατάει αιχμάλωτο μέσα μου για να μπορεί ν' αναπνέει κανονικά, για να 'χει οξυγόνο.

Τη νύχτα που σε συνάντησα κάτι μέσα μου άλλαξε. Στην αρχή δεν μπορούσα να καταλάβω τι, μετά δεν μπορούσα να το δεχτώ, μετά προσπάθησα να το πολεμήσω και μετά το άφησα να με κυριεύσει. Εσύ εισχώρησες σε κάθε κύτταρο του οργανισμού μου και με μετάλλαξες. Και καθώς άλλαζα μορφή, ένιωθα τον πόνο σαν υπερήρωας που ξέρει το πεπρωμένο του και δεν παλεύει πια να γλιτώσει ή να κρυφτεί. 



Μόνο που εγώ καρδιά μου δεν είμαι υπερήρωας, δεν υπάρχουν και πολλά που μπορώ να αντέξω ως άνθρωπος. Ξέρω μόνο ό,τι εγώ θεωρώ φυσιολογικό. Δύο κανονικοί άνθρωποι πνευματικά και σωματικά δεμένοι σε μία κανονική σχέση. Πες με κλειστόμυαλη, πες με ιδιότροπη και τρελή. Εγώ σε ήθελα μόνο για μένα. Εμένα μου αρκούσε να είσαι δίπλα μου. Ξεχνούσα τον κόσμο κι ήθελα να τον ξεχνάς κι εσύ. Ήθελα να σου είμαι αρκετή. Από την πρώτη στιγμή που τα μάτια σου συνάντησαν τα δικά μου και έκαναν μια κρυφή συμφωνία για πάντα να λένε την αλήθεια. Τελικά δεν ήμασταν κανονικοί.

Γιατί καρδιά μου το τι νιώθω για σένα και το τι μπορώ να αντέξω ως άνθρωπος για να έχω ένα τόσο μικρό κομμάτι του εαυτού σου είναι δύο διαφορετικά πράγματα που δεν θα μπορούσα να στα εξηγήσω γιατί έτσι κι αλλιώς δεν θα με πίστευες ποτέ. Ούτε το πόσο σε αγαπώ, αλλά ούτε και πόσο ανίκανη είμαι να μην σε έχω ολοκληρωτικά.

Και τώρα ζεις μέσα μου χωρίς να θέλεις. Δεν φταίω εγώ. Με πιστεύεις; Πιστεύεις πως δεν ήταν δική μου επιλογή όλα αυτά; Εγώ δεν είχα ποτέ καμία επιλογή. Με καθοδηγούσε αυτό που ένιωθα για σένα. Ήμουν σαν μαριονέτα καθοδηγούμενη από έναν έρωτα που δεν επέλεξα ποτέ και που στο τέλος θα κατέστρεφε κάθε κυττάρο στο οποίο κατοικούσε για να απελευθερωθεί. Μπορείς να με πεις και ηρωϊδα, μπορείς όμως να με πεις και χαζή ή αυτοκαταστροφική. Κάθε σημάδι που χάραξες στο σώμα μου είναι ακόμη φρέσκο και πονάει. Πονάει γαμώ το. Και η απουσία σου με κάνει να τα ξύνω ένα ένα για να κρατήσω τις αναμνήσεις ζωντανές. Για να σε κρατήσω εκεί χαραγμένο με αίμα πάνω μου, μέχρι που να μην αντέχω πια. 
Read More

Aug 25, 2015

Μου ζήτησαν να σε περιγράψω...

Επισκέφθηκα κάτι παιδιά πρόσφατα. Παιδιά που έχουν κάποια προβλήματα, ξεχωριστά παιδιά. Από αυτά τα λίγα που η ψυχή τους μένει αιώνια αγνή και καθαρή. Πιάσαμε την κουβέντα. Τους έλεγα τα δικά μου για την αγάπη και τους ανθρώπους. Τα ωραία μόνο. Τα άσχημα για τον κόσμο αυτό δεν χρειάζεται να τα ξέρουν. Και όσοι τα ξέρουμε τι καταλάβαμε δηλαδή; Μπορούμε να κάνουμε και κάτι ουσιαστικό; Μόνο να κάνουμε τον εαυτό μας καλύτερο και να ελπίζουμε.



Και καθώς τους μιλούσα λοιπόν ένα παιδί από τα μεγαλύτερα σε ηλικία μου λέει "είσαι πάρα πολύ όμορφη κυρία, ποιον αγαπάς;" Και γέλασαν όλα μαζί ψευτοΰπουλα και χαριτωμένα και γέλασα κι εγώ μαζί τους. "Με πιάσατε", τους λέω. "Προδόθηκα. Αγαπώ κάποιον ναι αλλά δεν τον γνωρίζετε".  Και αμέσως με ρώτησαν ξανά "πώς είναι"; Κι εκείνη τη στιγμή πέρασαν αστραπιαία δεκάδες εικόνες από το μυαλό μου. Τα χέρια σου, τα μάτια, η φωνή, η μυρωδιά σου... Δεν ήξερα από που να αρχίσω να σε περιγράφω και που να σταματήσω και τους απάντησα απλά και χαμογελαστά, "μοιάζει με την αγάπη".

Και τώρα που είμαι μόνη, κάθομαι και σκέφτομαι πώς θα απαντούσα αν μου ζητούσαν ξανά να σε περιγράψω. Και πώς να είμαι αντικειμενική όταν μετά από τόσα χρόνια η παρουσία σου με τρελαίνει με ακριβώς τον ίδιο τρόπο όπως και την πρώτη φορά; Πάνε μήνες βέβαια να σε δω, να σε αγγίξω. Πλέον σε βλέπω μόνο μέσα από κάτι φωτογραφίες με άλλους άνθρωπους, να κάνεις άλλα πράγματα, να γελάς, ευτυχώς είσαι καλά και ζεις το όνειρό σου και όλα αυτά που κάποτε λέγαμε μαζί. Όλα ξένα πλέον για μένα, όμως το κέντρο τους είσαι συ όπως και το δικό μου. Κι έτσι όπως σε βλέπω θα ξεκινούσα λέγοντας ότι είσαι το πιο όμορφο πλάσμα που έχω συναντήσει στη ζωή μου. Όμορφος από κάθε άποψη.

Κάθε λεπτομέρεια και κάθε γραμμή στο πρόσωπο και στο σώμα σου είναι μοναδικά και ήταν δικά μου για λίγο. Τα μάτια σου έλεγαν πάντα την αλήθεια, αυτή που δεν μπορούσες κάποτε να ξεστομίσεις. Τα χέρια σου απαλά και τα μπράτσα σου δυνατά, το στόμα σου θάλασσα και τα φιλιά σου κύματα. Περνούσα το χέρι μου από το κεφάλι σου και το άφηνα να κυλάει προς τα κάτω απλά και μόνο για να πιστέψει ότι πραγματικά εσένα αγγίζει. Τραβούσα τη μυρωδιά σου δυνατά και άφηνα το πουλόβερ μου άπλυτο για να σε νιώθω κοντά μου και τις επόμενες μέρες. Και αυτό το χαμόγελο που με έκανε τόσο ευτυχισμένη. Πόσο μου λείπει...

Έχεις αυτό το χάρισμα να μαγεύεις τους ανθρώπους γύρω σου. Να κάνεις τις γυναίκες να τρέχουν ξοπίσω σου και τους άντρες να ζηλεύουν. Είσαι δυνατός και ευαίσθητος μαζί. Είσαι μυστήριος και συνηθισμένος. Με τα πάθη και τα λάθη σου. Δεν είσαι τέλειος, κανείς δεν είναι, όμως κι αυτές οι ατέλειες στον χαρακτήρα σου ήταν τόσο ανθρώπινες και συμπαθητικές που ήθελα να τις σφίξω στην αγκαλιά μου για να γιατρευτούν.

Πάνω απ' όλα είσαι αυτός που αγαπώ. Aν με ρωτούσαν ξανά, λοιπόν, πώς μοιάζεις, θα απαντούσα και πάλι με την ίδια λέξη, με την "αγάπη".
Read More

8 αληθινά περιστατικά της Βυζαντινής ιστορίας που κάνουν το Game of Thrones να μοιάζει με τα Στρουμφάκια

Ο Μέγας Κωνσταντίνος Ήταν Ελαφρώς Οξύθυμος

Μέγας «N2TAWNEKA» Κωνσταντίνος: ιδρυτής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, σημαντικότερος στην ιστορία του Χριστιανισμού κι από τον ίδιο τον Χριστό και βέβαια Άγιος της Ορθοδοξίας που εδωσε το όνομά του στο Σημίτη, τον Τσάκωνα, τον Φραντζέσκο και πολλούς ακόμα. Γιατί ήταν Μέγας, όμως;


Απάντηση: επειδή ήξερε να αναγνωρίζει τα λάθη του.

Ο Κωνσταντίνος είχε ένα μπάσταρδο γιο από πριν γίνει Αυτοκράτορας, τον οποίον υπεραγαπούσε. Η γυναίκα του Κωνσταντίνου, Αυτοκράτειρα Φαύστα, του έκανε τρεις γιους αλλά έβλεπε πως το μαγαζί τελικά θα το πάρει ο μπάσταρδος. Την πέφτει ερωτικά στον μπάσταρδο για να τον εκθέσει στον Κωνσταντίνο, εκείνος δεν της κάθεται. Οπότε αποφασίζει να το πιάσει αλλιώς: Κώστα, του λέει του Μέγα, ο γιος σου πήγε να με βιάσει. Ε, να τον σκοτώσω τότε, λέει αυτός. Και τον σκοτώνει.

Περνάει λίγος καιρός και εξιχνιάζεται η σκευωρία: Κυρ-Κώστα το μαλάκισες, του λένε. Η κυρά σου την έστησε τη δουλειά. Ε, να την σκοτώσω τότε λέει αυτός (βλ. «Μέγας που αναγνωρίζει λάθη») – και πνίγει τη γυναίκα του μέσα σε βραστό νερό.

Μετά από αυτά όπως είναι φυσικό ακολούθησε μια περίοδο awkwardness στα οικογενειακά τραπέζια, η οποία λύθηκε όταν ο αδερφός της Φαύστας συνωμότησε για να του φάει το θρόνο και ξεσήκωσε διάφορες περιοχές της Αυτοκρατορίας εναντίον του, με βασικότερη την Καρθαγένη της σημερινής Ισπανίας. Για να μην αποσταθεροποιηθεί το αναπτυξιακό του πρόγραμμα, ο Κωνσταντίνος έκοψε το κεφάλι του κουνιάδου του και το έστειλε με κούριερ στην Καρθαγένη.

«ΟΚ», του λένε οι Καρθαγενέζοι, «you da man».


 Ο Αυτοκράτορας Φωκάς Δεν Έκανε Συστάσεις Από Τα Μεγάφωνα Του Γηπέδου

Είναι ένα ήσυχο απόγευμα γύρω στο 605 μ.Χ. και ο λαός της Κωνσταντινούπολης έχει μαζευτεί στον Ιππόδρομο να παίξει κανένα στοίχημα να ρημαδοπεράσει η μέρα. Τα άλογα ρουθουνίζουν ανυπόμονα, οι τσακατσούκες έχουν ξεπουλήσει ό,τι πατατάκια είχαν, όλα είναι έτοιμα αλλά οι κούρσες δεν μπορούν να αρχίσουν αν δεν καλυφθεί πρώτα η θέση του Αυτοκράτορα στα επίσημα.

Ο Αυτοκράτορας Φωκάς όμως δεν φαίνεται πουθενά.

Το κοινό έχει στραβώσει για τα καλά με τον (γνωστό λεχρίτη μπεκρή) Φωκά και, όταν τελικά εμφανίζεται μαζί με το entourage του, κάτι λίγοι θεατές τον χειροκροτάνε σε φάση «άιντε μαλάκα τελείωνε»… αλλά το μεγαλύτερο μέρος του κοινού τον γιουχάρει και γρήγορα απλώνεται από στόμα σε στόμα το σύνθημα «Πάλι τον καύκον έπιες, πάλι τον νουν απώλεσας», το όποιο στα νέα Ελληνικά σημαίνει «Πάλι τα κοπάνησες και άργησες» και σε κάθε είδος Ελληνικών σημαίνει «Φωκά μπινέ/ Πουτάνας γιε».

«Χμ», σκέφτεται ο Φωκάς και κάνει νόημα στον τέταρτο διαιτητή. «Το βλέπεις εκείνο το πέταλο;» του λέει. «Το βλέπω» λέει ο τέταρτος. «Αν δεν το εκκενώσουμε, δεν ξεκινάνε οι κούρσες». «ΟΚ, εσύ είσαι αυτοκράτορας» του λέει εκείνος και πιάνει το υπονοούμενο. Το αποτέλεσμα είναι η ΕΠΙ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΟΝΑΤΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ 3.000 ΘΕΑΤΩΝ.

Οι ιπποδρομίες εκείνης της ημέρας ολοκληρώθηκαν χωρίς άλλα παρατράγουδα.


Ο Ιουστινιανός ο Δεύτερος Είχε το Bling Που Θα Ζήλευαν Όλοι οι Ράπερ

Ίσως με τα παραπάνω να δημιουργείται η εντύπωση πως κάθε τυχαίος μαχαιροβγάλτης μπορούσε να γίνει Αυτοκράτορας, μα στην πραγματικότητα υπήρχε μια, τουλάχιστον, προϋπόθεση για να κάτσει κάποιος στο Βυζαντινό θρόνο: να είναι αρτιμελής, δηλαδή να μην του λείπει κανένα κομμάτι από το σώμα του.

Όταν λοιπόν το 695 μ.Χ. γίνεται συνομωσία εναντίον του τότε Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Β', ο αρχηγός του αντίπαλου clan τον συλλαμβάνει και επιχειρεί να εκμεταλλευτεί αυτό το παραθυράκι του νόμου με έναν απλό τρόπο: πιάνοντας τη μύτη του Ιουστινιανού με το ένα χέρι, το σπαθί του με το άλλο και δίνοντας τέλος στη μακρόχρονη σχέση της μύτης του Ιουστινιανού με το πρόσωπό του.

Ο Τζάστιν, όμως, δε μάσησε.

Και στην εξορία που βρέθηκε μετά την εκθρόνιση, ξαναέκανε τον εαυτό του νόμιμο διεκδικητή του Θρόνου με τον πλέον swag τρόπο: φτιάχνοντας μια ψεύτικη μύτη από χρυσάφι και κολλώντας τη στο πρόσωπό του. Λίγους μήνες αργότερα μόνταρε ένα μισθοφορικό στρατό, την έπεσε στην Κωνσταντινούπολη και πήρε πίσω το θρόνο που του είχαν στερήσει. Για να το γιορτάσει διέταξε να φέρουν δεμένο στη μέση του Ιπποδρόμου τον στρατηγό Λεόντιο που τον είχε ανατρέψει, του πάτησε το λαρύγγι μπροστά σε χιλιάδες θεατές και έδωσε τέλος στη μακρόχρονη σχέση του κεφαλιού του Λεόντιου με το υπόλοιπο σώμα του – ουρλιάζοντας πως μόνο αυτός είναι Αυτοκράτορας με μία φωνή που αναμφίβολα έφερνε σε αυτήν του Τόλη Βοσκόπουλου.


 Ο Μιχαήλ ο Τρίτος Ήταν Μια Μίξη Τζόφρι, Κιμ Γιόνγκ-Ουν και Τζίγγερ

Επίσημος Αυτοκράτορας από 3 ετών, ο Μιχαήλ είπε να το φχαριστηθεί το αξίωμα. Από μικρός το έριξε στο αλκοόλ, τα όργια και την πίστη πως η αλήθεια βρίσκεται στους Sex Pistols, μα η μεγάλη του αγάπη ήταν μια: να τρέχει ο ίδιος σε αρματοδρομίες. Το να μην πας στον Ιππόδρομο να δεις τον Αυτοκράτορα να κάνει παντιλίκια ήταν έσχατη μορφή προδοσίας και, για την ακρίβεια, ο Μιχαήλ διέταξε να καταργηθεί το σύστημα συναγερμού που ειδοποιούσε για επιθέσεις Αράβων στα σύνορα, μην τυχόν γίνει καμια επίθεση όσο τρέχει αυτός σε κούρσα και αποσπαστεί η προσοχή του κοινού.

Σε γενικές γραμμές ο Μιχαήλ βασίλεψε με μόνιμο χανγκόβερ: αγαπημένο χόμπι του ήταν να διατάζει το βράδυ κλασμένος αποκεφαλισμούς φίλων του και την επόμενη μέρα να στέλνει αγγελιοφόρους να τους προσκαλέσουν για ποτάκι στα ανάκτορα – ενώ η κορυφαία στιγμή της θητείας του ήταν ξεκάθαρα όταν διέταξε να ξεθάψουν τα κόκκαλα του πρώην Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πέμπτου, τα έφερε στον Ιππόδρομο και τα μαστίγωσε. Μέταλ!

Ο Βούλγαρος Βασιλιάς Κρούμμος Είχε Αδυναμία Στα Βυζαντινά Σερβίτσια

Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Νικηφόρος Α' Λογοθέτης θα έμενε όπως και να 'χει στην ιστορία ως κολοσσιαίος loser, αφού υπό την ηγεσία του ένας Βυζαντινός στρατός 80.000 αντρών την έπεσε στους Βούλγαρους και τελείωσε τη μάχη με μείον 80.000 άντρες.

Όμως ο νικητής βασιλιάς των Βούλγαρων, ο Κρούμμος, είπε να το σιγουρέψει πως οι Βυζαντινοί δεν θα ξεχάσουν ποτέ το τρέξιμο που έφαγαν: κράτησε το κομμένο κεφάλι του Νικηφόρου, το έγδαρε να μείνει κόκκαλο μόνο, το έντυσε με ασήμι και κάθε φορά που ερχόταν Βυζαντινός πρεσβευτής στο παλάτι του τον έβαζε να πιει πρώτα κρασί από το συγκεκριμένο κύπελλο-κρανίο, στην υγειά της Βουλγαρίας και του μερακλή βασιλιά της.

Ο Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος Έκανε Συλλογή Από Μάτια Βούλγαρων

… ε, και καμιά πενηνταριά χρόνια μετά, ο Βασίλειος Β' ο Βουλγαροκτόνος ήθελε να πιει το κρασάκι του σε λίγο πιο χαμηλό ποτήρι: τσακίζει στη μάχη τους Βούλγαρους και ικανοποιημένος θέλει να στείλει emoticon «Κωλοδάχτυλο» στον ηττημένο διάδοχο του Κρούμμου.

Μαζεύει λοιπόν όσους αιχμαλώτους έχει πιάσει, τους μοιράζει σε γκρουπάκια των εκατό ατόμων και διατάζει να ξεριζώσουν τα μάτια των 99 κάθε ομάδας και να αφήσουν ένα μάτι στον εκατοστό για να τους οδηγήσει ποδαράτο πίσω στη χώρα τους. Το happening είχε τόση επιτυχία, που ο τότε βασιλιάς της Βουλγαρίας Σαμουήλ ΠΕΘΑΝΕ από ξενέρωμα όταν άρχισαν να φτάνουν στο παλάτι του οι Στίβι Γουόντερ της ήττας.

 Η Αυτοκράτειρα Ζωή Ήταν το Μεγαλύτερο Κούγκαρ της Ορθοδοξίας

Εκτός από τα ξεκοιλιάσματα όμως, το Βυζάντιο υπερτερούσε του Game of Thrones και στο σεξ. Πρώτη μεταξύ ίσων στο συγκεκριμένο σπορ ήταν η Αυτοκράτειρα Ζωή Α' η Πορφυρογέννητη, η οποία ήταν η μόνη νόμιμη διάδοχος του θρόνου, δηλαδή όποιος την παντρευόταν γινόταν Αυτοκράτορας, δηλαδή:

– 48 χρονών παντρεύεται τον ξάδερφό της, Ρωμανό τον Τρίτο

– Σε λίγα χρόνια τον δολοφονεί στα ντουζ και παντρεύεται την ίδια μέρα το τεκνό της, έναν επιληπτικό μπάτλερ των ανακτόρων (ο οποίος φυσικά ανακυρήσσεται και αυτοκράτορας, με το όνομα Μιχαήλ ο Τέταρτος)

– Γρήγορα βαριέται τον μπάτλερ, τον στέλνει σε μοναστήρι και παντρεύεται έναν ανιψιό του – ζήτω ο Μιχαήλ ο Πέμπτος!

– Ο ανιψιός λέει «έχει πάει εξήντα χρονών η θείτσα, να τη φάω λάχανο να γίνω μοναδικός άρχων», η Ζωή το μαθαίνει και επειδή Βυζάντιο είσαι, του ξηγιέται όπως κάθε γυναίκα θα ονειρευόταν να ξηγηθεί σε κάποιον που σχεδιάζει να τη στείλει: διατάζει να τον συλλάβουν, να τον τυφλώσουν και να του κόψουν τον φιρφιρίγκο! Και, επειδή ήταν τόσο καλή στις σχέσεις:

– Παντρεύεται αυτόν που είχε προσπαθήσει να ανατρέψει τον προηγούμενο άντρα της και, εφόσον βρήκε επιτέλους την αγάπη για την οποία μπορεί να κάνει θυσίες, του επιτρέπει να ζήσει στο παλάτι μαζί με την ερωμένη του, ξαδέρφη της πρώην γυναίκας του!

Πέντε Αυτοκράτορες. ΠΕΝΤΕ ΤΥΠΟΙ ΕΓΙΝΑΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ επειδή μπήκαν ανάμεσα στα κατάλληλα μπούτια.


Ο Ανδρόνικος Κομνηνός Ήταν ο Πιο Σκληρός Καριόλης Στην Ιστορία των Σκληρών Καριόληδων

Κανένα αφιέρωμα σε Βυζαντινές καφρίλες δεν θα έστεκε χωρίς μια αναφορά στον Ανδρόνικο Κομνηνό. Τον τύπο που πήρε την εξουσία στραγγαλίζοντας με τα ίδια του τα χέρια τον 14χρονο Αυτοκράτορα, τη μάνα του, την αδερφή του και τον άντρα της αδερφής του. Τον τύπο που πολιορκούσε μια πόλη και, όταν είδε πως δεν πέφτει με τίποτα, έφερε τη μάνα του αντίπαλου βασιλιά και την έδεσε πάνω στον πολιορκητικό κριό με τον οποίο βάραγε τα τείχη. Τον άνθρωπο που κατά τη διάρκεια της ζωής του έκανε παιχνίδι με την ανιψιά του Βυζαντινού Αυτοκράτορα, την κόρη του Πρίγκηπα της Αντιοχείας, τη χήρα του Βασιλιά της Ιερουσαλήμ, την αδερφή του Βασιλιά της Γεωργίας – μέχρι να νοικοκυρευτεί τελικά και να παντρευτεί, σε ηλικία 65 χρονών, την 12χρονη κόρη του Βασιλιά της Γαλλίας.

Μα η στιγμή της Υπέρτατης Καφρίλας, το γεγονός που του δίνει έκτοτε πάντα την πρώτη θέση στα charts των πιο Ψυχοπαθών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, έφτασε το 1182. Το Βυζάντιο τότε είχε κλατάρει σε τέτοιο βαθμό που, προκειμένου να μην μπουν στον κόπο να το καταλάβουν οι Δυτικοί, είχε παραχωρήσει τα δικαιώματα εκμετάλλευσης των λιμανιών του ολοκληρωτικά σε Λατίνους. Άλλα ο Ανδρόνικος δεν ένιωθε από πολιτισμένα ντιλ και μια μέρα διατάζει την εκτέλεση ΚΑΙ ΤΩΝ 60.000 ΛΑΤΙΝΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ. Από το μακελειό που ακολουθεί δεν γλιτώνουν ούτε οι γυναίκες, ούτε τα παιδιά, ούτε ο Καρδινάλιος Ιωάννης, εκπρόσωπος του Πάπα στην πόλη, το κεφάλι του οποίου δέσανε στην ουρά ενός σκυλιού και άφησαν να πλατσουρίζει στο αίμα για μέρες.

Το τέλος του badass Ανδρόνικου ήταν αντίστοιχο της καριέρας του – για την ακρίβεια, χρειάστηκε να τον σκοτώνουν επί μια εβδομάδα: πρώτα τον φέρανε μπροστά στο νέο Αυτοκράτορα Ισαάκιο ο οποίος του έβγαλε τα δόντια με τανάλια, μετά του έκοψαν το ένα χέρι και 2-3 μέρες αργότερα του βγάλανε τα μάτια και τον έδεσαν σε μια καμήλα η οποία έκανε το γύρο της Βασιλεύουσας όσο ο λαός του πέταγε καυτό νερό, τον σημάδευε με πέτρες και του έχωνε αγελαδοκουράδες στα ρουθούνια. Τελικά τον έφεραν στον Ιππόδρομο, όπου τον κρέμασαν ανάποδα και δύο Λατίνοι μισθοφόροι έκαναν κόντρα ποιος μπορεί να βάλει το σπαθί του πιο βαθιά στο λαρύγγι του Ανδρόνικου – και όταν με τα πολλά είδαν πως δεν αντιδράει τον έκοψαν στα δύο και τον πέταξαν στο Βόσπορο.

Πηγή: luben
Read More

Aug 22, 2015

Όσα το καλοκαίρι θα πάρει μαζί του

Δεν μας έχουν μείνει πολλά πρωινά σαν κι αυτό. Το καλοκαίρι φεύγει και μαζί του θα πάρει και σένα. Μπαίνουμε κάτω από το ελαφρύ σεντόνι και με φιλάς σε όλο μου το σώμα, ξέρεις ότι μου αρέσει ιδιαίτερα στον ώμο και στο λαιμό. Μου κάνεις έρωτα πάντα σαν να είναι η τελευταία φορά κι εγώ μεθάω από το πρωινό άρωμα που βγάζει ο ιδρώτας σου.

Η Λίζα καταλαβαίνει ότι αυτή είναι μία πολύ προσωπική στιγμή. Κάθεται στη γωνιά του δωματίου, βγάζοντας ένα βαθύ αναστεναγμό και κλείνει τα μάτια της με τα ποδαράκια της. Είναι η ώρα που η μαμά και ο μπαμπάς κάνουν αγάπες. Μετά ξέρει ότι θα ακούσει τ' όνομά της και θα σηκωθεί για να πάρει ξανά της θέση της ανάμεσά μας και ελεύθερα να μας σαλιαρίσει. Κι έτσι έγινε.

Σας αφήνω στο παιχνίδι σας και σηκώνομαι για ένα κρύο ντους. Ετοιμάζω το πρόγευμα όπως σου αρέσει και σε φωνάζω στο τραπέζι. Το αεράκι στο χωριό είναι δροσερό και τα φύλλα χτυπάνε απαλά μεταξύ τους δημιουργώντας μαζί με τα κουδουνάκια στην πόρτα, ένα ήρεμο μουσικό ντουέτο.

Καθόμαστε απέναντι, η Λίζα μας κοιτάζει χαμογελαστή, μία εμένα και μία εσένα. Μας αγαπάει το ίδιο. Δεν έχει ιδέα ότι σε λίγες μέρες θα είμαστε μόνες, εγώ κι αυτή, όχι για λίγο αυτή τη φορά, αλλά για μήνες ολόκληρους. Θα την βλέπω κάθε μεσημέρι που θα κάθεται θλιμμένη στο μπαλκόνι, περιμένοντας να δει το αυτοκίνητό σου να έρχεται από τη γωνιά του δρόμου. Κι άλλες φορές όταν ακούει ένα ήχο αυτοκινήτου παρόμοιο με τον δικό σου θα τρέχει όπως πάντα έξω για να σε υποδεχτεί. Κι εγώ θα της δίνω ένα μπισκοτάκι για να ξεχνά, μέχρι την επόμενη μέρα που το σκηνικό θα επαναλαμβάνεται. Λείπεις πάντα και σ' αυτήν όπως και σε μένα.

- Θα είσαι εντάξει τώρα που φεύγω; μου λες απότομα.
- Ναι, ναι, μην ανησυχείς. Μια χαρά θα είμαστε.
- Θυμάσαι όλα όσα είπαμε, σωστά;
- Ναι, τα θυμάμαι. Θα οργανωθώ κι εγώ σιγά σιγά. Δεν γίνεται να φροντίζεις για πάντα όλα εσύ.
- Θα σε θυμίζω κι εγώ. Θα μιλάμε κάθε βράδυ από skype. Θα σου λέω τα νέα μου στη δουλειά κι εσύ τα δικά σου.
- Εννοείται θα μιλάμε.
- Δεν σε βλέπω πολύ καλά όμως... Ξέρεις ότι είναι κάτι που πρέπει να γίνει για το καλό και των δύο μας. Δεν θα χρειαστεί ποτέ ν' ανησυχήσεις ξανά για τα οικονομικά κι αν δεν θες να δουλεύεις, να μην το κάνεις.
- Εντάξει δεν μπορώ να πω ότι πετώ και στα σύννεφα. Θα μου λείψεις. Και ξέρεις ότι όταν δεν δουλεύω πνίγομαι. Ειδικά άμα δεν γράφω.
- Με την πρώτη ευκαιρία θα έλθεις μαζί μου. Δώσε μου λίγο χρόνο.
- Το ξέρω. θα περιμένω.

Ένα δάκρυ μου ξέφυγε και σηκώθηκα αμέσως από το τραπέζι για να μην το δεις. Χωρίς εσένα δεν είμαι καθόλου δυνατή. Εσύ είσαι πάντα μία σταθερή, ήρεμη δύναμη, ευτυχισμένος, πειθαρχημένος, ξέρεις τι θες, ξέρεις ότι μ' αγαπάς και θα έκανες τα πάντα για μένα. Σε θαυμάζω για όλα αυτά.

Τόσο καιρό πιάνομαι από πάνω σου για να διώχνεις τους δαίμονές μου μακριά. Τώρα που θα φύγεις, φοβάμαι τόσο πολύ. Δεν μπορώ να μείνω μόνη μου ούτε λεπτό. Πόσο μάλλον νύχτες ολόκληρες. Οι δαίμονες από το παρελθόν θα επιστρέψουν και θα με στοιχειώνουν κι εσύ δεν θα είσαι εκεί για να με πάρεις αγκαλιά, να με καθησυχάσεις και να μου πεις ότι όλα θα πάνε καλά με ένα φιλί.


Σκέφτομαι ότι πρέπει να το παλέψω και έχω το πιο δυνατό όπλο. Την πένα μου. Θα μπαλώνω τις λέξεις και θα δημιουργώ ένα τείχος προστασίας προς τον έξω, αυτό που θα αντικαθιστά την απουσία σου. Θα κρατώ το μυαλό μου απασχολημένο για να μην θυμάται πόσο μου λείπεις, πόσο με πλήγωσαν οι άνθρωποι, πόσο σε πλήγωσα εγώ η ίδια.

Μου είναι δύσκολο να ζω χωρίς εσένα, όμως δεν είμαστε οι μόνοι που αναγκαζόμαστε να ζούμε χώρια στην Ελλάδα της κρίσης. Πολλά ζευγάρια θα βρίσκονται τώρα ακριβώς στην ίδια θέση με μας. Θα λένε αντίο έξω από το αεροδρόμιο, θα ανταλλάζουν ένα προσωρινά τελευταίο φιλί και θα ρουφάνε μυρωδιές ο ένας από το σώμα του άλλου με βουρκωμένα μάτια. Έχεις μία πολύ καλή ευκαιρία για δουλειά στο Ντουμπάι κι εγώ πρέπει να σε στηρίξω. Θέλω να σε στηρίξω. Γιατί είμαι περήφανη για σένα. Είσαι ο ήρωας μου, ο έρωτας μου και ο καλύτερος μου φίλος.

Το καλοκαίρι φεύγει και εκτός από τα χελιδόνια, παίρνει μαζί του εσένα και όλες αυτές τις όμορφες στιγμές που μοιραζόμαστε. Τις απογευματινές μας βουτιές στη θάλασσα, τις παραλιακές μας βόλτες με τη Λίζα, τους έντονους οργασμούς στην μπανιέρα, το παγωτό που μοιραζόμαστε με γέλια και όλες αυτές τις μικρές και όμορφες στιγμές που τόσο είχαμε υποτιμήσει, όσο θεωρούσαμε τη σχέση μας δεδομένη.


 Αν δεν έφευγες θα ήταν ένα ακόμη συνηθισμένο καλοκαίρι. Όλα θα ήταν δεδομένα και δεν θα ζούσαμε τίποτα τόσο έντονα. Όμως αυτοί οι τρεις μήνες μας άλλαξαν, μας έδεσαν ξανά και μου θύμισαν πόσο ευτυχισμένη ήμουν μαζί σου όλα αυτά τα χρόνια. Κάτι που είχα ξεχάσει μέσα στη ρουτίνα και όλα τα προβλήματα της δουλειάς. Κι αν θα φύγεις εγώ θα περιμένω. Μαζί με τη Λίζα. Δύο ατίθασα αδέσποτα που τα μάζεψες απ' το δρόμο και τους έδωσες ένα πραγματικό σπιτικό και αγάπη χωρίς περιορισμούς. Εξάλλου, σπίτι μου είναι όπου είσαι εσύ και το κουτάβι μας. 

Read More

Aug 21, 2015

Μία γλώσσα με 123 λέξεις μόνο!

Είναι γνωστό πως κάθε γλώσσα με το πέρασμα των χρόνων εμπλουτίζεται. Είναι σαν τη φυσική της εξέλιξη και ταυτόχρονη πορεία με τους ανθρώπους της ανά τους αιώνες.
Για να πει κάποιος κάτι που δεν γνωρίζει το περιγράφει με δύο ή περισσότερες λέξεις. Τι γίνεται, όμως, όταν μία γλώσσα έχει μόνο 123 λέξεις;
Η Toki Pona είναι η πιο μικρή γλώσσα στον κόσμο, με τον εμπνευστή και τους γνώστες αυτής να ισχυρίζονται πως μπορούν να εκφράσουν οποιαδήποτε ιδέα. Αυτή η οικονομία της μορφής επιτυγχάνεται με τη μείωση της συμβολικής σκέψης στα περισσότερα βασικά στοιχεία της, τη συγχώνευση συναφών εννοιών και με μεμονωμένες λέξεις εκτελούν πολλαπλές λειτουργίες του λόγου.
Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες γλώσσες, η Toki Pona θέλει μόνο 30 ώρες για να μπορεί κανείς να την χειρίζεται με άνεση. Αυτή η ευκολία, κάνει πολλούς να πιστεύουν πως θα μπορούσε να είναι η ιδανική διεθνής γλώσσα. Ηδη η γλώσσα εξυπηρετεί αυτό τον σκοπό μέσα στις διαδικτυακές κοινότητες.
Πέρα από μια γλώσσα, η Toki Pona θέλει να βάλει τους χρήστες της σε έναν διαφορετικό, πιο μινιμαλιστικό τρόπο σκέψης. Η σπανιότητα των όρων δημιουργεί ένα είδος δημιουργικής περίφρασης, που απαιτεί ιδιαίτερη λεπτομέρεια. Το αποτέλεσμα λέγεται πως θυμίζει την αποδοχή και την μη κριτική στάση ενός ατόμου απέναντι σε συναισθήματα, σκέψεις και αισθήσεις της στιγμής.
Πηγή: inReal News

Πηγή:http://inrealnews.blogspot.com/2015/07/123.html#ixzz3jRzkUeM4
Read More

Aug 16, 2015

Γάτα & Σκύλος: το πιο ταιριαστό φωτογραφικό δίδυμο
















Read More

20 μαθήματα ζωής από τον Charles Bukowski




















Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com