Sep 27, 2015

Η συγνώμη που θα σε λυτρώσει!

Πριν λίγες μέρες ένας αναγνώστης μου έστειλε απεγνωσμένος μήνυμα ζητώντας τη βοήθειά μου. Αν και δεν θεωρώ ότι είμαι και η πιο αρμόδια στις σχέσεις, θεώρησα ότι να τον ακούσω είναι το λιγότερο που έχω να κάνω για να του πω ένα μικρό ευχαριστώ που αφιερώνει έστω κι αυτά τα λίγα λεπτά από τη ζωή του για να διαβάσει κάτι δικό μου. 

Μου έλεγε την ιστορία του, έγραφε και τον διέκοπτα μόνο για να του δείξω ότι τον ακούω προσεκτικά. Καθώς μου έγραφε όλα αυτά κατάλαβα τον πόνο, την απόγνωση του, την τρέλα που τον διακατείχε μετά από το χωρισμό του. Την έπαιρνε συνεχώς τηλέφωνα, πήγαινε κάτω από το σπίτι της, την έψαχνε τα βράδια σε γνωστά στέκια, ζητούσε να της μιλήσει. Αυτή τίποτα. Δεν τον ρώτησα καθόλου γιατί έκανε όλα αυτά τα παρανοϊκά γιατί ξέρω πως νιώθει κάποιος που πληγώνεται, ξέρω τα παιχνίδια που παίζει το μυαλό και το κόλλημα που παθαίνει όταν δεν μπορεί να δεχτεί το τέλος. Κάποιοι το ελέγχουν περισσότερο και άλλοι πιο αδύναμοι λιγότερο. Αυτός φαινόταν να έχει καταρρεύσει. 



Όταν μου είπε όμως ότι μετά από όλα όσα πέρασε, δεν μπορεί, όσο και να θέλει, να είναι ξανά μαζί της, τον διέκοψα για να τον ρωτήσω: "τι ζητάς τότε από αυτήν; γιατί την ψάχνεις; γιατί δεν μπορείς να ξεκολλήσεις;" Και μου απάντησε το εξής: "θέλω να δεχθεί τα λάθη της, θέλω να σταματήσω να κατηγορώ τον εαυτό μου, θέλω να μου ζητήσει συγνώμη και να το εννοεί. Και υπόσχομαι θα την αφήσω να φύγει. Δεν θα διαταράξω ποτέ ξανά τη νέα ζωή που έφτιαξε αφήνοντας εμένα απ' έξω. Λες και δεν ήμασταν ποτέ μαζί". 

Τα παραπονεμένα αυτά λόγια του μου προκάλεσαν ταχυπαλμία. Ήταν λες και τα λόγια αυτά βγήκαν από μέσα μου. Αυτόν τον αναγνώστη δε θα τον έσωζα εγώ. Θα με έσωζε αυτός. Του είπα μερικά πράγματα ακόμη και του ευχήθηκα σύντομα ν' ακούσει αυτό που τόσο επιθυμεί για να μπορεί να προχωρήσει ήρεμος. 

Έκλεισα τον υπολογιστή και σκεφτόμουν ότι μία συγνώμη ήταν αυτό που θα με βοηθούσε να κλείσω μια και καλή από χωρισμό που με στοίχειωνε εδώ και τόσους μήνες. Ήταν τελικά τόσο απλό. Τίποτα από όλα όσα δοκίμασα δεν μπορούσε να με βοηθήσει. Μία όμως λέξη θα έλυνε τα μάγια και θα με απελευθέρωνε.

Είναι όμως τόσο εύκολο να πάρεις τη συγνώμη που ζητάς; Πρώτα θα πρέπει ο άλλος να παραδεχτεί τα λάθη του, μετά να καταλάβει τη ζημιά που σου έκαναν τα λόγια και οι πράξεις του, να δεθχεί τα ψέματά του και όλα τα ελαττώματά του. Να ζητάς από έναν άνθρωπο που δεν νοιάζεται τη "συγνώμη" του είναι σχεδόν ακατόρθωτο. Δεν έβαλε κάτω τον εγωισμό του όταν θα σε έχανε, γιατί να τον βάλει τώρα; Γιατί να δεχθεί ότι οι αντιδράσεις σου ήταν αποτέλεσμα των πράξεων του; Τι έχει να κερδίσει με το να σου δώσει εσένα τη δύναμη και την ηρεμία να συνεχίσεις; Γιατί να αφήσει να έχεις εσύ το πάνω μέρος του χωρισμού αυτού;

Η συγνώμη που θα σε λυτρώσει αγαπητέ αναγνώστη ίσως να μην έλθει ποτέ. Θα σε στοιχειώνουν - κι ελπίζω όχι για πάντα - τα άσχημα λόγια και η προδοσία από έναν άνθρωπο που ένιωθες ότι θα μπορούσες να περάσεις μαζί του την υπόλοιπή σου ζωή. Θέλεις να τα καταφέρεις, θέλω να τα καταφέρουμε. Να θυμάσαι δεν είμαστε οι μόνοι που πονέσαμε τόσο και που πέσαμε τόσο χαμηλά για έναν άνθρωπο και μην σκεφτείς ούτε στιγμή πως σε θεωρώ παρανοϊκό για τις πράξεις σου. Αδύναμο ναι σε θεωρώ και εγώ μαζεύω με τόσο κόπο τις δυνάμεις μου να μην ταράζω τη ζωή του και να μην εξευτελίζω τη δική μου, που δεν έχω τίποτα άλλο να σου δώσω, παρά ένα ευχαριστώ γιατί μου έδειξες το γιατί πονάει τόσο και πώς ο πόνος αυτός θα σταματήσει. 
Read More

Sep 26, 2015

Να πηγαίνεις εκεί που σε ζητάνε!

Mόνη στο σπίτι ακόμη ένα Σαββατοκύριακο, εσύ και ο υπολογιστής. Μόνη από επιλογή ή μάλλον από καταναγκαστική επιλογή. Τα τηλέφωνα χτυπάνε. Οι συγγενείς ανησυχούν, οι φίλοι σου ζητάνε να βγείτε για πότο. Εσύ αρνείσαι. Νιώθεις το σώμα σου βαρύ, το κεφάλι σου ακόμη πιο βαρύ, έγινες κολλητή με τη σιωπή. Κάνεις αυτά που ξέρεις, αυτά που σ' αρέσουν. Γράφεις, καθαρίζεις, συγυρίζεις τα ρούχα σου, μιλάς λίγο στο τσατ, διαβάζεις, μαγειρεύεις. Βάζεις μέσα και λίγη μουσική, όμως χαμηλά για να μην διώξεις την ησυχία. Για τηλεόραση ούτε λόγος. Την θεωρείς αντιπαραγωγική και χάσιμο χρόνου. Έχει καταντήσει ένα άχρηστο διακοσμητικό στο μεγάλο σου έπιπλο. Ξεγελάς την ευτυχία και λες "είμαι καλά".



Τον σκέφτεσαι. Συνεχώς τον σκέφτεσαι. Θες να του στείλεις κάτι που προσπαθείς από χθες να συντάξεις σωστά. Να τον βρίσεις; Να του πεις ευθέως τι νιώθεις και πάλι; Δεν καταλαβαίνει. Δεν νοιάζεται. Δεν είναι εδώ. Ό,τι θυμάσαι σε πληγώνει. Πέρυσι τέτοια μέρα είχατε βρεθεί. Σου υποσχέθηκε ότι δεν θα σε άφηνε, ότι όλα θα πήγαιναν καλά. Σε αποχαιρέτησε με το πιο γλυκό φιλί. Όσα όμως ακολούθησαν δεν είχαν καμία σχέση με όσα ειπώθηκαν. Για ακόμη μία φορά.

Κλαις, προσπαθείς να συνέλθεις. Γιατί να σε νοιάζει τόσο η γνώμη ενός ανθρώπου; Γιατί το να νοιάζεται ένας άνθρωπος είναι τόσο σημαντικό; Είναι απλά ένας άνθρωπος μέσα σε εκατομμύρια άλλους. Γιατί το να είσαι μαζί του μεταφράζεται σε απερίγραπτη ευτυχία. Χτυπά και πάλι το τηλέφωνο. Η πάλη με τον εαυτό σου ευτυχώς διακόπτεται. "Απόψε θα 'ρθεις μαζί μας στο κλαμπ, πάει και τελείωσε". Αν δεν 'ρθεις, θα 'ρθουμε εμείς να σε πάρουμε σηκωτή". "Εντάξει. Θα 'ρθω". Λες χωρίς να το καλοσκεφτείς.

Κλείνεις το τηλέφωνο. Σκέφτεσαι όλους τους ανθρώπους που έβαλες στη γωνιά για να κάθεσαι να σκέφτεσαι κάποιον που δεν σήκωσε καν το δαχτυλάκι του να στείλει ένα μήνυμα, να δει αν είσαι καλά. Να δείξει κάποιο ενδιαφέρον, να σου πει ότι δεν είσαι μόνη, ότι είσαι ευπρόσδεκτη στην παρέα όπως παλιά. Όμως, γιατί να το κάνει αυτό όταν το μόνο που σκέφτεται είναι τον εαυτό του. Ίσως να σε μισεί κιόλας. Ίσως να χαίρεται που υποφέρεις, που είσαι μόνη. Ίσως και το μυαλό του να πλάθει σενάρια επιστημονικής φαντασίας που απέχουν από την πραγματικότητα, όσο η γη από τον Πλούτωνα. Ίσως και πάλι να μην τον ένοιαζε ποτέ. Γιατί να τον νοιάζει τώρα που δεν έχει και τίποτα να κερδίσει;

Το νιώθεις όταν οι άνθρωποι σε πολεμούν. Όταν σε προδίδουν. Τους περνάς από δοκιμασίες και αποτυγχάνουν. Μετά κάνεις υπομονή, προσπαθείς. Όμως δεν φταις εσύ όσο κι αν θέλουν να σου χρεώσουν τα ψυχολογικά τους. Σταμάτα να κατηγορείς τον εαυτό σου. Ήλθε η στιγμή να φύγεις. Έδωσες κάθε ευκαιρία. Έγινες χώμα. Έκλαψες, κλείστηκες στον εαυτό σου, κινδύνεψες να χάσεις τις δουλειές σου, τους φίλους σου και όλα αυτά γιατί; Γιατί δεν μπορεί ένα άτομο στον κόσμο να σε αποδεχτεί. Να σε αγαπήσει.

Φύγε λοιπόν, τρέξε. Δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι εδώ. Πήγαινε εκεί που σε θέλουν, που σε ζητάνε και που σε αγαπούν. Εκεί που νοιάζονται. Που θέλουν να σε βλέπουν να γελάς και να περνάς καλά χωρίς να σε κρίνουν και να σε μειώνουν! Φτιάξε το μαλλί σου, φόρεσε ό,τι πιο σέξι κλείδωσες για καιρό στη ντουλάπα και ώρα να αλλάξεις για πάντα τη ζωή σου!
Read More

Sep 25, 2015

11 αλλόκοτες και τρομαχτικές ανθρώπινες φοβίες

Όλοι φοβούνται κάτι, είτε πρόκειται για αράχνες, φαντάσματα, φίδια και άλλα φρικιαστικά πράγματα που για τον καθένα είναι μία σκέτη κόλαση. Αλλά αν ο φόβος σας έχει να κάνει με κάτι που γενικώς θεωρείται ακίνδυνο ή καθόλου τρομακτικό, τότε, λυπάμαι αλλά μάλλον πάσχετε από κάποια από φοβία.
Πιο κάτω διαβάστε μερικές από τις παράξενες φοβίες οι οποίες περιγράφονται με ελληνικές λέξεις.












Read More

Τα πιο απρόσμενα κλεισίματα βιβλίων!

Ξεχάστε το "έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα". Αυτοί οι συγγραφείς αποφάσισαν να μην δώσουν στον αναγνώστη ένα χαρούμενο τέλος. Κάποιοι μάλιστα κλείνουν το βιβλίο τους αφήνοντας πολλά ερωτηματικά. Και που να τους βρεις για να σου δώσουν απαντήσεις...








Read More

5 όμορφες αραβικές λέξεις που εκφράζουν απόλυτα την αγάπη!

H αραβική γλώσσα δεν είναι μόνο μεταξένια και σαγηνευτική στα αυτιά, αλλά έχει και πολλές λέξεις των οποίων το νόημα μπορεί πραγματικά να διαπεράσει το ανθρώπινο δέρμα. Διαβάστε 5 όμορφες αραβικές λέξεις που περιγράφουν απόλυτα στον έρωτα.






Read More

Δεν θα ξαναρθείς

Η αγάπη σου με απελευθερώνει, με φέρνει στα όρια. Με κάνει ευάλωτη και ευαίσθητη, με κάνει γυναίκα και άνθρωπο. Είναι αγνή και καθαρή γιατί είναι μόνο δική μου. Κανείς δεν μπορεί να τη λερώσει ούτε κι εσύ πια.

Το να σε αγαπώ έγινε μέρος του ευατού μου, του είναι μου. Δεν αναγνωρίζω αλλιώς τον εαυτό μου, μόνο μέσα από σένα και από όλα όσα περάσαμε. To να μου λείπεις είναι μέρος της ζωής μου. Δεν έχει σημασία που είσαι, που είμαι και με ποιους. Είσαι η πιο γλυκανάλατη σκέψη της ημέρας μου. Είσαι το κεφάλαιο που δεν θέλω να κλείσει ποτέ.



Είσαι στον αέρα του φθινοπώρου που περνάει από το πρόσωπό μου. Είσαι δίπλα και μέσα μου. Είσαι η τελευταία σκέψη πριν κλείσω τα μάτια μου. Περνάς από τα όνειρά μου και χάνεσαι και φοβάμαι τη μέρα που ούτε σε αυτά θα ξαναρθείς. Φοβάμαι πώς όταν σταματήσω να υπάρχω στις σκέψεις σου δεν θα υπάρχω πουθενά. Θα μείνω μια σκιά να περιμένω το φως του ήλιου για να με σβήσει. 

Ξέρω δεν θα ξαναρθείς, όμως μπορώ ακόμη να σε αισθάνομαι. Ή έχω τρελαθεί ή κι εσύ με σκέφτεσαι το ίδιο. Ίσως να είναι και τα δυο. Τι σημασία έχει όμως όταν δεν θα ξαναρθείς. Έπρεπε να φύγεις. Έπρεπε να ήμουν σκληρή μαζί σου γιατί ανήκεις αλλού, γιατί δεν μπορούσες να δεις τον τρόπο που σε αγαπούσα κι αυτό με διέλυε.

Να 'σαι καλά όπου κι αν είσαι κι αν ποτέ σκεφτείς να ξαναρθείς, μη διστάσεις ούτε στιγμή!

Read More

Sep 24, 2015

Όλα τα σώματα πονάνε το ίδιο!

Όλα τα σώματα πονάνε το ίδιο. Το ίδιο και όλες οι ψυχές. Έχουμε φτάσει στο 2015, έχουμε ως άνθρωποι εξερευνήσει το σύμπαν και αναπτύξαμε τεχνολογία πέρα κάθε φαντασία και ακόμα δεν καταφέραμε ως το "ανώτερο" και πιο "λογικό" είδος αυτού του πλανήτη να αγαπήσουμε τη φύση και τα ζώα που ζούνε δίπλα μας. Ζούνε δίπλα μας και πλέον η ζωή τους εξαρτάται από μας, γιατί η δική μας ανάπτυξή ήταν εις βάρος τους. Εμείς μπήκαμε στα χωράφια τους πολλαπλασιαζόμενοι, όχι αυτά στα δικά μας.


Ξεκινήσαμε από τα πρώτα χρόνια εξέλιξής μας να τα χρησιμοποιούμε για την επιβίωσή μας και ναι έτσι είναι η φύση. Ο δυνατός επιβάλλεται του αδύναμου για να επιβιώσει. Όμως κατάνθρωποι μήπως το παρακάναμε; Πόσο μυαλό πρέπει να έχει κάποιος για να μπορεί να το αποδεχτεί αυτό; Είναι το ίδιο δηλαδή που είχαμε ελεύθερα τα ζώα στα κοπάδια για να δίνουν γάλα, σφάζοντας ένα κάθε χρόνο με το να στριμώχνονται χιλιάδες σε στάβλους και να μεγαλώνουν στο πι και φι με αναβολικά για να τα σφάξουμε;

Και αν στο κάτω κάτω θεωρείς ότι αυτά είναι απλά ζώα κι εσύ άνθρωπος, μήπως να σκεφτείς τότε τη δική σου υγεία πως τρως κάθε μέρα σαν αχόρταγο τέρας κρέας βομβαρδισμένο με αναβολικά και δίνεις στα παιδιά σου αρρωστημένο γάλα; Γιατί όπως το δικό σου σώμα αρρωσταίνει μέσα σε ένα ανθυγιεινό περιβάλλον, έτσι αρρωσταίνει και το δικό τους. Το ίδιο και το μυαλό τους.


Κανείς δεν θέλει να ζει φυλακισμένος και κυνηγημένος. Κανείς δεν θέλει να τον παλλουκώνονουν και μετά να τον προκαλούν να παλέψει για τη ζωή του για να γελάνε (βλέπε ταυρομαχίες). Κανένας δεν θέλει και πόσο μάλλον ο βασιλιάς των ζώων, να περνάει τη ζωή του σε ένα κλουβί 1Χ1 για να το βλέπει το δικό σου κακομαθημένο και να νιώθει σούπερμαν. Αν δεν με πιστεύεις στείλε μου μήνυμα. Θα σου στείλω εγώ βίντεο και θα σου δείχνουν ακριβώς πως νιώθουν τα ζώα όταν τα απελευθερώνουν. Μήπως να σε βάλουμε εσένα στο κλουβί αλυσοδεμένο στα 4 για να γελάσουμε; Γιατί οι ελέφαντες πραγματικά δεν το γουστάρουν καθόλου. Και όχι μόνο δεν το γουστάρουν. Ζούνε όλη τους τη ζωή με τον πόνο. Ξέρεις εσύ τι σημαίνει να ξυπνάς και να κοιμάσαι κάθε μέρα με πόνο σε όλο σου το σώμα;


Τα παραδείγματα εκμετάλλευσης ζώων γύρω μας είναι ανεξάντλητα. Από την επιστήμη, τα καλλυντικά, την ιατρική, μέχρι και τα κατοικίδιά μας. Ναι, μέχρι εκεί φθάνει ο βόθρος του μυαλού μας. Να εγκαταλείπουμε τα κατοικίδια μας, να τα κακοποιούμε ή ακόμη και να τα τρώμε (βλέπε Κίνα). Έχεις κοιτάξει ποτέ μέσα στα μάτια ενός σκύλου; Αν ξέρεις πως μοιάζει η αγάπη τότε θα την αναγνωρίσεις εκεί μέσα. Αγνή και αιώνια. Έχεις αγγίξει ποτέ το μαλακό του σωματάκι; Αυτό το σωματάκι πονάει. Πονάει όσο ένα μωρό και πρέπει να κοιμάται στα μαλακά. Να δέχεται αγκαλιές. Να είναι ζεστό το χειμώνα και δροσερό το καλοκαίρι.

Και φυσικά αν είσαι ο κλασικός χώριατος θα μου πεις εδώ ο κόσμος καίγεται θα νοιαστώ για τα σκυλιά και τα γατιά και τα πουλιά; Ρε στενόμυαλε κατάνθρωπε για το καθετί πρέπει να νοιάζεσαι. Από το δέντρο που σου δίνει οξυγόνο μέχρι και για την αραχνούλα που προσπαθεί να φτιάξει τον ιστό της στη γωνιά του σπιτιού σου. Πόσο μάλλον για τα ζώα που έχουν νοημοσύνη και μπορούν να γίνουν οι καλύτεροι σου φίλοι. Αν δεις ποτέ μωρό στο δρόμο θα το αφήσεις να πεθάνει; Γιατί να το κάνεις σε ένα ζώο που σε έχει ανάγκη, είναι μόνο, πονάει και φοβάται; Ένας σκύλος και ένα μωρό 2 χρονών περίπου έχουν την ίδια νοημοσύνη. Απλά το ένα έχει τρίχες και 4 πόδια και το άλλο μοιάζει με την άσχημη μούρη σου.


Και πριν με πεις υποκρίτρια γιατί δεν είμαι εντελώς χορτοφάγος, να σου πω ότι ούτε σένα σου ζητώ να γίνεις χορτοφάγος αν δεν επιθυμείς. Ο άνθρωπος είναι ον παμφάγο. Το παραδέχομαι. Όμως μην γίνεσαι άπληστος. Μην θες να τρως ό,τι κινείται και ό,τι αναπνέει. Και ξεκίνα να διεκδικείς. Να διεκδικείς ποιότητα ζωής γι' αυτά και για σένα. Να απαιτείς τα ζώα να μεγαλώνουν ελεύθερα με φυσικές τροφές, να μη σε νοιάζει που μπορεί για μία βδομάδα να μην βρίσκεις το κρέας που ζητάς στο σουπερμάρκετ. Να αγοράζεις μόνο προϊόντα που δεν είναι δοκιμασμένα σε ζώα. Να καταδικάζεις τις βαναυσότητες κατά των ζώων και να τις επικρίνεις όταν τις βλέπεις γύρω σου. Να μην πηγαίνεις σε τσίρκα, να καταγγέλλεις όταν ένας ζωολογικός κήπος δεν πληροί τις προδιαγραφές που πρέπει, να βοηθήσεις να εξαλειφθούν τα δεκάδες χιλιάδες αδέσποτα από τους δρόμους και να βρουν σπίτι. Να, να, να... η λίστα δεν τελειώνει και δεν σου κοστίζει ούτε ένα σεντ.

Και να σου πω γιατί πρέπει να τα κάνεις όλα αυτά; Γιατί είσαι ο Άνθρωπος και ο πλανήτης γη είναι το σπίτι σου. Τα ζώα είναι τα παιδιά σου, η φύση είναι το οξυγόνο σου. Με αυτά ξεκίνησες να υπάρχεις και από αυτά θα σταματήσεις να υπάρχεις αν δεν τα προστατεύσεις.

Δες το βίντεο με το φυλακισμένο λιοντάρι που πατάει χώμα για πρώτη φορά:
http://www.animalplanet.gr/echete-di-liontari-na-kleiafto-to-liontari-diasothike-apo-to-tsirko-dite-pos-ekane-otan-eniose-gia-proti-fora-to-grasidi-video/

Mιχάλης

Read More

Sep 22, 2015

Μόνος ή ... ελεύθερος;

Δεν υπάρχει πιο ωραίο συναίσθημα από τον έρωτα, λένε. Θα τους πιστέψω. Δεν υπάρχει πιο ωραίο συναίσθημα όμως και από το να είσαι ευτυχισμένος. Και αυτά πάνε μαζί θα μου πουν. Θα τους πιστέψω και πάλι.

Σκεφτείτε όμως πόσο πόνο προκαλεί ο έρωτας. Πόσα δάκρυα και ψυχολογικά προκαλεί.  Μετά από έναν χωρισμό ακολουθεί το κλασικό "μόνος μου ρε!" που λέμε σε φίλους, σε γνωστούς, στους εαυτούς μας τους ίδιους μπας και το εμπεδώσουμε. Τι πραγματικά εννοούμε όμως;


Κανένας δεν μπορεί να ζήσει χωρίς έρωτα, ή μάλλον μπορεί, επιβίωση λέγεται. Συχνά τον αποφεύγουμε τόσο, που μετά από ένα χωρισμό, προτιμάμε να μην ξανά ερωτευτούμε ποτέ. Το λέμε κάποιες φορές με τόση σιγουριά που φτάνουμε στο σημείο το "ποτέ" να το εννοούμε.
Λάθος! Υπάρχει μια τεράστια διαφορά στο να λέμε ότι θέλουμε να μείνουμε "μόνοι μας μετά το broke up" και στο "μόνοι για πάντα". Συναισθηματικά πάντα μιλάμε, γιατί σχέσεις χωρίς έρωτα βρίσκονται και υπάρχουν πολλές.
Σαφώς λοιπόν και χρειαζόμαστε ένα χ, ψ διάστημα για να ξανά βρούμε τον εαυτό μας και δεν θέλουμε άλλον/η να μας θυμίζει τον  προηγούμενο έρωτα. Σαφώς όμως, αφού τον ξανά βρούμε θα πρέπει να δηλώνουμε "ελεύθεροι" και όχι μόνοι!

Πολλοί άνθρωποι, αν όχι όλοι, συμπεριλαμβανομένου και εμού, όταν χωρίζουν δηλώνουν, όπως προείπα, "μόνος και πάλι!". Το ωραίο όμως και αυτό που δυστυχώς αργούμε πολλές φορές να συνειδητοποιήσουμε, είναι όταν ξεπεράσουμε τον χ, ψ πρώην πλέον, οριστικά και αμετάκλητα και μεταβούμε σε μια άλλη φάση. Γιατί η ελευθερία σημαίνει ζωή. Σημαίνει ότι ξανά γεννιέσαι από τις στάχτες σου και προχωράς. Και είσαι έτοιμος για το επόμενο βήμα, για την επόμενη σχέση. Γιατί είσαι ελεύθερος να δώσεις και να πάρεις ότι σκόπευες και στην προηγούμενη. Γιατί όταν είσαι σίγουρος ότι μάζεψες τα κομμάτια σου, θα καταλάβεις. Θα καταλάβεις ότι δεν είσαι πλέον μόνος, αλλά ελεύθερος, single βρε παιδί μου! Και θα το πεις και με περηφάνια και θα το φωνάξεις. Και θα βγεις αναμενόμενος από όλο αυτό και θα το δείξεις!

Γι αυτό σου λέω, διάλεξε γρήγορα τι προτιμάς! Μόνος ή ελεύθερος;


Δήμητρα Ζέμελη
Read More

Sep 19, 2015

Mια παλιά φωτογραφία... ότι έχει απομείνει!

Πέρασαν κιόλας 7 μήνες από τότε που συναντηθήκαμε μόνοι εμείς οι δυο; Χωρίς τρίτους και περιττούς. Χωρίς παρεμβολές. Δεν ξέρω, ίσως είναι και λιγότεροι ή περισσότεροι. Δεν μετρούσα ποτέ το χρόνο μαζί σου γιατί δεν ήξερα από που άρχιζε αυτή η σχέση και που τέλειωνε. Για σένα είχε σίγουρα τελειώσει πολύ πριν. Ίσως και να μην άρχισε καν. 

Οι ζωές μας άλλαξαν και μαζί τους τα σκηνικά και οι άνθρωποι. Για σένα η απώλεια μικρή, για μένα τεράστια. Έχασες εμένα και κέρδισες άλλα τόσα. Έχασα εσένα και έχασα άλλα τόσα. 

Και σκεφτόμουν σήμερα αν έχει απομείνει κάτι που να θυμίζει εμάς τους δυο. Μια απόδειξη που να λέει ότι κάποτε νοιαστήκαμε ο ένας για τον άλλο, ότι υπήρξαμε μαζί. 

Και τότε θυμήθηκα αυτή τη φωτογραφία. Τη μοναδική που είμαστε μαζί. Ποζάρουμε στο φακό, με κρατάς απ' τη μέση. Είμαι χαρούμενη, έχεις μια γλυκάδα στα μάτια. Δεν ξέραμε και πολύ καλά ο ένας τον άλλο τότε και τελικά ποτέ δεν μάθαμε ο ένας τον άλλο κι ας γνωριζόμαστε χρόνια. Ίσως βέβαια και να μάθαμε και γι' αυτό δεν προχωρήσαμε. Δεν ήμουν αυτό που έψαχνες, δεν ήσουν αυτό που έψαχνα, όμως χαζούλη σε αγαπούσα. Στοιχηματίζω πως καμία δεν σε ήθελε ποτέ όσο εγώ. Ακόμα σε αγαπώ κι ας φοβάμαι τόσο. Πόσο θέλω να το πιστέψεις αυτό...




Και τώρα κοιτάω αυτή τη φωτογραφία και λέω "γαμώ το ταιριάζαμε πολύ. είμαστε τόσο ωραίοι μαζί. πώς γίνεται να μην επικοινωνούσαμε; πώς γίνεται να πέρασα τόσα μαζί σου;" Είναι παλιά η φωτογραφία, όμως δεν αλλάξαμε πολύ. Πώς τα κάναμε έτσι; Θα μπορούσαμε να ήμασταν καλά μαζί. Είχαμε ακόμη τόσες στιγμές να μοιραστούμε. Γιατί γίναμε εχθροί; Γιατί δεν μιλούσαμε για να βρούμε λύσεις; Μήπως τελικά δεν υπήρχε λύση; Μήπως πρέπει να το χωνέψω ότι απλά δεν ήθελες πια;

Τώρα που την κοιτάζω καλύτερα, μοιάζουμε και λίγο. Έχουμε τα ίδια μάτια και μια κοινή φυσιογνωμία. Πάντα έλεγες ότι μοιάζουμε ως χαρακτήρες και σου απαντούσα, "καθόλου. σε πολύ λίγα πράγματα". Όμως εξωτερικά μοιάζουμε κάπως, ναι. 

Τι θα σκεφτόσουν άραγε αν έβλεπες τώρα τη φωτογραφία αυτή; Στην είχα στείλει μια φορά. Δεν την είχες και μάλλον ούτε τώρα την έχεις. Θα την έχεις σβήσει από τα αρχεία σου για να μην κρατήσεις τίποτα δικό μας. Κανένα στοιχείο που να προδίδει τι νιώθαμε κάποτε όταν συναντιόμασταν. 

Εγώ, όμως, θα την κρατήσω για πάντα στον υπολογιστή μου. Είναι ό,τι μου έχει απομείνει από μας κι ας το 'χω μόνο εγώ δεν πειράζει. Ίσως κάποτε καθίσεις δίπλα μου ξανά και τότε θα στη δείξω. Και θα τη σχολιάσεις και θα γελάμε και θα λέμε για το πως τα χρόνια περνάνε τόσο γρήγορα...

Read More

Μην ανοίγεις σε όλους τις πόρτες της ζωής σου!

Δυστυχώς και ξανά δυστυχώς, δεν πρέπει ν' ανοίγεις τις πόρτες της ζωής σου σε όλους. Φαντάσου μόνο λίγο ότι κάθεσαι σε ένα μικρό σπιτάκι όμορφο και ζεστό που κατάφερες με κόπο και δυσκολίες να κτίσεις.

Και τώρα κάθεσαι σε αυτό ασφαλής έχοντας λίγους αγαπημένους ανθρώπους, νόστιμο φαγητό έτοιμο στο τραπέζι, ηρεμία, χαρά και δημιουργικότητα. Και έξω κάνει κρύο. Πολύ κρύο και πόλεμοι ενίοτε. Κάποιοι, λίγοι, έχουν καταφέρει σαν εσένα να είναι καλά, όμως οι πολλοί είναι εκεί έξω και μάχονται μεταξύ τους για την επιβίωσή τους ή για να αποκτήσουν ακόμη περισσότερα.

Κάποιοι είναι λογικό, θα προσπαθήσουν να εισβάλουν στο δικό σου το σπίτι, να το κατακτήσουν ή να το κατοικήσουν. Κάποιοι από ζήλια, άλλοι από περιέργεια, άλλοι από απωθημένο και άλλοι απλά επειδή μπορούν. Οι πιο ύπουλοι δεν θα έρθουν με όπλα και μαχαίρια. Θα σου χτυπήσουν απλά την πόρτα. Και θα περιμένουν να τους ανοίξεις. Θα εκλιπαρούν για τη βοήθειά σου γιατί σε χρειάζονται. Εκείνη τη στιγμή μόνο εσύ μπορείς να τους βοηθήσεις και ποντάρουν στην αφέλειά σου.


Κι εσύ θα τους κοιτάξεις από το παράθυρο στην αρχή. Θα το σκεφτείς. Θα κάνουν αργά βήματα και σταθερά για να σε πλησιάσουν και σε κάποια στιγμή αδυναμίας θα τους ανοίξεις και την πόρτα. Θα τους βάλεις στο τραπέζι σου και θα τους προσφέρεις φαγητό. Θα τους δώσεις καθαρά και στεγνά ρούχα, θα συζητήσεις μαζί τους διάφορα πράγματα, θα κοιμηθείς στον καναπέ για να ξεκουραστούν στο κρεβάτι σου.

Και όταν ο καιρός περάσει και τα πάρουν όλα θα δεις ότι ζητούν συνεχώς περισσότερα. Αυτά που τους δίνεις δεν θα είναι αρκετά. Θα κάνουν συμμαχίες με άλλα σπίτια, το φαγητό που τους μαγειρεύεις κάθε μέρα πλέον δεν θα τους αρέσει και θα στο πετάνε στα μούτρα. Θα σε κατηγορούν για διάφορα και φωνάζουν. Θα προσπαθήσουν μάλιστα να σε πετάξουν έξω κι απ' το ίδιο σου το σπίτι.

Οι μεγαλύτεροι εχθροί έρχονται πάντα ντυμένοι ως φίλοι. Και πως να τους ξεχωρίσεις από τους πραγματικούς φίλους!

Αυτό το σπιτάκι που πρέπει να προστατέψεις είναι η καρδιά σου. Μην ανοίγεις τις πόρτες της ζωής σου, λοιπόν, σε όλους. Οι περισσότεροι δεν νοιάζονται. Είναι απλά περίεργοι ή ανεπανόρθωτα πληγωμένοι στην ψυχή και ψάχνουν κάποιον να τους κάνει ξανά δυνατό μονό και μόνο για να συνεχίσουν τον πόλεμο με τον εαυτό τους και τους γύρω τους. Έτσι έχουν μάθει να επιβιώνουν. Πατώντας επί πτωμάτων!
Read More

Όλα σε θυμίζουν... μικρά κι αγαπημένα!

Σάββατο πρωί... ξυπνάω, κάνω καφέ και κρατώντας τον στο χέρι, φορώντας ακόμα τη ροζ μου πυτζάμα γυρνάω στο σπίτι. Δεν είναι μεγάλο όμως είναι γεμάτο από μικρά πολύχρωμα αντικείμενα, αυτά που διαλέγαμε μαζί όταν πηγαίναμε διακοπές και όταν μετακομίσαμε εδώ.

Τα αγγίζω ένα ένα, τα παίρνω στο χέρι μου, τα βλέπω και τα επεξεργάζομαι. Το κάθε ένα από αυτά, από τους σουρεάλ πίνακες στον τοίχο μέχρι και τα βιβλία στο ράφια, έχει τη δική του μικρή ιστορία. Μία μικρή ιστορία με τους δυο μας πρωταγωνιστές. Και όλα αυτά μαζί συνθέτουν τη ζωή μας. Αυτήν που χτίσαμε λιθαράκι λιθαράκι όλα αυτά τα χρόνια, μέσα στα άσχημα και τα ωραία. 




Κάθε τι που αγγίζω σαν μαγεία μου ξυπνά τις αναμνήσεις που κρύβει μέσα του. Αυτά τα αντικείμενα έχουν κομμάτι απ' την ψυχή μας μέσα τους. Δεν μπορώ έτσι απλά να πω μια μέρα τα πετάω. Θα ήταν σαν να πετούσα κομμάτια του εαυτού μου. Και πάντα προσέχω μην τα σπάσω, γιατί το κάθε ένα που χάνεται παίρνει μαζί του και μια δική μας στιγμή, που θα ξεχαστεί για πάντα.

Την τρισδιάστατη κάρτα που γράφει "Ηome Sweet Home" την πήραμε από ένα μικρό κατάστημα με σπάνια αντικείμενα και αντίκες σε μία γραφική οδό της Βιέννης. Όλα σε εκείνο το κατάστημα μας είχαν ενθουσιάσει και μας είχαν ζεστάνει από τον κρύο καιρό της πόλης.

Το μαγνητάκι στο ψυγείο που απεικονίζει ένα πίνακα του Βαν Γκογκ. Αυτό το πήραμε από το μουσείο του ζωγράφου στο Άμστερνταμ. Θυμάμαι να σου περιγράφω με ενθουσιασμό το κάθε έργο και συ να ακούς, αλλά μην καταλαβαίνεις προς τι όλη αυτή η φασαρία και η ατέλειωτη ουρά στην είσοδο.

Τις μεγάλες εγκυκλοπαίδειες τις αγοράσαμε όταν ήμασταν ακόμη φοιτητές. Ήταν ακριβές μα τις πληρώναμε με δόσεις. Τα βράδια τις μετροφυλλούσες και μου διάβαζες διάφορες ιστορίες που έβρισκες ενδιαφέρον. Πάντα μας άρεσε η ιστορία. Είναι ένα από τα σημαντικά πράγματα που πάντα μας έδενε. 

Το μικρό γυάλινο Big Ben που οι δείχτες του δεν δουλεύουν πια, το πήραμε από το Λονδίνο, από ένα τουριστικό δρόμο που οδηγούσε στο Κοινοβούλιο, την πρώτη φορά που με επισκέφτηκες όταν σπούδαζα εκεί. Θυμάμαι περίμενα τις μέρες με ανυπομονησία να περάσουν για να σε αγκαλιάσω ξανά και να κάνουμε τις βόλτες μας σε όλη την πόλη. Όπως περιμένω και τώρα. 

Στο δωμάτιο φυλάω το πιο πολύτιμό μου αντικείμενο και δεν είναι κανένα από τα ακριβά κοσμήματα που μου έπαιρνες δώρο στις επετείους και τα γενέθλια. Είναι αυτό το χειροποίητο, μουσικό καρουζέλ με τις ροζ μπαλαρίνες που κουρδίζεις και ακούς τη "Λίμνη των Κύκνων". Την αγαπημένη μου κλασική μουσική από ένα από τα πιο όμορφα παραμύθια. Μόλις το πήρα στα χέρια μου και άκουσα την αγαπημένη μουσική, ήξερες ότι το ήθελα. Δεν είπα κάτι γιατί μου φάνηκε ακριβούτσικο, όμως εσύ το κατάλαβες και επέμενες να το πάρουμε. 

Αυτή τη μουσική ακούω κάθε βράδυ λίγο πριν κοιμηθώ, έτσι για να ξεχνάω λίγο πόσο μου λείπεις και να ξεγελάω τον πόνο της απουσίας. Την ακούω και αναπολώ τα χρόνια που πέρασαν και αναμένω τα επόμενα. Είσαι μακριά μου τώρα, όμως δεν είναι για πάντα. 

Το για πάντα χωρίς εμάς μαζί δεν μπορεί να υπάρχει. Και όλα αυτά που σε θυμίζουν, είναι γύρω μου, ζωντανά και με ταξιδεύουν κάθε βράδυ. 


Read More

Sep 12, 2015

Ένα τυπικό Σαββατοκύριακο (home alone)!

Ξυπνάς... πίνεις καφέ, τσεκάρεις τα μηνύματά σου. Ετοιμάζεσαι, πας για ψώνια στην υπεραγορά, στο mall και βουτάς σε όποιο κατάστημα βρεθεί στο δρόμο σου σαν εξαρτημένη που ψάχνει τη δόση της. Μαγειρεύεις το μεσημέρι μια σπέσιαλ συνταγή (σαν αυτές που του έκανες και σε θαύμαζε), τρως βλέποντας κάτι χαζό στην τηλεόραση, ξαπλώνεις χαζεύοντας το ταβάνι, σου έρχεται έμπνευση... γράφεις.

Κάνεις ένα μικρό διάλειμμα για το απογευματινό καφεδάκι. Δουλεύεις λίγο και ετοιμάζεσαι για την δύσκολη εβδομάδα που σε περιμένει τη Δευτέρα. Μιλάς στο τσατ με φίλες, μιας και δεν τις βλέπεις πια τόσο συχνά όσο παλιά. Είναι και σε άλλες πόλεις κάποιες όμως νιώθεις ότι πάντα εκεί για σένα. Λέτε βλακείες, κουτσομπολεύετε, ανταλλάζετε τραγούδια.

 Περνάει λίγο η ώρα. Ετοιμάζεις την μπανιέρα και το κατάλληλο κλίμα και κάνεις το καθιερωμένο σου εβδομαδίαιο αφρόλουτρο που συνοδεύεται με την εξόντωση ακόμη και της πιο μικρής τρίχας που μπορεί να υπάρχει στο σώμα σου, με μάσκα προσώπου, μαλλιών, ενυδάτωση, φρύδια, καθαρισμό, νύχια κλπ... Κάποια στιγμή τελειώνεις, στεγνώνεις και περιποιείσαι το μαλλί.

Βλέπεις το ρολόι.... η ώρα είναι 7. Μετά από όλα όσα έκανες η ώρα είναι μόνο 7. Έχεις ολόκληρη νύχτα μπροστά σου. Ευτυχώς σε λίγο θα κάτσεις στο σκάιπ για να πείτε τα νέα σας. Ανοίγεις τον υπολογιστή και περιμένεις. Σου έρχεται μήνυμα στο κινητό. Δεν μπορεί να μιλήσετε απόψε. Θα βγει με τους συγκάτοικους τους. Πρέπει να κάνουν μπόντινγκ.

Απογοητεύεσαι λίγο. Παίρνεις το αυτοκίνητο, κάνεις όλη την παραλιακή και ανάβεις κανένα τσιγάρο. Σε πιάνουν λίγο τα κλάματα για διάφορους λόγους. Θυμάσαι ακόμη και κάτι που έγινε πριν 10 χρόνια. Το μυαλό δεν πρέπει να έχει πολλή ελεύθερο χρόνο γιατί τρελαίνεται. Περνάς από τη σημείο που σου αγόραζε παγωτό. Κλαις ακόμη πιο δυνατά.


Δεν κανόνισες να βγεις γιατί έχεις βαρεθεί και τον κόσμο. Δεν έχεις καμία όρεξη να σε φλερτάρει ο κάθε βλάκας και ούτε να σε κουτσομπολεύουν. Ό,τι κι αν κάνεις βέβαια (είτε είσαι σωστή είτε όχι) θα σε κατηγορήσουν και πιθανόν να μην το εκτιμήσει κανείς. Απλά είναι θέμα επιλογής από κει και πέρα, τουλάχιστον να μην δίνεις αφορμές. Είσαι μόνη στη χώρα, ο δικός σου μακριά, είσαι νέα και όμορφη, όλοι θα βγάζουν τα δικά τους συμπεράσματα, τα οποία έχεις χεσμένα όπως και τον κόσμο.

Βέβαια τοσο ελεύθερος χρόνος σου δίνει την ευκαιρία να καλλιεργήσεις το πνεύμα σου, να εξελιχθείς να μάθεις περισσότερα πράγματα. Να κάνεις ακόμη ένα μάστερ ή και διδακτορικό (ναι τόσο χρόνο έχεις). Ε και όταν η ώρα πάει αργά θα δεις καμιά ταινία, καμιά σειρά, θα γρατσουνίσεις λίγο την κιθαρά, θα σου κάνει παρατήρηση και πάλι ο γείτονας για τις παραφωνίες σου και στο τελός θα παραιτηθείς και σε κάποια φάση επιτέλους θα σε πάρει ο ύπνος....


Εντάξει, δεν λέμε ότι κλείστηκες και σε μοναστήρι. Πας για κανένα καφές μες τον μήνα, θα κανονίσεις να δεις άτομα που έχει χρόνια και ζαμάνια να τα δεις, θα πας να μείνεις με καμιά φίλη για να κάνετε πυτζάμας πάρτυ και σπάνια κανένα κλαμπάκι με τον κολλητό σου που νιώθεις και ασφάλεια. Το τραγικό είναι ότι περνάς πολύ χρόνο με τους γονείς σου. Ποιος θα σου το παραλαλούσε ότι στα 30 σου θα έμενες πάλι με τους δικούς σου. Να τρως λουβί, μπάμιες και κολοκάσι (είτε σου αρέσει είτε όχι) να δέχεσαι τηλεφωνήματα πανικού από τη μάνα σου γιατί είναι 9 η ώρα το βράδυ (τόσο αργά) κι ακόμη να δει το αυτοκίνητό σου να εμφανίζεται από τη στροφή.

Ευτυχώς τις καθημερινές τα πράγματα είναι καλύτερα, μιας και όλη τη μέρα την περνάς στη δουλειά σου. Τα βράδια βέβαια είναι πάντα τα πιο δύσκολα, όμως μπορείς να κάνεις τάματα στην τεχνολογία που σου επιτρέπει να βλέπεις τη φατσούλα του ακόμη και αν βρίσκεται χιλιόμετρα μακριά.

Και τώρα άσε τον υπολογιστή και συνέχισε να κοιτάς το ταβάνι μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.... θα περάσει ο καιρός και θα έλθει η στιγμή που θα κοιμάστε και πάλι μαζί αγκαλιά κάνοντας αστειάκια. για λίγο... αλλά αρκεί!
Read More

10 καλλιτέχνες που επηρέασαν σημαντικά την τέχνη του 20ου αιώνα

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η τέχνη δεν μένει μόνο στα μουσεία και τις γκαλερί, αλλά επηρεάζει τη ζωή μας με διάφορους τρόπους. Ο 20ος αιώνας ήταν μία σημαντική περίοδος για την ανθρωπότητα με πολλές αλλαγές και εξελίξεις κυρίως στην τεχνολογία και η τέχνη παρακολουθούσε και ακολουθούσε τις αλλαγές αυτές. Οι πιο κάτω καλλιτέχνες ήταν αυτοί που κατάφεραν να αλλάξουν για πάντα τον τρόπο που βλέπουμε την τέχνη.


10. Andy Wahrol
O νονός της pop art έχει δημιουργήσει μερικούς από τους πιο δημοφιλείς πίνακες του αιώνα. Και ποιος δεν έχει τον γνωστό πίνακα που απεικονίζει τη Μέριλιν Μονρόε;


9. Claude Monet
Ο πασίγνωστος καλλιτέχνης έχει πιστούς ακόλουθους σε όλο τον κόσμο, τόσο άλλους καλλιτέχνες, όσο και κοινό. Ο ιμπρεσσιονισμός απέκτησε μέσα από τα έργα του άλλη διάσταση.


8. Damien Hirst
"Αγάπη του Θεού" λέγεται το πιο κάτω έργο. Ο καλλιτέχνης κατάφερε να κάνει με τα έργα του τη νεκροκεφαλή διάσημο κόσμημα στις γυναίκες, σπάζοντας τα κατεστημένα. 


7. David Hockney 
Άλλος ένας pop art καλλιτέχνης που άφησε το δικό του στίγμα στον κόσμο της τέχνης, δημιουργώντας ένα δικό του κίνημα με πολλούς ακόλουθους. 


 6. Jackson Pollock
Με μια πρώτη ματιά δεν μοιάζει καθόλου με έργο τέχνης. Τουλάχιστον όχι όπως αυτά που συνηθίσαμε να βλέπουμε στις γκαλερί. Όμως η πρωτοτυπία του να ρίχνει μπογιές σε ένα καμβά δημιούργησε την abstract τέχνη με πολλούς ακόλουθους. 


5. Mark Rothko
Ένα καλλιτέχνης μοναδικός που ξέφυγε από τα στερεότυπα της τέχνης. Δουλεύει κυρίως με σκιές, σχήματα και έντονα χρώματα.


 4. Roy Lichtenstein
4. Τα έργα του έγιναν τόσο διάσημα που στις δημοπρασίες πιάνουν εκατομμύρια. Καθόλου άσχημα για έργα εμπνευσμένα από κόμικ. 


3. Salvador Dali
Και ποιος δεν γνωρίζει τον Ισπανό καλλιτέχνη με τα χαρακτηριστικό μουστάκι; Ο πιο αντιπροσωπευτικός καλλιτέχνης του σουρεαλισμού, δημιουργεί έργα γεμάτους συμβολισμούς, βγαλμένους από ονειρικές - αλλοιωμένες φιγούρες, σοκαριστικές πολλές φορές.


2. Piet Mondrian
Τα έργα του ξεχωρίζουν αμέσως. Φωτεινά, επίπεδα χρωματιστά κουτιά, οριζόντιες και κάθετε γραμμές, τετράγωντα και ορθογώνια σχήματα.


1. Pablo Picasso
Ο πιο γνωστός ίσως ζωγράφος στον κόσμο. Είναι γνωστός κυρίως για τα έργα του που ανήκουν στο κίνημα του κυβισμού, όμως έργα του όπως η Γκέρνικα έχουν γίνει παγκόσμια σύμβολα ειρήνης. 


Read More

10 παράξενα ζώα που δεν ξέρατε ότι υπάρχουν

Αυτά τα ζώα μας εκπλήσσουν με την εμφάνισή τους, αφού συνδυάζουν πολλές φορές χαρακτηριστικά δύο ζώων σε ένα ή έχουν περίεργα χαρακτηριστικά όπως για παράδειγμα τεράστια μύτη ή αλλόκοτα χρώματα.

1. Capybara


2. Diademed Sifaka


3. Dugong


4. Gharial


5. Markhor


6. Okapi


7. Proboscis Monkey


8. Rhinoceros Horn Bill


9. Slender Loris


10. The Saiga Antelope


Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com