May 13, 2016

Μια φορά να με κοιτάξεις όπως κοίταζες αυτήν

Βγαίνω από το ντους κι εσύ ακόμη ξαπλωμένος στη μεριά σου, ακίνητoς με τα μάτια σου καρφωμένα στο κινητό που βρίσκεται στο κομοδίνο. Πάλι την σκέφτεσαι, πάλι περιμένεις μήπως σου στείλει ένα μήνυμα.

Πριν λίγο μου έκανες έρωτα και παρόλο που το σώμα σου ήταν κολλημένο στο δικό μου τα μάτια σου ήταν αλλού. Απέφευγαν ως συνήθως τα δικά μου. Και το στόμα σου απέφευγε να συναντήσει το δικό μου.

«Δε μου πολυαρέσουν τα φιλία», μου είπες μια μέρα που προσπαθούσα απεγνωσμένα να κλέψω λίγη γεύση από τα χείλη σου. Κι όμως θυμάμαι ότι αυτήν τη φιλούσες. Σε κάθε σας έξοδο δεν έχανες ευκαιρία να βάλεις τα χέρια σου πάνω της, να ακουμπήσεις στο στόμα της και να χαθείς στα μάτια της.

Σηκώνεσαι από το κρεβάτι. Δε λες κουβέντα. Πονάς και ο πόνος διαγράφεται έντονα στη στάση του σώματός σου και εκδηλώνεται με τη σιωπή σου. Εκείνη σε άφησε και σε διέλυσε. Άφησε σε μένα τα κομμάτια σου να τα μαζέψω, όμως τελικά είναι ασυμμάζευτα.


Σταμάτησα εδώ και μέρες να σε ρωτάω «τι έχεις» γιατί κουράστηκα να παίρνω για απάντηση ένα «τίποτα». Εξάλλου ξέρω. Κι ας νομίζεις εσύ ότι σε θεωρώ ένα σκληρό μαλάκα που δεν μπορεί να αγαπήσει. Αυτήν την αγάπησες. Αυτή σε έκανε συνέχεια να γελάς, σε έκανε ευτυχισμένο. Σίγουρα όταν ήσουν από πάνω της την άγγιζες τρυφερά, την φιλούσες για ώρες στο στόμα και την κοίταζες με μάτια που έσταζαν αγάπη.

Έτσι ακριβώς όπως την κοίταζες σ’ εκείνο το μπαρ που βγαίνατε και σας έβρισκα τυχαία. Ζήλευα τόσο πολύ που έβλεπα τα μάτια σου να κρέμονται από τα χείλη της. Και εκνευριζόμουν που αυτή δεν εκτιμούσε τον άνδρα που είχε δίπλα της. Πώς μπόρεσε να σε αφήσει;

Κι όμως ήξερα ότι θα σε άφηνε. Μία γυναίκα καταλαβαίνει πότε μία άλλη γυναίκα είναι ερωτευμένη. Απλά το ξέρει. Κι αυτή απλά σε χρησιμοποιούσε για να κάνει τον πρώην την να γυρίσει. Όπως εσύ χρησιμοποιείς τώρα εμένα για να την ξεχνάς για λίγη ώρα και ν’ αφήνεις πάνω στο σώμα μου τα δάκρυά σου.

Εγώ το ήξερα και περίμενα υπομονετικά. Το παραδέχομαι. Είχα σχέδιο να σε κερδίσω. Ένα σχέδιο που θα κυλούσε από μόνο του. Εκείνο το βράδυ που γύρισες μόνος σου στο μπαρ κατάλαβα ότι είχε τελειώσει. Σε πλησίασα κι εσύ αδιάφορα μου κέρασες ένα ποτό. Σε κοιτούσα όπως σε κοιτάω τώρα να καπνίζεις στη βεράντα και έψαχνα όπως ψάχνω τώρα εκείνο το γλυκό σου βλέμμα που σ' εκείνη χάριζες με τόση ευκολία.   

«Δε θα με αγαπήσεις ποτέ», σκέφτομαι. Με το πρώτο μήνυμα που θα σου στείλει θα τρέξεις και πάλι κοντά της. Μπορεί να κατάφερα να σε έχω στο κρεβάτι μου, όμως την καρδιά σου δε θα την έχω ποτέ. Είναι θέμα χρόνου να ξεγλιστρήσεις απ’ τα χέρια μου και να χαθείς απ' τη ζωή μου, κι ας προσπάθησα τόσο.

Δε θα μ’ ακουμπήσεις ποτέ όπως αυτήν, δε θα μου χαμογελάσεις ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Μα πιο πολύ πονάει που ποτέ δε θα με κοιτάξεις όπως κοίταζες αυτήν….
Reactions:

0 comments:

Post a Comment

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Νέα Κυκλοφορία βιβλίου: Λίζα η Μπαλαρίνα

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com