Aug 29, 2016

H πιο μικρή ιστορία που γράφτηκε ποτέ

"Προς πώληση: βρεφικά παπούτσια, άπανα". Αυτή είναι η ιστορία που περιγράφεται ως μία νουβέλα flash fiction γραμμένη μόνο σε 6 λέξεις στα αγγλικά (For sale: baby shoes, never worn). Στις 6 αυτές λέξεις υπάρχει η αρχή, η μέση και το τέλος. Δεν χρειάζεται κανείς να έχει πολύ μυαλό για να καταλάβει το νόημα. Η τραγικότητα του θανάτου ενός βρέφους που δεν πρόλαβε καν να φορέσει τα παπουτσάκια που του είχαν αγοράσει, αποκαλύπτεται κατά την πώληση των δεύτερων.

Η μικρή αυτή νουβέλα ανήκει στον συγγραφέα Hemingway και δημοσιεύτηκε αρχές του 20ου αιώνα σε εφημερίδα και ήταν μία διαφήμιση που τράβηξε κατά πολύ το ενδιαφέρον στους αναγνώστες και τους ξάφνιασε με την τραγικότητα του περιεχομένου της.


Read More

Aug 28, 2016

Abodé: Tο νέο στέκι του Θησείου

Το Abodé , το όνομα του οποίου αποτελείται από ένα έξυπνο λογοπαίγνιο μιας και βρίσκεται στην Πλατεία Ασωμάτων, αποτελεί το νέο cozy στέκι του Θησείου. Μόλις λίγα μέτρα από τον ηλεκτρικό σταθμό, ξεπροβάλει με  στυλ και σε καλεί να δροσιστείς με τη διάσημη πλέον σπιτική λεμονάδα του.


Και δεν είναι μόνο η λεμονάδα που απέκτησε φήμη σε όλη την Αθήνα, αλλά και οι χειροποίητες πίτσες με πρωτότυπους συνδυασμούς γεύσεων.  Όμως τα γευστικά παιχνίδια στο Abodé  δεν τελειώνουν εδώ… Ακολουθεί ένας ξέφρενος κατάλογος με τα πιο ευφάνταστα κοκτέιλ.
(Δοκίμασε Phenergan, εγγύηση) Urban και Tolerant mentality, και σίγουρα θα ικανοποιήσεις τον ουρανίσκο σου!


Το Abodé είναι το κατάλληλο μέρος για να αράξεις από το πρωί ως το βράδυ και να πιεις τον καφέ σου.
Συνδυάζει το street culture, αφού είναι μοναδικό πέρασμα, αλλά και την art street άποψη.
Τα μουσικά events έχουν καθιερωθεί με Snooky και Kiko στα decks ενώ παρελαύνουν και πλήθος καταξιωμένων   dj΄s τις άλλες ημέρες.
Στο Abodé συχνά θα συναντήσεις εκθέσεις διαφόρων μορφών τέχνης και παρουσίαση νέων καλλιτεχνών, αφού μόνο με την τέχνη η ζωή είναι υποφερτή για να παραφράσουμε το Μεγάλο Νίτσε.
Το music-space.gr εντυπωσιάστηκε, εσείς ακόμα να το επισκεφτείτε;

Διεύθυνση: Ερμού και Αγ.Ασωμάτων 3
Τηλέφωνο: 21 0331 3816
Read More

Aug 26, 2016

Έχω ακόμη τις όμορφες στιγμές μας

Έφυγες τόσο ξαφνικά εκείνη την ημέρα που δεν πρόλαβα να κρατήσω τίποτα για μένα. Ούτε καν οι λιτές απαντήσεις και οι δικαιολογίες που έδωσες δεν ήταν αρκετές για να καλύψουν τα μεγάλα ερωτηματικά μου. 

Περίμενα ότι θα ήταν ακόμη ένας καβγάς. Ότι κάποια στιγμή, όταν τα νεύρα θα περνούσαν, θα επέστρεφες. Όμως, αυτή τη φορά ήταν αλλιώς. 

Ακόμη περιμένω. Μετά από τόσο καιρό. Τα ίδια παράπονα και οι ίδιες απορίες ξαπλώνουν κάθε βράδυ μαζί μου και με στοιχειώνουν. Κάθε μήνυμά μου πέφτει στο κενό. Είναι λες και δεν υπήρξα στη ζωή σου ποτέ. Είναι λες και θέλησες να με χιλιοκλειδώσεις μια και καλή στο παρελθόν και να μην έχεις τίποτα που να με θυμίζει. 



Έτσι δεν χωρίζουν, όμως, οι άνθρωποι; Έτσι πρέπει να χωρίζουν για να μπορούν να προχωρήσουν; Μια και έξω; Κι αυτοί που μένουν πίσω; Πώς βρίσκουν τη δύναμη να προχωρήσουν; Δεν αξίζουν για όλα όσα έδωσαν και τον χρόνο που αφιέρωσαν, κάποιες απαντήσεις;

 Όσες κι αν ήταν οι σκέψεις, όσο μεγάλος κι αν ήταν ο πόνος που έβγαζε μία μπόχα προδοσίας, έπρεπε να ψάξω να βρω τι άφησες πίσω σου εκείνη τη μέρα που έφυγες. Κάτι που δεν μπόρεσες να κουβαλήσεις μαζί με τα πράγματά σου, κάτι που δεν θα μπορούσες ποτέ να μου πάρεις όσες φορές κι αν μπλόκαρες τον αριθμό μου, όσες φορές κι αν σκότωνες όσα ένιωθα για σένα με την αδιαφορία σου. 

Κι ένα βράδυ το βρήκα. Όχι, δεν ξέχασες τίποτα δικό σου μέσα στα συρτάρια. Kανένα δικό σου αντικείμενο, κανένα δαχτυλικό αποτύπωμα και η μυρωδιά της κολόνιας σου που τόσο λάτρευα κι αυτή είχε εξανεμιστεί. Βρήκα κάτι άπιαστο, κάτι που κανένα αντικείμενο δεν μπορεί να αντικαταστήσει. 

Τις όμορφες μας αναμνήσεις. Αυτές που είχαν αλλοιωθεί σαν νερομπογιές από τα δάκρυα. Θυμήθηκα ξανά τα πάντα από την αρχή. Τα έπιανα ένα ένα, από εκείνη την πρώτη στιγμή που οι ματιές μας συναντήθηκαν. Κι όταν μία δική μας όμορφη στιγμή ερχόταν στο μυαλό μου κομμάτια σκορπισμένα, δεν την άφηνα έτσι διαλυμένα. Έβρισκα τα κομμάτια και τα ένωνα σαν παζλ κι έτσι μπορούσα να μας δω καθαρά. 

Εκεί μέσα στο μυαλό μου δεν μπορείς να επέμβεις. Και αλήθεια δεν αλλοιώνω ούτε μία σου λέξη. Δεν φαντάζομαι τα πράγματα όπως θα ήθελα να είναι ή στην καλύτερή τους εκδοχή. Τα θυμάμαι γι' αυτό που ήταν, όπως ακριβώς τα ζήσαμε. Πιάνω τον εαυτό μου να γελά, να κλαίει, όμως ποτέ δεν φοβάται. Δεν φοβάται πια ότι θα χαλάσεις ξαφνικά την πιο ωραία μας στιγμή. Εκεί στο μυαλό μου δεν έχεις αυτή τη δύναμη. Δεν μπορείς να μου θυμώσεις, να με πληγώσεις, να με αφήσεις. 

Σε όλες τις όμορφες μας στιγμές ήσουν πιο παρόν και από μένα. Τώρα όλα μου τα ερωτήματα βρίσκουν σιγά σιγά απαντήσεις γιατί βλέπω τη ζωή μας καθαρά, σαν θεατής. Όχι σαν σκηνοθέτης που μπορεί να πειράξει το σενάριο και τη σκηνή. Βλέπω ότι κάπου με αγάπησες, όχι όμως αρκετά για να μείνεις, όχι αρκετά για να μη βάλεις άλλη στο κρεβάτι σου.

Έχω, λοιπόν, ακόμη τις αναμνήσεις μου και είναι αρκετές για να μπορώ να βγάζω τα δύσκολα βράδια. Αυτές είναι αληθινές και κανείς δεν μπορεί να τις πάρει από μένα. Και όλες μου φωνάζουν ότι έστω και για λίγο κάποτε μ' αγάπησες.
Read More

Aug 21, 2016

Το ναυάγιο της Ζακύνθου

To Ναυάγιο, όπως αποκαλείται, της Ζακύνθου, είναι ένα ναυάγιο πλοίου που ξεβράστηκε σε μια απομονωμένη παραλία της Ζακύνθου, και σήμερα αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέροντα αξιοθέατα του νησιού. Το ναυάγιο συνέβη το 1980, όταν το πλοίο "Παναγιώτης" , το οποίο ανήκε σε έναν Κεφαλονίτη υπήρχε η πληροφορία για πολλά χρόνια πως, μετέφερε παράνομα τσιγάρα, από την Τουρκία σε διεθνή ύδατα, όπου θα τα πουλούσε σε προσυμφωνημένο σημείο.



Το πλοίο, ωστόσο, λόγω εξαιρετικά δυσμενών καιρικών συνθηκών και χαλασμένης μηχανής, βρέθηκε εκτός πορείας και σύντομα έπεσε στα βράχια της βορειοδυτικής πλευράς της Ζακύνθου. Μέχρι τότε, η παραλία ονομαζόταν Άγιος Γεώργιος.

Ο καπετάνιος Χαράλαμπος Κομποθέκρας - Κοτσορός και το πλήρωμα ήταν επίσης από την Κεφαλονιά, ενώ το -κατά δήλωση τού καπετάνιου- εσφαλμένα θεωρούμενο ως παράνομο φορτίο συνόδευαν κάθε φορά και δύο Ιταλοί λαθρέμποροι, οι οποίοι και επέβλεπαν την παράδοση. Τους ισχυρισμούς αυτούς κατέρριψε στην ιστοσελίδα του ο ίδιος ο καπετάνιος παρουσιάζοντας τα πρακτικά των δικών.


Στην αρχή οι κάτοικοι είχαν θορυβηθεί εξαιτίας της περιβαντολλογικής καταστροφής που πίστευαν πως θα δημιουργούσε το συγκεκριμενο καράβι με το φορτίο του, και κατ επέκταση και στον τουρισμό του νησιού. Όμως λίγο καιρό μετά αποτέλεσε πόλο έλξης για τουρίστες εγχώριους και μη. Δεν είναι τυχαίο πως διεθνείς εφημερίδες την συγκαταλέγουν μέσα στις 23 ομορφότερες παραλίες του κόσμου.

Σήμερα, το ναυάγιο έχει προσαράξει στο κέντρο μιας απρόσιτης παραλίας, με αμμοχάλικο την οποία μπορεί να επισκεφθεί κανείς μόνο δια θαλάσσης και ελικοπτέρου καθώς είναι ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα του νησιού. Χάρις στο δύσβατο της περιοχής, τα νερά της παραμένουν κρυστάλλινα και διάφανα μέχρι και σήμερα.




Τρόποι επίσκεψης
Το Ναυάγιο μπορεί να είναι δύσβατο, όμως, οι μικρές κρουαζιέρες που γίνονται καθημερινά στη Ζάκυνθο και κάνουν τον περίπλου του νησιού, με αφετηρία, είτε το λιμάνι της πόλης της Ζακύνθου, είτε τις Αλυκές, είτε τον κόλπο του Λαγανά, είτε το λιμανάκι του Πόρτο Βρώμη (που είναι και η πιο σύντομη διαδρομή)[2], κάνουν την παραλία προσιτή στον καθένα. Ωστόσο, η παραλία του Ναυαγίου μπορεί να προσεγγισθεί και οδικώς, καθώς βρίσκεται σχετικά κοντά στο χωριό της Αναφωνήτριας, 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του νομού. Για όσους θέλουν δουν την παραλία από ψηλά, πρέπει να φτάσουν μέχρι το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου των Γκρεμνών. Κάτω από το μοναστήρι υπάρχει μια σιδερένια εξέδρα που βρίσκεται κυριολεκτικά στον αέρα, με θέα παραλία και τις γύρω ακτές.



Tips
Πολλοί επισκέπτες που πήγαν στην παραλία σε high season εποχή, όπως τον Αύγουστο παραπονέθηκαν ότι τα καράβια και οι άνθρωποι εκεί ήταν τόσοι πολλοί, που δεν κατάφεραν να απολαύσουν το κολύμπι και να δουν τον χώρο όπως επιθυμούσαν. Για να απολαύσει κανείς τη φύση και τη θάλασσα ίσως να πρέπει να επισκεφθεί το ναυάγιο κάποια άλλα εποχή, μιας και ο χώρος είναι μικρός.

Επίσης, προτείνεται στους επισκέπτες προτού πάρουν το καράβι για να επισκεφθούν την απόμερη παραλία να ελέγξουν τον καιρό και τους ανέμους, μιας και το ταξίδι μπορεί να γίνει πολύ δύσκολο, ειδικά για όσους ζαλίζονται εύκολα. 

Πηγή: wikipedia, tripadsivor
Eυχαριστούμε την Άνθη Βλάχου για τις φωτογραφίες
Read More

Aug 20, 2016

Οδυσσέας Ελύτης, Ο Αύγουστος


Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά

Κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά

Αύγουστε μήνα και Θεέ σε σέναν ορκιζόμαστε

Πάλι του χρόνου να μας βρεις στο βράχο να φιλιόμαστε

Απ΄την Παρθένο στον Σκορπιό χρυσή κλωστή να ράψουμε

Κι έναν θαλασσινό σταυρό στη χάρη σου ν΄ανάψουμε

Ο Αύγουστος ελούζονταν μες στην αστροφεγγιά

Κι από τα γένια του έσταζαν άστρα και γιασεμιά.



       (Τα Ρω του Έρωτα, Ο. Ελύτης, εκδ. Ίκαρος)
Read More

Aug 19, 2016

O Cooper ψάχνει σπίτι και στέλνει σε όλους μας ένα γράμμα

Είμαι ο Cooper,
Είμαι μόλις 1 χρόνου και μόλις 9kg. Όταν γεννήθηκα είχα ένα σπίτι, μία οικογένεια. Τουλάχιστον έτσι νόμιζα. Αν και κανείς δεν αφιέρωνε χρόνο να παίξει μαζί μου, εγώ όλους τους αγαπούσα και τους έκανα ναζάκια κάθε φορά που μου έφερναν φαγητό. Έχω γαλάζια μάτια και καφέ με άσπρο τρίχωμα. Για όσους θέλουν να μάθουν δεν είμαι κάποιας ράτσας, όμως και πάλι δε με βρίσκετε πολύ όμορφο;
Δεν ξέρω γιατί και τι έκανα λάθος, όμως, λίγο πριν πάνε διακοπές οι δικοί μου άνθρωποι με εγκατέλειψαν. Τους ακολούθησα πιστά όπως πάντα, νόμιζα ότι πηγαίναμε βόλτα. Όμως, αυτοί με παρέδωσαν σε κάποιον άγνωστο και δεν επέστρεψαν ποτέ. Έμεινα εκεί να περιμένω, όμως τίποτα. Μετά από μέρες κατάλαβα ότι δε θα ξαναρθούν.
Κάποιες καλές κυρίες ήλθαν και με πήραν σε ένα χώρο που μοιάζει με φυλακή. Όμως, με αγαπάνε. Κλαίω όλη μέρα γιατί νιώθω φόβο και μοναξιά. Η ζέστη δεν αντέχεται. Όμως, μόλις τις δω κουνάω χαρούμενα την ουρά μου και παίζω μαζί τους κρυφτό και άλλα παιχνίδια.
Δε θέλω να περάσω άλλες νύχτες μόνο στο κλουβί. Δεν ξέρω πόσο ακόμη θ' αντέξω. Θέλω μία οικογένεια που θ' ανοίξει το σπίτι της για μένα. Έχω τόση αγάπη να δώσω. Αγαπώ πολύ τα παιδιά και όλα τα ζώα.
Περιμένω κάθε μέρα για τον άνθρωπό μου...
Είμαι ο Cooper, ένα σκυλάκι χωρίς οικογένεια που φοβάται τη μοναξιά...


Αν θέλετε να γίνετε η νέα οικογένεια του Cooper, επικοινωνήστε μαζί μας με μήνυμα.

Read More

Aug 14, 2016

Ποιο ήταν το "θηρίο" στο οποίο αναφερόταν ο αριθμός 666;

Στα χειρόγραφα της Αποκάλυψης αναφέρεται συχνά ένα θηρίο το οποίο θα έλθει στη Γη ως ο Αντίχριστος για να κατασπαράξει τον κόσμο. Οι πρωτοΧριστιανοί οι οποίοι φοβούνταν να λένε ακόμη και το όνομα αυτού του τέρατος, αναφέρονταν σε αυτό με ένα πολύ γνωστό αριθμό: 666. Τα τρία εξάρια ήταν το κωδικοποιημένο όνομα του μεγάλου θηρίου, που οι Χριστιανοί φοβούνταν τόσο. 


Ποιο ήταν όμως τελικά το τέρας αυτό; Και γιατί οι Χριστιανοί τον φοβούνταν; Μία Ιστορικός των Πρωτοχριστιανικών Χρόνων, ανέπτυξε μία πρόσφατη θεωρία όπου υποστηρίζει ότι το τέρας αυτό ήταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρωνας. 

Ο Νέρωνας κυβερνούσε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία από το 37 - 68 μ.Χ. και μισούσε θανάσιμα τους Χριστιανούς, τους οποίους εκδίωξε με σθένος. Οι Χριστιανοί πέρασαν πολλά βασανιστήρια την εποχή που ο ίδιος κυβερνούσε. Μάλιστα, όταν μία μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε σχεδόν όλη τη Ρώμη, την οποία πιστεύεται ότι ο ίδιος έβαλε, κατηγόρησε τους Χριστιανούς. Για να τους τιμωρήσει, μάζεψε μεγάλο αριθμό αυτών στη σημερινή Πλατεία Πετρούπολης και τους έκαψε πάνω σε σταυρούς. Μάλιστα, πιστεύεται ότι ο Νέρωνας ήταν αυτός που κρέμασε ανάποδα σε σταυρό και βασάνισε θανάσιμα τον Απόστολο Πέτρο, ιδρυτή της Εκκλησίας.

Οι Χριστιανοί λοιπόν, είχαν πολλούς λόγους να μισούν και να φοβούνται τον τρελό αυτοκράτορα, ο οποίος δολοφόνησε τις δύο συζύγους του και πολλούς υπηκόους της αυτοκρατορίας του για ασήμαντους λόγους και γενικά ζούσε μία άσωτη, για τους Χριστιανούς, ζωή. 

Πώς, όμως, φτάσαμε στη θεωρία του να συνδέεται ο Νέρωνας με τον αριθμό 666; Στα εβραϊκά, κάθε γράμμα αντιπροσωπεύει ένα αριθμό. Αν προσθέσει κανείς τα γράμματα από το όνομά του "Καίσαρ Νέρων", θα έχει τον αριθμό 666. Στα χειρόγραφα της Αποκάλυψης αναφέρεται ακόμη ένας αριθμός στο θηρίο, ο 616. Αν προσθέσει κανείς στα λατινικά, αυτή τη φορά, τα γράμματα από το όνομα "Καίσαρ Νέρων", θα καταλήξει και πάλι σε αυτό τον αριθμό. 

Ίσως αυτή η Ιστορικός να έλυσε το μυστήριο του αριθμού 666, αφού οι Χριστιανοί φοβούνταν τον αυτοκράτορα Νέρωνα ακόμη και μετά το θάνατό του και δεν τολμούσαν να αναφέρουν το όνομά του. Ίσως όμως, να είναι μία ακόμη θεωρία που κάνει γενικά στην ιστορία του Χριστιανισμού ως θρησκεία, πολύ ενδιαφέρουσα.

Read More

Aug 13, 2016

Η περιφραστική πέτρα - Κική Δημουλά

Μίλα.
Πὲς κάτι, ὁτιδήποτε.
Μόνο μὴ στέκεις σὰν ἀτσάλινη ἀπουσία.
Διάλεξε ἔστω κάποια λέξη,
ποὺ νὰ σὲ δένει πιὸ σφιχτὰ
μὲ τὴν ἀοριστία.
Πές:
«ἄδικα»,
«δέντρο»,
«γυμνό».
Πές:
«θὰ δοῦμε»,
«ἀστάθμητο»,
«βάρος».
Ὑπάρχουν τόσες λέξεις ποὺ ὀνειρεύονται
μιὰ σύντομη, ἄδετη, ζωὴ μὲ τὴ φωνή σου.

Μίλα.
Ἔχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας.
Ἐκεῖ ποὺ τελειώνουμε ἐμεῖς
ἀρχίζει ἡ θάλασσα.
Πὲς κάτι.
Πὲς «κῦμα», ποὺ δὲν στέκεται.
Πὲς «βάρκα», ποὺ βουλιάζει
ἂν τὴν παραφορτώσεις μὲ προθέσεις.

Πὲς «στιγμή»,
ποὺ φωνάζει βοήθεια ὅτι πνίγεται,
μὴν τὴ σῴζεις,
πὲς
«δὲν ἄκουσα».

Μίλα.
Οἱ λέξεις ἔχουν ἔχθρες μεταξύ τους,
ἔχουν τοὺς ἀνταγωνισμούς:
ἂν κάποια ἀπ᾿ αὐτὲς σὲ αἰχμαλωτίσει,
σ᾿ ἐλευθερώνει ἄλλη.
Τράβα μία λέξη ἀπ᾿ τὴ νύχτα
στὴν τύχη.
Ὁλόκληρη νύχτα στὴν τύχη.
Μὴ λὲς «ὁλόκληρη»,
πὲς «ἐλάχιστη»,
ποὺ σ᾿ ἀφήνει νὰ φύγεις.
Ἐλάχιστη
αἴσθηση,
λύπη
ὁλόκληρη
δική μου.
Ὁλόκληρη νύχτα.

Μίλα.
Πὲς «ἀστέρι», ποὺ σβήνει.
Δὲν λιγοστεύει ἡ σιωπὴ μὲ μιὰ λέξη.
Πὲς «πέτρα»,
ποὺ εἶναι ἄσπαστη λέξη.
Ἔτσι, ἴσα ἴσα,
νὰ βάλω ἕναν τίτλο
σ᾿ αὐτὴ τὴ βόλτα τὴν παραθαλάσσια.


Read More

Ένα τσουβάλι στον ώμο γεμάτο ανθρώπους

Ξεκινάς με ένα τσουβάλι γεμάτο ανθρώπους.
Άνθρωποι που αποκαλείς γνωστούς, φίλους, συμφοιτητές, συνάδελφους, κολλητούς, γείτονες, συμμαθητές. Πόσο γεμάτη ζωή με τόσους ανθρώπους, σκέφτεσαι και χαμογελάς αθώα.
Προχωράς δυο βήματα και νιώθεις πως το τσουβάλι σα να έχει ελαφρύνει. Ανοίγεις και βλέπεις πως κάποιοι λείπουν, πως κάποιοι έχουν φύγει ή τους έχεις διώξει και εσύ. Όχι μην ανησυχείς δε σε κακολογούν, ούτε τους κακολογείς, απλά έτσι είναι οι άνθρωποι, απλά χάνονται, απλά δε συνεχίζουν, απλά δεν ταιριάζουν. Κλείνεις το τσουβάλι ανέκφραστα, έχεις τόσους πολλούς που δε σε νοιάζει.
Προχωράς άλλα τρία βήματα. Κοντοστέκεσαι ξάφνου. Σα να έχει ελαφρύνει και άλλο το άτιμο. Το ανοίγεις και τι να δεις… Ούτε οι μισοί. Μα σαν να προστέθηκαν και κάποιοι άλλοι, λίγοι, όχι πολλοί. Μα τι στην ευχή; Εσύ θα έπαιρνες όρκο ότι κάποιοι θα ήταν μέσα και κάποιοι άλλοι δε θα έμπαιναν ποτέ. Κλείνεις συλλογισμένος το τσουβάλι και προχωράς άλλα τέσσερα βήματα.
Μα το τσουβάλι το νιώθεις πιο ελαφρύ από ποτέ, επικίνδυνα ελαφρύ θα έλεγε κανείς. Σταματάς να δεις μήπως τρύπησε το τσουβάλι και άδειασε μονομιάς, αλλά μια χαρά το βλέπεις. Ξεμπλέκεις τα δεμένα κορδόνια του και κοιτάς μέσα. Μα τους εκατό κλέφτες σκέφτεσαι, τι έχει γίνει; Που εξαφανιστήκαν όλοι; Ψάχνεις εδώ, ψάχνεις εκεί, λίγους νοματαίους βλέπεις.
Προχωράς άλλο ένα βήμα μικρό, όχι μεγάλο και πλέον είσαι σίγουρος ότι το τσουβάλι έχει τρυπήσει. Το κοιτάς από κάτω και όντως είναι τρύπιο. Αναθεματίζεις για ώρα από εδώ και εκεί, μέχρι που προσέχεις πως κάποιοι λίγοι έχουν γαντζωθεί τριγύρω και με κόπο κρατιούνται, αλλά δεν παραιτούνται. Δεν είναι πολλοί. Μια χούφτα άνθρωποι, οι δικοί σου άνθρωποι.
Τους κοιτάς και τους αναγνωρίζεις. Είναι αυτοί που και η απουσία τους καμιά φορά ήταν ορατή μόνο στο μάτι, γιατί ήξερες πως είναι κάπου στο εκεί. Είναι αυτοί που και στο δικό τους τρύπιο τσουβάλι της φιλίας, είσαι αυτός που γαντζώθηκε, που δεν παραιτήθηκε. Μπαλώνεις χαρούμενος το τσουβάλι, το ρίχνεις στις πλάτες και το προσέχεις σαν τα μάτια σου. Δε φοβάσαι πια μήπως αδειάσει, αλλά μήπως και γεμίσει, γιατί επιτέλους νιώθεις πιο γεμάτος από ποτέ.
Και αν σου πουν πως φταις εσύ που τους έβαλες όλους στο ίδιο τσουβάλι, να τους πεις πως το τσουβάλι της φιλίας χωράει πολλούς μα στο τέλος κρατάει λίγους.
Τάμι Γκεκτσιάν
Read More

Aug 12, 2016

Μία καλοκαιρινή νύχτα

Ποτέ δεν αγάπησες τις καλοκαιρινές νύχτες μου είπες, μια νύχτα που πλησίαζε καλοκαίρι. Μία από αυτές ήταν και που σε γνώρισα σ’ ένα beach party φιλικό. Ήσουν σκυφτός και λιγομίλητος κι εγώ σου φώναζα να μπεις μαζί μας στο νερό. Όλα εκείνα τ’ αστέρια στον ουρανό σου έφερναν βαριά μελαγχολία έλεγες κι εγώ γελούσα. «Πώς μπορεί κάποιος να βλέπει κάτι τόσο όμορφο και να πενθεί αντί να γιορτάζει»;


Έτσι, έμαθες ν’ αγνοείς τον καλοκαιρινό βραδινό ουρανό όπως και κάθε αίσθημα που έφερνε λίγη χαρά στα σωθικά σου. Τον προτιμούσες συννεφιασμένο και θυμωμένο τον ουρανό, έτσι όπως ήταν και το βλέμμα σου.

Κι από τότε έβαλα πείσμα να σε κάνω ν’ αγαπήσεις την καλοκαιρινή νύχτα, ν’ αγαπήσεις εμένα. Σε τραβούσα από το χέρι σε απόμερες παραλίες και ψηλά σημεία για να βλέπεις το φεγγάρι από κοντά. Περίμενα ένα αστέρι να πέσει για να κάνουμε ευχή, μα ποτέ δεν πίστεψες στις ευχές. Ποτέ δεν πίστεψες στα θαύματα κι ήταν γύρω μας τόσα πολλά. Ένα από αυτά ήμασταν κι εμείς.

Κι ένα αυγουστιάτικο βράδυ, ένα από αυτά που ο ουρανός έβρεχε Περσείδες με φίλησες χωρίς να σε νοιάζει που η νύχτα μας σκέπαζε και ο ιδρώτας μας έλουζε. Κι έπειτα γίναμε ένα και μου είπες πώς οι καλοκαιρινές νύχτες είναι μελαγχολικές μόνο όταν της ζεις μόνος. Όπως και τα ηλιοβασιλέματα και κάθε τι ωραίο στον κόσμο αυτό, μοιάζει άβολο όταν δεν το μοιράζεσαι με κάποιον που αγαπάς

Και σου υποσχέθηκα μπροστά από ένα αστέρι που πέθαινε, με ένα φιλί στο μέτωπο, ότι όλες πλέον οι καλοκαιρινές σου νύχτες θα είναι όμορφες γιατί θα τις περνάς μαζί μου.


Read More

Σ' έσβησα και άδειασα

Ποτέ δεν ήθελα να το παραδεχτώ, μα ήσουν τελικά για μένα αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν πραγματική αγάπη. Τώρα, τώρα πια το δέχομαι κι ας μην έχει καμία σημασία. Γιατί είσαι πια στο παρελθόν, μία εικόνα που μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο άσχημη όπως αυτός ο πίνακας του Ντόριαν Γκρέι. Μόνο εκεί ανήκεις κι εκεί κατάφερα να σε κλείσω για πάντα αυτή τη φορά, χωρίς να ρίξω ούτε ένα δάκρυ. 

Αυτή τη φορά τα λόγια σου ήταν ασήκωτα και ειπώθηκαν την πιο ακατάλληλη στιγμή. Κατάλαβα ότι ήθελες εσκεμμένα να με βλάψεις, να με πληγώσεις, απλά και μόνο για να θρέψεις τον θιγμένο σου εγωισμό. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ένας άνδρας σαν κι εσένα, έψαχνε επιβεβαίωση στο πρώτο εύκολο κρεβάτι. Ποτέ δεν κατάλαβα πώς γεννήθηκαν τόσα κόμπλεξ που γίνονταν δράκοι για να με κατασπαράξουν.


Αυτή τη φορά όμως δεν κατάφερες να με βλάψεις. Απέτυχες! Κατάφερες μόνο να πετύχεις, αυτό που πάλευα εδώ και καιρό. Να σε σβήσω από μέσα μου. Να μου είναι εύκολο να μη σου στέλνω ούτε ένα μήνυμα. Να μη με νοιάζει αν θα σε δω και πότε. Να μη με ενδιαφέρει η καλοστημένη ζωούλα σου. Δε με νοιάζει τι κάνεις πια και ποιους έχεις γύρω σου. Δεν τρέφω για σένα κανένα φιλικό αίσθημα, παρά μόνο αδιαφορία. Ούτε καν θυμώνω. Ούτε καν σε μισώ.

Έχω σβήσει όλα μου τα αισθήματα για σένα και κατάλαβα ότι έπιαναν πολύ τόπο μέσα μου. Κατάλαβα ότι όλη η ζωή μου στηριζόταν στο αν θες να μου μιλήσεις, στο πότε θα σε δω, στο τι θα μου πεις, στις καληνύχτες και στις καλημέρες σου. Άδειασε το παρόν, άδειασε και το μέλλον μου. Άδειασα μέσα μου γιατί εσύ δεν υπάρχεις πια εκεί και δεν ξέρω πώς να με ξαναγεμίσω. Ψάχνω για έμπνευση, ψάχνω για έντονα αισθήματα, ψάχνω για κάτι που θα με κρατά σε εγρήγορση όπως εσύ. Ένα μεγάλο κενό...

Όμως, δεν τα βάζω κάτω. Κάποια στιγμή θα μπορέσω να πάρω τον υπολογιστή και θα γράψω τα πιο viral άρθρα χωρίς να υπάρχεις ούτε σε μία λέξη. Κάποια στιγμή θα κλαίω και θα γελάω το ίδιο δυνατά όπως έκανα για σένα. Θα περιμένω με την ίδια ανυπομονησία για κάτι όπως περίμενα εσένα και θα νευριάζω το ίδιο έντονα όπως νευρίαζα μαζί σου.

Άδειασα από σένα για να μη σε αφήσω να με πληγώσεις ποτέ ξανά και άδειασα ολόκληρη. Τελικά μαλάκα σε αγάπησα, όμως αυτοί που αγαπάμε δε σημαίνει ότι είναι και οι άνθρωποί μας. Εσύ δεν ήσουν...
Read More

Περσείδες: Δεν είναι αστέρια, είναι κομμάτια από κομήτη

Οι Περσείδες είναι βροχή διαττόντων (μετέωρα ή πεφταστέρια όπως είναι κοινώς γνωστά στην παράδοση, τα οποία, σύμφωνα με την λαϊκή δεισιδαιμονία, όταν τα βλέπεις να πέφτουν μπορείς να κάνεις μια ευχή που θα πραγματοποιηθεί). Ονομάστηκαν έτσι από τον αστερισμό του Περσέα.


Στην πραγματικότητα δεν είναι αστέρια που «πέφτουν». Πρόκειται για μικρά κομμάτια (μέχρι και σε μορφή σκόνης) τα οποία είναι απομεινάρια του κομήτη Σουίφτ-Τάτλ (109P/Swift-Tuttle) και όταν εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης με τεράστιες ταχύτητες καίγονται εξαιτίας της τριβής με την ατμόσφαιρα μέσα σε δευτερόλεπτα. Όποια από αυτά είναι αρκετά μεγάλα ώστε να φτάσουν στην επιφάνεια της Γης ονομάζονται μετεωρίτες, ενώ όσα είναι τόσο λαμπρά που φαίνονται να σχίζουν τον ουρανό ονομάζονται βολίδες. Συνήθως στο μέγιστο της βροχής πέφτει ένα μετέωρο το λεπτό. Ονομάζονται Περσείδες, επειδή το ακτινοβόλο σημείο τους προβάλλεται στον αστερισμό Περσέα, φαίνεται δηλαδή σαν να έρχονται από την κατεύθυνση αυτή.

Το μεγαλύτερο μέρος του υλικού αυτού από τον κομήτη Σουίφτ-Τάτλ περιπλανάται στον διαπλανητικό χώρο εδώ και χίλια περίπου χρόνια αφότου εγκατέλειψε τον κομήτη. Υπάρχει ωστόσο και μία σχετικώς νέα συνιστώσα, μία λωρίδα υλικού που αποσπάσθηκε από τον κομήτη το έτος 1862. Ο ρυθμός των μετεώρων όταν η Γη συναντήσει αυτή την, πυκνή ακόμα, λωρίδα είναι πολύ υψηλότερος από ό,τι κατά την υπόλοιπη βροχή.


Αναφέρονται παρατηρήσεις των Περσείδων εδώ και περίπου 20 αιώνες, με αρχαιότερη αναφερόμενη από την Άπω Ανατολή. Μία λαϊκή ονομασία της βροχής αυτής σε Ρωμαιοκαθολικές χώρες είναι «Δάκρυα του Αγίου Λαυρεντίου», καθώς στις 10 Αυγούστου τιμάται η μνήμη του μαρτυρίου του.

Η αρχή της βροχής είναι ορατή από τα μέσα Ιουλίου κάθε χρόνο, με την κορύφωση μεταξύ 9 και 14 Αυγούστου, οπότε ο ρυθμός των μετεώρων φθάνει τα 60 και πλέον ανά ώρα. Εξαιτίας της τροχιάς του κομήτη, από την οποία εξαρτάται η θέση του ακτινοβόλου σημείου, οι Περσείδες παρατηρούνται κυρίως να διασχίζουν το Βόρειο Ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας. Καθώς συμβαίνει με όλους τους διάττοντες αστέρες, ο ρυθμός τους μεγιστοποιείται κατά το χρονικό διάστημα αμέσως πριν την αυγή. Το 2009, ο μέγιστος Ζενίθιος Ωριαίος Ρυθμός προβλέφθηκε σε περίπου 120.

Πηγή: wikipedia
Read More

Aug 11, 2016

Πόσοι θα 'ρθουν όταν εσύ δε θα μπορείς να πας;

Καθηλωμένη στο κρεβάτι για μία βδομάδα, με μοναδική βόλτα της ημέρας αυτήν που φθάνει μέχρι τον καναπέ του σαλονιού.

Ποτέ δε μου άρεσε να παραπονιέμαι όταν δεν είμαι καλά, ποτέ δεν ήθελα να δείχνω ότι πονάω, όμως κάποιες φορές απλά δεν μπορείς να το κρύψεις. Τουλάχιστον σ' αυτούς που σε βλέπουν. Οι υπόλοιποι είναι μια χαρά με μία χαζοχαρούμενη κοινοποίηση στο facebook, που έκρυβε τις αναγούλες που ένιωθες όταν πατούσες τα κουμπιά του πληκτρολογίου.


Θα μπορούσα βέβαια να ανεβάσω μία φωτογραφία μου έτσι χάλια από το κρεβάτι και να ζητώ κάποια συμπαράσταση ή ένα πολύτιμο Like. Το θεωρώ, όμως, λυπητερό και ποτέ δεν ήμουν για λύπηση. Το άλλο είναι ότι βαριέμαι να μπαίνω σε άσκοπες συζητήσεις "του τι έχεις" και να παίρνω τυπικές ευχές για να γίνω καλά.

Εγώ όταν δεν είμαι καλά μετρώ παρουσίες και όχι likes. Πραγματικές παρουσίες, πραγματικά χαμόγελα και όμορφα λόγια που απαλύνουν για λίγο τον πόνο. Γιατί το θέμα είναι, όταν εγώ δεν μπορώ να πάω κάπου, ποιοι θα έλθουν να με δουν; Ποιοι πραγματικά θα ενδιαφερθούν, χωρίς να το κάνουν από οίκτο ή από καθωσπρεπισμό; Και ποιοι δε θα μπουν καν στον κόπο να προσποιηθούν, και καλά θα κάνουν.

Αν δε σας έχει συμβεί, δοκιμάστε το. Θα εκπλαγείτε. Άνθρωποι που δεν το υπολογίζατε ποτέ θα σας σταθούν, ακόμη και με μηνύματα στο κινητό αν είναι μακριά και άλλοι που είχατε για κοντινούς, θα βρουν χίλιες δικαιολογίες και δε θα στερήσουν από κάτι άλλο λίγο χρόνο για να είναι κοντά σας. Όπως εσείς κάνατε άλλοτε γι' αυτούς.

Είναι τρομαχτικό να μην μπορείς να βασίζεσαι στον εαυτό σου. Είναι τρομαχτικό να εξαρτάσαι από την καλοσύνη και την αγάπη των άλλων. Γιατί αυτή σπανίζει. Είχα διαβάσει πρόσφατα την ιστορία μία νεαρής και όμορφης αθλήτριας. Είχε μία υπέροχη ζωή, γεμάτη φίλους και επιτυχίες. Μέχρι τη στιγμή όμως που ήταν καλά. Κάποια στιγμή, αν και νεαρή, χτυπήθηκε από τον καρκίνο και έπρεπε να παλέψει μαζί του για μήνες. Στο πλευρό της πάντα η μητέρα της. Λίγο πριν πεθάνει έγραψε ένα γράμμα και ρωτούσε με παράπονο: "Γιατί οι φίλοι μου δεν έρχονται πια να με δουν"; Στην αρχή, δεχόταν επισκέψεις από συγγενείς και φίλους, όμως, όπως γραφεί αυτοί συνεχώς λιγόστευαν. Μέχρι που όλοι την είχαν ξεχάσει, μέχρι που δεν ερχότανε κανείς. Αυτή, όμως, δεν μπορούσε να βγει έξω, να τους θυμίσει ότι είναι εκεί, ακόμη ζωντανή. Κανείς πια δεν τηλεφωνούσε και κανείς δεν απαντούσε.

Οι άνθρωποι φεύγουν, το έχουμε ξαναπεί. Όσοι έρχονται όταν εσύ δεν μπορείς είναι αυτοί που πραγματικά θέλουν να σε δουν, να ακούσουν τη φωνή σου, να μιλήσουν μαζί σου. Είναι αυτοί που πραγματικά τους λείπεις και χαίρονται την παρέα σου. Αυτοί που νοιάζονται και θέλουν να δουν αν είσαι καλά. Είναι πολύ λίγοι. Συνήθως, προχωρούν στα όμορφα, στα εύκολα, σε νέες φιλίες και σχέσεις που τους δίνουν όσα χρειάζονται και όταν δεν τους κάνουν κι αυτοί πάλι τους πετάνε για να πάρουν άλλους, φρέσκους.

Ποτέ μη θεωρήσεις ότι φταις σε κάτι και ποτέ μη λυπηθείς που βλέπεις τους ανθρώπους γύρω σου να χάνονται. Όσοι θέλουν θα 'ρθουν, όσοι δε θέλουν θα βρουν χίλιες δικαιολογίες.

Read More

Aug 9, 2016

H έλξη και η σεξουαλικότητα στα έργα της Cecile Brown

Γεννημένη το 1969, η Cecile Brown αποτελεί μία από τις πιο τολμηρές, συναρπαστικές και απρόβλεπτες ζωγράφους της σύγχρονης εποχής. Η σεξουαλικότητα και η έλξη είναι δύο στοιχεία που πραγματεύεται πολύ συχνά στα έργα της, πάντα με το δικό της τρόπο. Οι πίνακες της έχουν χαρακτηριστεί και ως hard - core πόρνο από τη ματιά όμως μίας γυναίκας. Για τα έργα της έχουν δείξει ενδιαφέρον μεγάλοι συλλέκτες όπως ο Elton John. 










Read More

Aug 7, 2016

Ζήσε αληθινά (σκέψεις από μία Ψυχολόγο)

Όσο πιο πολύ υποφέρεις... τόσο περισσότερο απέχεις από την Αλήθεια!
Υπομένεις να πονάς και δεν αντιδράς για να βρεις που βρίσκεται η αλήθεια.
Ισορροπείς σε ένα τεντωμένο σχοινί που απεικονίζει την εικονική πραγματικότητα στην οποία σε βολεύει να ζεις.
Νιώθεις πως έχασες την υπομονή σου όπως και την επιμονή σου όμως λανθάνεσαι, πάντα υπάρχουν και ζουν μέσα σου φτάνει να ξυπνήσεις και να ψάξεις να τις βρεις! Με δύναμη , θέληση και πίστη όλα μπορούν να βρεθούν, να πραγματοποιηθούν, όλα σου τα θέλω να πάρουν μεμιάς σάρκα και οστά.
Τίποτα δεν χάθηκε ακόμα, προς το παρόν χάνεται μόνο ο πολύτιμος χρόνος που έχεις για να αφυπνιστείς και να πάρεις μπροστά, να λειτουργήσεις.
Ξετύλιξε το νήμα απ' την αρχή και δες το από άλλη οπτική γωνία αυτή την φορά. Μην μένεις να κοιτάς τον ίδιο τοίχο κοιτά και πιο δεξιά και πιο αριστερά όμως μην μένεις ακίνητος.
Δικαιούσαι να πέσεις όμως επιβάλλεται να σηκωθείς!




Αληθινή φιλία
Φιλία που μετράει μέρες, μήνες, χρόνια  δεν έχει σημασία. Αυτό που μετρά είναι  η αύρα και η χημεία μεταξύ δυο ανθρώπων.
Όταν υπάρχει αυθεντική φιλία όσα χρόνια  και αν περάσουν και όσα και αν έχουν γίνει, βλέπεις ότι η φωτιά δεν σβήνει, σιγοκαίει  αλλά δεν έχει σβήσει και ούτε πρόκειται. Γιατί υπάρχει αγάπη, υπάρχει σεβασμός και εκτίμηση μπροστά σ’ αυτόν τον άνθρωπο που πέρασες τόσα μαζί του.
Κι αν είσαι σωστός ξέρεις να κρατάς μόνο τα καλά που πήρες από αυτόν τον άνθρωπο, τα κακά διαγράφονται γιατί όταν υπάρχει αγάπη όλα τα σκεπάζει αυτή με το μεταξένιο της πέπλο!

Το κουτί της Πανδώρας
Που όταν ανοίγει εκτοξεύει την πιο άσχημη πτυχή του χαρακτήρα και ξαφνικά αρχίζεις και λες λόγια άσχημα, προσβάλλεις, ειρωνεύεσαι χωρίς λόγο και αφορμή.
Ή μήπως υπάρχει ο λόγος και κάπου μέσα σου νιώθεις παγιδευμένος και θέλεις ξαφνικά να απελευθερωθείς από όλων των ειδών τα πρέπει και τα μη. Από την άλλη έρχεται σε λάθος στιγμή κάποιος και κάπως σου την "λέει" και τότε να η φλόγα δυναμώνει μέσα σου και νιώθεις ολοένα τα σώθηκα σου να φλέγονται και μπαμ γίνεται το αναπόφευκτο πια , γίνεται η έκρηξη , αυτό δηλαδή που δεν ήθελες να γίνει , να ανοίξεις το στόμα σου και όποιον πάρει ο χάρος ...
Και τώρα ποιος από όλους φταίει ; Η λάθος στιγμή ; Αυτός που έμμεσα το προκάλεσε; Ή ο καταπιεσμένος που στο τέλος έκανε μπαμ; Η απάντηση είναι υποκειμενική !
Μετά εσύ μέσα σου νιώθεις ένα μάτσο σκατά και χωρίς περιστροφές οι τύψεις και οι ενοχές σε κατακλύζουν , αποφασίζεις λοιπόν να πας σε ένα ψυχολόγο για να του μιλήσεις και του εξηγείς με κάθε λεπτομέρεια πως προκύπτουν τα νεύρα σου .
Ο ψυχολόγος λοιπόν στεγνά σου απαντά : "Αυτό θα πει κακή διαχείριση του θυμού ".
 Και εσύ μετά θα πεις "βρε δεν μας χέζεις"!



Νομοτέλεια είναι να αντιδράς σε μια δράση...
Όχι να αφήνεσαι σε κάθε είδος χλευασμού.
Όχι να μην διαφωνείς σε αυτά που δεν συμφωνείς.
Όχι να καταπίνεις κάθε ειρωνεία.
Όχι να συμβιβάζεσαι με ότι σ' ενοχλεί.
Όχι να μην διαμαρτύρεσαι στην αδικία.
Όχι να υποτάσσεσαι στο κατεστημένο.
Όχι να φλερτάρεις με την ανανδρία.
Όχι να μπαίνεις στα καλούπια της κοινωνίας.
Όχι να παραίτησαι στην αποτυχία.
Όχι να ανέχεσαι την κακιά, τον φθόνο και την ζήλια.
Όχι να δέχεσαι την υποκρισία και την διπλοπροσωπία.
ΑΝΤΙΔΡΩ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΜΟΥ!!!


Της Ειρήνης Χαραλάμπους
Read More

Διανύουμε τα "μηναλλάγια", εξού και οι βροχές

Τα μηναλλάγια (μήνας + αλλαγή) είναι θα λέγαμε οι πιο αρχαίες και οι πρώτες ανεπίσημες προβλέψεις για τον χειμερινό καιρό. Κάθε χρόνο τον Αύγουστο πολλοί διερωτώνται γιατί έχουμε βροχές στα ορεινά. Όχι, δεν είναι επειδή τρελάθηκε ο καιρός όπως λένε διάφορα δημοσιογραφικά sites. Είναι απλούστατα επειδή διανύουμε τα γνωστά "μηναλλάγια". 


Τα μηναλλάγια ξεκινάνε από τις 3 του Αυγούστου και διαρκούν για 12 μέρες, όσοι είναι δηλαδή και οι μήνες. Οι 3 Αυγούστου αντιπροσωπεύουν τον καιρό που θα έχει τον Αύγουστο, οι 4 Αυγούστου τον Σεπτέμβρη, οι 5 Αυγούστου τον Οκτώβρη και ούτω καθεξής. 

Για τους πιο παλιούς που δεν είχαν τη μετεωρολογική υπηρεσία να τους διαφωτίζει, τα μηναλλάγια ήταν πολύ σημαντικά και ακόμη είναι μέχρι σήμερα για τους επιστήμονες, γιατί ακριβώς μας δείχνουν πως θα κυλήσουν οι μήνες του χειμώνα. Πόση βροχή ή ανομβρία θα έχουμε. 

Σύμφωνα με τους μετεωρολόγους οι ενδείξεις έχουν ως εξής:

  • Όταν έχει αέρα, ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα είναι άστατος.
  • Όταν υπάρχουν άσπρα σταθερά σύννεφα, ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα έχει βροχές.
  • Όταν υπάρχουν άσπρα σύννεφα που τρέχουν ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα είναι χιονιάς.
  • Όταν υπάρχουν σκούρα σύννεφα ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα είναι κρύος.
  • Όταν ο ουρανός είναι καθαρός, ο καιρός του αντίστοιχου μήνα θα είναι καλός.



«Από Αύγουστο χειμώνα, και από Μάρτη καλοκαίρι»
Read More

Aug 4, 2016

Pillowquotes από την στήλη Geronimo του Pillowfights

Από το άρθρο "Η γυναίκα φεύγει όταν είσαι απών" 


Από το άρθρο "Οι δυναμικές γυναίκες αγαπούν πιο αληθινά"


Από το άρθρο "Εσύ εγώ κι η θάλασσα"


Από το άρθρο "Μην έρχεσαι μόνο ξημερώματα, έλα κι ένα μεσημέρι"




Από το άρθρο "Τις σχέσεις με ημερομηνία λήξης να τις ζείτε στα άκρα"

Από το άρθρο "Όταν αγαπάς κάποιον, θες να περνά καλά ακόμα κι όταν δεν είστε μαζί"


Από το ομότιτλο άρθρο "Θα 'ρθεις;"

Από το άρθρο "Πήγαινε εκεί που σε θέλουν"

Read More

Εdgar Allan Poe: Ερωτικά

Όνειρο μέσα σε όνειρο

Άσε με γλυκά στο μέτωπο να σε φιλήσω.
Τώρα, καθώς χωρίζουμε, θα στ’ ομολογήσω:
Άδικο δεν είχες πως οι μέρες μου υπήρξαν
Ένα όνειρο!
Μα, αν φτερούγισε μακριά η ελπίδα
Σε μια νύχτα ή σε μια μέρα
Σ’ ένα όραμα ή σε κανένα…
Είναι λιγότερο γι’ αυτό χαμένη;

Όλα όσα βλέπουμε ή φαινόμαστε
Όνειρο σ’ ό,τι ονειρευόμαστε!

Μπροστά στη βουερή
Και κυματοδαρμένη ακτή
Στέκομαι σφίγγοντας στη χούφτα μου
Κόκκους της χρυσαφένιας άμμου.
Ελάχιστοι! Κι όμως γλιστρούν
Από τα δάχτυλα ως την άβυσσο…
Και κλαίω, κλαίω ως τον παράδεισο!
Θεέ μου! Να τους κρατήσω λίγο πιο σφιχτά;
Έναν να σώσω απ’ τα σκληρά τα κύματα!

Ω, μα όσα βλέπουμε ή φαινόμαστε
Όνειρο σ’ ό,τι ονειρευόμαστε;



Άναμπελ Λη

Χρόνια πολλά περάσαν από τότε,
       σ' ένα βασίλειο δίπλα στο γιαλό,
που κάποια κόρη ζούσε, τ' όνομά της
       'Αναμπελ Λη, θα το 'χετ' ακουστό.
Κι η κόρη αυτή μονάχην είχε σκέψη
       να μ' αγαπά και να την αγαπώ.

Ήμαστ' ακόμα δυο μικρά παιδάκια,
       σ' ένα βασίλειο δίπλα στο γιαλό:
Μα ήταν τρανή η αγάπη που αγαπιόμαστε-
       η 'Αναμπελ Λη κι εγώ. Στον ουρανό
τα φτερωμένα Σεραφείμ, που μας ζηλεύανε,
       μας κοίταζαν με μάτι φθονερό.

Κι ήταν γι' αυτό -περάσανε πια χρόνια-
       που στο βασίλειο δίπλα στο γιαλό,
κατέβηκε απ' τα νέφη στην ωραία μου
       'Αναμπελ Λη, ψυχρό, θανατερό
τ' αγέρι κι οι μεγάλοι συγγενήδες της
       τη πήραν και μ' αφήσαν μοναχό,
σ' ένα μνημούρι μέσα να τη κλείσουνε
       στη χώρα τούτη δίπλα στο γιαλό.

Οι άγγελοι που δεν είχαν τη δική μας
       την ευτυχία, ζηλέψαν και γι' αυτό-
Ναι! Και γι' αυτό (καθώς το ξέρουν όλοι
       μες στο βασίλειο δίπλα στο γιαλό),
Τ' αγέρι από τα νέφη κάποια νύχτα
       κατέβηκε ψυχρό, θανατερό
και μ' άρπαξε τον ώριο θησαυρό.

Κι από των πιο σοφών και πιο μεγάλων
       η αγάπη μας τρανότερη πολύ-
κι ούτ' οι αγγέλοι πάνω στα ουράνια
       κι ουτ' οι δαιμόνοι κάτω απ' το βαθύ
Ωκεανό μπορούνε τη ψυχή μου
       να τη χωρίσουν διόλου απ' τη ψυχή
της ωραίας μου 'Αναμπελ Λη.

Γιατί ποτέ δε βγαίνει το φεγγάρι
       χωρίς ονείρατα γλυκά να μου κρατεί
της ωραίας μου 'Αναμπελ Λη.
       Και πάντα, όταν προβάλλουνε τ' αστέρια,
νιώθω και πάλι τη ματιά τη λαμπερή
       της ωραίας μου 'Αναμπελ Λη.
Κι όλη τη νύχτα δίπλα μου τη νιώθω,
       συντρόφισσα μου, αγάπη μου ακριβή
μέσα στον τάφο δίπλα στην ακτή

       που του πελάου το κύμα αντιλαλεί.



Read More

Aug 3, 2016

Οι ιστορίες των αγαπημένων μας κοκτέιλ

Το καλοκαίρι είναι εδώ και η διάθεση ανεβαίνει, μαζί με τη θερμοκρασία, με καλοκαιρινά κοκτέιλ. Και μπορεί να είναι απλά κοκτέιλ, όμως έχουν κι αυτά τη δική τους ιστορία. Το καθένα και μία ξεχωριστή.

Aν κάνουμε μία έρευνα σε αρχαία ελληνικά κείμενα, θα παρατηρήσουμε ότι οι αρχαίοι Έλληνες πρόσθεταν αρωματικά βότανα και μπαχαρικά στο κρασί τους για να «βελτιώσουν» τη γεύση του. Η ανάμειξη δηλαδή ποτών είναι κάτι που ξεκινά πολλά χρόνια πριν. Ωστόσο, επίσημη ημερομηνία όπου καταγράφηκε ο όρος cocktail σύμφωνα με την διεθνή ομοσπονδία μπάρμαν είναι η 6 Μαΐου 1806.


Ας γνωρίσουμε, λοιπόν, την ιστορία μερικών αγαπημένων cocktail.

·         Daiquiri, Κούβα: Το cocktail πήρε το όνομα του από μια παραλία κοντά στο Santiago της Κούβας, αφού εκεί φτιάχτηκε το πρώτο daiquiri με ρούμι, lime και ζάχαρη Καραϊβικής!

·         Mai-Tai, Πολυνησία: Πρώτη φορά φτιάχτηκε στο Όκλαντ της Καλιφόρνια το 1944, όταν ένας επισκέπτης από την Ταϊτή το χαρακτήρισε ως "maita'i ae ro'a", που σημαίνει «έξω από αυτόν τον κόσμο». Εξ’ ου και το όνομα mai-tai! 


·         Jin & Tonic, Ινδία: Το τζιν με τόνικ χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τους Βρετανούς, όταν είχαν καταλάβει την Ινδία, προσπαθώντας να γλιτώσουν από την ελονοσία! Στο τέλος, κατέληξαν να προσθέτουν πάγο και μια φέτα lime, μετατρέποντας το στο κατάλληλο cocktail του καλοκαιριού.

·         Τhe Kir: Ένα από τα πλέον διαδεδομένα κοκτέιλ της γαλλικής μπουρζουαζίας που έλαβε το όνομα του από τον δήμαρχο της Ντιζόν Φελίξ Κιρ. Οι ελάχιστες σταγόνες κρεμ ντε κασίς και του λευκού κρασιού δημιουργούσαν ένα εκρηκτικό μείγμα σαν την περσόνα του δημάρχου.

·         The Black Russian: O μύθος θέλει οι ρίζες του κλασικού αυτού κοκτέιλ να βρίσκονται στη Ρωσία. Όλα ξεκίνησαν από μερικούς σκληροτράχηλους Ρώσους που έπιναν για πρωινό βότκα με καφέ και κάποιους πιο ευαίσθητους οι οποίοι πρόσθεταν και γάλα.

·         Μojito: Δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα με την ονομασία «Draque» και εισήχθη στην Κούβα από τον Richard Drake. Η αρχική συνταγή περιείχε aguardiente (μια πρώιμη μορφή ρούμι), ζάχαρη, δυόσμο και λάιμ. Τελικά, ο Don Facundo Bacardi Masso ενίσχυσε τη συνταγή με Bacardi και το mojito γεννήθηκε.

·         Bellini: Aποτελείται από Prosecco και πουρέ λευκού ροδάκινου και συνδέεται απόλυτα με το κυριακάτικο brunch. Ο Giuseppe Cipriani ονόμασε το ποτό Giovanni Bellini, επειδή η ζωγραφική του τελευταίου σε έναν τήβεννο ενός αγίου τού θύμισε το ροζ χρώμα του αγαπημένου αφρώδους ποτού του.


Αυτές, λοιπόν, είναι οι ιστορίες πίσω τα αγαπημένα μας cocktail. Διαλέξτε το δικό σας αγαπημένο και άντε καλά μπάνια!
Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com