Jan 30, 2017

Μία ζωή είναι μάτια μου αυτή, στις χιλιάδες που θα σε συναντήσω

Και τώρα, τώρα που δεν είσαι πια εδώ για να μ'  ακούσεις, άφησε με να σου πω ένα μυστικό. Κάτι που πριν φοβόμουν να ξεστομίσω ή να δεχθώ.

Θα είμαι εδώ και θα σε περιμένω για πάντα. Θα περνούν οι ώρες, οι μέρες, οι στιγμές χωρίς να με βλέπεις, μα θα νιώθεις την παρουσία μου να σε χαϊδεύει απαλά στον ώμο. Θα φιλώ άλλα χείλη και θα κρύβομαι από τον κόσμο σε μία αγκαλιά που θέλησε να με κρατήσει παρόλο που ήξερε πως θα κρατάει το σώμα μου, μα ποτέ την καρδιά μου. 



Πάλεψα πολύ να βρω λόγους να ξυπνώ το πρωί, να γελώ, να βγαίνω, να κάνω έρωτα. Δεν είχα άλλη επιλογή. Έπρεπε να βρω νόημα εκεί που εσύ δεν υπάρχεις πουθενά, παρά μόνο σε κάποια όνειρα που εμφανίζεται ξεθωριασμένη πια η μορφή σου. 

Το ‘ξερα από την αρχή πως αν σε φιλούσα, αν σε άγγιζα, αν σε κρατούσα θα γκρεμίζονταν όλα όσα έχτισα μπροστά στα ματιά μου σαν κάστρα στην άμμο. Γιατί εσύ είσαι η μόνη αλήθεια που κρύβω καλά μέσα μου χρόνια. Κι όταν μου έδωσες την αλήθεια σου, τον εαυτό σου, ένιωσα για πρώτη φορά πως είναι να ζει κανείς. Πως είναι να νιώθει με όλο του το είναι. 

Υποθέτω θα μου λείψει περισσότερο αυτό που ένιωθα μαζί σου, παρά εσύ. Και φοβάμαι μήπως δεν το ξανανιώσω ποτέ. Μα είμαι τόσο τυχερή που έστω και για λίγο το ένιωσα. Κάποιοι δεν έχουν ποτέ αυτή την ευκαιρία. 

Θα περνάνε τα χρόνια και θα έχω καλά κρυμμένες τις αναμνήσεις μαζί σου, φυλαχτά κάτω από το μαξιλάρι μου. Θα σκέφτομαι ότι όντως έζησα κάποτε μαζί σου, δεν ήταν όνειρο, δεν ήταν απλά οι φαντασιώσεις μιας τρελής. Θα θυμάμαι τους κτύπους της καρδιά σου, τις γραμμές που άγγιξα στο μέτωπό, τα χέρια που φίλησα και κράτησα. 

Θα αφήσω το θυμό, τα ψέματα, τους καβγάδες, οι πληγές θα κλείσουν και το μόνο που θα έχει σημασία είναι ότι ήσουν κάποτε για λίγο δικός μου και εγώ ήμουν κάποτε για λίγο δική σου. 

Μία ζωή είναι μάτια μου αυτή, στις χιλιάδες ζωές που θα σε συναντήσω ξανά. Θα τελειώσει κι αυτή… Και κάθε φορά θα σε κρατάω πιο σφιχτά, θα σου λέω πιο δυνατά ότι σε αγαπώ και όταν σε βλέπω να φεύγεις­­­ μέσα στη νύχτα δε θα κλαίω πια, γιατί θα ξέρω ότι θα συναντηθούμε ξανά σε παράλληλους χρόνους και κόσμους. Οι ψυχές μάτια μου δεν χάνονται, δεν ξεχνούν. Πάντα βρίσκουν το δρόμο να ξανασυναντηθούν.
Read More

Jan 29, 2017

Η απόσταση μεταξύ μας...

Υπάρχει μεγάλη απόσταση μεταξύ μας. Εγώ στο βυθό κι εσύ στην επιφάνεια, εσύ στον ουρανό κι εγώ στο φεγγάρι, εσύ η μέρα κι εγώ η νύχτα συναντιώμαστε μόνο για λίγο και μετά οι δρόμοι μας πάλι χωρίζουν. 


Όχι, δεν μιλάω για απόσταση χιλιομέτρων, μιλάω για απόσταση νοητική. Υπάρχουν ζευγάρια που επιβιώνουν ζώντας σε διαφορετικά μέρη του πλανήτη κι εμείς στην ίδια πόλη δεν μπορούμε να βρούμε μιαν άκρη. Δεν μπορούμε να συνυπάρξουμε. Έχω δεχθεί πολλές φορές ότι φταίω όμως τι να το κάνω το λίγο σου; Τι να το κάνω το σώμα σου όταν το μυαλό σου είναι αλλού και δεν μπορεί ν' ακολουθήσει. Τι να την κάνω την επαφή αν δεν φοράει την αγάπη; Τι να το κάνω όλο αυτό άμα δεν μπορώ να μοιράζομαι τις σκέψεις μου, να ρωτάω την άποψή σου και να κοιμάμαι τα βράδια στην αγκαλιά σου; Δεν έχει νόημα. 


Απ' όπου και αν το πιάσω, όπως και να το προσπαθήσω δεν βγαίνει. Δεν μπορώ να είμαι κάτι που δεν είμαι και δεν μπορείς να είσαι κάτι που δεν είσαι. Δεν μπορώ να θεωρήσω πολύ αυτό που εσύ θεωρείς πολύ όταν για μένα είναι τόσο λίγο. Ποιος έχει δίκαιο δεν ξέρω. Η αλήθεια είναι πάντα υποκειμενική. Και κανένας και οι δυο μας. Ποιος θα χάσει; Σίγουρα και οι δύο κι ας το παίζεις άνετος και αδιάφορος. Εγώ δεν προσποιούμαι πια. Πονάει η ψυχή μου και δεν θεωρώ ότι τη βοηθάω με το να πνίγω τον πόνο της και να κάνω ότι δεν υπάρχει. Αντίθετα, έμαθα να τον μοιράζομαι και να τον λέω. Δεν είναι ντροπή να πονάς, δεν είναι ντροπή να έχεις αγαπήσει τόσο και να χάνεις τελικά. Δεν είναι η ζωή μόνο χαμογελαστές σέλφι. Είναι και δάκρυα και πίκρα και λύπη. Όταν μοιράζεσαι τον πόνο σου τον διαιρείς, τον απαλύνεις. 

Υπάρχει αυτή η νοητική απόσταση μεταξύ μας και δεν μπορώ με τίποτα να τη σβήσω. Αν ήσουν μακριά θα έπαιρνα το πρώτο αεροπλάνο και θα ήμουν εκεί. Θα ήταν τόσο απλό! Όμως, πώς να φέρω το μυαλό σου κοντά στο δικό μου; Πώς να σταματήσω τις δράσεις σου που προκαλούν τις αντιδράσεις μου και πώς να σταματήσω τις δράσεις μου που προκαλούν τις αντιδράσεις σου. Ποτέ ξανά δεν μου ήταν τόσο δύσκολο να συνεννοηθώ με άνθρωπο και ποτέ ξανά δεν έχω νιώσει τόσο οικεία με κάποιον. Πώς να ζήσω με κάτι που δεν μπορώ να έχω πραγματικά; Και για ποιο λόγο; Πώς να σταματήσω να σε ζητώ όταν σε χρειάζομαι τόσο; Πώς θα βρούμε τη χρυσή τομή όταν δεν μπορούμε ούτε μία μέρα να τα βγάλουμε πέρα; Όταν κάθε μου κίνηση είναι λάθος και κάθε σου κίνηση πληγώνει. 

Η απόσταση μεταξύ μας όλο μεγαλώνει και δεν έχω ιδέα γιατί και πως να την σβήσω. Μπορώ μόνο να σε βλέπω καθώς απομακρύνεσαι και να σκέφτομαι πώς αν ήταν όλα αλλιώς ίσως να είχαν κάποιο νόημα και η απόσταση να έσβηνε για πάντα...
Read More

Jan 25, 2017

Δεν είναι η μοναξιά που με έφερνε σε σένα

Δε μ' αγαπούσες και τώρα το βλέπω καθαρά. Ήθελες να φύγεις όσο πιο αθόρυβα γίνεται από τη ζωή μου, λες και δε θα άκουγα τη σιωπή σου. Προσπάθησες να αποφύγεις τις σοβαρές συζητήσεις, τις εξηγήσεις. Ήθελες απλά να ξεφύγεις από μένα, χωρίς να πεις ένα "συγνώμη", χωρίς να δεχθείς ότι έπαιξες με τα αισθήματά μου, χωρίς να πάρεις πάνω σου καμία ευθύνη. 

Ίσως οι ένοχες σου να μη σε άφηναν να κοιμηθείς τα βράδια, αν καταλάβαινες τη ζημιά που έκανες στην όλη ψυχολογία μου και ίσως γι' αυτό δεν ήθελες να δεχθείς ότι κάπου φταις. 


Μπορεί, ακόμη χειρότερα, και να με λυπόσουνα. Να μην ήθελες να με δεις στα μάτια και να μου πεις ότι γύρισες απλά και μόνο για να πάρεις μία επιβεβαίωση για τον εαυτό σου και μετά να ξαναφύγεις, σαν να μην είχαμε ζήσει απολύτως τίποτα. Σαν να μην υπήρξαμε ο ένας στα χέρια του άλλου, σαν όλα αυτά να ήταν κατασκευάσματα του ασθενές μυαλού μου.

Τελικά, δεν σου το έκανα εύκολο να φύγεις κι έτσι άρχισες να ρίχνεις όλα τα λάθη πάνω μου. Με παρουσίαζες ως μία γυναίκα γεμάτη ψυχολογικά που επέμενε για κάτι που ποτέ δεν υπήρξε. Εγώ έχω τις ανασφάλειες, εγώ είμαι η πιεστική, εγώ έχω τα ψυχολογικά, εγώ είμαι υπερβολικά ρομαντική, εγώ δεν βλέπω την πραγματικότητα... για όλα έφταιγα εγώ. 

Και για όλα είχες λίγο δίκαιο. Λίγο μόνο, στο αναγνωρίζω. Αυτό που δε θα δεχθώ όμως ποτέ είναι να λες ότι η μοναξιά μου με έφερνε σε σένα. Κράτα τη δήθεν συμπόνοια σου για μένα για τον εαυτό σου, γιατί στ' αλήθεια δεν τη χρειάζομαι. Ούτε τη δική σου, ούτε κανενός που δεν βρίσκει τάχα χρόνο για μένα. 

Η αλήθεια είναι ότι ούτε τη μισή μου μοναξιά δε θα μπορούσες ν' αντέξεις. Εγώ, όμως, έχω βρει τον τρόπο αυτή τη μοναξιά να την αγκαλιάζω. Μέσα από αυτήν γίνομαι καλύτερος άνθρωπος, ξεκουράζομαι, ηρεμώ και παίρνω δυνάμεις για να συνεχίσω αυτό τον αγώνα που λέγεται ζωή. Δε δίνω τον εαυτό μου σε κανέναν για χάριν της μοναξιάς, δεν σπαταλώ τον πολύτιμο χρόνο που έχω να περάσω με τον εαυτό μου, με τον πρώτο τυχόντα που θα θελήσει να μπει στη ζωή μου και δε με αφορούν όσοι ψάχνουν, καθισμένοι πίσω από ένα υπολογιστή, να σβήσουν τη μοναχικότητά τους. 

Μπορεί να είμαι μόνη στο σπίτι για ώρες, όμως ποτέ δεν ένιωσα μοναξιά γιατί το κάνω από επιλογή. Αυτό τον χρόνο μακριά από φίλους, οικογένεια και κοινωνικές δικτυώσεις, τον χρειάζομαι. Εσύ που είσαι όλο αυτό τον καιρό; Ανάμεσα σε ανθρώπους που σε κάνουν κατά βάθος να νιώθεις πιο μόνος και πνιγμένος από ποτέ. Γιατί η μοναξιά δεν έχει να κάνει με το πόσους ανθρώπους έχεις γύρω σου, αλλά με το πώς νιώθεις εσύ μέσα σου. 

Ομολογώ ότι υπάρχουν στιγμές που μου λείπεις. Ομολογώ ότι παρόλα τα όσα μου χρέωσες για να φύγεις με καθαρή τη συνείδηση, ακόμη σε σκέφτομαι και σε δικαιολογώ. Σε έχω συγχωρέσει και ακόμη σ' αγαπώ γιατί αλήθεια εσύ και μόνο μπόρεσες να με κάνεις να νιώσω πλήρης και ευτυχισμένη. Όλα τα άλλα και όλοι οι άλλοι μπροστά σ' αυτό που είχαμε μου φαίνονται ακόμη βαρετά κι ανούσια. Όμως, τη μοναξιά μου την αγάπησα όσο αγάπησα κι εσένα, γιατί με κάνει να νιώθω το ίδιο πλήρης κι ευτυχισμένη, με μία μόνο διαφορά. Αυτή δε με πρόδωσε ποτέ... 
Read More

Jan 24, 2017

Ανοικτή λογοτεχνία στο διαδίκτυο. Ηλεκτρονικά βιβλία για παιδιά και ενήλικους ανά συγγραφέα



Όλα τα βιβλία που περιέχονται στον κατάλογο της Ανοικτής Βιβλιοθήκης διανέμονται ελεύθερα και νόμιμα στο Διαδίκτυο από τους δημιουργούς ή τους εκδοτικούς οίκους. Τα έργα της ενότητας Κλασική Λογοτεχνία είναι ελεύθερα πνευματικών δικαιωμάτων.

Τα βιβλία που περιέχονται στον κατάλογο με ένα κλικ ΕΔΩ http://www.ipaideia.gr/eidhseis/anoikti-logotexnia-sto-diadiktio-ilektronika-vivlia-gia-paidia-kai-enilikous-ana-siggrafea.htm
Read More

J.T. LeRoy: Η μεγαλύτερη απάτη στον κόσμο της λογοτεχνίας

Το 2000, ο Τζερεμία «Terminator» LeRoy εκδίδει το πρώτο του μυθιστόρημα, με τίτλο «Sarah», και συγκλονίζει την λογοτεχνική σκηνή, με τις απροκάλυπτες βιογραφικές του ιστορίες για την σεξουαλική και ψυχολογική κακοποίηση που υπέστη ως έφηβος. Απίστευτες ιστορίες που χρόνια μετά αποδείχθηκαν κάθε άλλο παρά αληθινές.


Ο 20χρονος μυθιστοριογράφος, παρουσιάζεται ως ένας τρανσέξουαλ γιος ιερόδουλης, μολυσμένος με τον ιό του HIV, που πέρασε τα εφηβικά του χρόνια στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο σε τρισάθλιες συνθήκες μέσα στα ναρκωτικά, μέχρι την στιγμή που σώζεται και υιοθετείται από τους Λάουρα Άλμπερτ και Τζέφρεϊ Κνουπ, που καταφέρνει να μετατρέψει τα «πλασματικά» βιώματά του σε πεζογραφικό χρυσωρυχείο.

Το υποτιθέμενο «λογοτεχνικό παιδί θαύμα» όπως τον αποκαλούσαν, κυκλοφορεί τρία θρυλικά βιβλία μυθοπλασίας, αναγνωρισμένα για την ωμότητα και την αμεσότητά τους, με θέμα την παιδική πορνεία και τα ναρκωτικά, και εντάσσεται αμέσως στον χώρο της δημοσιότητας. Αποκτά γρήγορα την φιλία και την εμπιστοσύνη διασήμων, συμπεριλαμβανομένου της ηθοποιού Γουινόνα Ράιντερ, του φωτογράφου Γιούργκεν Τέλερ, της Κόρτνεϊ Λαβ, της Λιβ Τάιλερ, της Κάρι Φίσερ και πολλών γνωστών συγγραφέων, που υποστήριξαν οικονομικά την καριέρα του.

Το 2003, γίνεται εξώφυλλο του Vanity Fair, με το περιοδικό να γράφει μια αξιοθαύμαστη ιστορία για την ζωή του, επαινώντας τις συγγραφικές ικανότητές του. O «Εξολοθρευτής» εμφανιζόταν δημόσια, πάντα με περούκες και μεγάλα γυαλιά ηλίου, ενώ σπάνια μιλούσε. Ενέπνεε ένα μυστικισμό που προσέλκυσε τις γυναίκες. Η Σίρλεϊ Μάνσον, τραγουδίστρια του συγκροτήματος Garbage έγραψε γι' αυτόν το τραγούδι «Cherry Lips», ενώ η γνωστή ιταλίδα ηθοποιό και σκηνοθέτιδα Άσια Αρτζέντο είχε σχέση μαζί του.

O LeRoy, ήταν για έξι χρόνια η πιο περιζήτητη και ενδιαφέρουσα λογοτεχνική προσωπικότητα στον κόσμο, μέχρι την στιγμή που αποκαλύπτεται ότι δεν ήταν αυτός ο συγγραφέας, αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια γυναίκα που τον υποδυόταν.

Τον Οκτώβριο του 2005, ο Στήβεν Μπίτσι, δημοσιογράφος στο περιοδικό New York Times, δημοσίευσε τις υποψίες του ότι ο J.T. LeRoy ήταν το ψευδώνυμο της Λάουρα Άλμπερτ. Μιας 40χρονης γυναίκας που εργαζόταν σε ερωτική τηλεφωνική γραμμή και ήταν στην πραγματικότητα η αληθινή συγγραφέας των μυθιστορημάτων του LeRoy, ενώ τον ρόλο του LeRoy έπαιζε η ετεροθαλής αδερφή του συζύγου της Άλμπερτ, Σαβάνα Κνουπ.

Το Φεβρουάριο του 2006, η New York Times αποκαλύπτει όλη την ιστορία, ξεσκεπάζοντας την απάτη της Λάουρα Άλμπερτ, η οποία δύο χρόνια μετά μηνύεται από κινηματογραφική παραγωγή και χωρίζει με τον Τζέφρεϊ Κνουπ.

Ωστόσο, η Σαβάνα Κνουπ, καταφέρνει και χάνεται από τα φώτα της δημοσιότητας, μη γνωρίζοντας οι περισσότεροι το πραγματικό της πρόσωπο, και εμφανίζεται ξανά το 2008 ως συγγραφέας του βιβλίου «Girl Boy Girl», στο οποίο εξηγεί πως ήταν η ζωή της για έξι χρόνια ως LeRoy.

H Λάουρα Άλμπερτ αρκετά εκνευρισμένη για το βιβλίο δήλωσε ότι: «Δεν είμαι σε καμιά περίπτωση συνδεδεμένη με αυτό το βιβλίο, και με αηδιάζει! Επειδή προσποιούνταν την συγγραφέα δεν σημαίνει ότι είναι κιόλας. Νομίζω το κίνητρο της Σαβάνα είναι τα χρήματα και η προσοχή. Είναι λυπηρό και ελεεινό. Στα αλήθεια πλήγωσε τα συναισθήματά μου… δεν με ενδιαφέρει να κάνω καριέρα ως J.T., εγώ είμαι καλλιτέχνης.»

Αρκετά χρόνια μετά ο σκηνοθέτης Τζεφ Φόιερζιγκ παρουσιάζει στο φετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς το ντοκιμαντέρ «Author: The JT LeRoy Story», που εξετάζει εκ νέου την καριέρα της συγγραφέως Λάουρα Άλμπερτ, γνωστή ως LeRοy, με σκοπό να αντιστρέψει την κακή της φήμη, και το μεγάλο αυτό λογοτεχνικό σκάνδαλο.

Λίγο καιρό μετά την πρεμιέρα, φημολογείται ότι η Κρίστεν Στιούαρτ θα πρωταγωνιστήσει στην νέα ταινία του σκηνοθέτη Τζάστιν Κέλι, που θα βασίζεται στην πραγματική ιστορία του J.T. LeRoy με την ίδια να υποδύεται την Σαβάνα Κνουπ. Σύμφωνα με το Hollywood Reporter, στην ταινία θα συμμετέχουν και οι ηθοποιοί Τζέιμς Φράνκο και Έλενα Μπόναμ Κάρτερ. Μέχρι σήμερα όμως, δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα επίσημα.

Μαντώ Σιώμου
in.gr

Read More

10+1 αποφθέγματα του Charles Bukowski για τη ζωή

Charles Bukowski. Μια περσόνα που έχει αγαπηθεί και έχει κατηγορηθεί εξίσου. Μια γραφή απλή που σου διηγείται ιστορίες βγαλμένες από τη ζωή, πιο underground μεν μα αληθινές δε. Περιγραφικός, σε κάνει να νιώθεις ότι βρίσκεσαι εκεί την ώρα που διαβάζεις τις γραμμές του βιβλίου. Όχι, δεν άνηκε στη γενιά του Beat όπως λανθασμένα πιστεύεται από πολλούς. Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι είναι μια κατηγορία μόνος του. Και τα αποφθέγματά του, αγγίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο και την ψυχή του.

Μια από τις πιο γνωστές ατάκες του είναι το «Βρες αυτό που αγαπάς και άφησέ το να σε σκοτώσει». Όμως, ο Τσαρλς έχει γράψει πολλές άλλες. Εξίσου σημαντικές και βαθυστόχαστες.



Ιδού 10 από αυτές

1. Πρέπει να χάσεις στα χαρτιά την ίδια μέρα που θα χάσεις και στην αγάπη. Να μην έχεις ούτε πίτα, ούτε σκύλο. Οι αντοχές σου πρέπει να σε εγκαταλείψουν πριν φτάσεις στη γραμμή του τερματισμού.

2. Αν έχεις χάσει την ψυχή σου και το ξέρεις, τότε έχει μείνει λίγη ακόμα ψυχή για να χάσεις.

3. Πρέπει να δεις τον κόσμο να καταρρέει τριγύρω μα και μέσα σου. Πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως κάποια όνειρά σου δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ και ακόμη πως ποτέ δεν θα καταφέρεις να τα έχεις όλα. Πρέπει να αναγνωρίσεις, λόγω εμπειρίας και όχι θεωρίας, πως τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή δεν είναι πράγματα, αφού επιθυμήσεις κάτι που δεν μπορείς να αγοράσεις.

4. Η πραγματική μοναξιά δεν περιορίζεται απαραίτητα στο όταν είσαι μόνος.

5. Πρέπει να απογοητευτείς από φίλους, να γελάσεις με κρύα ανέκδοτα και να υπομείνεις βαρετές ταινίες μέχρι εκείνη που ασυναίσθητα θα σε αλλάξει για πάντα.

6. Μερικοί άνθρωποι δεν κάνουν ποτέ τρέλες. Τι τρομακτική πρέπει να είναι η ζωή που ζουν

7. Πρέπει να αποτύχεις για να επιτύχεις, γιατί όσοι δεν απέτυχαν είναι όσοι ποτέ δεν ρίσκαραν.

8. Ο διανοούμενος λέει κάτι απλό με δύσκολο τρόπο. Ο καλλιτέχνης λέει κάτι δύσκολο με απλό τρόπο.

9. Αν θες να μάθεις ποιοι είναι φίλοι σου, φρόντισε να μπεις φυλακή.

10. Πρέπει να γευτείς λεμόνι και αλάτι για να σε γλυκάνει μία σοκολάτα γάλακτος.



Πηγή: el.ozonweb.com
Read More

Jan 18, 2017

Η ζωή και 9 αποφθέγματα της Σιμόν ντε Μποβουάρ

Η Σιμόν Λισί Ερνεστίν Μαρί Μπερτράν ντε Μποβουάρ (Simone-Lucie-Ernestine-Marie Bertrand de Beauvoir) γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου του 1908 στο Παρίσι, στους κόλπους μιας ξεπεσμένης αριστοκρατικής οικογένειας. Αφού έλαβε τη βασική μόρφωση σε ιδιωτικά σχολεία, σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόνη, όπου συνάντησε τον συμφοιτητή της Ζαν Πολ Σαρτρ (1905-1980), με τον οποίο δημιούργησε μία ελεύθερη σχέση, που κράτησε σε όλη τους τη ζωή. Από το 1931 έως το 1943 δίδαξε φιλοσοφία στη μέση εκπαίδευση και τον Οκτώβριο του 1945 εξέδωσε μαζί με τον Σαρτρ το μηνιαίο περιοδικό λογοτεχνικής και πολιτικής κριτικής «Temps Modernes» («Μοντέρνοι Καιροί»), με τον τίτλο του δανεισμένο από την ομώνυμη ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν.


Το 1949 εξέδωσε το φιλοσοφικό δοκίμιο «Το δεύτερο φύλο», που την έκανε διάσημη σε όλο τον κόσμο. Είναι μία εμπεριστατωμένη και φλογερή έκκληση για την κατάργηση εκείνου που αποκαλούσε μύθο του «αιώνιου θηλυκού». Τη δεκαετία του ’60 το βιβλίο αυτό θεωρήθηκε ένα από τα κλασσικά έργα της φεμινιστικής λογοτεχνίας και βρισκόταν για πολλά χρόνια στη λίστα του Βατικανού με τα απαγορευμένα βιβλία (Index Librorum Prohibitorum). Η ντε Μποβουάρ υποστηρίζει ότι τα βασικά δικαιώματα του ατόμου πρέπει να στηρίζονται στην ισότητα δικαιωμάτων του άνδρα και της γυναίκας. Αυτά θεμελιώνονται στην κοινή δομή της ύπαρξής τους, ανεξάρτητα από τη σεξουαλικότητά τους.

Από το λογοτεχνικό της έργο, το οποίο μπολιάζει με τις ιδέες του Υπαρξισμού, ξεχωρίζει το μυθιστόρημα οι «Μανδαρίνοι» (1954), που κέρδισε το βραβείο Γκονκούρ. Αναφέρεται στην προσπάθεια μιας ομάδας διανοουμένων μετά τον πόλεμο να εγκαταλείψουν την κοινωνική θέση των «μανδαρίνων» (της μορφωμένης ελίτ) και να αναλάβουν πολιτική δράση.
Ένα μεγάλο μέρος του συγγραφικού της έργου είναι αφιερωμένο σε αυτοβιογραφικά κείμενα, που εκτός από το προσωπικό ενδιαφέρον, αποτελούν ένα πορτρέτο της πνευματικής ζωής της Γαλλίας, από τη δεκαετία του ’30 έως τη δεκαετία του ’70 («Αναμνήσεις ενός καθωσπρέπει κοριτσιού», Η δύναμη της ζωής», «Η δύναμη των πραγμάτων»). Η ντε Μποβουάρ ενδιαφέρθηκε ακόμη και για το ζήτημα των γηρατειών. Το βιβλίο της «Ένας πολύ γλυκός θάνατος» (1964) αναφέρεται στο θάνατο της μητέρας της σ’ ένα νοσοκομείο του Παρισιού. Το 1981 έγραψε το βιβλίο «Η τελετή του αποχαιρετισμού», ένα γεμάτο πόνο απολογισμό των τελευταίων χρόνων του Σαρτρ. Στην εργογραφία της περιλαμβάνονται, ακόμη, ταξιδιωτικά δοκίμια για την Κίνα και την Αμερική.

Η Σιμόν Ντε Μποβουάρ πέθανε στις 14 Απριλίου του 1986 από πνευμονία και θάφτηκε δίπλα στον Σαρτρ στο Κοιμητήριο Μονπαρνάς των Παρισίων.

Ακολουθούν 9 από τα πιο γνωστά αποφθέγματα της Σιμόν ντε Μποβουάρ

Άλλαξε τη ζωή σου σήμερα. Μη στοιχηματίζεις στο μέλλον, ενέργησε τώρα χωρίς καθυστέρηση.

Το να κερδίσεις ένα άντρα είναι τέχνη. Το να τον κρατήσεις είναι επάγγελμα.

Δεν γεννιέσαι γυναίκα. Γίνεσαι γυναίκα.

Κάποιες μέρες ο Θεός μοιάζει τόσο μακρινός που φαίνεται να είναι απών.

Το παρόν δεν είναι ένα εν δυνάμει παρελθόν. Είναι η στιγμή της επιλογής και της δράσης.

Η ομορφιά έχει να πει ακόμα πιο λίγα και από την ευτυχία.

Αν ζήσεις αρκετά, θα ανακαλύψεις ότι κάθε νίκη γίνεται ήττα.

Η μοιρολατρία θριαμβεύει επάνω σ’ αυτούς που πιστεύουν σ’ αυτήν.

Μία γυναίκα νιώθει πως γέρασε, από τη στιγμή που οι άλλοι παύουν να την κακολογούν.


Read More

Jan 15, 2017

Ναζίμ Χικμέτ: "Τις πιο όμορφες μέρες μας δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα"


Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει

Τα πιο όμορφα παιδιά δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα

Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα

Κι αυτό που θέλω να σου πω
το πιο όμορφο απ’ όλα,
δε στο `χω πει ακόμα.

μτφρ. Γιάννης Ρίτσος

Ο Ναζίμ Χικμέτ (Nâzım Hikmet, Θεσσαλονίκη 15 Ιανουαρίου 1902 – Μόσχα 2 Ιουνίου 1963) ήταν Τούρκος ποιητής και δραματουργός, τα έργα του οποίου μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες. Υπήρξε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκίας. Πέθανε στην Μόσχα από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 61 ετών.

Αν και τα πρώτα του ποιήματα γράφτηκαν με παραδοσιακό μέτρο, ο Χικμέτ σταδιακά απομακρύνθηκε από τα πλαίσια του μέτρου και της ομοιοκαταληξίας και άρχισε να αναζητεί νέα μορφή για τα ποιήματά του. Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων διαμονής του στη Σοβιετική Ένωση, η αναζήτηση αυτή έφτασε στο αποκορύφωμά της.

Προτίμησε τον ελεύθερο στίχο, ο οποίος ταίριαζε και με την πλούσια φωνολογία της Τουρκικής γλώσσας. Επηρεάστηκε κυρίως από τον Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι.


Πηγή: apolasos.wordpress.com
Read More

Jan 12, 2017

Οι 10 συμβουλές για προσωπική ανάπτυξη του Dalai Lama

Δαλάι Λάμα είναι ο τίτλος που δίνεται στον έναν από τους δύο ηγέτες του Λαμαϊσμού (Θιβετιανού Βουδισμού). Η ονομασία «Δαλάι Λάμα» είναι συνδυασμός της Μογγολικής λέξης «Δαλάι» που σημαίνει «ωκεανός» και της Θιβετιανής λέξης «μπλα-μα» (μπ δασύ) που σημαίνει «δάσκαλος».

Ο Δαλάι Λάμα ήταν μέχρι το 1950 ο πολιτικός αρχηγός του Θιβέτ. Θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει στη γη τη ζωντανή ενσάρκωση του Βαδισάτβα Αβαλοκιτέσβαρα, που είναι μια από τις μορφές του Βούδα και συγκεκριμένα η μορφή του ελέους.



Ακολουθούν 10 συμβουλές του 14ου Δαλάι Λάμα για προσωπική ανάπτυξη:

Άφησε τους ανθρώπους που μοιράζονται μονάχα παράπονα, προβλήματα, καταστροφικές ιστορίες, φόβο και κριτική στους άλλους. Εάν κάποιος ψάχνει να βρει ένα κάδο απορριμμάτων για να πετάξει τα σκουπίδια του, κοίταξε να μην είσαι εσύ!
Πλήρωσε τα χρέη σου στην ώρα τους. Ταυτόχρονα ζήτησε πίσω αυτά που σου χρωστάνε ή εάν δεν μπορείς άφησε το να πάει στην ευχή!
Να κρατάς τις υποσχέσεις σου. Εάν δεν το έχεις κάνει, αναρωτήσου το γιατί. Πάντοτε μπορείς να αλλάξεις γνώμη ζητώντας συγγνώμη, να ξαναδιαπραγματευτείς ή να προσφέρεις μια εναλλακτική λύση σε μια υπόσχεση που δεν διατήρησες, μην το κάνεις, όμως, συνήθεια.
Ο πιο απλός τρόπος για να αποφύγεις να μην κάνεις κάτι που υποσχέθηκες είναι να πεις αμέσως «όχι».
Αφιέρωσε χρόνο μονάχα στα πράγματα που σε ευχαριστούν να κάνεις.
Επίτρεψε στον εαυτό σου να ξεκουράζετε όταν χρειάζεται και να δρας όταν σου παρουσιάζεται μια καλή ευκαιρία.
Πέτα, συμμάζεψε και οργανώσου. Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από το να σου «ρουφήξει» την ενέργεια σου ένας χώρος ακατάστατος και γεμάτος από πράγματα του παρελθόντος που δεν σου χρησιμεύουν πια!
Να δίνεις προτεραιότητα στην υγεία σου. Χωρίς την μηχανή του σώματος σου, δουλεύοντας στο μέγιστο, δεν μπορείς να κάνεις και πολλά. Κάνε συχνά διαλείμματα.
Αντιμετώπισε τις τοξικές καταστάσεις που ανέχεσαι, από το να εξαγοράσεις ένα φίλο ή κάποιο μέλος της οικογένειας, μέχρι στο να ανέχεσαι αρνητικές ενέργειες ενός συντρόφου ή κάποιας ομάδας. Λάβε τα αναγκαία μέτρα.
Αποδοχή. Από το να χαλάς την «ζαχαρένια» σου με μια κατάσταση που δεν μπορείς να αλλάξεις κάνε τον «κινέζο».
Συγχώρεσε, άφησε μια κατάσταση που σου προκαλεί πόνο, μπορείς πάντα να επιλέξεις να αφήσεις και να απελευθερώσεις τον πόνο της μνήμης!

 

stixovoli.com
Read More

Jan 11, 2017

Άδειος ο κόσμος μου


Read More

Jan 10, 2017

Μια μικρή ιστορία για τον θυμό και την αγάπη, από τον Mahatma Gandhi

Μια μέρα, ένας σοφός ρώτησε τους μαθητές του:

«Γιατί οι άνθρωποι ουρλιάζουν όταν εξοργίζονται;».
«Επειδή χάνουν την ψυχραιμία τους» απάντησε κάποιος.
«Μα γιατί πρέπει να ξεφωνίζουν αφού ο άλλος βρίσκεται δίπλα τους;» επέμεινε ο σοφός.

«Γιατί θέλουν να τους ακούσει» είπε ένας άλλος μαθητής.
«Και γιατί δεν μπορεί να του μιλήσει με χαμηλή φωνή;» ρώτησε πάλι ο δάσκαλος.



Διάφορες απαντήσεις δόθηκαν αλλά καμιά δεν τον ικανοποίησε.
«Ξέρετε γιατί ουρλιάζουν δυο άνθρωποι όταν είναι θυμωμένοι;» τους είπε τότε.

«Επειδή όταν θυμώνουν, οι καρδιές τους απομακρύνονται πολύ. Έτσι για να μπορέσει ο ένας ν' ακούσει τον άλλο, πρέπει να φωνάξει δυνατά, ώστε να καλύψει την απόσταση. Όσο πιο οργισμένοι είναι, τόσο πιο δυνατά πρέπει να φωνάξουν για ν' ακουστούν.

Το αντίθετο γίνεται, για παράδειγμα, όταν δυο άνθρωποι είναι ερωτευμένοι.
Δεν έχουν ανάγκη να ξεφωνίσουν. Μιλούν σιγανά και τρυφερά, επειδή οι καρδιές τους είναι πολύ κοντά. Η απόσταση μεταξύ τους είναι ελάχιστη.

Μερικές φορές μάλιστα είναι τόσο κοντά, που δεν χρειάζεται ούτε καν να μιλήσουν. Ψιθυρίζουν μονάχα. Κι όταν η αγάπη τους είναι πολύ δυνατή, δεν είναι αναγκαίο ούτε καν να μιλήσουν, τους αρκεί να κοιταχτούν. Έτσι συμβαίνει πάντα κι όταν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται πλησιάζει ο ένας τον άλλον».

Όταν συζητάτε, λοιπόν, μην αφήνετε τις καρδιές σας να απομακρυνθούν, μη λέτε λόγια που σας απομακρύνουν, γιατί θα έρθει μια μέρα που η απόσταση θα γίνει τόσο μεγάλη, ώστε τα λόγια σας δεν θα βρίσκουν πια το δρόμο του γυρισμού.

Mahatma Gandhi 
Read More

Jan 2, 2017

O άνθρωπος, το άλογο και το σκυλί… (Paulo Coelho)


Ένας άνθρωπος, το άλογό του και το σκυλί του περπατούσαν σ ένα δρόμο. Καθώς περνούσαν δίπλα από ένα τεράστιο δέντρο, έπεσε ένας κεραυνός και όλοι έμειναν στον τόπο. Αλλά ο άνθρωπος δεν αντιλήφθηκε ότι είχε πια αφήσει τον κόσμο τούτο και συνέχισε να περπατάει με τα ζώα του. Μερικές φορές οι πεθαμένοι θέλουν χρόνο για να συνειδητοποιήσουν τη νέα τους κατάσταση…


Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς, ανηφορικός, ο ήλιος έκαιγε και αυτοί είχαν ιδρώσει και διψούσαν πολύ.
Σε μια στροφή διέκριναν μια μεγαλόπρεπη πύλη, καμωμένη ολόκληρη από μάρμαρο, που οδηγούσε σε μία πλατεία στρωμένη με χρυσάφι, που στο κέντρο της είχε μία πηγή από όπου ανάβλυζε κρυστάλλινο νερό.
Ο οδοιπόρος προχώρησε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο:
– Καλημέρα
– Καλημέρα, απάντησε ο φύλακας
– Ποιος είναι αυτός ο τόσο όμορφος τόπος;
– Είναι ο παράδεισος
– Ωραία που φτάσαμε στον παράδεισο, διψάμε πολύ
– Μπορείτε να μπείτε, κύριε, και να πιείτε όσο θέλετε ( και ο φύλακας έδειξε την πηγή)
– Το άλογο και το σκυλί μου διψάνε κι αυτά
– Λυπάμαι πολύ, είπε ο φύλακας – Εδώ δεν επιτρέπονται ζώα
Ο άνθρωπος στενοχωρήθηκε επειδή διψούσε πολύ, αλλά δεν ήθελε να πιει νερό μόνο αυτός. Ευχαρίστησε το φύλακα και συνέχισε το δρόμο του.
Αφού περπάτησαν πολλή ώρα στην ανηφόρα, εξαντλημένοι πια, έφτασαν σ ένα μέρος που είχε για είσοδο μια παλιά ξύλινη πύλη που οδηγούσε σ ένα χωματόδρομο πλαισιωμένο από δέντρα.
Στη σκιά ενός από τα δέντρα καθόταν ένας άνθρωπος μ ένα καπέλο στο κεφάλι, ίσως και να κοιμόταν.
– Καλημέρα, είπε ο οδοιπόρος.
Ο άνθρωπος έγνεψε με το κεφάλι
– Διψάμε πολύ, εγώ το άλογό μου και το σκυλί μου
– Έχει μια πηγή σ’ εκείνες τις πέτρες, είπε ο άνθρωπος δείχνοντας το σημείο – Πιείτε όσο θέλετε
Ο άνθρωπος, το άλογο και το σκυλί πήγαν ως την πηγή και έσβησαν τη δίψα τους. Ο οδοιπόρος γύρισε για να τον ευχαριστήσει.
– Ελάτε πάλι όποτε θέλετε, απάντησε ο άνθρωπος
– Αλήθεια, πως λέγεται αυτό το μέρος;
– Παράδεισος
– Παράδεισος;; Μα ο φύλακας της μαρμαρένιας πύλης είπε ότι ο παράδεισος ήταν εκεί!
– Εκεί δεν είναι ο παράδεισος, είναι η κόλαση
Ο οδοιπόρος τα ’χασε.
– Πρέπει να τους απαγορεύετε να χρησιμοποιούν το όνομά σας! Αυτό σίγουρα θα προξενεί μεγάλα μπερδέματα!
– Καθόλου, αντίθετα μας κάνουν μεγάλη χάρη. Επειδή εκεί μένουν όλοι αυτοί που είναι ικανοί να εγκαταλείψουν τους καλύτερούς τους φίλους…
Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com