Jun 30, 2017

Κι ύστερα έγινε σκοτάδι

Ήσουν το φως και σε αγάπησα. Ήσουν ο ήλιος και τόλμησα να σε κοιτάξω κατάματα. Κι όπως οι Θεοί τιμωρούν όσους διαπράττουν ύβρη έτσι κι εσύ με έστησες στον τοίχο και μου πήρες το φως μου, φεύγοντας...


Εφύγες. Κι ήταν φως κι ύστερα έγινε σκοτάδι. 

Έφυγες και δεν μπόρεσα ποτέ ξανά να δω όσα βλέπουν αυτοί που αγαπούν και αγαπιούνται. 

Έφυγες και σε έψαχνα σε κάθε σώμα που όσο κοντά κι αν ερχόταν στο δικό μου, μου έμενε για πάντα ξένο.
 
Ψυθύριζα τ' όνομά σου κι άκουγα μόνο τον αντίλαλό μου, άπλωνα τα χέρια μου να σε κρατήσω μα έπαιρνα μόνο μαύρο.

Έφυγες και η ζωή η ίδια μού έμοιαζε μάταιη, όπως κάποιων ξεχασμένων ποιητών που διάβαζα μικρή.

Ήσουν το φως και σε αγάπησα. Δεν έβλεπα και είδα. Ήσουν ο ήλιος και μ' έκαψες χωρίς τύψεις, όπως καίνε αργά κι οδυνηρά τα απότιστα δέντρα. 

Κι ήταν μέρα κι ύστερα έγινε σκοτάδι...
Read More

Jun 22, 2017

Το νησί δελφίνι!

Στις ακτές της γραφικής πόλης Αμάλφι στην Ιταλία, που έχουν έχει χαρακτηριστεί από το 1997  ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO, υπάρχουν τρία μικρά βραχώδη νησιά, γνωστά ως Li Galli (οι Κόκορες) ή Le Sirenuse (οι Σειρήνες). 


Σύμφωνα με την Αινειάδα του Βιργιλίου και τον Οβίδιο, σε αυτά τα τρία νησάκια -το Licosa, το St. Pietro και το La Galetta- ζούσαν οι Σειρήνες, το τραγούδι των οποίων άκουσε ο Οδυσσέας, καθώς περιπλανιόταν μέχρι να φτάσει στην Ιθάκη. Το σχήμα του μεγαλύτερου από τα τρία αυτά νησιά μοιάζει με δελφίνι, αν το δει κάποιος από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία. 


Το νησί αποτέλεσε αγκυροβόλιο κατά την αρχαία ρωμαϊκή εποχή, ενώ κατά τον Μεσαίωνα έγινε μεσαιωνικό φέουδο του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β ‘. Ωστόσο, πάρα πολλοί επώνυμοι είχαν επισκεφθεί αυτό το μικρό επίγειο παράδεισο ανάμεσα στους οποίους η Γκρέτα Γκάρμπο, η πριγκίπισσα Μάργκαρετ της Αγγλίας, η Σοφία Λόρεν και η Ζακλίν Κένεντι.... 

Η επίσημη ονομασία του είναι Li Galli, ωστόσω είναι γνωστό και ως Sirenusas (από τις μυθολογικές σειρήνες που παρέσυραν τους θαλασσοπόρους με τις μαγικές φωνές τους και τους σκότωναν).

Το μικρό αυτό ιταλικό νησί που βρίσκεται κοντά στο κοσμοπολίτικο Κάπρι, ήταν -σύμφωνα με τον τοπικό μύθο- το σημείο όπου ο Οδυσσέας ζήτησε από τους άντρες του βουλώσουν τα αυτιά τους και να δέσουν τον ίδιο στο κατάρτι ώστε να ακούσει το τραγούδι των σειρήνων!


newsbeast.gr, mixanitouxronou.gr




Read More

18 αποφθέγματα του Jean-Paul Sartre

Από πολλούς θεωρείται ο μεγαλύτερος φιλόσοφος του 20ου αιώνα. Είναι ο γνωστότερος εκπρόσωπος του κινήματος του Υπαρξισμού. Υπήρξε επίσης λογοτέχνης, κριτικός και στρατευμένος καλλιτέχνης στηρίζοντας τις αριστερές πολιτικές επιλογές του με τη ζωή του και το έργο του.


Το 1964 αρνήθηκε να παραλάβει το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. Ήταν εκδότης του περιοδικού “Μοντέρνοι Καιροί”. Το 1945 έδωσε μια διάλεξη-ορόσημο με τίτλο «Ο υπαρξισμός είναι ένας ανθρωπισμός» (“L’existentialisme est un humanisme”). Υποστήριξε το ΚΚ Γαλλίας από το οποίο αποχώρησε το 1956 (με τα γεγονότα της Ουγγαρίας) δίνοντας μια παταγώδη συνέντευξη. Πήρε ενεργό μέρος στον Μάη του ’68. Είχε τεράστια επιρροή και γνώρισε μεγάλες δόξες στον καιρό του αλλά το έργο του σήμερα έχει μικρότερη απήχηση.



Διαλέξαμε 18 αποφθέγματά του

1.  Αν αισθάνεσαι μοναξιά όταν είσαι μόνος, έχεις κακή παρέα.

2. Ο άνθρωπος είναι απόλυτα ελεύθερος και γι’ αυτό είναι απόλυτα υπεύθυνος.

3. Ο άνθρωπος είναι οι επιλογές του.

4. Στην αγάπη, ένα κι ένα κάνουν ένα.

5. Η κόλαση είναι οι άλλοι.

6. Μόνο αυτός που δεν τραβάει κουπί έχει χρόνο να ταρακουνήσει τη βάρκα.

7. Η ζωή σταματά να έχει νόημα από τη στιγμή που χάνεις την ψευδαίσθηση ότι είσαι αιώνιος.

8. Θάνατος είναι η συνέχιση της ζωής χωρίς εμένα.

9. Μπορεί να υπάρξουν καλύτερες εποχές, αλλά αυτή εδώ είναι η δική μας.

10. Αν έγινα φιλόσοφος, αν επεδίωξα τόσο επίμονα τη φήμη, που ακόμα περιμένω, όλα έγιναν βασικά για να μπορώ να ρίχνω γυναίκες.

11. Θέλω να διατηρήσω τον κόσμο όπως είναι, όχι γιατί μου φαίνεται καλός – αντίθετα τον θεωρώ άθλιο – αλλά γιατί ζω μέσα σ’ αυτόν και δεν μπορώ να τον καταστρέψω χωρίς να καταστραφώ μαζί του.

12. Όταν οι πλούσιοι κάνουν πόλεμο, είναι οι φτωχοί που πεθαίνουν.

13. Ο φασισμός δεν ορίζεται από τον αριθμό των θυμάτων, αλλά από τον τρόπο που τα σκοτώνει.

14. Μισώ τα θύματα που σέβονται τους δήμιους τους.

15. Η ζωή αρχίζει στην άλλη πλευρά της απελπισίας.

16. Ελευθερία δεν είναι αυτό που κάνεις, αλλά αυτό που κάνεις μετά από αυτό που σου κάνουν.

17. Δεν μπορεί να γίνει κανείς άγιος όταν δουλεύει δεκαέξι ώρες την ημέρα.

18. Δεν υπάρχει άλλη πραγματικότητα από την πράξη.


el.ozonweb.com
Read More

Jun 20, 2017

Μένουμε γιατί αγαπάμε κι όχι επειδή δεν έχουμε επιλογή

Οι άνθρωποι έχουν μάθει στα δύσκολα να τα παρατάνε. Έχουν μάθει να φεύγουν γιατί το βρίσκουν πιο εύκολο από το να προσπαθούν να κρατήσουν μια σχέση ζωντανή. Το να μένεις σε μία προβληματική σχέση θέλει γερά νεύρα. Θέλει υπομονή και υποχωρήσεις. Θα πρέπει να ξεφορτωθείς κάθε εγωιστική διάθεση και να ξεπεράσεις τον εαυτό σου.


Όσοι μένουν είναι αυτοί που συνήθως πραγματικά αγαπάνε. Όμως τείνουν να παρεξηγούνται γιατί είναι πια λίγοι. Δύσκολα οι άνθρωποι κατανοούν την πραγματική αγάπη γιατί δύσκολα τη νιώθουν. Θα σκεφτούν ότι οι άλλοι μένουν γιατί έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση, επειδή ίσως τους έχουν ανάγκη ή γιατί φοβούνται ή βαριούνται να χωρίσουν και να πάνε παρακάτω. Και όντως υπάρχουν αυτές οι περιπτώσεις, όμως, αυτοί δε θα προσπαθούσαν να σώσουν τη σχέση τους. Απλά θα ήταν αδιάφοροι και θα άφηναν το χρόνο να κυλήσει για να φέρει όσα θα φέρει.

Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν όχι γιατί βολεύτηκαν αλλά γιατί αγάπησαν. Που δεν ζητούν τίποτα παρά μόνο αγάπη κι εκτίμηση για όσα δίνουν. Όμως πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης. Δυστυχώς η καλοσύνη δεν ανταμείβεται πάντα με καλοσύνη. Κάποτε δημιουργεί τέρατα και ξυπνά τον κακό εαυτό των ανθρώπων γιατί νιώθουν δυνατοί. Νιώθουν ότι έχουν εξουσία πάνω στον άλλο. Και ο πραγματικός εαυτός των ανθρώπων φαίνεται όταν αποκτά δύναμη και εξουσία, όχι μόνο σε μία σχέση αλλά και σε όλες τους τομείς της ζωής του. 

Κάποιοι μένουν γιατί αγαπάνε, όμως πρέπει και να φεύγουν όταν είναι δυστυχισμένοι και η αγάπη τους δεν βρίσκει ανταπόκριση. 
Γιατί μπορεί να είναι δύσκολο όμως, κάποια στιγμή θα βρεθεί αυτός που θα εκτιμήσει το γεγονός ότι στα δύσκολα στη σχέση τους και στη ζωή τους στάθηκαν βράχοι δίπλα τους και δεν σκέφτηκαν μόνο τον εαυτό τους.

Το να συγχωρείς συνεχώς και να μένεις είναι ψυχοφθόρο. Το να συγχωρείς μία φορά αφού φύγεις είναι απελευθερωτικό!
Read More

Να αγαπάς τον εαυτό σου

Τελικά είναι τόσο δύσκολο σε αυτήν τη ζωή να μάθουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας…;

Το να έχεις αυτοεκτίμηση, αυτοαποδοχή, να μπορείς πρώτος εσύ να εκτιμάς αυτό που είσαι και αυτό που έχεις… Να αγαπάς και να σέβεσαι την ύπαρξή σου! Η αγάπη, η αποδοχή, η εκτίμηση προς τον εαυτό μας αποτελεί το βασικό θεμέλιο της ψυχικής μας υγείας και ηρεμίας, με αυτόν τον τρόπο – πρώτος, μεταξύ άλλων- διατηρούμε σταθερές τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.


Θα συμφωνήσουμε εδώ ότι η εικόνα της αυτοεκτίμησής μας, χτίζεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής κάθε ανθρώπου. Στους πρώτους κιόλας μήνες, αν ικανοποιούνται οι βασικές ανάγκες του παιδιού όπως ο ύπνος, το φαγητό, και πάνω από όλα η αγάπη, η τρυφερότητα και η προστασία, τότε μπαίνουν τα θεμέλια για την υγιή αυτοαντίληψη. Αργότερα μεγάλη σημασία έχουν η αξιολόγηση των σημαντικών ανθρώπων γύρω μας (προπάντων δάσκαλοι και γονείς) καθώς και οι εμπειρίες από τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.

Η αυτοεκτίμηση και η αγάπη για τον εαυτό μας είναι τόσο σημαντικές που μπορούν να επηρεάσουν τις επιλογές και την πορεία που θα ακολουθήσουμε σε όλη την ζωή μας… Κατά συνέπεια βρίσκουμε ανθρώπους με θετική αυτοαντίληψη να διαπρέπουν, να ζουν ευτυχισμένοι και πλήροις και αντίθετα άνθρωποι που δεν κατάφεραν να εκτιμήσουν τον εαυτό τους, την αξία τους, που βιώνουν διαρκώς μια αίσθηση ανικανοποίητου…



Σήμερα, για κακή μας τύχη (ή καλύτερα, από κακή μας επιλογή), παραμελούμε τον εαυτό μας και κύριο μέλημα μας είναι να προσφέρουμε στους άλλους ικανοποίηση και να καλύπτουμε τις δικές τους ανάγκες. Άλλα ας ξεκινήσουμε από αυτό: Άν δεν αγαπήσεις ο ίδιος τον εαυτό σου και δεν τον φροντίζεις επαρκώς, πως θα μπορέσεις να κάνεις το ίδιο για τους άλλους τίμια και αυθεντικά; Χωρίς να κρατάς μέσα σου ”απωθημένα” από την μη ικανοποίηση των δικών σου προτεραιοτήτων;

Αν έχουμε συναισθήματα ανεπάρκειας, τότε είναι δύσκολο (και στην πραγματικότητα δεν μπορούμε) να κάνουμε ευτυχισμένο και πλήρη κανέναν άλλον. Αν έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση τότε χρειαζόμαστε μία αλλαγή: Πρέπει πρώτα να φροντίσουμε εμάς τους ίδιους, μια έμπρακτη πράξη αγάπης προς τον εαυτό μας (προτού σπεύσουμε να το κάνουμε για τους άλλους…). Αυτή η αλλαγή μάλιστα περιλαμβάνει την αντικατάσταση πολλών ιδεών και αντιλήψεων που είχαμε από την οικογένεια μας και την κοινωνία.

Χρειάζεται να φτιάξουμε τον δικό μας, τον προσωπικό μας ”οδικό χάρτη”, του ποιοι είμαστε, τι θέλουμε, τι πιστεύουμε, τι πρεσβεύουμε, κλπ. Κάνοντας αυτήν την αλλαγή αρχίζουμε σιγά σιγά να ορίζουμε και να αγαπάμε τον εαυτό μας, να τον αγκαλιάζουμε, και να δεχόμαστε και τα θετικά και τα αρνητικά στοιχεία που μπορεί να έχει.

Να αγαπάμε τις ιδέες, τις αξίες και τα πιστεύω μας… Ξεκινήστε από σήμερα: Είναι μια διανοητική άσκηση, ένα παιχνίδι που προάγει το πνεύμα και ακονίζει το νου…!

Πρέπει να μάθουμε να συγχωρούμε , να σεβόμαστε, να διεκδικούμε αυτά που θέλουμε και να συναναστρεφόμαστε με θετικούς ανθρώπους. Να εξωτερικεύετε τα δυνατά σας σημεία, να φροντίζετε τον εαυτό σας πνευματικά και σωματικά! Να ακούτε τον εαυτό σας, να τον ”αγκαλιάζετε” και να μην ξεχνάτε να χαμογελάτε περισσότερο…

antikleidi.com
Read More

Jun 18, 2017

Αυτά που νιώθω δεν σου αξίζουν

Νιώθω τόσα πολλά για σένα που ώρες ώρες νιώθω ότι το στήθος μου πάει να εκραγεί. Γιατί είναι αισθήματα χωρίς παραλήπτη. Γιατί μοναδικός παραλήπτης είσαι εσύ και στο σώμα σου παντού διαγράφεται η φράση "δεν είμαι διαθέσιμος". Δεν είσαι διαθέσιμος αλήθεια για μένα μόνο ή γενικά;


Μήπως αυτά που νιώθω παραείναι πολλά για σένα; Και αν εσύ δεν τα δέχεσαι εγώ πώς θα ξαλαφρώσω από τους τόνους έρωτα που κουβαλά το δικό μου σώμα; Μου λες να ζήσω μακριά σου, να πάρω την αγάπη μου και να φύγω, όμως ποτέ δε με ρώτησες αν το μπορώ.

Αλήθεια πόσο λίγο σε ένοιαζε εκείνες τις στιγμές που με είχες στην αγκαλιά σου και με φιλούσες; Το χειρότερο με σένα είναι που ένιωθα ότι δεν ένιωθες και προσπαθούσα με ό,τι όπλα είχα να σε κάνω να δεις τι σημαίνεις για μένα. Να σε κάνει να μείνεις λίγο ακόμα. Να σε κάνω να με δεις σοβαρά και όχι ως μία ακόμη σύντομη στάση στη διαδρομή σου. Δεν ήθελα ποτέ να ήμουν ένα άδειο παγκάκι στην άκρη της ζωής σου για να κάθεσαι όποτε τυχαία περνάς και νιώθεις κουρασμένος. Ήθελα να ήμουν ο τελικός σου προορισμός. Ήθελα στην αγκαλιά μου να ξαποστάσεις και να μείνεις για πάντα εκεί να σε προσέχω, να σε φροντίζω να σε γεμίζω με έρωτα.

Ξέρεις αλήθεια τι σημαίνει έρωτας; Νόμιζα μαζί μου τον είχες νιώσει. Είμαι σίγουρη ότι υπήρχαν κάποιες στιγμές που τον ένιωσες όμως το πείσμα σου ήταν τόσο δυνατό που τον πάτησες μόλις τον ένιωσες να φυτρώνει μέσα σου.

Νιώθω για σένα πολλά. Πιο πολλά δυστυχώς από όσα έμαθες να παίρνεις. Και πρέπει με όσες δυνάμεις με εχουν απομείνει να τα μαζέψω όλα να τα φορτωσω στους ώμους και να φύγω από δω. Γιατί τίποτα απ' αυτά δεν αξίζεις. Γιατί καταλάβα πώς δεν είναι ότι δεν μπορείς να με αγαπήσεις. Απλά δε θες!
Read More

Jun 15, 2017

Ψυχική σύνδεση μεταξύ δύο ανθρώπων: Το μυστικό του να είσαι ερωτευμένος

Αυτό το άρθρο αφορά την ψυχική σύνδεση μεταξύ δύο ανθρώπων. Είμαι σίγουρος ότι συμφωνείτε πως το να είναι κάποιος ερωτευμένος είναι μία από τις καλύτερες εμπειρίες που μπορεί να του προσφέρει η ζωή. Λάμπουμε ακόμα πιο πολύ όταν είμαστε ερωτευμένοι. Το κεφάλι μας και το σώμα μας εξάπτονται από τον ηλεκτρισμό. Οι ανησυχίες εξαφανίζονται και αποδυναμώνουν. Τα προβλήματα διευθετούνται. Οι προτεραιότητες μπαίνουν σε μια σειρά και είμαστε προστατευμένοι με αγάπη.
Εκτός αυτού, έχουμε έναν άρρηκτο και στενό δεσμό με τον αγαπημένο μας και όταν νιώθουμε τη φυσική του παρουσία κοντά μας, αισθανόμαστε ότι είμαστε σωματικά και συμπαντικά συνδεδεμένοι.
Η σύνδεση όχι μόνο είναι διανοητική αλλά και σωματική. Ίσως τον ακούσετε να λέει «μα καλά, πώς το ήξερες αυτό;» «Το πήρες από το στόμα μου». «Σκεφτόμουν να σε πάρω τηλέφωνο και τότε με πήρες εσύ!».
Φαντάζεστε όλες οι σημαντικές μας σχέσεις να ήταν διαρκώς έτσι; Το να είναι κάποιος ερωτευμένος μοιάζει με μια αινιγματική κατάσταση του τύπου «δυο άνθρωποι ερωτεύονται και παύουν να είναι ερωτευμένοι το ίδιο ξαφνικά!».
Ευτυχώς για κάποιους, μπορούν να το βιώσουν αυτό καθημερινά. Ο έρωτας είναι απλά μια πρόγευση μιας αληθινής  πνευματικής εμπειρίας. Όταν εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας να ακολουθεί τους νόμους που εξουσιάζουν όλες τις σχέσεις, θα είμαστε συμπαντικά ερωτευμένοι για πάντα.

Ψυχική σύνδεση μεταξύ δυο ανθρώπων
Αν επιθυμείτε να μείνετε για πάντα ερωτευμένοι, ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές.
Οραματιστείτε ότι δημιουργείτε μια σχέση αγάπης με τον σύντροφό σας
Δυναμώστε τη σχέση σας μέχρι το σημείο της ολοκληρωτικής ένωσης, η οποία θα δημιουργήσει έναν ψυχικό δεσμό όταν σκέφτεστε τον αγαπημένο σας.
Η ψυχική σύνδεση μεταξύ δυο ανθρώπων μπορεί να γίνει με τη βοήθεια της φαντασίας ή του οραματισμού. Για να γίνει πραγματικά δυνατή και να εξυπηρετήσει το ψυχικό δέσιμο, η φαντασία πρέπει να είναι αξιόπιστη, αληθινή και σύμφωνη με τις επιθυμίες και τις ευχές της καρδιάς.
Όταν το ψυχικό σας δέσιμο δημιουργείται, μπορείτε να συγκεντρωθείτε στον αγαπημένο σας με άνεση. Τότε το δέσιμο μοιάζει φυσικό.
Νιώθετε ολοκληρωμένοι και ακέραιοι. Παρόλο που υπάρχει μια αίσθηση χώρου με το ψυχικό δέσιμο, έχετε μια πανίσχυρη επίγνωση ότι ο έρωτας ποτέ δεν είναι απών και είναι πάντα κοντά. Όσο πιο κοντά σας τον νιώθετε, τόσο πιο δυνατός είναι σε σχέση με αυτό που νιώθατε παλιότερα.
Αντισταθείτε στον πειρασμό να επιτεθείτε στον αγαπημένο σας και να ανατρέψετε την πραγματικότητα που δημιουργήσατε. Μην αμφισβητείτε τον καβγά. Η εμπειρία αυτή είναι αληθινά δική σας. Αν τύχει να επιτεθείτε στον σύντροφό σας, τότε θα ανατρέψετε τη σχέση. Ποτέ μην επιτίθεστε ή αμφισβητείτε αυτή την εμπειρία που δημιουργήσατε.
Πρέπει να φέρετε θετική ψυχική σύνδεση μέσα στη σωματική σας σχέση. Όταν σχετίζεστε με  το σώμα, χρησιμοποιήστε ενεργά το μυαλό σας, κάτι που θα σας βοηθήσει και δε θα σας υποτιμήσει.
Χρησιμοποιήστε το μυαλό σας για να βγάλετε προς τα έξω την αύρα της οικειότητας και του θετικού ψυχικού δεσίματος. Στις αλληλεπιδράσεις του πραγματικού κόσμου.
Είναι καλό να μην αποδέχεστε κάτι εναλλακτικό μιας αληθινής ψυχικής σχέσης, για αυτό μη νιώθετε με τον ίδιο τρόπο όπως κάνετε με το πνεύμα.
Αν συμβεί να ακολουθήσετε αυτή την πορεία δε θα έχετε τη διανοητική υπευθυνότητα που απαιτείται για να ανακαλύψετε και να κρατήσετε μια σχέση και να έχετε αληθινή οικειότητα.

Η ψυχική σύνδεση μεταξύ δυο ανθρώπων έχει να κάνει με την οικειότητα και την ποιότητα
Το πιο εμφανές χαρακτηριστικό είναι το επίπεδο της ποιότητας της σχέσης στην ασφάλεια του ψυχικού δεσίματος, όπως γίνεται και με τη σωματική ένωση.
Το να δίνετε τον χρόνο σας και να προσπαθείτε να δημιουργήσετε μια ψυχική σχέση είναι κάτι που σίγουρα αξίζει. Όταν η σχέση είναι δυνατότερη τότε η αίσθηση της οικειότητας μεγαλώνει. Για αυτό εξακολουθήστε να εξασκήστε για αυτή την τέλεια σχέση.

awakengr.com
Read More

Jun 14, 2017

Η μόνη αληθινή θρησκεία είναι να έχεις καλή καρδιά

Τον πήραν από το πατρικό σπίτι του όταν ήταν 6 χρονών. Στα 15 του έπρεπε να γίνει στρατιωτικός διοικητής και διπλωμάτης. Στα 25 αναγκάστηκε να φύγει από το Θιβέτ για την Ινδία. Σήμερα ο Dalai Lama είναι 79. Φαίνεται πως η ζωή του δεν υπήρξε εύκολη. Αλλά αντί να βλέπει κανείς ρυτίδες στο πρόσωπό του, αντικρίζει μια λάμψη να χορεύει στα μάτια του. Πάνω από 50 χρόνια οι άνθρωποι προσδοκούν να ακούσουν τα σοφά λόγια του και να δουν τις πράξεις του.
Για να σας βοηθήσουμε να καταλάβετε τις αρχές που βοήθησαν αυτόν τον απίστευτο άνθρωπο να διατηρήσει την θετική στάση του και την λογική θεώρηση του κόσμου τόσα χρόνια, σας παραθέτουμε πιο κάτω 15 μαθήματα ζωής που ο ίδιος εξέφρασε με τα δικά του λόγια.

1. Να είσαι ευγενικός όποτε μπορείς-δηλαδή πάντα.
2. Το να ζεις καλά έρχεται με τις πράξεις, όχι με την προσευχή.
3. Η αλαζονεία μπορεί να δικαιολογηθεί. Είναι το αποτέλεσμα είτε χαμηλής αυτοεκτίμησης ή λόγω προσωρινών και επιπόλαιων πράξεων.
4. Όταν κάποιος αισθάνεται ότι όλα στην ζωή του πάνε στραβά, αυτό σημαίνει ότι κάτι όμορφο θα συμβεί σύντομα.
5. Οι άνθρωποι υπάρχουν για να αγαπιούνται, τα πράγματα υπάρχουν για να χρησιμοποιούνται. Ο κόσμος είναι σε χάος γιατί αυτά τα δυο είναι ανάποδα.
6. Η έννοια της συμπόνιας δεν σχετίζεται με την θρησκεία. Είναι μια παγκόσμια έννοια. Η ύπαρξή της είναι η μοναδική προϋπόθεση για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.
7. Εάν μπορείς να βοηθήσεις, πρέπει να το κάνεις. Εάν δεν μπορείς, τουλάχιστον μην βλάπτεις.
8. Δεν γιορτάζω τα γενέθλια. Για μένα, δεν υπάρχει διαφορά από τις άλλες ημέρες. Κατά κάποιο τρόπο κάθε ημέρα είναι ημέρα γέννησης. Κάθε μέρα που ξυπνάτε το πρωί, όλα είναι φρέσκα και καινούργια και ο μόνος στόχος για την νέα μέρα είναι να διδαχθείτε κάτι σημαντικό.
9. Ο στόχος στην ζωή είναι να είσαι χαρούμενος.
10. Έχοντας θετική στάση για την ζωή συνεχώς,μπορείς να είσαι ευχαριστημένος ακόμη και στις πιο δυσάρεστες καταστάσεις.
11. Εξασκηθείτε στην υπομονή, την επιδίωξη του σκοπού σας και την συμπόνια.
12. Πιστεύω ότι η μόνη αληθινή θρησκεία είναι να έχεις καλή καρδιά.
13. Πρέπει να έχουμε τον έλεγχο στην τεχνολογία και να μην γίνουμε σκλάβοι της.
14. Η μεγάλες ευκαιρίες ξεκινάνε πάντα από τους ανθρώπους, η βάση για την ειρήνη στον κόσμο είναι αυτή η εσωτερική γαλήνη και ηρεμία που βρίσκεται στην καρδιά του κάθε ένα μας. Ο κάθε ένας από εμάς συνεισφέρει.
15. Ο κάθε ένας από εμάς έχει την ευθύνη για όλη την ανθρωπότητα. Αυτό είναι το θεμέλιο της δικής μου απλής θρησκείας. Δεν έχουμε ανάγκη ναούς και πολύπλοκες φιλοσοφίες. Το μυαλό και η καρδιά μας είναι οι ναοί μας, η φιλοσοφία μας είναι η καλοσύνη μας.

Πηγή: tilestora
Read More

Jun 8, 2017

Οι πολύχρωμοι, μοντέρνοι πίνακες του Mystere Tutle

Πάντα μου άρεσαν οι πολύχρωμοι πίνακες. Μου έδιναν μία ανεξήγητη χαρά και γι' αυτό τους προτιμώ και στο σπίτι μου. Ο Μystere Tutle τον οποίο μπορείτε να βρείτε στο facebook https://www.facebook.com/Myst%C3%A8re-Tutle-225347980853274/ είναι ένας από τους αγαπημένους μου σύγχρονους ζωγράφους και είναι φυσικά Γάλλος.

Ο Mystere Tutle αποτυπώνει εικόνες από την καθημερινή ζωή μας με το δικό του μοναδικό τρόπο. Χρησιμοποιεί έντονα χρώματα όπως μπλε, κόκκινο και κίτρινο απορρωφόντας όλη μας την προσοχή με ένα κοίταγμα.







Στο πιο κάτω βίντεο ο ίδιος μας βάζει στο σπίτι του και μας δείχνει πώς δημιουργεί ένα πίνακα



Read More

Jun 7, 2017

Η πρώτη και τελευταία μου σκέψη

Είσαι η πρώτη μου σκέψη όταν ξυπνώ το πρωί και η τελευταία λίγο πριν κοιμηθώ.

Είναι λες και το μυαλό μου σε κουβαλάει μαζί του καθόλη τη διάρκεια του βραδινού ύπνου. Στα πιο φωτεινά και στα πιο σκοτεινά όνειρα. Δεν του αρκεί να σε σκέφτεται μόνο τη μέρα. Και είναι, οφείλω να ομολογήσω, ένα γλυκό μαρτύριο να σε σκέφτομαι ακόμη τόσο πολύ, μετά από τόσους μήνες χωρισμού.



Εσύ προχώρησες, έβαλες σκοπό να με σβήσεις απ’ τη ζωή και το μυαλό σου και τα κατάφερες. Δεν σε κατηγορώ πια. Είχες τους λόγους σου και μάλλον δεν θεωρούσες ότι μ’ αφορούσαν. Και τα κατάφερες. Με άφησες απ’ έξω.

Κι εγώ απ’ την άλλη κάθε προσπαθεία που κάνω, χάνει σαν βέλος το κέντρο και δεν βρίσκει στόχο. Δεν είναι ότι δεν προχώρησα. Και έχω να σου πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ που με παράτησες, γιατί έκανες χώρο στη ζωή και στην καρδιά μου να νιώσει ξανά τον έρωτα. Είχα ξεχάσει μαζί σου πως είναι να σ’ αγαπά κανείς και να σε σέβεται πραγματικά. Είχα πει μαζί σου το αφύσικο, φυσιολογικό και το ψωμί ψωμάκι γιατί έτρεμα μη σε χάσω.

Τώρα έχω μείνει με τις αναμνήσεις. Όλες οι όμορφες και άσχημες μας στιγμές παίζουν σαν παλιά ελληνική ταινία, στο ταβάνι που κοιτάζω, όταν ξαπλώνω κάθε βράδυ περιμένοντας να με πιάσει ο ύπνος και τα πρωινά αυτόματα το χέρι μου πιάνει το κινητό για να ψάξει ένα σου μήνυμα ή έστω ένα σημάδι ότι νοιάζεσαι τελικά λίγο για μένα.

Βρε, ακόμα και τις στιγμές που αφήνω τον εαυτό μου στα ζεστά του χέρια, που μ’ αγγίζουν σαν να ξέρουν και θέλουν να μου απαλύνουν τον πόνο, ακόμα και τότε σε σκέφτομαι. Και με πιάνουν τα κλάματα γιατί μου λείπει αυτό που ένιωθα μαζί σου και που δεν μπορώ να νιώσω ξανά. Σκουπίζω τα δάκρυά μου και σκέφτομαι πόσο άδικο είναι να μην μπορώ ν’ απολαύσω τη ζωή που μου δίνει απλόχερα τα πάντα κι εγώ την προσπερνώ, κυνηγώντας φαντάσματα του παρελθόντος.

Και παρόλο που μου λείπεις δεν θέλω να σε ξαναδώ ποτέ. Τρέμω στην ιδέα μήπως και γυρίσεις και χαραμίσω γι’ ακόμη μια φορά τον εαυτό μου στα λάθη και στα πάθη. Ήταν γλυκά τα ψέματά σου, γι’ αυτό αποίκησαν στο μυαλό μου, όμως είμαι και θα παραμείνω φανατική οπαδός της αλήθειας.

Τον κοιτάζω που κοιμάται, του παίρνω τα χέρια σφιχτά και σκεπάζω το γυμνό του σώμα με το σώμα μου. Είναι αληθινός, είναι υπέροχος και είναι πραγματικά εδώ, δίπλα μου. Δεν είναι ένα κακό επινόημα της φαντασίας μου. Και όσο περνά ο καιρός τόσο πιο πολύ με κερδίζει και τόσο πιο πολύ με χάνεις εσύ.

Δεν αγάπω εσένα. Εσύ δεν ήσουν παρά ένα παλάτι στην άμμο που φύσηξε και σκόρπισε ο βοριάς στον αέρα μια για πάντα. Τι σημασία έχει να κυνηγώ τους κόκκους της άμμου για να το ξανακτίσω; Αυτόν αγαπώ. Αυτόν που τώρα αγγίζω. Που πιστεύει ότι αξίζω τη μαχή για να με κερδίσει!

Και θα περάσει ο καιρός, οι πληγές θα κλείσουν και δεν θα είσαι το πρώτο πράγμα που θα σκέφτομαι κάθε πρωί όταν ξυπνώ, άλλα ούτε και το τελευταίο πριν κοιμηθώ. 
Read More

Jun 6, 2017

Τα πιο σημαντικά πράγματα που μας έμαθε ο Μίλαν Κούντερα

Ο μεγάλος συγγραφέας, ο δημιουργός της Αβάσταχτης Ελαφρότητας του Είναι και αρκετών άλλων λογοτεχνικών αριστουργημάτων, μας μαθαίνει πράγματα για το όνειρο, τη σοφία, τη συγχώρεση και τον έρωτα, απαντώντας σε ερωτήματα που διαχρονικά απασχόλησαν και θα εξακολουθήσουν να απασχολούν τον άνθρωπο.

Το όνειρο είναι η απόδειξη, ότι το να φαντάζεται, το να ονειρεύεται αυτό που δεν έχει υπάρξει, είναι μια από τις βαθύτερες ανάγκες του ανθρώπου.


Όποιος θέλει διαρκώς να “εξυψωθεί” πρέπει να περιμένει ότι μια μέρα θα τον πιάσει ίλιγγος . Ο ίλιγγος είναι άλλο πράγμα από τον φόβο μην πέσουμε. Είναι η φωνή του κενού κάτω από εμάς που μας τραβάει και μας καταπίνει, η επιθυμία μας να πέσουμε που μετά την πολεμάμε με τρόμο.

Όσο οι άνθρωποι είναι λίγο πολύ νέοι και η μουσική παρτιτούρα της ζωής τους δεν είναι παρά στους πρώτους της ρυθμούς, μπορούν να συνθέσουν μαζί και να ανταλλάξουν μοτίβα, αλλά , όταν συναντιόνται σε μια πιο ώριμη ηλικία η μουσική τους παρτιτούρα είναι λίγο πολύ συμπληρωμένη , και κάθε λέξη , κάθε αντικείμενο, σημαίνουν κάτι διαφορετικό στην παρτιτούρα του καθενός.

Η πρώτη προδοσία είναι ανεπιδιόρθωτη. Προκαλεί, με αλυσιδωτή αντίδραση, άλλες προδοσίες, η καθεμιά από τις οποίες μας απομακρύνει όλο και περισσότερο από το σημείο της αρχικής προδοσίας.

Κάποια μέρα, παίρνει κανείς μια απόφαση χωρίς καλά-καλά να ξέρει πως κι αυτή η απόφαση έχει τη δική της δύναμη αδράνειας. Κάθε χρόνος που περνάει κάνει ακόμα δυσκολότερο το να αλλάξει κανείς.

Το θέμα είναι να βρει κανείς εικόνες που συντηρούν την ερωτική έλξη χωρίς να πυροδοτούν την απογοήτευση.

Η πηγή του άγχους βρίσκεται στο μέλλον. Αν μπορείς να κρατήσεις το μέλλον έξω από το μυαλό σου, μπορείς να ξεχάσεις τις στεναχώριες σου.


Όταν η καρδιά μιλάει, το μυαλό το θεωρεί μεγάλη απρέπεια να φέρει αντίρρηση.

Δεν μπορείς να καταλάβεις τίποτα για την τέχνη, ιδιαίτερα τη μοντέρνα τέχνη, αν δεν καταλαβαίνεις ότι η φαντασία είναι μια αξία από μόνη της.

Το να είσαι συγγραφέας δεν σημαίνει να κηρύττεις μια αλήθεια, σημαίνει να ανακαλύπτεις μια αλήθεια.

Επιφανειακά, ένα έξυπνο ψέμα. Κατά βάθος, η χαζή αλήθεια.

Η φιλία προσφέρει έναν καθρέφτη όπου μπορεί ο άλλος να αποθαυμάζει την αλλοτινή του εικόνα, η οποία χωρίς το αιώνιο μπλα μπλα των αναμνήσεων μεταξύ φίλων, θα είχε σβήσει προ πολλού.

Είναι δυνατόν να υποφέρει κανείς από νοσταλγία έχοντας μπροστά τον αγαπημένο του, αν διαβλέπει ένα μέλλον όπου ο αγαπημένος δεν υπάρχει όταν ο θάνατος του αγαπημένου, αδιόρατα είναι ήδη παρών.

Για να μην συρρικνωθεί το εγώ μας, για να διατηρήσουμε τον όγκο του, πρέπει να ποτίζουμε τις αναμνήσεις σαν τα λουλούδια στη γλάστρα, κι αυτό το πότισμα απαιτεί τακτική επαφή με τους μάρτυρες του παρελθόντος δηλαδή με τους φίλους.

Όσο πιο βαρύ είναι το φορτίο, όσο πιο κοντινή στη γη είναι η ζωή μας, τόσο είναι πιο αληθινή πιο πραγματική. Σ΄αντιστάθμισμα, η ολική απουσία του φορτίου κάνει το ανθρώπινο ον να γίνεται πιο ελαφρύ απ΄τον άνεμο , να πετάει , ν΄απομακρύνεται από τη γη, απ΄το γήινο είναι, να μην είναι παρά μόνο κατά το ήμιση αληθινό και οι κινήσεις του να είναι εξίσου ελεύθερες όσο και χωρίς σημασία.

Δεν μπορεί κανείς ποτέ να ξέρει αυτό που πρέπει να θέλει, γιατί έχουμε μόνο μια ζωή και δεν μπορούμε ούτε να την συγκρίνουμε με προηγούμενες ζωές, ούτε να την επανορθώσουμε σε ζωές επερχόμενες.

Ο έρωτας δεν εκδηλώνεται με την επιθυμία να κάνεις έρωτα (αυτή η επιθυμία ταιριάζει σε αναρίθμητο πλήθος γυναικών) αλλά με την επιθυμία του μοιρασμένου ύπνου (αυτή η επιθυμία δεν αφορά παρά μια και μόνο γυναίκα)

Το να αγαπάς κάποιον από συμπόνια δεν σημαίνει ότι τον αγαπάς πραγματικά.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο βαρύ από την συμπόνια. Ούτε ο ίδιος μας ο πόνος δεν είναι τόσο βαρύς όσο ο πόνος που μοιραζόμαστε μ΄έναν άλλο, για έναν άλλο, στη θέση ενός άλλου, πολλαπλασιασμένος απ΄τη φαντασία, σε εκατοντάδες αντίλαλους.

Το τυχαίο είναι που κάνει τέτοια μάγια, όχι το αναγκαίο . Για να είναι ένας έρωτας αξέχαστος πρέπει τα τυχαία να συναντιόνται σ΄αυτόν από την πρώτη στιγμή.

Η στιγμή που γεννιέται ο έρωτας: η γυναίκα δεν αντιστέκεται στη φωνή που καλεί την τρομαγμένη της ψυχή, ο άντρας δεν αντιστέκεται στη γυναίκα που η ψυχή της ξέρει να προσέχει τη φωνή του.

Όλοι έχουμε ανάγκη να μας κοιτάνε . Ανάλογα με τί είδους είναι το βλέμμα κάτω απ΄το οποίο θέλουμε να ζούμε, μπορούμε να καταταγούμε σε 4 κατηγορίες:

Η πρώτη αναζητάει το βλέμμα ενός ατέλειωτου αριθμού ανώνυμων ματιών, μ’ άλλα λόγια το βλέμμα του κοινού.
Στην δεύτερη κατηγορία εκείνοι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς το βλέμμα ενός πλήθους γνώριμων ματιών.
Τρίτη η κατηγορία αυτών που έχουν ανάγκη να βρίσκονται κάτω από το βλέμμα του αγαπημένου προσώπου.
Τέλος η τέταρτη η πιο σπάνια αυτών που ζουν κάτω απ΄τα φανταστικά βλέμματα πλασμάτων που είναι απόντα. Είναι οι ονειροπόλοι.
Είναι μια τεράστια ανακούφιση να διαπιστώνει κανείς πως είναι ελεύθερος, πως δεν έχει αποστολή.

antikleidi.com
Read More

Jun 4, 2017

Τα πιο ωραία πράγματα δεν είναι πράγματα

Τα πιο ωραία πράγματα στη ζωή δεν είναι πράγματα. Δεν είναι το καινούργιο κινητό ή το καινούργιο αυτοκίνητο. Ούτε καν το σπίτι που μένουμε, όσο μεγάλο κι αν είναι. Τα πιο ωραία πράγματα στη ζωή δεν μπορείς να τα αγγίξεις παρά μόνο να τα νιώσεις. Πολλές φορές δεν μπορείς καν να τα προσδιορίσεις ή να τα εξηγήσεις.



Τα πιο ωραία πράγματα είναι τα πιο απλά και πολλές φορές δεν στοιχίζουν σχεδόν τίποτα. Είναι αισθήματα, μυρωδιές, στιγμές, χαμόγελα και γεύσεις. Το φιλί των ερωτευμένων, η γεύση της πίτσας, το χαμόγελο των φίλων, η μυρωδιά της θάλασσας, ένα ηλιοβασίλεμα, η αγκαλιά του σκύλου μας, το βουνίσιο αεράκι, η αίσθηση ενός βρέφους και άλλα τόσο όμορφα και καθημερινά που προσπερνάμε χωρίς να δώσουμε σημασία. Το σώμα και η μυρωδιά του ανθρώπου που αγαπάμε, η λέξη "μαμά" όταν βγαίνει από το στόμα του παιδιού μας, η οικογενειακή θαλπωρή, η μουσική και οι τέχνες που μας δημιουργούν έντονες συγκινήσεις, η μυρωδιά του γιασεμιού, η δημιουργία...

Σ' αυτά βρίσκεται η ευτυχία κι αυτά δεν είναι τόσο δύσκολο να τα βρει κανείς. Τα περισσότερα απ' αυτά τουλάχιστον. Γι' αυτό η ευτυχία κατάντησε ένα τόσο πολύτιμο αγαθό, γιατί δύσκολα τη βρίσκουμε στα υλικά αγαθά που την ψάχνουμε. 

Είμαστε τόσο απασχολημένοι στο ν' αποκτάμε όλο και περισσότερα απ' αυτά που έχουμε που ξεχνάμε να δούμε μέσα μας και τι πραγματικά θέλουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι. Είμαστε πολύ απασχολημένοι με το τι θα πουν οι άλλοι, με το να εντυπωσιάσουμε τους γύρω μας, με το να επιδείξουμε αυτά που έχουμε και με το να μην αποτύχουμε που αγνοούμε τα πολύτιμα αγαθά της μητέρας φύσης. Αυτής που μας δημιούργησε και που στην αγκαλιά της νιώθουμε ήρεμοι και ασφαλείς. Αγνοούμε και δεν ακούμε πραγματικά τους ανθρώπους γύρω μας. 

Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ είπε ο Καζαντζάκης και κάπου σε αυτή τη μεγάλη κουβέντα βρίσκεται η βάση για την ευτυχία. 

Read More

Jun 1, 2017

Μέχρι εκεί μπρούσες

Μέχρι εκεί μπορούσες να δώσεις. Όχι γενικά. Σε μένα. Για μένα. Σε άλλους δίνεις πολλά περισσότερα. Αυτό σκέφτομαι πια όταν σε σκέφτομαι. Και μία πίκρα την έχω ρε μάτια μου γιατί εγώ για σένα μπορούσα τα πάντα. Δεν έβαζα ποτέ όρια σε αυτά που ένιωθα. Αν μου έλεγες να πεθάνω για σένα θα το έκανα. Αν μου έλεγες να ζήσω μαζί σου με μία κουβέρτα και τ' αστέρια μόνο πάνω από το κεφάλι μας και πάλι θα το έκανα. Φτάνει να με κρατούσες αγκαλιά.



Εσύ; Εσύ δεν μπορούσες να κάνεις ούτε ένα βήμα παραπάνω από τη ζώνη ασφαλείας σου. Δεν ήθελες. Είχες πολλά να χάσεις και πολύ λίγα να κερδίσεις από μένα. Την ίδια ώρα που τα μάτια σου μ' εκλιπαρούσαν να μείνω, τα λόγια σου με έσπρωχναν στον γκρεμό. Έβαλες φραγμούς στα αισθήματά σου για να μην σου τρέχουν ανεξέλεγκτα, μηπως και με βρουν για να με αγαπήσουν.

Δεν ήθελες μάτια μου να μ' αγαπήσεις. Γιατί; Πόσο λίγο ήταν για σένα αυτό που είχα να δώσω; Πόσο λάθος ήμουν; 

Μέχρι εκεί μπορούσες τελικά. Γι' αυτό φεύγω. Φεύγω γιατί κατάλαβα ότι τα τείχη σου δεν πέφτουν ούτε με μία ζωή πολιορκίας. Και μία ζωή έχω. Δεν έχω δεύτερη. Και πρέπει να την ζήσω για να μην κοιτάξω πίσω μετά και να θυμάμαι μόνο πόνο κι ένα δωμάτιο άδειο. Δεν κουράστηκα να παλεύω για σένα. Όμως δεν μπορώ άλλο να δίνω μόνη μου όλες τις μάχες και πάντα να χάνω. Έχω ξεμείνει από αποθέματα και μου δίνεις λίγες μόνο σταγόνες ελπίδας. Δε μου αρκούν για ν' αντέξω.

Αυτό ήσουν για μένα. Ένα "μέχρι εκεί μπορούσες". Και σήμερα το κατανοώ απόλυτα. Ο καθένας βάζει τις δικές του προτεραιότητες και παλεύει γι' αυτά που θεωρεί πιο σημαντικά. Έχω εξάλλου μάθει ότι δεν υπάρχει "δεν μπορώ" στη ζωή. Υπάρχει το "δεν μπορώ για σένα". Υπήρχαν λοιπόν πάντα οι άλλοι στη ζωή σου, που λένε παρεμπιπτόντως ότι είσαι καλό παιδί κι εγώ κάπου στο τέλος που σε γνώρισα μόνο μέσα από τις φυγές σου. 

Λοιπόν, μάτια μου σου διευκολύνω τη θέση σου και φεύγω. Δεν είχες ούτε το θάρρος να με διώξεις μέχρι που σ' ανάγκασα να το κάνεις. Τώρα ξέρω ότι μέχρι εκεί μπορούσες και σου λέω ευχαριστώ ακόμη και γι' αυτά τα λίγα που μου έδωσες και για μένα σήμαιναν τόσα πολλά. 
Read More

Είσαι τελικά ό,τι χειρότερο μου έχει συμβεί!

Νιώθω πολύ κουρασμένη τις τελευταίες μέρες. Και η κούραση αυτή προκύπτει πλέον από τη συνεχή μου προσπαθεία να σε συγχωρήσω, να πνίξω αυτό το μίσος, την απογοήτευση και την αηδία που νιώθω για σένα και να πείσω τον εαυτό μου ότι δεν είσαι αυτός ο απαίσιος άνθρωπος που έδειξες να είσαι τους τελευταίους μήνες.

Αυτή η πίεση που ασκώ στον εαυτό μου συνέχεια να σε δει φιλικά, να ξεχάσει τον πόνο που προκάλεσες όταν ξαφνικά μου έλεγες ότι δεν ένιωσες ποτέ τίποτα για μένα. Όταν μου έλεγες ότι δεν ήμασταν ποτέ φίλοι. Όταν με παρατούσες από τη μία μέρα στην άλλη. Όταν με άφηνες μόνη στον κόσμο μου να ψάχνω τα πως και τα γιατί και έψαχνες για το επόμενο σου θύμα.




 Ναι, δε θέλω να σκέφτομαι ότι είσαι ένας βολεμένος, αναίσθητος καλοπερασάκιας, που εκμεταλλεύτηκε τα συναισθήματά μου για όσο μπορούσε. Εμένα, της προηγούμενης και της επόμενης που θα κερατώνεις. Δεν θέλω να πιστέψω ότι αγάπησα έναν τέτοιο άνθρωπο. Ίσως από περηφάνια και εγωισμό, δεν ξέρω. Κάνω συνέχεια κινήσεις για ν' αποδείξω ότι τελικά δεν ήσουν αυτό το τέρας! Όμως, δυστυχώς με επιβεβαιώνεις διαρκώς.


Και είσαι τελικά ό,τι χειρότερο έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Άκουγα γι' ανθρώπους σαν εσένα και έμοιαζαν να βρίσκονται πολύ μακριά από μένα, όμως τελικά είχα έναν μες την αγκαλιά μου και δεν ήθελα να το παραδεχτώ. Kαι πραγματικά τώρα που έχει πάψει να μου λείπει ο καλός σου εαυτός και αυτό που ήμουν εγώ μαζί σου και όλο αυτό που ήμασταν μαζί στις καλές μας στιγμές, νιώθω πολύ τυχέρη που δεν υπάρχω στη ζωή σου. Έχω αρχίσει μάλιστα να σε λυπάμαι και να λυπάμαι και όλες αυτές που κοροϊδεύεις, πουλώντας συναίσθημα για λίγη σάρκα.


Και καταλαβαίνω πόσα κόμπλεξ και ψυχολογικά θέματα μπορεί να έχει ένας άνθρωπος που λέει ψέματα στον εαυτό του και στους γύρω του. Πόσο δειλός είναι που δεν μπορεί να βγει απλά και να πει: "κορίτσι μου εγώ θέλω μόνο σεξ από σένα και τίποτα άλλο" και πουλάει έρωτες για να πάρει επιβεβαίωση. Όλη αυτή την ψεύτικη εικόνα που έκτισες κάποια μέρα θα την λουστείς. Όλοι πληρώνουν αργά ή γρήγορα σε αυτή τη ζωή. Εγώ πληρώνω τώρα την επιλόγη μου να σ' αγαπήσω και να σε εμπιστευτώ. Εσύ θα ζεις με το αιώνιο κενό σου, εγκλωβισμένος για πάντα στην εικόνα που θέλεις να δείχνεις για να είσαι αρεστός.


Δεν θα μπω στη διαδικασία να σκέφτομαι τρόπους να σε εκδικηθώ και άλλες τέτοιες μικροπρέπειες. Μπορώ εύκολα να το κάνω αλλά τι θα πετύχω; Προτιμώ να δώσω την ενέργεια μου σε ανθρώπους που με αγαπάνε και ευτυχώς είναι αρκετοί και να σε σβήσω εντελώς από τη μνήμη μου. Να κρατήσω μόνο όσα μου διδάξες με σκληρό τρόπο. Έτσι είναι η ζωή. Πρέπει να πάθεις για να μάθεις.


Και όχι δεν θέλω να σε ξαναδώ. Ψέματα σου έλεγα όλους αυτούς τους μήνες ότι θα περάσω να τα πούμε ή ότι θα πάμε για καφέ.  Όχι, δεν θέλω τελικά. Το σκέφτηκα πολλές φορές. Κατασκεύασα σενάρια για το τι θα σου πω. Σκέφτηκα όλες τις πιθανές σου αντιδράσεις, όμως την ίδια στιγμή άλλαζα όλη μου τη ζωή για να μη σε συναντήσω στο δρόμο ξανά ούτε καν τυχαία. Η καρδιά μου ζητούσε να σε δει και το μυαλό μου έψαχνε τρόπους να κρυφτεί. Ευτυχώς νίκησε η λογική.


Και στο λέω ξανά για να το χωνέψω εγώ, όχι εσύ. Πραγματικά δεν θέλω να σε ξαναδώ ποτέ! Και περιμένω τη στιγμή που θα πάψω να νοιάζομαι εντελώς. Και αυτή τη στιγμή τη νιώθω, ευτυχώς, να πλησιάζει όλο και περισσότερο.
Read More

Έχω μια τρέλα έτοιμη για όλα ~Καμύ

Μεγάλωσα μέσα στη θάλασσα και η φτώχεια μου είχε ένα μεγάλο πλούτο, αλλά έπειτα έχασα τη θάλασσα και όλες οι πολυτέλειες μου φάνηκαν γκριζωπές και η αθλιότητα ανυπόφορη. Από τότε περιμένω.


Περιμένω τα καράβια της επιστροφής, το σπίτι των υδάτων, τη διάφανη μέρα. Κάνω υπομονή και καλλιεργώ την ψυχή μου με όλες μου τις δυνάμεις. Με βλέπουν να περνώ από όμορφους και σοφούς δρόμους, θαυμάζω τα τοπία, χειροκροτώ όπως όλος ο κόσμος, δίνω το χέρι μου, δεν είμαι εγώ που μιλάω. Με εγκωμιάζουν, ονειρεύομαι λίγο˙ με προσβάλλουν, δεν εκπλήσσομαι σχεδόν καθόλου. …

 Στους ενταφιασμούς ξεπερνώ τα όρια του εαυτού μου. Στ’ αλήθεια αριστεύω. Βαδίζω με αργό βήμα στα προάστια που ανθίζουν από σιδερικά, διασχίζω μεγάλες αλέες που είναι φυτεμένες με τσιμεντένια δέντρα και σε οδηγούν σε τρύπες της παγωμένης γης. Εκεί, κάτω από τον επίδεσμο του ουρανού που μόλις βάφεται κόκκινος, κοιτάζω τους θαρραλέους συντρόφους να θάβουν τους φίλους μου σε τρία μέτρα βάθος. Αν πετάξω το λουλούδι που μου δίνει ένα απλωμένο χέρι από άργιλο, θα πέσει σίγουρα μέσα σ’ έναν τάφο. …
Στη Νέα Υόρκη μερικές ημέρες, χαμένος στο βάθος αυτών των πέτρινων ή ατσαλένιων πηγαδιών όπου στο εσωτερικό τους περιπλανώνται εκατομμύρια άνθρωποι, έτρεχα από το ένα στο άλλο χωρίς να διακρίνω τον πάτο τους, εξαντλημένος, μέχρις ότου στηρίχθηκα πάνω στην ανθρώπινη μάζα που έψαχνε μια διέξοδο.

Τότε πνιγόμουν και από τον πανικό μου ήμουν έτοιμος να ουρλιάξω. Αλλά κάθε φορά κάποιο μακρινό κάλεσμα από ένα ρυμουλκό μού υπενθύμιζε ότι αυτή η πόλη, στέρνα ξερή, ήταν ένα νησί και ότι στην άκρη του το νερό της βάφτισής μου με περίμενε, μαύρο και βρώμικο νερό γεμάτο από κούφιους φελλούς. Έτσι εγώ που δεν έχω τίποτα δικό μου, που χάρισα την περιουσία μου, που κατασκηνώνω κοντά σε όλα μου τα σπίτια, νιώθω πλήρης όταν το θέλω, αποπλέω οποιαδήποτε ώρα και η απελπισία με αγνοεί. Δεν υπάρχει πατρίδα για τον απελπισμένο. Ξέρω ότι η θάλασσα προπορεύεται ή με ακολουθεί. Έχω μια τρέλα έτοιμη για όλα.
_______________________

   [Albert Camus, Η θάλασσα σε απόσταση αναπνοής


Read More

Social Profiles

Twitter Facebook Google Plus LinkedIn RSS Feed Email Pinterest

Blog Archive

Powered by Blogger.

Text

Telling Stories, Telling Life

Followers

Favorite Video

Loading...

Words Translation Agency

Words Translation Agency
Words Translation Agency

Pages

Copyright © Μικρές Ιστορίες | Powered by Blogger
Design by Lizard Themes | Blogger Theme by Lasantha - PremiumBloggerTemplates.com