Επιστροφή

Επιστρέφω σε σένα. Στον τόπο μου. Εκεί που τα ποτάμια έχουν πάντα νέρο και η γη είναι μόνιμα ανθισμένη.

Επιστρέφω στο όνειρο. Στο όνειρο που έγινε πραγματικότητα τη στιγμή που σε κράτησα ξάνα στα χέρια μου. 



Κι είναι τόσο οικεία η μυρωδιά και το άγγιγμά μου που είναι σα να μη με άφησες ποτέ. Κι είναι πάντα η δίψα μου για σένα η ίδια. 

Πάντα θα γυρνάω σε σένα για να ξεδιψάσω με το νερό του έρωτά σου. Κι ελπίζω να βρίσκω πάντα μια πόρτα διάπλατα ανοιχτή στον κήπο σου για να μπω. 

Σε θέλω. Όπως ένα λουλούδι θέλει την άνοιξη. Όπως ο ουρανός τον ήλιο για να ξημερώσει κι όπως η νύχτα το φεγγάρι.

Επιστρέφω σε σένα για να αναπληρώσω όλες τις χαμένες στιγμές μας. Υπάρχει ακόμη χρόνος για μας. Υπάρχουν στιγμές που ακόμη δε ζήσαμε και περιμένουν καρτερικά και σιωπηλά το επόμενό μας συναπάντημα. 

Η ζωή μας πολέμησε γιατί πολεμήσαμε αυτό που νιώσαμε. Έριξε αγκάθια και ομίχλη στους δρόμους μας για να μην μπορούμε εύκολα να βρούμε ο ένας τον άλλο, γιατί πηγαίναμε κόντρα στην αλήθεια μας. Μα τώρα βλέπουμε καθαρά. Είμαστε ο ένας για τον άλλο. Ο δρόμος για την επιστροφή είναι ανοιχτός. Φτάνει ξανά να μη χαθούμε μέσα σε φόβους και αμφιβολίες. 

Έπιστρέφω! Κράτα μου την πόρτα του κήπου σου ανοιχτή.


Πράξια Αρέστη



Comments