Στο τέλος μετράς τις απουσίες

Ο έρωτας τρέφεται από τις όμορφες στιγμές.
Ο έρωτας ξεθωριάζει σιγά σιγά όταν αυτές οι στιγμές αρχίζουν να εκλείπουν.




Ο έρωτας τρέφεται από τη γεύση του φίλιου, από τη μυρωδιά του σώματος, από την ανατριχίλα του αγγίγματος από την επαφή των ζεστών σωμάτων, από την ικανοποίηση των σεξουαλικών αναγκών. Τον έρωτα πρέπει να τον κρατούμε χορτάτο αλλιώς θα ψάξει αλλού για φαγητό όταν πεινάει ή θα μένει εκεί νηστικός και μαραζωμένος να πεθαίνει δίπλα μας.

Ο μεγαλύτερος εχθρός του έρωτα είναι η απουσία, επειδή είναι ο πιο ύπουλος εχθρός. Τον εγωισμό και την κακή ζήλια, την απιστία και τις διαφωνίες μπορείς να τα καταλάβεις. Μπορείς να τα μετρήσεις, να τα βάλεις μαζί τους κι ίσως βγεις νικητής ίσως όχι. Η απουσία όμως αποξενώνει τους ερωτευμένους αθόρυβα. Η απουσία της ρουτίνας είναι ακόμη χειρότερη.

Όχι δεν είναι η απόσταση που σκοτώνει τις σχέσεις. Είναι η παράλειψη δύο ανθρώπων να δημιουργήσουν ποιοτικές στιγμές κι αναμνήσεις και να επικοινωνήσουν σωστά. Δεν είναι ο χρόνος που δένει τους ανθρώπους, ούτε αυτός που τους χωρίζει. Είναι ο αριθμός δυνατών και ουσιαστικών στιγμών που έζησαν ή δεν έζησαν μαζί. Είναι η ευφορία αυτών των στιγμών, η ανάμνηση της ευτυχίας που μοιράστηκαν ή η έλλειψη κοινών αναμνήσεων.

Ο έρωτας δεν είναι απουσία. Δεν είναι ούτε ανούσια παρουσία.

Πράξια Αρέστη

Comments