Ας απελευθερώσουμε τον εαυτό μας από βάρη που δεν είναι δικά μας

Updated: Jan 12


Οι περισσότεροι άνθρωποι κουβαλούμε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας ένα μεγάλο βάρος που μας ρίχνει ψυχολογικά και σωματικά. Ένα σάκο γεμάτο αυτο-τιμωρία και ενοχές. Πώς γεμίζει αυτός ο σάκος;

Κάθε φορά που κάτι στη ζωή μας πάει άσχημα, κάθε φορά που αποτυγχάνουμε σε κάτι, έχουμε μια κακοτυχία ή χάσουμε κάποιον, το παίρνουμε πολύ πιο προσωπικά και κατάκαρδα από ό,τι θα έπρεπε, θεωρώντας ότι μία ανώτερη δύναμη μας τιμωρεί για κάτι κακό που κάναμε. Αυτή η ανώτερη δύναμη για κάποιους είναι ο Θεός, για άλλους η ζωή, για άλλους το κάρμα ή το κακό μάτι. Στην πραγματικότητα, όμως, κάτι τέτοιο είναι σχεδόν απίθανον να ισχυεί. Καμία ανώτερη δύναμη δε θέλει να μας τιμωρήσει.

Αναφορικά με το Κάρμα, αυτό υποδηλώνει τις καλές και φαύλες προθέσεις μας (kusala-, akusala-cetanā). Αυτές οι προθέσεις εκδηλώνονται ως καλές ή φαύλες πράξεις με το σώμα μας, την ομιλία μας και τον νου μας. Με τη σειρά τους, οι πράξεις μας επιφέρουν αποτελέσματα που λέγονται «Κάρμα-βιπάκα» (karma-vipāka), δηλαδή: το αποτέλεσμα, η συνέπεια, ο καρπός των πράξεων, η ωρίμανση των πράξεων. Συνήθως όμως η λέξη Κάρμα χρησιμοποιείται από τους απλούς ανθρώπους τόσο για τις πράξεις όσο και για τα αποτελέσματα, κάτι το οποίο δεν είναι ακριβές.

Συνεπώς, το Κάρμα (η Πράξη), ακολουθεί τον φυσικό νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος, τον φυσικό νόμο της δράσης και της αντίδρασης.

Πέραν, από το κάρμα, φιλοσοφία που αναπτύχθηκε από τον Βουδισμό, η ζωή είναι πολλές φορές θέμα καθαρής τύχης, και οι πράξεις μας δεν επηρεάζουν άσχημες εκβάσεις ή αποτελέσματα του μέλλοντος. Πρέπει να απελευθέρωσουμε τον εαυτό μας από τις βαριές κατηγορίες που του ρίχνουμε για τις κακοτύχιες που συμβαίνουν στους αγαπημένους μας ή στον εαυτό μας.

Πρέπει να απελευθερώσουμε τον εαυτό μας από τα "αν". Αν έκανα αυτό, πιθανόν να μην γινόταν αυτό, λέμε πολλές φορές, όμως, δεν μπορούμε να στηρίζουμε μία ολόκληρη ζωή πάνω στα "αν". Αν δεν κάναμε αυτό, θα κάναμε κάτι άλλο που πιθανόν πάλι να μην άλλαζε το τι ακολούθησε στο μέλλον. Δεν είναι η μοίρα. Δεν είμαστε υποχείρια της μοίρας. Μπορούμε, να ορίσουμε οι ίδιοι τη ζωή μας, όμως, μόνο ως ένα σημείο. Δεν ευθυνόμαστε για όλα τα καλά και τα κακά που μας συμβαίνουν σε μας ή στους ανθρώπους μας.

Χρειάζεται ωριμότητα και καθαρή σκέψη για να διαχωρίσουμε το που φταίμε και το που δεν φταίμε για να μη φορτώνομαστε βάρη που δεν είναι δικά μας. Δεν φταίμε πάντα αν ο σύντροφός μας μας απατάει, ούτε αν είμαστε για καιρό single, δεν φταίμε πάντα αν μία οικονομική κρίση μας άφησε άνεργους, δεν φταίμε πάντα ως γονείς αν τα παιδιά μας δεν είναι ευτυχισμένα, δεν φταίμε πάντα για έναν χαμένο έρωτα...

Χρειάζεται όμως να μαθαίνουμε κι από τα λάθη μας, όταν ευθυνόμαστε εξ' ολοκλήρου ή εν μέρει για την έκβασή τους. Κάθε κακοτυχία πρέπει μέσα από τον πόνο που μας προκαλεί, να μας διδάσκει κάτι. Είναι αβάσταχτο να πονάμε και μαζί να κουβαλάμε και το τεράστιο βάρος της ευθύνης, τιμωρώντας συνεχώς τον εαυτό μας. Ακόμη και τα λάθη επιτρέπονται. Κανείς δεν γεννήθηκε τέλειος σύντροφος, τέλειος γονέας, τέλειος φίλος και τέλειος εραστής. Κανείς δεν είναι υπεράνω των παθών του και των συναισθημάτων. Ο έλεγχος όμως αυτών, μας βοηθάει σε πολλές περιπτώσεις να επιβιώσουμε χωρίς να κάνουμε σπασμοδικές κινήσεις. Και σε άλλες, όταν αφεθούμε μπορεί να ζήσουμε τις πιο όμορφες εμπειρίες της ζωής μας.


Πράξια Αρέστη

8 views0 comments

SUBSCRIBE VIA EMAIL TO MIKRES ISTORIES

  • Facebook Social Icon
  • Pinterest
  • Instagram Social Icon

Mikresistories © 2019 Proudly created by Red Balloon Digital Agency