Η νύχτα που σ' αγάπησα



Η νύχτα που σ' αγάπησα δε μοιάζει με καμιάν.


Η νύχτα που σ' αγάπησα ήταν η μεγαλύτερη νύχτα της ζωής μου. Ήθελα να κρατήσει για πάντα, μα όπως όλα τα ωραία έτσι κι αυτή τελείωσε. Ακολούθησε το νόμο της φύσης και σιγά σιγά το μαύρο χρώμα του ουρανού χανόταν. Και για πρώτη φορά στη ζωή μου μισούσα το φως. Γιατί ήξερα ότι με το πρώτο φως θα έπρεπε να φύγω.


Η νύχτα που σ' αγάπησα δεν ήταν η πρώτη ούτε η τελευταία, ήταν όμως, μια νύχτα που με σημάδεψε για πάντα.


Ήταν η νύχτα που με βρήκε για πρώτη φορά το ξημέρωμα στην αγκαλιά σου. Έκανες να μου γυρίσεις την πλάτη, όμως, τελικά άνοιξες διάπλατα το χέρι σου και μ' άφησες να χωθώ εκεί μέσα και να νιώσω ασφαλής.

Η μοναδική μας νύχτα, αν και στο μυαλό μου την είχα ονειρευτεί εκατοντάδες φορές.


Ξέρω καλά πως δε θα υπάρξει άλλη γι' αυτό τη φυλάω στον πιο ασφάλη φάκελο των αναμνήσεων μου. Για να είναι το πιο όμορφο πράγμα που θα θυμάμαι όταν θα είμαι γριά κι άσχημη.


Ήταν μια καλοκαιρινή αλλά δροσερή νύχτα που μύριζε θάλασσα και αλκοόλ.


Δεν ήταν μια και τόσο ρομαντική νύχτα όπως αυτή στις ταινίες. Ήταν άγρια και θυελλώδης, με οργασμούς και δαγκώματα. Όμως εκείνη τη νύχτα επιτέλους σε χόρτασα.


Η νύχτα που σ' αγάπησα με κυνηγάει ακόμη. Σ' αγαπούσα από πριν όμως δεν ήξερα το γιατί και δεν την ήθελα αυτή την μπάσταρδη αγάπη. Ήταν γεμάτη δάκρυα και πόνο, δεν είχε μια στέγη πάνω από το κεφάλι της κι ένα κρεβάτι να ξαπλώσει να ξεκουραστεί. Ήταν άστεγη, λερωμένη και δεν την ήθελε κανείς. Ούτε 'γω η ίδια δε της άνοιγα την πόρτα, όμως, πάντα έβρισκε τρόπους να σπιτώσει μέσα μου.


Εκείνη όμως τη νύχτα είδα αυτή την αγάπη με άλλο μάτι. Είδα την ομορφιά που έκρυβε κάτω από τους μαύρους λεκέδες και τα σημάδια της. Την έλουσα, την περιποιήθηκα και της άφησα από τότε πάντα την πόρτα ανοιχτή να έρχεται όποτε επιθυμεί. Την αγκάλιασα σαν να ήταν δικιά μου κι ας μην ήταν. Εξάλλου, μόνο εμένα έχει.


Τη νύχτα που σ ' αγάπησα δεν την έμαθε κανείς Ίσως και να μην υπήρξε ποτέ πραγματικά. Δεν είμαι σίγουρη πια. Δεν είμαι σίγουρη τι ήταν αλήθεια και τι ψέμα από αυτά που είπες κι από αυτά που ένιωσα. Έγραψα γι' αυτήν όμως κι έτσι θα μείνει για πάντα κάπου γραμμένη στην ιστορία. Κι έτσι φρόντισα για πάντα να τη θυμάσαι...


Πράξια Αρέστη

32 views0 comments