Καραντίνα; Κανένα πρόβλημα. Υπάρχουν τρόποι να περάσουμε τέλεια και στο σπίτι

Pause. Αναγκαστικά η ζωή μας μπαίνει σε παύση. Οι γρήγοροι ρυθμοί σταματούν κι ενώ μας κούραζαν και συνεχώς παραπονιόμασταν, όταν τους χάσαμε πάθαμε ένα μικρό πανικό

Γιατί, έτσι είχαμε συνηθίσει τόσα χρόνια. Να ξυπνάμε το πρωί με χίλια ζόρια, να βλέπουμε την ώρα και να τρέχουμε να ετοιμαστούμε για τη δουλειά, να μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και να βρίζουμε που κολλήσαμε στο τράφικ και όταν επιτέλους φτάνουμε στη δουλειά να μας τρώει το άγχος και η αγωνία για το πότε θα σχολάσουμε. Και φθάνοντας σπίτι κουρασμένοι, δε μας έμενε και πολύ ώρα για να κάνουμε και πολλά πράγματα.

Μήπως τελικά η ζωή μας ήταν ωραία και δεν την εκτιμούσαμε; Τώρα που δεν έχουμε τίποτα, τώρα που έχουμε χρόνο να σκεφτούμε, ίσως να πρέπει να κάνουμε ένα σοβαρό ξεκαθαρισμά. Τι κρατάμε στη ζωή μας και τι πετάμε. Τι μας κάνει να νιώθουμε καλά και τι όχι.

Και τώρα που επιτέλους έχουμε αυτό τον πολύτιμο χρόνο που ποτέ δεν είχαμε, μπορούμε απλά ν' αράξουμε και να τον απολαύσουμε. Όμως, είναι στη μέση και το άγχος της αδράνειας. Aλλά άμα ξέρουμε ότι είναι για λίγο, αν το πάρουμε κάτι σαν διακοπές που μας δόθηκαν απρόβλεπτα από τη ζωή, τότε θα το απολαύσουμε.

Μήπως είναι ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και τους γύρω μας; Αυτά τα κοινωνικά δίκτυα δε θα μας αφήσουν. Είναι περίεργο το πώς μας κρατάνε συντροφιά, ειδικά σε τέτοιες περιόδους αλλά και παράλληλα το πόσο αντικοινωνικούς μας κάταντούν. Είναι επειδή όλα γίνονται μηχανικά κι αυτόματα κι αδιάφορα. Κρατάμε ένα κινητό στο χέρι και εκεί μέσα κρατάμε όλη μας τη ζωή.

Μιλάμε στο τσατ μ' αυτούς που δεν μπορούμε να δούμε. Για στάσου ούτε πριν τους βλέπαμε συχνά λόγω υποχρεώσεων. Και τώρα που μας το στερούν ανώτερες δυνάμεις, θέλουμε να τους δούμε περισσότερο από ποτέ. Μάλλον επειδή δεν τους έχουμε δεδομένους.

Διαβάζουμε τις ειδήσεις, πολλές από αυτές παραπλανητικές κι άκυρες. Δεν ήταν πάντα έτσι;

Κάνουμε online sex και παίζουμε παιχνίδια. Όλα αυτά τα κάναμε και πριν. Μόνο που πριν είχαμε την επιλογή να μην τα κάνουμε. Τώρα που ακόμη κι ο καφές έξω με φίλους είναι απαγορευτικός και πρέπει να κρατάμε αποστάσεις, μας φαίνεται βαρετό.

Ας αφήσουμε, λοιπόν, το κινητό όσο γίνεται στην άκρη. Πώς να ζήσουμε σε καραντίνα;

Αν ζούμε μόνοι θα συνεχίσουμε να κάνουμε ό,τι ακριβώς κάναμε και πριν. Κανένας δεν πρέπει σ' αυτόν τον κόσμο να είναι μόνος. Η μοναξιά είναι αργός θάνατος. Όμως, μπορούμε να είμαστε μόνοι και να δημιουργούμε. Οι καλλιτέχνες για παράδειγμα. Οι μουσικοί, οι συγγραφείς, οι ζωγράφοι, ακόμη κι όλοι όσοι έχουμε ένα χόμπι που κάπου το ξεχάσαμε. Τώρα ήρθε η ώρα να το ξαναπιάσουμε. Ακόμη και να δούμε αυτές τις αγαπημένες μας σειρές και ταινίες που ποτέ δεν προλάβαμε.

Κι οι γονείς. Οι εργαζόμενοι γονείς. Αυτοί που πάντα παραπονιούνται ότι δεν έχουν χρόνο για τα παιδιά τους. Τώρα είναι η ώρα να τα απολαύσετε. Τα παιδιά δεν θέλουν λεφτά ούτε ακριβά δώρα. Θέλουν τη σημασία και το χρόνο μας. Μαζί τους θα ζωγραφίσουμε, θα παίξουμε επιτραπέζια και ηλεκτρονικά παιχνίδια, θα μαγειρέψουμε να μυρίσει όλο το σπίτι, "σπίτι".

Κι ας μην ανησυχούμε για το σώμα που δεν μπορούμε να κτίσουμε στα γυμναστήρια. Ας γυμναστούμε όλοι μαζί στο σπίτι. Ένα βίντεο στο Youtube και όλοι μαζί χοροπηδάμε και χορεύουμε στο σαλόνι μέχρι να ιδρώσουμε.

Γίνονται τόσες συγκινητικές κι υπέροχες προσπάθειες από διάφορους για να κρατούν τον κόσμο απασχολημένο στο σπίτι. Για παράδειγμα, το Μουσείο Παραμυθιού κάθε απόγευμα κάνει Live streaming αφήγηση παραμυθιών. Αρκετοί Influencers κάνουν βίντεο, ουσιώδη βίντεο για τη ζωή σε καραντίνα. Άλλοι κάνουν Live streaming συναυλίες και άλλοι αποφάσισαν να κάνουν delivery το αγαπημένο μας φαγητό.

Ν' ασχοληθούμε με τον κήπο μας αν έχουμε. Ακόμη καλύτερα, αν μπορούμε να δραπετεύσουμε στη φύση κι έχουμε αυτή την ευλογία να έχουμε ένα σπίτι κάπου σ' ένα μικρό χωριό, ίσως είναι η ώρα να το ανοίξουμε και πάλι. Ίσως είναι η στιγμή να στραφούμε στη φύση και να την αγαπήσουμε. Είναι πάντα εκεί και μας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες.

Υπάρχουν τρόποι να ψυχαγωγηθούμε. Υπάρχουν τρόποι να περάσουμε καλά στο σπίτι.

Nα γίνουμε δημιουργικοί, να παίξουμε, να μιλήσουμε, να σκεφτούμε, να διαβάσουμε, να κάνουμε έρωτα με τις ώρες, να κάνουμε ζεστό μπάνιο με τις ώρες, να ξαπλώσουμε στον καναπέ μας με τις ώρες. Και μάλιστα χωρίς τύψεις ότι τεμπελιάζουμε.


Η ζωή σε καραντίνα, λοιπόν, είναι ωραία. Αρκεί βέβαια να μην κρατήσει για πάντα.

Πράξια Αρέστη

35 views

SUBSCRIBE VIA EMAIL TO MIKRES ISTORIES

  • Facebook Social Icon
  • Pinterest
  • Instagram Social Icon

Mikresistories © 2019 Proudly created by Red Balloon Digital Agency